Indywidualna stawka amortyzacyjna
Kwestia indywidualnej stawki amortyzacyjnej dla środków trwałych jest uregulowana w art. 22j ustawy PIT. W myśl tego przepisu podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat dla budynków (lokali) i budowli. Zgodnie z art. 22j ust. 3 ustawy PIT – środki trwałe uznaje się za:
1) używane – jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy, lub
2) ulepszone – jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Wydatki na ulepszenie środka trwałego
Trzeba jednak podkreślić, że wydatki na ulepszenie środka trwałego to wydatki poniesione na przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację, które spowodowały wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji. Przez ulepszenie środków trwałych należy rozumieć:
- przebudowę, czyli zmianę (poprawienie) istniejącego stanu środków trwałych na inny,
- rozbudowę, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych itp.,
- rekonstrukcję, tj. odtworzenie zużytych całkowicie lub częściowo składników majątku,
- adaptację, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadania mu nowych cech użytkowych,
- modernizację, tj. unowocześnienie środka trwałego.
Zauważmy zatem, że muszą to być wydatki, które wprost dotyczą nieruchomość (tutaj: mieszkania), tzn. prace muszą zostać fizyczne przeprowadzone w nieruchomości co powoduje zwiększenie jej wartości.
Masz problem prawny? Kliknij tutaj i zapytaj prawnika ›
Nieruchomość w stanie deweloperskim
Dodatkowo trzeba zauważyć, że zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych wydatki na wykończenie nieruchomości znajdującej się w stanie deweloperskim i przystosowanie jej do zamieszkania nie są ulepszeniem. Przykładowo w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 02.02.2018r., nr 0114-KDIP3-1.4011.408.2017.2.AM, czytamy, że w momencie zakupu lokal mieszkalny był w stanie „deweloperskim”, co oznacza, że aby przedmiotowy lokal był kompletny i zdatny do użytku musi być wyposażony we wszystkie elementy umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z przeznaczeniem. W przypadku, w którym nakłady zostały poniesione przed oddaniem środka trwałego do używania, zaś ich celem było przystosowanie tego środka do używania, to mamy do czynienia ze zwiększeniem wartości początkowej środka trwałego, a nie ulepszeniem.Za wartość początkową środka trwałego – lokalu mieszkalnego – uznać należy wydatki poniesione na jego nabycie, powiększone o wydatki ściśle związane z przystosowaniem tego lokalu do używania.
W świetle powyższego proszę zatem mieć na uwadze, że wszelkie wydatki, które poniesienie Pan na dostosowanie nieruchomości do zamieszkania (np. montaż armatury), to wydatki wykończeniowe, a nie ulepszeniowe.
Dokonanie ulepszeń przed wpisanie środka trwałego do ewidencji środków trwałych
Jeżeli natomiast poniesienie Pan wydatki, które rzeczywiście stanowią ulepszenie (modernizacja, adaptacja itp.) i wyniosą one co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości, to będzie Pan mógł skorzystać z 10% stawki podatku. Co istotne, ww. wydatki ulepszeniowe muszą zostać poniesione przed wpisaniem nieruchomości do ewidencji środków trwałych. Pamiętajmy, że warunkiem dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wpisanie środka trwałego do ewidencji. W konsekwencji podatnik nie może rozpocząć amortyzacji wg stawki 10%, dopóki nie zakończy ulepszenia nieruchomości. Dopiero po zakończeniu ulepszenia można rozpocząć amortyzację.
Proszę również pamiętać, że wszystkie składniki, które nie są trwale związane z nieruchomością (np. AGT, meble wolnostojące i inne), są bezpośrednio rozliczane w kosztach i nie powiększają wartości początkowej.
Nota obciążeniowa
