Rozszerzenie działalności o działalność turystyczną - pole namiotowe na działce

Koszty uzyskania przychodów

Chęć ujmowania określonych wydatków jako koszty uzyskania przychodów oznacza konieczność prowadzenia działalności oraz opodatkowanie na zasadach ogólnych lub podatkiem liniowym. KOSZTÓW UZYSKANIA PRZYCHODÓW NIE MA PRZY:

1. ryczałcie ewidencjonowanym oraz
2. karcie podatkowej.

Według ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (art. 6. 1) opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej”.

W przepisie mowa jest o przychodach, a nie dochodach. Jak przychód – to bez uwzględnienia kosztów jego uzyskania.

Jeżeli prowadziłby Pan działalność i rozliczał ją np.: na zasadach ogólnych, to zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

1. został poniesiony przez podatnika,
2. jest dokonany definitywnie,
3. pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
4. poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
5. nie jest wydatkiem nie uznawanym za koszt wg ustawy,
6. został właściwie udokumentowany.

Jaki wydatek może być kosztem firmowym?

Jak zostało wspomniane wyżej, aby wydatek mógł być kosztem firmowym, musi spełniać definicję kosztu uzyskania przychodu. Co do zasady kosztem firmowym mogą być wydatki, które mają związek z działalnością i które nie mają charakteru osobistego. W przypadku takich niestandardowych wydatków urzędy mogą zakwestionować zasadność kosztu i uznać go za koszt prywatny. Najbezpieczniej wtedy wystąpić o wydanie interpretacji indywidualnej.

Pole namiotowe wymaga określonych inwestycji, np. ogrodzenia, dozoru, instalacji wodnej, do odprowadzania cieków, instalacji energetycznej. Jest to związane z określonymi działaniami.

Zarówno płot, jak i altana musiałyby być związane z samym polem kempingowym. Należałoby tak działać, by fiskus nie uznał tego za wydatek osobisty (nie dla potrzeb działalności w postaci prowadzenia pola namiotowego, ale dla potrzeb własnej wygody). Z płotem nie powinno być problemu – służy wszak zabezpieczeniu pola namiotowego, a tym samym utrzymaniu źródła przychodu.

Altana – jeżeli zasadniczo byłaby ona wykorzystywana przez turystów, budowana byłaby pod kątem zwiększenia atrakcyjności pola namiotowego – można byłoby uznać koszty jej budowy za koszty firmowe (o ile nie byłaby uznana za środek trwały).

Zalecane byłoby np. wymyślenie loga firmy pola namiotowego oraz umieszczenia tego loka na słupkach w płocie lub innych jego elementach; na elementach altany, jej dachu. Pozwalałoby to na twierdzenie, że budowa z logotypem firmy ma na celu zwiększenie rozpoznawalności firmy na rynku, co w efekcie może wpływać na zwiększenie przychodów, a tym samym pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służy zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

U Pana byłby budowany domek na wynajem. Być może domek letniskowy/kempingowy. Niezależnie od nazwy byłby środkiem trwałym.

Domek taki (kempingowy/letniskowy) nie może być zaliczony jednorazowo do kosztów uzyskania przychodów. Jest to środek trwały, co oznacza, że wymagana jest amortyzacja (czyli stopniowe zaliczenie wydatku do kosztów, w określonym przepisami czasie). Ujęty jest on w ewidencji środków trwałych.

W żadnym przypadku nie można rozpocząć amortyzacji wybudowanego na prywatne potrzeby domku, chyba że przedsiębiorca postanowi rozszerzyć profil swojej działalności i wykorzystać do celów biznesowych atrakcyjnie położoną działkę wraz z domkiem używanym wcześniej do celów prywatnych.

Prawo odliczenia kwot podatku VAT od dokonanych zakupów

Rozliczeniu w czasie budowy jest tylko podatek VAT – podatnik ma prawo odliczenia kwot podatku VAT od dokonanych zakupów dla potrzeb budowy.

Prowadząc działalność gospodarczą sezonowo, a tym samym używający środków trwałych jedynie w tym okresie, nie może Pan dokonywać odpisów amortyzacyjnych przez cały rok. Amortyzacja środka trwałego używanego może być dokonywana tylko w okresie ich wykorzystywania na potrzeby działalności.

Zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych – grupa 1, podgrupa 10, rodzaj 109 – domki kempingowe, budynki zastępcze – trwale związane z gruntem objęte są roczną stawką amortyzacyjną wynoszącą 10% wartości budynku. Przyjmując, że budynki letniskowe to inaczej domki kempingowe, można by zastosować dla nich roczną stawkę amortyzacyjną w wysokości 10.