Najważniejsze:
- Dług wobec funduszu alimentacyjnego obciąża co do zasady dłużnika alimentacyjnego, a nie automatycznie jego rodziców.
- Dziadkowie mogą odpowiadać za własne alimenty na wnuki tylko po spełnieniu przesłanek z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz po rozstrzygnięciu sądu.
- Praca pełnoletniego dziecka nie wyłącza sama z siebie prawa do funduszu, ale może wpływać na kryterium dochodowe i obowiązek zwrotu świadczeń nienależnie pobranych.
- Na 24 czerwca 2026 r. kryterium dochodowe wynosi 1209 zł na osobę, a od 1 października 2026 r. ma wynosić 1665 zł na osobę.
- W razie pozwu dziadkowie powinni wykazać własne dochody, koszty utrzymania, leczenie, zadłużenie oraz realne możliwości dorosłych wnuków.
Stan prawny aktualny na 24 czerwca 2026 r. Poniższe wyjaśnienia dotyczą obecnego funduszu alimentacyjnego, choć w praktyce nadal spotyka się określenia typu NFAL albo zadłużenie wobec funduszu.
Czy MOPS może ściągnąć dług wobec funduszu alimentacyjnego od dziadków?
Najważniejsza odpowiedź brzmi: MOPS albo gmina nie mogą po prostu przenieść długu alimentacyjnego syna na jego rodziców. Jeżeli świadczenia z funduszu alimentacyjnego były wypłacane dzieciom, obowiązek ich zwrotu wraz z odsetkami obciąża dłużnika alimentacyjnego, czyli osobę, która miała płacić alimenty na podstawie tytułu wykonawczego.
Organ właściwy wierzyciela, czyli zwykle gmina lub ośrodek działający w jej imieniu, może dochodzić od dłużnika alimentacyjnego zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Egzekucja tych należności jest prowadzona wobec dłużnika alimentacyjnego. Rodzice dłużnika nie stają się z tego powodu dłużnikami funduszu.
Inna sytuacja powstaje dopiero wtedy, gdy organ albo osoba uprawniona wystąpi do sądu o zasądzenie alimentów od dziadków na rzecz wnuków. To nie jest jednak egzekucja długu syna, lecz osobne postępowanie cywilne o własny obowiązek alimentacyjny dziadków. Sąd bada wtedy przesłanki z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, a nie sam fakt istnienia zadłużenia wobec funduszu.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Kiedy dziadkowie mogą zostać zobowiązani do alimentów na wnuki?
Obowiązek alimentacyjny obciąża krewnych w określonej kolejności. W pierwszej kolejności za utrzymanie dziecka odpowiadają rodzice. Obowiązek osoby zobowiązanej w dalszej kolejności, na przykład dziadka albo babci, powstaje dopiero wtedy, gdy nie ma osoby zobowiązanej bliżej, osoba ta nie jest w stanie płacić albo uzyskanie od niej na czas potrzebnych środków jest niemożliwe bądź połączone z nadmiernymi trudnościami.
Sam wyjazd dłużnika alimentacyjnego za granicę nie oznacza jeszcze automatycznie, że dziadkowie muszą płacić. Trzeba zbadać, czy istnieje realna możliwość egzekucji alimentów za granicą, zwłaszcza gdy dłużnik przebywa w państwie Unii Europejskiej. W sprawach unijnych znaczenie ma rozporządzenie Rady (WE) nr 4/2009 dotyczące zobowiązań alimentacyjnych; w innych przypadkach mogą mieć znaczenie konwencje międzynarodowe i krajowe procedury dochodzenia alimentów za granicą.
Jeżeli jednak uzyskanie alimentów od rodzica jest faktycznie niemożliwe albo bardzo utrudnione, a wnuki nie są w stanie samodzielnie się utrzymać, sąd może rozważyć alimenty od dziadków. Nie oznacza to jednak, że dziadkowie zapłacą tyle, ile powinien płacić rodzic, ani że przejmą jego zaległości.
Jak sąd ocenia możliwości finansowe dziadków?
Zakres alimentów zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Ta zasada dotyczy również dziadków. Sąd powinien więc uwzględnić nie tylko potrzeby wnuków, ale także wiek, stan zdrowia, emeryturę, koszty leczenia, koszty mieszkania, zadłużenie i inne realne obciążenia dziadków.
W orzecznictwie podkreśla się, że obowiązek alimentacyjny babki albo dziadka nie polega na prostym przerzuceniu na nich niespełnionego obowiązku rodzica. Dziadkowie mogą być zobowiązani tylko w takim zakresie, na jaki pozwalają ich możliwości majątkowe, przy uwzględnieniu ich własnych usprawiedliwionych potrzeb. Takie stanowisko wynika m.in. z orzeczenia Sądu Najwyższego z 8 października 1976 r., III CRN 205/76.
W praktyce oznacza to, że przy niskiej emeryturze, chorobie, kosztownym leczeniu albo braku majątku sąd może oddalić powództwo albo zasądzić kwotę znacznie niższą niż alimenty obciążające rodzica. Czasem będzie to kwota symboliczna, ale zależy to od konkretnego materiału dowodowego.
Zobacz również:
- hub funduszu – o pracy i pobieraniu świadczeń alimentacyjnych.
Co zrobić po piśmie albo telefonie z MOPS?
Jeżeli dziadkowie otrzymują telefoniczne informacje, że MOPS ściągnie z nich zadłużenie syna, warto poprosić o pismo i dokładną podstawę prawną. Inaczej należy traktować zwykłą informację o zadłużeniu dłużnika, inaczej wezwanie do złożenia wyjaśnień, a jeszcze inaczej pozew z sądu o alimenty na wnuki.
W odpowiedzi do organu można wskazać, że dziadkowie nie są dłużnikami funduszu alimentacyjnego i nie odpowiadają za zwrot świadczeń wypłaconych za zobowiązanego rodzica. Jeżeli organ rozważa powództwo o alimenty, dziadkowie powinni od razu przygotować dokumenty pokazujące ich sytuację: decyzje emerytalne lub rentowe, zaświadczenia lekarskie, rachunki za leki, opłaty za mieszkanie, spłaty kredytów, koszty utrzymania oraz informacje o innych osobach, które pozostają na ich utrzymaniu.
Nie należy natomiast ignorować korespondencji z sądu. Jeżeli doręczono pozew o alimenty, trzeba złożyć odpowiedź w terminie wskazanym przez sąd i przedstawić dowody. W takiej sprawie istotne będzie również to, czy wnuki są pełnoletnie, czy rzeczywiście kontynuują naukę, jakie uzyskują dochody i czy są w stanie choć częściowo utrzymać się samodzielnie.
Ważne: Jeżeli dziadkowie dostali pozew albo pismo z gminy, nie warto ograniczać się do ustnych wyjaśnień. W sprawach alimentacyjnych decydują dokumenty, terminy i konkretne dowody dotyczące dochodów, kosztów utrzymania oraz możliwości osób uprawnionych.
Czy pełnoletnie dziecko, które uczy się i pracuje, może pobierać fundusz alimentacyjny?
Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej zasadniczo do ukończenia 18 lat. Jeżeli osoba uprawniona uczy się w szkole lub szkole wyższej, świadczenia mogą przysługiwać do ukończenia 25 lat, a w razie znacznego stopnia niepełnosprawności bezterminowo.
Praca pełnoletniego dziecka nie powoduje automatycznie utraty prawa do funduszu. Znaczenie ma jednak dochód rodziny w przeliczeniu na osobę, a także to, czy dana osoba nadal się uczy i spełnia pozostałe warunki ustawowe. Na dzień aktualizacji artykułu kryterium dochodowe wynosi 1209 zł miesięcznie na osobę w rodzinie. Od okresu świadczeniowego rozpoczynającego się 1 października 2026 r. kryterium ma wynosić 1665 zł.
Obowiązuje także mechanizm złotówka za złotówkę. Jeżeli dochód przekracza kryterium, świadczenie nie zawsze przepada w całości, ale może zostać pomniejszone o kwotę przekroczenia. Minimalna kwota świadczenia przy zastosowaniu tego mechanizmu wynosi 100 zł. Samo świadczenie z funduszu przysługuje w wysokości bieżąco ustalonych alimentów, nie więcej jednak niż 1000 zł miesięcznie.
Jeżeli osoba pobierająca świadczenia z funduszu uzyskała dochód, zawarła małżeństwo, przestała się uczyć albo zaszła inna zmiana wpływająca na prawo do świadczeń, powinna poinformować o tym organ. Nienależnie pobrane świadczenia mogą podlegać zwrotowi wraz z odsetkami. Dziadkowie nie mogą jednak samodzielnie przesądzić, że wnuki pobierają świadczenia nielegalnie. Mogą natomiast przekazać organowi znane im, konkretne informacje, które organ powinien zweryfikować w postępowaniu.
Przedawnienie alimentów i zaległości wobec funduszu
Roszczenia o świadczenia alimentacyjne przedawniają się co do zasady z upływem trzech lat. W sprawach rodzinnych trzeba jednak ostrożnie oceniać, od kiedy biegnie termin, czy został przerwany przez egzekucję albo postępowanie sądowe oraz czy chodzi o alimenty bieżące, zaległe alimenty między osobami prywatnymi, czy należności publiczne wynikające z wypłaty świadczeń z funduszu.
W sporze sądowym o zaległe alimenty warto wyraźnie podnieść zarzut przedawnienia i wskazać, których okresów dotyczy. Jeżeli natomiast gmina dochodzi należności od dłużnika alimentacyjnego z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu, należy analizować decyzje, przebieg egzekucji i aktualne przepisy dotyczące dochodzenia tych należności. Nie należy zakładać, że samo upływanie czasu zawsze zamyka sprawę.
Jak dziadkowie mogą się bronić w sądzie?
W sprawie o alimenty na wnuki dziadkowie powinni przede wszystkim wykazać, że nie mają realnych możliwości ponoszenia takich świadczeń albo że ewentualne alimenty powinny być bardzo ograniczone. Warto zebrać dowody dotyczące comiesięcznych wydatków, stanu zdrowia, wieku, obowiązków wobec innych osób oraz braku majątku, z którego można byłoby finansować świadczenia.
Drugą linią obrony może być wykazanie, że wnuki są pełnoletnie, pracują, mają dochody, uczą się w trybie pozwalającym na zarobkowanie albo nie wykazują rzeczywistego niedostatku. Nie chodzi o to, że dorosłe dziecko traci alimenty zawsze z chwilą podjęcia pracy. Chodzi o ocenę, czy w konkretnych warunkach nadal nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać.
Trzeci argument dotyczy rodzica zobowiązanego w pierwszej kolejności. Jeżeli znane jest jego miejsce pobytu za granicą, miejsce pracy albo majątek, trzeba wskazać, że istnieją instrumenty dochodzenia alimentów od niego. Dziadkowie nie powinni zastępować dłużnika tylko dlatego, że egzekucja krajowa była nieskuteczna, jeżeli realnie można próbować egzekucji za granicą.
Przykłady
Poniższe przykłady pokazują, jak te same przepisy mogą zadziałać inaczej w zależności od sytuacji rodzinnej, dochodów i dowodów przedstawionych w sprawie.
PRZYKŁAD 1
Pan Jan i pani Maria, emeryci, otrzymali pismo z ośrodka pomocy społecznej dotyczące zadłużenia ich syna wobec funduszu alimentacyjnego. W odpowiedzi wskazali, że nie są dłużnikami funduszu, a ich sytuacja finansowa nie pozwala na przejęcie obowiązków syna. Dołączyli decyzje emerytalne, rachunki za leki i opłaty mieszkaniowe. Jeżeli organ chciałby dochodzić alimentów od dziadków, musiałby skierować sprawę do sądu i wykazać przesłanki takiego roszczenia.
PRZYKŁAD 2
Dorosły wnuk studiuje zaocznie i pracuje na umowę o pracę. Sam fakt zatrudnienia nie przesądza jeszcze, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego są pobierane bez podstawy. Organ powinien sprawdzić dochód rodziny, kontynuowanie nauki i pozostałe warunki ustawowe. Jeżeli dochody przekraczają dopuszczalny próg, świadczenie może zostać pomniejszone albo wygasnąć, a nienależnie pobrane kwoty mogą być dochodzone od osoby, która je pobrała.
PRZYKŁAD 3
Babcia została pozwana o alimenty na wnuczkę, ponieważ ojciec dziecka przebywał za granicą i nie płacił. W sądzie wykazała, że utrzymuje się z niskiej renty, choruje przewlekle i ponosi wysokie koszty leczenia. Wskazała też, że znany jest kraj pobytu ojca i można próbować dochodzenia alimentów w procedurze zagranicznej. Sąd, oceniając jej możliwości, nie mógł automatycznie obciążyć jej kwotą zasądzoną wcześniej od ojca.
FAQ
Czy rodzice dłużnika alimentacyjnego odpowiadają za jego dług wobec funduszu?
Nie automatycznie. Dług wobec funduszu alimentacyjnego obciąża dłużnika alimentacyjnego, czyli osobę zobowiązaną do płacenia alimentów. Dziadkowie mogą być ewentualnie pozwani o własne alimenty na wnuki, ale to odrębna sprawa sądowa.
Czy MOPS może bez wyroku zająć emeryturę dziadków?
Nie powinien zajmować emerytury dziadków za dług ich dorosłego dziecka wobec funduszu. Jeżeli chodzi o alimenty od dziadków, potrzebne jest postępowanie sądowe i tytuł wykonawczy przeciwko dziadkom.
Czy wyjazd rodzica za granicę wystarczy, aby pozwać dziadków?
Nie zawsze. Trzeba zbadać, czy uzyskanie alimentów od rodzica jest rzeczywiście niemożliwe albo nadmiernie utrudnione. Jeżeli znany jest adres, kraj pobytu lub miejsce pracy dłużnika, należy rozważyć procedury egzekucji alimentów za granicą.
Czy pełnoletnie dziecko pracujące może pobierać fundusz alimentacyjny?
Może, jeżeli nadal spełnia warunki ustawowe, w szczególności dotyczące nauki, wieku i kryterium dochodowego. Praca i uzyskanie dochodu mogą jednak zmienić wysokość świadczenia albo spowodować utratę prawa do niego.
Co grozi za nienależne pobieranie świadczeń z funduszu?
Nienależnie pobrane świadczenia mogą podlegać zwrotowi wraz z odsetkami. Organ powinien jednak ustalić, czy rzeczywiście doszło do zmiany sytuacji wpływającej na prawo do świadczeń i od kiedy taka zmiana miała znaczenie.
Czy alimenty od dziadków mogą być symboliczne?
Tak, jeżeli sytuacja majątkowa i zdrowotna dziadków jest trudna. Sąd nie powinien obciążać ich ponad realne możliwości, a obowiązek dziadków nie jest prostym przejęciem obowiązku rodzica.
Podsumowanie
Zadłużenie wobec funduszu alimentacyjnego nie przechodzi automatycznie na rodziców dłużnika. Gmina może dochodzić zwrotu wypłaconych świadczeń przede wszystkim od dłużnika alimentacyjnego. Dziadkowie mogą znaleźć się w sprawie dopiero wtedy, gdy ktoś wystąpi do sądu o alimenty na rzecz wnuków i wykaże, że spełnione są przesłanki odpowiedzialności osób zobowiązanych w dalszej kolejności.
W opisanej sytuacji kluczowe jest odróżnienie długu wobec funduszu od ewentualnego obowiązku alimentacyjnego dziadków. Równie ważne jest sprawdzenie, czy pełnoletnie dzieci nadal spełniają warunki pobierania świadczeń, zwłaszcza w zakresie nauki, dochodów i zgłaszania zmian sytuacji. Każdy z tych elementów wymaga osobnej oceny dokumentów.
Źródła
- Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 79.
- Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy: Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59, w szczególności art. 128, art. 129, art. 132, art. 135 i art. 137.
- Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, informacje o funduszu alimentacyjnym i kryterium dochodowym: fundusz alimentacyjny oraz kryterium dochodowe.
- Obwieszczenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 stycznia 2026 r. w sprawie wysokości kryterium dochodowego od 1 października 2026 r.: M.P. 2026 poz. 138.
- Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1976 r., III CRN 205/76.