Przejście do głównej strony serwisu ePorady24.pl >>

Drukuj

Opublikowane: 09.10.2019

Autor: Katarzyna Nosal

Powołanie do spadku obcej osoby

Spadkodawca zostawił testament, w którym powołuje do części spadku (mieszkania) osobę obcą, a oszczędności przepisuje siostrze. Toczy się sprawa spadkowa też po jego ojcu, ale spadkodawca nie dożył ogłoszenia przejęcia 1/4 spadku. Kto dziedziczy tę część spadku po ojcu?

 

Zgodnie z art. 959 Kodeksu cywilnego spadkodawca może powołać do całości lub części spadku jedną lub kilka osób. Zasadniczo powołuje się do spadku w ogóle. Wówczas, jeżeli spadkodawca powołał do spadku lub do oznaczonej części spadku kilku spadkobierców, nie określając ich udziałów spadkowych, dziedziczą oni w częściach równych. Jednak art. 961 stanowi, że jeżeli spadkodawca przeznaczył oznaczonej osobie w testamencie poszczególne przedmioty majątkowe, które wyczerpują prawie cały spadek, osobę tę poczytuje się w razie wątpliwości nie za zapisobiercę, lecz za spadkobiercę powołanego do całego spadku. Jeżeli takie rozrządzenie testamentowe zostało dokonane na rzecz kilku osób, osoby te poczytuje się w razie wątpliwości za powołane do całego spadku w częściach ułamkowych odpowiadających stosunkowi wartości przeznaczonych im przedmiotów.

 

Z taką sytuacją mamy tutaj do czynienia. Zatem udział w spadku po ojcu spadkodawcy dziedziczyć będą obie wskazane przez Pana osoby w stosunku do wartości dziedziczonych dóbr.

 

Chyba że wskazane w testamencie przedmioty są mniej warte w stosunku do odziedziczonej przez spadkodawcę części spadku po ojcu. Wówczas trudno uznać, że w grę będzie wchodziła wyżej opisana reguła. W tym przypadku spadek będzie dziedziczony według reguł ustawowych (żona, dzieci, rodzice, rodzeństwo – w zależności od sytuacji), a osoby wskazane w testamencie zostaną uznane za zapisobiorców. „Dyrektywa interpretacyjna zawarta w zd. 2 art. 961 KC ma zastosowanie wyłącznie w przypadku istnienia wątpliwości co do charakteru prawnego dokonanych rozrządzeń. Jeżeli rozrządzenia testatora nie budzą wątpliwości co do ich charakteru lub w drodze interpretacji testamentu charakter ten można ustalić, to wykluczone jest stosowanie tej dyrektywy. Jednakże w przypadku, gdy testament może być tłumaczony zarówno jako powołanie do spadku, jak i uczynienie zapisu, znajduje zastosowanie dyrektywa zd. 2 art. 961 KC. Ma ona bowiem na celu usunięcie wątpliwości w sytuacji, gdy spadkodawca wprawdzie dokonał rozrządzeń, ale jednocześnie nie określił jednoznacznie ich charakteru” (postanowienie SN z 1.12.2011 r., sygn. akt I CSK 419/10).

 

Drukuj

 

Tekst wydrukowany z serwisu www.ePorady24.pl