Mamy 11 498 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Rozliczenie działalności opodatkowanej ryczałtem wykonywanej poza granicami Polski

Autor: Artur Nowak • Opublikowane: 16.02.2010

Niedawno założyłem jednoosobową firmę świadczącą usługi budowlane na terenie Francji. Ponadto jestem zatrudniony w innej firmie na umowę o pracę. Jak zatem będzie wyglądało moje rozliczanie się z urzędem skarbowym? Oddzielnie – jako zatrudniony na umowie o pracę tak jak do tej pory, i oddzielnie – jako przedsiębiorca?

Jako formę rozliczenia wybrałem kwartalny ryczałt. Czy poza ryczałtem w wysokości 5,5% powinienem w Polsce płacić VAT lub inne podatki? Jeśli otrzymuję lub wystawiam fakturę z kwotą w euro, to po jakim kursie mam ją przeliczyć? Jak powinienem prowadzić ewidencję przychodów? Z tego co się orientuję, w moim przypadku limit rocznych obrotów to 55 000 euro. Jak jest liczony rok: od stycznia do stycznia, a jeśli tak, to czy rozpoczynając działalność w połowie roku mam jakieś ograniczenia w kwocie obrotu, czy też rozpoczynając działalność np. w lipcu, rok liczony jest od lipca do lipca?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Trudno jest przedstawić sposób opodatkowania ryczałtem zwięźle i krótko, zatem pozwolę sobie przedstawić Panu najistotniejsze przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Ustawa, która w zamierzeniu miała wprowadzić proste rozliczenia podatkowe, z roku na rok staje się coraz szersza i bardziej skomplikowana.

 

Co do zasady wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę oraz przychody z działalności gospodarczej stanowią dwa odrębne źródła przychodów i rządzą nimi odrębne reżimy opodatkowania. Z tytułu wynagrodzenia za pracę złoży Pan zeznanie podatkowe (PIT-37) w terminie do końca kwietnia następnego roku podatkowego, zaś ryczałt rozliczy Pan według poniższych reguł:

 

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

 

Generalnie stosownie do art. 6 ust. 4 ustawy, podatnicy mogą opłacać w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności gospodarczej, jeżeli:

 

  1. w roku poprzedzającym rok podatkowy:
    1. uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 150 000 euro, lub
    2. uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 150 000 euro,

     

  2. rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.

 

Rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy. Wynika to z faktu, iż Ordynacja podatkowa w art. 11 stanowi, iż rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej. Skoro omawiana ustawa inaczej nie stanowi, to jest to rok kalendarzowy.

 

Generalnie podatek zryczałtowany pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania (art. 12 ust. 2 ustawy).

 

Ewidencjonowanie

 

Podatnicy oraz spółki, których wspólnicy są opodatkowani w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, są obowiązani posiadać i przechowywać dowody zakupu towarów, prowadzić wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ewidencję wyposażenia oraz, odrębnie za każdy rok podatkowy, ewidencję przychodów. Obowiązek prowadzenia ewidencji powstaje od dnia, od którego ma zastosowanie opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

 

Ewidencję oraz dowody, na podstawie których są dokonywane wpisy do ewidencji, a także dowody zakupu, należy przechowywać w miejscu wykonywania działalności lub, jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki, w miejscu wskazanym przez podatnika lub podatników – jako ich siedziba, albo w biurze rachunkowym, któremu zostało powierzone prowadzenie ewidencji. Jeżeli na zlecenie podatnika prowadzenie ewidencji zostało powierzone biuru rachunkowemu, podatnik jest obowiązany w terminie 7 dni od dnia zawarcia umowy z biurem rachunkowym zawiadomić o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego, wskazując w zawiadomieniu nazwę i adres biura oraz miejsce (adres) przechowywania ewidencji i dowodów związanych z jej prowadzeniem.

 

Ewidencją wyposażenia obejmuje się rzeczowe składniki majątku związane z wykonywaną pozarolniczą działalnością gospodarczą, niezaliczone do środków trwałych, których wartość początkowa, w rozumieniu art. 22g ustawy o podatku dochodowym, przekracza 1500 zł, zwane dalej „wyposażeniem”. Ewidencja wyposażenia powinna zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu, datę nabycia, numer faktury lub rachunku, nazwę wyposażenia, cenę zakupu wyposażenia lub koszt wytworzenia, datę likwidacji, w tym również datę sprzedaży lub darowizny, oraz przyczynę likwidacji wyposażenia.

 

W przypadku nieprowadzenia ewidencji lub prowadzenia jej niezgodnie z warunkami wymaganymi do uznania jej za dowód w postępowaniu podatkowym (...) organ podatkowy określi wartość niezewidencjonowanego przychodu, w tym również w formie oszacowania, i określi od tej kwoty ryczałt jako równowartość pięciokrotności stawek, które byłyby zastosowane do przychodu w przypadku jego ewidencjonowania; ryczałt ten nie może być wyższy niż 75% przychodu.

 

Podatnicy uzyskujący przychody wymienione w art. 6 ust. 1 są obowiązani sporządzić spis z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, wyrobów gotowych, braków i odpadków, zwany dalej „spisem z natury”, na dzień zaprowadzenia ewidencji oraz na koniec każdego roku podatkowego. Spis z natury należy sporządzić również w razie zmiany wspólnika lub zmiany umowy spółki, a także na dzień likwidacji działalności. W razie zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o likwidacji działalności gospodarczej, podatnicy są obowiązani objąć spisem z natury również rzeczowe składniki majątku związane z wykonywaną działalnością, niebędące środkami trwałymi, zaliczane do wyposażenia. Spis z natury powinien zawierać co najmniej następujące dane: nazwisko i imię właściciela zakładu (nazwę firmy), datę sporządzenia spisu, numer kolejny pozycji arkusza spisu z natury, szczegółowe określenie towaru i innych składników wymienionych w ust. 1, jednostkę miary, ilość stwierdzoną w czasie spisu, cenę w złotych i groszach za jednostkę miary, wartość wynikającą z przemnożenia ilości towaru przez jego cenę jednostkową, łączną wartość spisu z natury oraz klauzulę „Spis zakończono na pozycji...”, podpisy osób sporządzających spis oraz podpis właściciela zakładu (wspólników).

 

Podatnik wycenia towary i inne składniki majątku objęte spisem z natury według cen zakupu albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu, a także gdy nie jest możliwe ustalenie ceny zakupu. Przez cenę zakupu rozumie się cenę, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszoną o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie – powiększoną o należne cło i podatek akcyzowy, opłaty wyrównawcze oraz opłaty celne dodatkowe, zaś w przypadku otrzymania składnika majątku w drodze darowizny lub spadku – wartość odpowiadającą cenie zakupu takiego samego lub podobnego składnika. Podatnik jest obowiązany dokonać wyceny najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zakończenia spisu z natury. Podatnik jest obowiązany wpisać do ewidencji spis z natury według poszczególnych rodzajów jego składników lub w jednej pozycji (sumie), jeżeli na podstawie spisu zostało sporządzone odrębne szczegółowe zestawienie poszczególnych jego składników. Zestawienie to powinno być przechowywane łącznie z ewidencją.

 

Podatek od przychodów ewidencjonowanych

 

Podatnicy są obowiązani za każdy miesiąc obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20. następnego miesiąca, a za miesiąc grudzień – w terminie złożenia zeznania.

 

Podatnicy mogą obliczać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych i wpłacać go na rachunek urzędu skarbowego w terminie do dnia 20. następnego miesiąca po upływie kwartału, za który ryczałt ma być opłacony, a za ostatni kwartał roku podatkowego – w terminie złożenia zeznania.

 

Ryczałt kwartalny mogą jednak stosować wyłącznie podatnicy, których otrzymane przychody z działalności prowadzonej samodzielnie albo przychody spółki – w roku poprzedzającym rok podatkowy – nie przekroczyły kwoty stanowiącej równowartość 25 000 euro (prawdopodobnie się Pan pomylił, pisząc o limicie wynoszącym 55 000 euro).

 

Podatnicy, którzy wybrali opłacanie ryczałtu co kwartał, są obowiązani do dnia 20 stycznia roku podatkowego zawiadomić o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej, nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania lub nie zawiadomił naczelnika urzędu skarbowego o zaprzestaniu opłacania ryczałtu co kwartał, uważa się, że nadal opłaca ryczałt w ten sposób.

 

Podatnicy są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku (PIT-28).

 

Ważnym są dla Pana jednak również przepisy polsko-francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które wskazują miejsce opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej. Jeżeli Pańska działalność będzie identyfikowała zakład na terenie Francji, wówczas zyski przypisane temu zakładowi będą podlegały opodatkowaniu we Francji. Zakładem stosownie do art. 5 ust. 2 pkt g) jest m.in. budowa albo montaż, których okres przekracza 12 miesięcy. W przypadku gdy budowa lub montaż będą trwały ponad 12 miesięcy, wówczas dochody z tytułu zysków przypisanych zakładowi będą musiały być rozliczone we Francji. Na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego, czyli rozliczenia w Polsce dochodów światowych, będzie Pan zobowiązany do rozliczenia tych dochodów również w Polsce, z zastosowaniem jednej z metod uniknięcia podwójnego opodatkowania. Polsko-francuska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje w art. 23 ust. 1a metodę wyłączenia z progresją, polegającą na tym, że:

 

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga przychody lub posiada majątek, które stosownie do postanowień niniejszej umowy podlegają opodatkowaniu we Francji, wówczas Polska – wyłączy te przychody albo ten majątek spod opodatkowania, może jednak przy ustalaniu podatku od pozostałego dochodu albo pozostałego majątku tej osoby zastosować stawkę podatkową, która zostałaby zastosowana, gdyby te przychody albo ten majątek nie zostały wyłączone spod opodatkowania.

 

Podatek VAT

 

Generalnie będzie Pan zobowiązany również do rozliczania podatku VAT. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu tym podatkiem podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1, pkt 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o których mowa w wyżej wymienionym przepisie, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki nieposiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Dla prawidłowego określenia miejsca powstania obowiązku podatkowego, tj. określenia kraju, w którym należy rozliczyć podatek z tytułu wykonywanej usługi, a w konsekwencji dla zastosowania właściwej stawki VAT – istotne znaczenie ma miejsce świadczenia usług w rozumieniu cytowanej ustawy o VAT. Miejsce świadczenia usług zdefiniowane zostało w art. 27 ust. 1 wymienionej ustawy o podatku od towarów i usług. W myśl tego przepisu w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi – miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności – miejsce stałego zamieszkania. Od powyższej zasady wprowadzone zostały pewne odstępstwa, których kryterium wyodrębnienia stanowi między innymi rodzaj świadczonych usług lub miejsce faktycznego ich świadczenia. Przepis art. 27 ust. 2 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, iż w przypadku świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców majątkowych i pośredników w obrocie nieruchomościami oraz usług przygotowania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego – miejscem świadczenia usług jest miejsce położenia nieruchomości.

 

Jak wynika z cytowanego przepisu, miejsce opodatkowania usług budowlanych jest ściśle związane z miejscem ich świadczenia. Dla rozliczenia podatku od towarów i usług dokonywanego w kraju nie ma znaczenia, na rzecz jakiego podmiotu usługa jest wykonywana (osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej czy też na rzecz firmy). Tak więc miejsce opodatkowania usługi poza terytorium kraju oznacza, że świadczenie takiej usługi nie podlega opodatkowaniu w kraju, a obrót uzyskany z tytułu takiej sprzedaży nie jest wykazywany w składanej przez podatnika deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7. W przypadku świadczenia przez podatnika usług budowlanych – robót instalacyjnych związanych z nieruchomościami położonymi poza terytorium kraju, w jednym z państw członkowskich – miejscem świadczenia usług, a w konsekwencji miejscem powstania obowiązku podatkowego będzie więc kraj położenia nieruchomości.

 

Jeżeli zaś chodzi o przeliczanie różnic kursowych, to zastosowanie ma tu przepis art. 31a ustawy o VAT, który stanowi, iż w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. W przypadku zaś gdy zgodnie z przepisami ustawy lub przepisami wykonawczymi do ustawy podatnik może wystawić fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego i wystawi ją w przewidzianym przepisami terminie, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej na tej fakturze, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.

 

Co do innych zobowiązań podatkowych, to wszystko zależy od profilu działalności, ale z pewnością mogą zaistnieć obowiązki w zakresie podatku od nieruchomości (jeżeli będą takie wykorzystywane w Polsce dla celów działalności gospodarczej), jak również np. podatku od środków transportowych.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 0 plus V =

»Podobne materiały

Ryczałt a odliczenie podatku odprowadzanego w Niemczech

Prowadzę jednoosobową działalność gospodarczą. Rozliczam się w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Jedynym źródłem mojego dochodu jest świadczenie usług dla niemieckiej firmy. Dochody z tego tytułu zostają w Niemczech opodatkowane 5% podatkiem. Czy mogę odliczyć w Polsce podatek odprowa

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »