.
Mamy 13 116 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Działalność gospodarcza na urlopie wychowawczym

Autor: Łukasz Poczyński • Opublikowane: 15.12.2010

Przebywam na urlopie wychowawczym do stycznia 2012 r. Firma odprowadza za mnie składki ZUS. Chciałabym z koleżanką założyć działalność gospodarczą. Czy mogę to zrobić, będąc na urlopie wychowawczym? Jak wtedy odprowadzać składki na ZUS i urząd skarbowy? Może lepiej, by koleżanka zatrudniła mnie na umowę o dzieło (ale i tak chciałabym być współwłaścicielem firmy)?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Na wstępie niniejszej odpowiedzi warto przytoczyć treść art. 1862 Kodeksu pracy (w skrócie, zgodnie z którym:

 

§ 1. „W czasie urlopu wychowawczego pracownik ma prawo podjąć pracę zarobkową u dotychczasowego lub innego pracodawcy albo inną działalność, a także naukę lub szkolenie, jeżeli nie wyłącza to możliwości sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem.

 

§ 2. W razie ustalenia, że pracownik trwale zaprzestał sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, pracodawca wzywa pracownika do stawienia się do pracy w terminie przez siebie wskazanym, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia powzięcia takiej wiadomości i nie wcześniej niż po upływie 3 dni od dnia wezwania.

 

§ 3. Przepis § 2 stosuje się także w razie stwierdzenia przez pracodawcę, że z urlopu wychowawczego korzystają w tym samym czasie oboje rodzice lub opiekunowie dziecka; nie dotyczy to przypadku określonego w art. 186 § 3”.

 

Jak wynika z powyższego przepisu, ustawodawca dopuszcza możliwość podjęcia pracy zarobkowej oraz innej działalności przez pracownika korzystającego z urlopu wychowawczego. Pracownik może więc prowadzić działalność gospodarczą w czasie przebywania na urlopie wychowawczym.

 

W przypadku ustalenia, że pracownik trwale zaprzestał sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, pracodawca może wezwać pracownika do powrotu do pracy w terminie przez siebie ustalonym. Termin ten, zgodnie z 1862 § 2 K.p., musi się mieścić w przedziale od czterech do trzydziestu dni od dnia wezwania.

 

Ponadto fakt podjęcia dodatkowej działalności należy zgłosić pracodawcy. Jest więc Pani zobowiązana poinformować pracodawcę o posiadaniu innego tytułu rodzącego obowiązek ubezpieczeń społecznych.

 

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych osoba przebywająca na urlopie wychowawczym podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu. Jednocześnie art. 11 ust. 1 i 2 oraz art. 12 ust. 2 tej samej ustawy wyłączają taką osobę z ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego. Zgodnie natomiast z art. 9 ust. 6 ustawy osoba przebywająca na urlopie wychowawczym podlega z tego tytułu ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, tylko wtedy jeżeli równocześnie nie ma innych tytułów rodzących obowiązek ubezpieczeń. Jeśli zatem w okresie przebywania na urlopie wychowawczym osoba ta podejmuje się prowadzenia działalności gospodarczej, to w tym okresie nie podlega ubezpieczeniom z tytułu urlopu wychowawczego, a do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego, rentowych, jak również wypadkowego i zdrowotnego powinna się zgłosić z racji prowadzenia działalności. W zakresie ubezpieczenia wypadkowego i chorobowego, w przypadku podjęcia prowadzenia działalności gospodarczej: ubezpieczenie chorobowe jest dobrowolne i przystępuje się do niego na wniosek osoby zainteresowanej (art. 11 ust. 2), ubezpieczenie wypadkowe jest natomiast obowiązkowe (art. 12 ust. 1).

 

Co do wysokości składek przepisy wyżej wymienionej ustawy wprowadzają następujące regulacje. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych, o których mowa w art. 8 ust. 6 pkt 1 (osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych), w okresie pierwszych 24 miesięcy kalendarzowych od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej stanowi zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 30% kwoty minimalnego wynagrodzenia (art 18a ustawy o powszechnym systemie ubezpieczeń społecznych). Stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe jest ustalana na okres roku składkowego, który zgodnie z art. 2 pkt 8 tejże ustawy, obejmuje okres od dnia 1 kwietnia danego roku do dnia 31 marca następnego roku.

 

Płatnicy zgłaszający do ubezpieczenia wypadkowego nie więcej niż 9 ubezpieczonych (czyli również prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą), zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy, opłacają składkę w stałej wysokości 1,93% podstawy wymiaru.

 

Jeśli chodzi o zatrudnienie na umowę o dzieło, to wszystko zależy od tego, jaką pozycję chce Pani zająć w firmie. Jeśli chce mieć Pani realny wpływ na firmę, brać udział w podejmowaniu najważniejszych decyzji, mieć realną możliwość kierowania firmą itd., to proponuję jednak podjąć działalność gospodarczą.

 

Jeśli natomiast nie chce Pani za bardzo ryzykować i nie zależy Pani na pełnym zaangażowaniu w firmę, wówczas proponuję zawrzeć z koleżanką umowę o dzieło.

 

Ze swojej strony radzę jednak zastanowić się nad prowadzeniem z koleżanką działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej.

 

Jest to najprostszy typ spółki. Spółkę cywilną regulują przepisy Kodeksu cywilnego (w skrócie K.c.). Spółka cywilna jest umową zobowiązującą jej wspólników do działania w celu osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Spółka cywilna nie jest przedsiębiorcą. Przedsiębiorcami są wspólnicy spółki cywilnej – stąd osoba fizyczna pragnąca zostać wspólnikiem musi otworzyć własną działalność gospodarczą. Spółka cywilna nie jest odrębnym podmiotem prawa cywilnego, mimo to posiada pewną podmiotowość na gruncie poszczególnych ustaw regulujących prowadzenie działalności gospodarczej w tej formie prawnej (spółka cywilna jest podatnikiem VAT, posiada własny NIP i REGON).

 

Każdy wspólnik spółki cywilnej jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. Uprawnienie to dotyczy spraw, które nie przekraczają zakresu zwykłych czynności spółki. Kwestię tę jednak można uregulować inaczej. W umowie można zawrzeć szczegółowe postanowienia powierzające poszczególnym wspólnikom zakresy ich zadań i dziedziny spraw, którymi mają się zajmować. W razie braku takich postanowień sprawy nieprzekraczające zakresu zwykłych czynności spółki może i powinien prowadzić każdy ze wspólników, bez potrzeby odwoływania się do pozostałych. Jeśli jednak przed zakończeniem sprawy choć jeden z pozostałych wspólników sprzeciwi się jej prowadzeniu, potrzebna jest uchwała wspólników. Natomiast do spraw przekraczających zakres zwykłego zarządu konieczna jest uprzednia uchwała wspólników. W polskim prawie brak jest ustawowej definicji „zwykłych czynności” i „czynności przekraczających zwykły zarząd”. Dokonując oceny konkretnej czynności, należy uwzględnić indywidualne okoliczności każdego wypadku.

 

W takim samym zakresie jak uprawnienie do prowadzenia spraw spółki wspólnikowi przysługuje uprawnienie do jej reprezentacji. W zasadzie każdy wspólnik jest umocowany do reprezentowania spółki w takich granicach, w jakich jest uprawniony do prowadzenia jej spraw. Przez umieszczenie w umowie spółki odpowiednich postanowień wspólnicy mogą w istotny sposób zmieniać organizację działalności spółki cywilnej poprzez wyłączenie niektórych lub wszystkich wspólników od prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania, ograniczenie zakresu uprawnienia do prowadzenia spraw spółki i jej reprezentowania, rozszerzenie uprawnień reprezentacyjnych do prowadzenia spraw spółki wszystkich lub niektórych wspólników.

 

Wspólnicy spółki cywilnej są za jej zobowiązania odpowiedzialni solidarnie, całym swoim majątkiem osobistym, razem ze spółką i pozostałymi wspólnikami. Zasada ta powoduje, że cały majątek wspólnika przez cały czas jest zagrożony niebezpieczeństwem egzekucji. Wierzyciel, jako że odpowiedzialność wspólnika jest solidarna ze spółką i z innymi wspólnikami, ma całkowitą wolność w wyborze dłużnika, przeciwko któremu skieruje egzekucję. Ma on prawo w dowolnym momencie, po nastąpieniu wymagalności roszczenia, żądać świadczenia lub odszkodowania od wszystkich wspólników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna według własnego wyboru. Należy z tego ryzyka zdawać sobie sprawę, wybierając spółkę cywilną jako formę prowadzenia swojej działalności.

 

Wspólnik, który później przystąpił do istniejącej już spółki cywilnej, odpowiada tylko za te zobowiązania, które powstały w czasie, kiedy był wspólnikiem. Za zobowiązania spółki nie odpowiada także były wspólnik spółki cywilnej, z tym że dotyczy to zobowiązań spółki powstałych po jego wystąpieniu ze spółki. Oznacza to, iż były wspólnik spółki cywilnej odpowiada za te jej zobowiązania, które powstały w czasie gdy był on wspólnikiem spółki cywilnej, zaś nowy wspólnik spółki cywilnej nie odpowiada także za zobowiązania spółki powstałe przed jego wstąpieniem do spółki. Wspólnik spółki cywilnej odpowiada więc tylko za te zobowiązania spółki, które powstały w czasie, gdy był lub jest on wspólnikiem w tej spółce.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • trzy + cztery =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl