Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) w Polsce, bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Powyższa zasada ma zastosowanie z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Konwencja między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 6 grudnia 2001 r. (Dz. U. z dnia 12 marca 2003 r.) stanowi, że zyski przedsiębiorstwa Polskiego podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi w Danii działalność gospodarczą poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w Danii w takiej mierze, w jakiej można przypisać je temu zakładowi (art. 7 ust. 1 ww. konwencji).
Jeżeli przedsiębiorstwo Pana w celu wykonania usługi będzie korzystało albo stworzy sobie zakład w Danii, to należy przypisać takiemu zakładowi takie zyski, które mógłby on osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych lub podobnych warunkach jako samodzielne przedsiębiorstwo i był całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem. Przy ustalaniu zysków zakładu dopuszcza się odliczanie nakładów ponoszonych na rzecz tego zakładu, włącznie z kosztami zarządzania i ogólnymi kosztami administracyjnymi, niezależnie od tego, czy powstały w tym państwie, w którym położony jest zakład, czy gdzie indziej.
Czym jest ów tajemniczy „zakład”? Zgodnie z art. 5 ww. konwencji „zakład” to stała placówka, poprzez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa; w szczególności za zakład uważa się:
- siedzibę zarządu,
- filię,
- biuro,
- fabrykę,
- warsztat,
- kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo każde inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych,
- plac budowy, prace budowlane lub instalacyjne (gdy trwają dłużej niż dwanaście miesięcy),
- instalację lub urządzenie wiertnicze lub statek wykorzystywane do wydobywania zasobów naturalnych (gdy trwają lub gdy działalność z nimi związana trwa dłużej niż 90 dni).
Określenie „zakład” nie obejmuje natomiast:
- użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
- utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania,
- utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
- utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa,
- utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym,
- utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek rodzaju działalności, o jakich mowa w punktach a-e, pod warunkiem jednak że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
Reasumując, przychody (dochody) z tytułu wykonywania usług w ramach prowadzonej w Polsce działalności na terytorium Danii podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce – chyba że w celu wykonania usługi powstanie „zakład” na terytorium Danii (np. warsztat). Decyduje bowiem miejsce świadczenia usługi, świadcząc ją w Danii, zapłaci Pan podatek dochodowy w Danii, jeśli powstanie tam z tytułu świadczenia zakład, jeśli nie powstanie, podatku dochodowego Pan w Danii nie zapłaci.
Gdyby zakład powstał, musiałby Pan rozliczyć się w Danii z jego działania na bazie tam obowiązującego wewnętrznego prawa i na jego bazie dokonać przeliczenia walut, obliczenia kosztów itd. Jednakże, skoro zakład nie powstaje, nie będzie Pan musiał tego robić.
Nota obciążeniowa
