Zakup reklamy Google Ads od zagranicznej firmy – VAT, WHT i formularze

Zakup usług reklamowych od zagranicznego kontrahenta

Zakup reklamy Google Ads, Meta Ads albo innych usług marketingowych od podmiotu zagranicznego trzeba ocenić osobno na gruncie VAT oraz podatku dochodowego. Najczęściej pierwszy obowiązek pojawia się w VAT.

Jeżeli polski przedsiębiorca kupuje usługę od zagranicznego podatnika działającego w charakterze podatnika VAT, miejscem świadczenia usługi na rzecz podatnika jest co do zasady miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej. Wynika to z art. 28b ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Jeżeli więc nabywcą jest polska firma, miejscem opodatkowania co do zasady będzie Polska.

To z kolei oznacza import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, czyli sytuację, w której podatnikiem z tytułu wykonania usługi jest usługobiorca. Obowiązek rozliczenia podatku przez nabywcę wynika z art. 17 ust. 1 pkt 4 tej ustawy.

Jeżeli masz podobny model rozliczeń także przy innych transakcjach z zagranicą, zobacz również: zakupy zagraniczne.

Jak rozliczyć VAT od reklamy Google Ads

Przy imporcie usług nabywca wykazuje VAT należny w JPK_V7 za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy. Obowiązek podatkowy przy imporcie usług powstaje co do zasady na zasadach ogólnych, czyli według art. 19a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, z chwilą wykonania usługi, a przy usługach rozliczanych w okresach rozliczeniowych także z uwzględnieniem art. 19a ust. 3 tej ustawy.

Jeżeli nabyta usługa służy czynnościom opodatkowanym, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. W przypadku importu usług podstawą jest art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, a samo prawo do odliczenia wynika z art. 86 ust. 1 tej ustawy. W praktyce często ten sam zakup jest więc neutralny podatkowo: wykazujesz VAT należny i jednocześnie odliczasz VAT naliczony, o ile spełnione są warunki odliczenia.

Nie rozlicza się już starych deklaracji VAT-7 w dawnym układzie pól, o których mowa była w starszych publikacjach. Obecnie rozliczenie następuje w pliku JPK_V7M albo JPK_V7K, zgodnie z art. 99 ust. 11b-11c ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeniem wykonawczym dotyczącym szczegółowego zakresu danych w deklaracjach i ewidencji VAT.

Czy trzeba składać VAT-UE?

Co do zasady informację podsumowującą VAT-UE składa się w przypadkach wskazanych w art. 100 ustawy o podatku od towarów i usług. Sam zakup usług od zagranicznego kontrahenta przez polskiego nabywcę nie powoduje obowiązku wykazywania tej transakcji w VAT-UE po stronie nabywcy. VAT-UE dotyczy przede wszystkim określonych dostaw i usług świadczonych na rzecz kontrahentów z innych państw członkowskich, a nie importu usług kupowanych przez polskiego przedsiębiorcę.

Inaczej mówiąc: przy zakupie reklamy Google Ads od podmiotu zagranicznego zasadnicze znaczenie ma JPK_V7, a nie informacja VAT-UE po stronie polskiego nabywcy.

Podatek u źródła od usług reklamowych

Drugi obszar to podatek u źródła. Tu trzeba zachować ostrożność, bo obowiązek nie zależy wyłącznie od tego, że kontrahent jest zagraniczny. Znaczenie ma m.in. to, czy płatności dokonuje osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, jaki jest kraj rezydencji odbiorcy należności, czy dysponujesz certyfikatem rezydencji i jak brzmi właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dla osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą podstawą krajową jest art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis przewiduje 20% zryczałtowany podatek od przychodów uzyskanych na terytorium Polski przez nierezydentów m.in. z tytułu usług reklamowych, świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych oraz świadczeń o podobnym charakterze.

Znaczenie ma też art. 3 ust. 2b pkt 7 ustawy o PIT, zgodnie z którym za dochody osiągane na terytorium Polski przez nierezydentów uważa się w szczególności należności regulowane przez podmioty mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd w Polsce. Dodatkowo art. 3 ust. 2d ustawy o PIT potwierdza, że reguła ta obejmuje również przychody wymienione w art. 29 ust. 1 ustawy.

Jeżeli płatnikiem jest osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, obowiązek poboru podatku wynika co do zasady z art. 41 ust. 4 ustawy o PIT. Z kolei obowiązek dochowania należytej staranności przy stosowaniu stawki obniżonej, zwolnienia albo niepobraniu podatku wynika z art. 41 ust. 4aa ustawy o PIT.

Przy zagranicznym kontrahencie warto też porównać problem z innymi modelami transakcji, np. gdy występuje import usług od podmiotu z innego państwa.

Kiedy można nie pobierać podatku u źródła

Przepisy krajowe stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wprost stanowi o tym art. 29 ust. 2 ustawy o PIT. Oznacza to, że w konkretnej sprawie może być możliwe zastosowanie niższej stawki albo całkowite niepobranie podatku, ale tylko wtedy, gdy wynika to z właściwej umowy międzynarodowej i gdy płatnik ma wymagane dokumenty.

Podstawowym dokumentem jest certyfikat rezydencji. Definicję tego dokumentu zawiera art. 5a pkt 21 ustawy o PIT. Zastosowanie stawki z umowy albo niepobranie podatku jest możliwe po udokumentowaniu miejsca zamieszkania podatnika dla celów podatkowych certyfikatem rezydencji, zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy o PIT.

W niektórych przypadkach wystarczy kopia certyfikatu rezydencji. Dla należności z art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT przewiduje to art. 41 ust. 9e tej ustawy, jeżeli łączna kwota wypłacanych temu samemu podmiotowi należności nie przekracza 10 000 zł w roku podatkowym i dane z kopii nie budzą uzasadnionych wątpliwości.

Nie można jednak automatycznie zakładać, że każdy zakup reklamy Google Ads zawsze pozwala na niepobranie podatku na podstawie umowy międzynarodowej. To zależy od treści konkretnej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz kwalifikacji danej płatności. W praktyce przy dużych platformach reklamowych występują też dodatkowe problemy: kto jest rzeczywistym odbiorcą należności, jaki podmiot widnieje na fakturze i czy dokumentacja jest spójna.

Jakie formularze trzeba złożyć

Jeżeli podatek u źródła został pobrany, płatnik przekazuje go do urzędu skarbowego w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu pobrania podatku. Wynika to z art. 42 ust. 1 ustawy o PIT.

Roczna deklaracja płatnika to PIT-8AR. Obowiązek jej złożenia do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym wynika z art. 42 ust. 1a ustawy o PIT.

Odrębnie trzeba ocenić obowiązek sporządzenia informacji IFT-1 albo IFT-1R dla nierezydenta. Zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT płatnik przesyła podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu imienne informacje IFT. Co istotne, art. 42 ust. 6 ustawy o PIT stanowi, że informację tę sporządza się również wtedy, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy płatnik nie był obowiązany do poboru podatku z art. 29 ustawy o PIT.

W praktyce oznacza to, że brak wpłaty podatku nie zawsze oznacza brak obowiązków sprawozdawczych.

Czy urząd skarbowy wymaga dodatkowych wyjaśnień?

Samo nabycie reklamy Google Ads nie powoduje automatycznie obowiązku składania odrębnych „wyjaśnień” do urzędu skarbowego poza prawidłowym rozliczeniem transakcji w JPK_V7 oraz ewentualnym wykonaniem obowiązków płatnika podatku u źródła.

Wyjaśnienia składa się dopiero wtedy, gdy urząd o nie wystąpi, np. w ramach czynności sprawdzających na podstawie art. 272-280 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. W takim przypadku należy odpowiedzieć zgodnie z zakresem wezwania i dołączyć dokumenty potwierdzające sposób rozliczenia.

Jakie dokumenty warto mieć w aktach

• fakturę lub inny dokument rozliczeniowy od dostawcy reklamy,
• potwierdzenie zapłaty,
• regulamin usługi lub warunki świadczenia usługi, jeżeli pomagają ustalić charakter świadczenia,
• ewidencję księgową i zapis w JPK_V7,
• certyfikat rezydencji kontrahenta albo jego dopuszczalną kopię, jeśli chcesz stosować umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania,
• notatkę lub analizę dochowania należytej staranności przy niepobraniu WHT.

FAQ

Czy zakup Google Ads zawsze oznacza import usług?

Najczęściej tak, jeżeli usługę świadczy zagraniczny podatnik, a nabywcą jest polski przedsiębiorca będący podatnikiem. Podstawą jest art. 28b ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Zawsze trzeba jednak sprawdzić, kto faktycznie jest usługodawcą i jaki jest status stron.

Czy muszę składać osobne wyjaśnienia do urzędu skarbowego?

Nie ma ogólnego obowiązku składania osobnych wyjaśnień tylko dlatego, że kupiłeś reklamę Google Ads. Trzeba prawidłowo rozliczyć VAT i ewentualnie wykonać obowiązki związane z podatkiem u źródła. Wyjaśnienia składa się dopiero wtedy, gdy organ ich zażąda.

Czy zawsze trzeba pobrać 20% podatku u źródła?

Nie zawsze. Krajowa podstawa do poboru wynika z art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT, ale możliwe jest zastosowanie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania na zasadach z art. 29 ust. 2 ustawy o PIT. Konieczna jest jednak analiza konkretnej umowy i dokumentów.

Czy bez poboru podatku u źródła nadal trzeba wysłać IFT?

Tak, często tak właśnie jest. Art. 42 ust. 6 ustawy o PIT przewiduje obowiązek sporządzenia informacji IFT także wtedy, gdy na podstawie ustawy lub umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania podatek nie został pobrany.

Czy stary formularz VAT-7 jest nadal właściwy?

Nie w aktualnym stanie prawnym. Rozliczenia VAT prowadzi się obecnie w JPK_V7M albo JPK_V7K, a nie w dawnym modelu deklaracji VAT-7 z historycznymi numerami pól.

Źródła

• art. 2 pkt 9, art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 19a ust. 1 i ust. 3, art. 28b ust. 1, art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 lit. a, art. 99 ust. 11b-11c, art. 100 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
• art. 3 ust. 2b pkt 7, art. 3 ust. 2d, art. 5a pkt 21, art. 29 ust. 1 pkt 5 i ust. 2, art. 41 ust. 4, ust. 4aa i ust. 9e, art. 42 ust. 1, ust. 1a, ust. 2 pkt 2 i ust. 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
• art. 272-280 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa