Mamy 10 894 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Termin wykorzystania urlopu wypoczynkowego

Autor: Marta Handzlik-Rosuł • Opublikowane: 10.01.2015

Mam do wykorzystania 11 dni urlopu wypoczynkowego za 2012 rok i chciałbym wykorzystać te dni w grudniu. Czy pracodawca może nie zgodzić się na udzielenie mi urlopu w proponowanym przeze mnie okresie, argumentując to dużą ilością pracy? Czy to pracodawca ma decydować kiedy mogę wziąć urlop wypoczynkowy, czy to ja planuję kiedy chcę wziąć urlop? Kolejna część pytania dotyczy planowania urlopu na przyszły rok. Parę dni temu w moim zakładzie pracy została wywieszona informacja takiej treści „proszę o zaplanowanie urlopu wypoczynkowego na pierwszy kwartał 2013 do końca bieżącego roku, a na pozostały okres do końca pierwszego kwartału 2013”. W związku z tym moje pytanie, czy pracodawca może nakazać mi wykorzystać część urlopu wypoczynkowego w pierwszym kwartale roku – jeśli tak, to w jakim maksymalnym wymiarze? Czy w ogóle mam obowiązek wykorzystania części urlopu wypoczynkowego w pierwszym kwartale, czy np. mogę zaplanować wykorzystanie całości urlopu wypoczynkowego na drugą połowę roku?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Zgodnie z art. 161 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (tekst jedn. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) pracodawca jest obowiązany udzielić pracownikowi urlopu w tym roku kalendarzowym, w którym pracownik uzyskał do niego prawo.

 

Interpretując art. 161 K.p. nie przez pryzmat zasady corocznego urlopu, lecz z punktu widzenia faktycznej realizacji przysługującego pracownikowi uprawnienia, należy stwierdzić, że może on z urlopu skorzystać, jeżeli pracodawca mu go udzieli. Oznacza to, że pracownik nie może sobie tego urlopu „udzielić” sam, a teza ta znajduje potwierdzenie w licznych wypowiedziach judykatury, odnoszących się do różnych rodzajów urlopów („typowy”, zaległy, na żądanie). To, w jaki sposób pracodawca udziela pracownikowi urlopu, nie zostało określone w przepisach Kodeksu pracy, które wskazują jedynie podstawy udzielania urlopu w postaci planu urlopów lub porozumienia pracownika i pracodawcy co do terminu urlopu. W obu tych przypadkach chodzi bardziej o ustalenie terminu wykorzystania urlopu, niż o uregulowanie kwestii, w jaki sposób pracodawca udziela pracownikowi urlopu.

 

Urlopy powinny być udzielane zgodnie z planem urlopów. Plan urlopów ustala pracodawca, biorąc pod uwagę wnioski pracowników i konieczność zapewnienia normalnego toku pracy. Planem urlopów nie obejmuje się części urlopu udzielanego pracownikowi na żądanie.

 

Pracodawca nie ustala planu urlopów, jeżeli zakładowa organizacja związkowa wyraziła na to zgodę; dotyczy to także pracodawcy, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa. W takich przypadkach pracodawca ustala termin urlopu po porozumieniu z pracownikiem. Plan urlopów podaje się do wiadomości pracowników w sposób przyjęty u danego pracodawcy.

 

Ustalenie w planie urlopów terminów ich wykorzystania jest wypadkową dwóch elementów – wniosków pracowników, określających proponowane terminy urlopów oraz potrzeb pracodawcy, który bierze pod uwagę konieczność zapewnienia normalnego toku pracy w zakładzie. Wynika z tego, że pracodawca nie jest związany wnioskami urlopowymi pracowników, chyba że taki obowiązek nakłada nie niego przepis prawa.

 

Ustalenie planu urlopów powinno nastąpić w okresie poprzedzającym nabycie prawa do urlopu. W konsekwencji uznaje się, że plan urlopów powinien być opracowany jeszcze przed początkiem nowego roku kalendarzowego, z nadejściem którego pracownicy nabywają prawo do kolejnego urlopu. Reguła ta odnosi się do rocznego planu urlopów – przez wiele lat przyjmowano, że na podstawie art. 163 K.p. ustalany może być jeden plan urlopów na cały rok kalendarzowy. Stopniowo zaczął upowszechniać się jednak pogląd, że plan urlopów może dotyczyć krótszych okresów niż rok, a mianowicie kwartału lub półrocza. Aktualnie jest to pogląd dominujący w piśmiennictwie prawa pracy, choć są również zdecydowani jego przeciwnicy.

 

Jeśli więc pracodawca ustala plan urlopów na krótsze niż rok okresy, to odpowiednio wcześniej, przed rozpoczęciem tych okresów, powinien zostać ustalony plan urlopów. Sens planowania wyraża się w ustaleniu terminów korzystania z urlopów w okresie poprzedzającym okres lub okresy, w jakich pracownicy powinni wykorzystywać urlopy wypoczynkowe. Należy jednak pamiętać, że pracownik nie musi planować urlopu w pierwszym kwartale roku, jednakże musi się liczyć z tym, że pracodawca – z ważnych powodów – może mu go nie udzielić w drugim i kolejnych kwartałach roku.

 

Przesunięcie terminu urlopu może nastąpić na wniosek pracownika umotywowany ważnymi przyczynami. Przesunięcie terminu urlopu jest także dopuszczalne z powodu szczególnych potrzeb pracodawcy, jeżeli nieobecność pracownika spowodowałaby poważne zakłócenia toku pracy.

 

Przesłanki przesunięcia terminu urlopu z inicjatywy pracodawcy zostały określone w sposób bardziej rygorystyczny niż w odniesieniu do przesunięcia na wniosek pracownika. Poprzez użycie zwrotów „szczególne potrzeby pracodawcy” oraz „poważne zakłócenia toku pracy” ustawodawca ogranicza możliwość arbitralnego stosowania przez pracodawcę omawianej instytucji, chroniąc tym samym pracownika przed zakłócającymi jego plany zmianami terminu urlopu. Z drugiej jednak strony, o spełnieniu wymagań decyduje sam pracodawca. Niewykluczone jest więc, że będzie on swego uprawnienia nadużywał, podejmując omawianą decyzję w sytuacji, gdy wymagane przesłanki nie są spełnione. Konsekwencje takich zachowań nie zostały wprost unormowane przez Kodeks pracy. Podobnie jednak, jak w razie nieuwzględnienia wniosku pracownika o przesunięcie terminu urlopu uznać należy, że i w tym przypadku omawiany przepis jest źródłem roszczenia – tym razem pracownik będzie mógł żądać dopuszczenia do pracy, wynagrodzenia za czas gotowości do pracy i udzielenia urlopu w terminie określonym w planie (uzgodnieniu).

 

Urlopu niewykorzystanego w danym roku należy pracownikowi udzielić najpóźniej do dnia 30 września następnego roku kalendarzowego.

 

Wobec powyższego należy uznać, że co do zasady powinien Pan urlop za 2012 rok wykorzystać do końca roku. Jednakże jeśli z ważnych przyczyn pracodawca Panu takiego urlopu nie udzieli – powinien Pan wykorzystać ten urlop najpóźniej do września przyszłego roku.

 

Co do planów urlopowych na pierwszy i kolejne kwartały roku 2013 – jest to praktyka jak najbardziej zgodna z prawem, co nie oznacza, że musi Pan korzystać z urlopu już w okresie pierwszych trzech miesięcy roku 2013.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 1 minus 4 =

»Podobne materiały

Aż 80 dni zaległego urlopu – jak obliczyć ekwiwalent za urlop?

Rozwiązałem umowę o pracę zgodnie z art. 30 § 1 pkt 2 K.p. Mam 80 dni zaległego urlopu. 1) Jak oblicza się ekwiwalent? Czy mogę go przyjąć proporcjonalnie do mojego podstawowego wynagrodzenia? 2) Pracodawca zmusza mnie do wykorzystania całości urlopu. Czy ma do tego prawo? Wolę nie wykorzy

 

Egzekucja zaległego urlopu

Czy po 11 miesiącach od rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron mamy szansę, jako grupa 10-osobowa, na odzyskanie roszczeń finansowych – ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy?

 

Jak pozbyć się uciążliwego pracownika?

Mój mąż 5 lat temu zatrudnił pracownika na czas nieokreślony. Może trudno w to uwierzyć, ale przez te lata pracownik nie wyrażał zgody na urlop. Nie podpisywał też list płac. W tej chwili postawiliśmy pracownika przed faktem przymusowego wykorzystania urlopu, ale on nadal odmawia. Do tego straszy na

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »