Przejście do głównej strony serwisu ePorady24.pl >>

Drukuj

Opublikowane: 07.06.2019

Autor: Izabela Nowacka-Marzeion

Zawyżenie zapłaty za opinię biegłego

Czy biegły może złożyć zażalenie na postanowienie sądu II instancji (okręgowego) na wydane przez niego postanowienie w sprawie zawyżenia zapłaty za opinię (tegoż biegłego)? Jaki jest termin? Do kogo biegły składa pismo? Czy błędem formalnym postępowania sądu było niewysłanie kopii skargi strony skarżącej, aby biegły mógł się z nią zapoznać i odpowiedzieć przed rozpoznaniem? Czy można w związku z tym zarzucić sądowi błąd formalny? Czy w ewentualnej skardze można także podnieść nierzetelną ocenę stanu faktycznego (pominięcie czynności, które biegły wykonał, nadużywanie „oparcia się zwykłym doświadczeniu życiowym”), gdy w rzeczywistości sąd wykazuje zupełną nieznajomość technicznej strony wykonywania niektórych czynności przez biegłego?

 

Zgodnie z art. 90 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.) wysokość wynagrodzenia biegłego za wykonaną pracę określa się, uwzględniając wymagane kwalifikacje, potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy, a wysokość wydatków niezbędnych do wykonania czynności – na podstawie złożonego rachunku.

 

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 46, poz. 254 z późn. zm.) opiera wynagrodzenie biegłych za wykonaną pracę na stawce godzinowej. Te przesłanki zostały przez Sąd Rejonowy spełnione bowiem zaskarżone postanowienie mając na względzie jego motywy opiera się na takich właśnie kryteriach ustalenia wysokości wynagrodzenia biegłego.

 

Według § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 1975 r. w sprawie kosztów przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym (Dz. U. z 1975, poz. 46 Nr 254) obowiązującego w dacie wydania opinii przez biegłego „koszty przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w postępowaniu sądowym obejmują:

 

1) wynagrodzenie biegłych za wykonaną pracę,

2) koszty zużytych materiałów,

3) inne wydatki niezbędne do wydania opinii”.

 

Według § 2 tego rozporządzenia podstawę obliczenia wynagrodzenia biegłych sądowych za wykonaną pracę, zwanego dalej „wynagrodzeniem biegłych”, stanowi kwota bazowa dla osób, o których mowa wart. 5 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 23 grudnia 1999 r. o kształtowaniu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 110, poz. 1255 i z 2000 r. Nr 19, poz. 239), której wysokość, ustaloną według odrębnych zasad, określa ustawa budżetowa.

 

Z kolei według § 10 tego rozporządzenia jeżeli rozporządzenie ustala dolną i górną granicę stawki wynagrodzenia, przy określaniu wynagrodzenia należy mieć na uwadze w szczególności kwalifikacje biegłego lub innych osób biorących udział w opracowaniu opinii lub w czynności sądowej, stopień złożoności problemu będącego przedmiotem opinii oraz warunki, w jakich opracowano opinię lub dokonano czynności sądowej.

 

Na postanowienie sądu co do wynagrodzenia biegłego przysługuje zażalenie (art. 394 § 1 pkt 9). Według orzeczenia Sądu Najwyższego z 7 listopada 1974 r. (sygn. akt II CZ 194/74, OSPiKA 1975, nr 9, poz. 205 z glosą W. Broniewicza) zażalenie to przysługuje nie tylko biegłemu, ale również i stronom.

 

Zażalenie składa się na postanowienia sądów pierwszej instancji do sądu drugiej instancji (art. 394 Kodeksu postępowania cywilnego). Jeżeli sądem pierwszej instancji w danej sprawie był sąd rejonowy, wówczas zażalenie na jego postanowienie składa się do sądu okręgowego. Z kolei, na postanowienie sądu okręgowego (jako sądu pierwszej instancji) zażalenie składa się do sądu apelacyjnego. Zgodnie z art. 394 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy. Zażalenie powinno zawierać:

 

  1. oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników,
  2. oznaczenie rodzaju wnoszonego pisma, a więc że jest to zażalenie,
  3. wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia ze wskazaniem w miarę potrzeby nowych faktów i dowodów,
  4. sygnaturę sprawy,
  5. określenie załączników (jeśli są składane),
  6. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

 

Art. 9 dekretu z 26 października 1950 r. nie uzależnia możności przyznania biegłemu wynagrodzenia od uznania sporządzonej przez biegłego opinii za prawidłową. Przyznanie biegłemu wynagrodzenia uzależnione jest w świetle tego przepisu od skorzystania z jego usług (por. orz. SN z 24 maja 1973 r., II CZ 64/73, LexPolonica). Pogląd ten zachował aktualność. Jednocześnie należy dodać, że biegłemu wezwanemu do sądu przysługuje prawo do zwrotu kosztów podróży związanych ze stawiennictwem w sądzie, nawet jeżeli sąd nie skorzystał z jego usług (por. art. 89 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych).


Natomiast błędna ocena stanu faktycznego i pominięcie opinii biegłego w ocenie dowodów może stanowić zaskarżenie wyroku sądu – i przysługuje stronie. Nie biegłemu.

 

Na postanowienie sądu apelacyjnego do SN w przedmiocie przyznania biegłemu sądowemu wynagrodzenia za złożoną opinię zażalenie nie przysługuje.


Z kolei zgodnie z art 3942:

 

„§ 1. Na postanowienia sądu drugiej instancji, których przedmiotem są oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego, zwrot kosztów procesu, zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, skazanie świadka, biegłego, strony, jej pełnomocnika oraz osoby trzeciej na grzywnę, zarządzenie przymusowego sprowadzenia i aresztowania świadka, odmowa zwolnienia świadka i biegłego od grzywny i świadka od przymusowego sprowadzenia, przysługuje zażalenie do innego składu tego sądu, z wyjątkiem postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.


§ 2. W postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia, o którym mowa w § 1, przepisy art. 394 dopuszczalność, termin i forma wniesienia zażalenia, § 2 i 3, art. 395 przedstawienie akt sprawy; odpowiedź na zażalenie, § 1, art. 396 wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, i art. 397 rozpoznanie zażalenia przez sąd II instancji, § 1, 11 i § 2 zdanie pierwsze stosuje się odpowiednio”.

Drukuj

 

Tekst wydrukowany z serwisu www.ePorady24.pl