Amortyzacja środka trwałego a ujęcie wydatków remontowych bezpośrednio w kosztach
Zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy PIT – nie podlegają odpisom amortyzacyjnym budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy.
Warto jednak podkreślić, że powyższa regulacja odnosi się do amortyzacji środka trwałego, czyli do ujmowania w kosztach odpisów od wartości początkowej. Tymczasem wydatek remontowy nie powiększa wartości początkowej środka trwałego, lecz jest ujmowany bezpośrednio w kosztach podatkowych. W konsekwencji, chociaż aktualnie obowiązujące przepisy nie dają prawa do amortyzacji nieruchomości mieszkalnej, to jednak przepisy nie wykluczają możliwości ujęcia wydatku remontowego w kosztach w sposób bezpośredni.
Użyczenie a inwestycja w obcym środku trwałym
Reguła ta dotyczy również części, która jest wykorzystywana na podstawie umowy użyczenia. W takim przypadku również mamy do czynienia z kosztem bezpośrednim, a nie z inwestycją w obcym środku trwałym podlegającym amortyzacji.
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 3 marca 2015 r., nr IBPBI/2/423-1356/14/AK, stwierdził:
„Inwestycje w obcych środkach trwałych to ogół działań (nakładów) podatnika odnoszących się do niestanowiącego jego własności środka trwałego, które zmierzają do jego ulepszenia, tzn. polegają na jego przebudowie, rozbudowie, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji (np. modernizacja wynajętego lokalu) lub polegają na stworzeniu składnika majątku mającego cechy środka trwałego. (...)
Efektem ulepszenia środka trwałego ma być zwiększenie jego wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środka trwałego do używania, wyrażające się wydłużeniem okresu jego używania. Przykładem ponoszenia nakładów w obcych środkach trwałych jest konieczność dostosowania używanych na podstawie umowy najmu czy dzierżawy lub innej umowy, obcych budynków albo lokali do potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej użytkownika.
Innymi słowy, inwestycja w obcym środku trwałym to nakłady poniesione na obcy środek trwały, który jest wykorzystywany na cele prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie umowy, np. najmu, dzierżawy lub innej o podobnym charakterze. Nakłady te mają na celu przystosowanie obcego środka trwałego do potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Inwestycją w obcym środku trwałym nie są wydatki na remont obcego środka trwałego, lecz nakłady powodujące jego ulepszenie.”
Masz problem prawny? Kliknij tutaj i zapytaj prawnika ›
Wydatki na remont a wydatki na ulepszenie
Kluczowe jest zatem odróżnienie wydatków na remont od wydatków na ulepszenie. Jeżeli opisane w pytaniu wydatki są wydatkami remontowymi, to można je w całości ująć w kosztach w sposób bezpośredni.
Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji remontu, dlatego w odniesieniu do remontu należy stosować definicję sformułowaną w przepisach Prawa budowlanego. Remontem, zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) jest wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu pierwotnego stanu technicznego i użytkowego środka trwałego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Tak więc wyroby użyte do wymiany zużytych elementów środka trwałego na nowe, wykonane z nowocześniejszych materiałów, nie zmieniają charakteru wykonanych prac, należy bowiem uwzględniać zmieniającą się rzeczywistość gospodarczą i postęp techniczny. Nie można uznać, że każda wymiana zużytych elementów środka trwałego na nowe z zastosowaniem nowocześniejszych materiałów jest ulepszeniem.
Natomiast z ulepszeniem mamy do czynienia, gdy następuje:
- przebudowa, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych itp., istotna zmiana struktury wewnętrznej obiektu już istniejącego bez zwiększenia powierzchni – kubatury;
- adaptacja, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadania mu nowych cech użytkowych,
- rekonstrukcja - odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych,
- modernizacja, tj. unowocześnienie środka trwałego.
Działalność gospodarcza na urlopie wychowawczym
