Pozwolenie na broń - czy odebrane prawo jazdy uzasadnia odmowę?• Data publikacji: 29-09-2022 • Autor: Radca prawny Paulina Olejniczak-Suchodolska |
|
Zdałem test na pozwolenie na broń sportową. Niestety, po rozmowie z psychologiem wygląda na to, że z dużą dozą prawdopodobieństwa nie otrzymam pozytywnego orzeczenia, a nawet jeśli – odwoła się od niego policja i nie otrzymam pozwolenia na broń. Powód to utrata przed 3, 4 laty prawa jazdy za przekroczenie punktów karnych (głównie za przekroczenie prędkości). Prawdopodobnie wypełniam więc interpretację art. 15 ustawy o broni i amunicji, co do fragmentu, że pozwolenia „nie wydaje się osobom stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku czy bezpieczeństwa publicznego”. Proszę o wyjaśnienie tego zagadnienia i ewentualną pomoc co do trybu postępowania. |
|
Powody odmowy wydania pozwolenia na brońFaktycznie jest, jak Pan wskazuje, otóż zgodnie z art. 15 ustawy o broni i amunicji:
„1. Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom: 1) niemającym ukończonych 21 lat, z zastrzeżeniem ust. 2; 2) z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2020 r., poz. 685), lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej; 3) wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego; 4) uzależnionym od alkoholu lub od substancji psychoaktywnych; 5) nieposiadającym miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; 6) stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego: a) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe, b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo: – przeciwko życiu i zdrowiu, – przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia. Jak sądy interpretują przesłankach odmowy wydania pozwolenia na broń?Z kolei orzecznictwo interpretuje ów przepis następująco. WSA w Warszawie w wyroku z 18.11.2021 r., VI SA/Wa 2246/21, wskazuje, że: „Zagrożenie dla siebie, zagrożenie dla porządku i bezpieczeństwa publicznego, skazanie prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe oraz skazanie prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu, jak również skazanie prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia, są to przesłanki, które – każda oddzielnie – stanowi podstawę cofnięcia pozwolenia na broń”.
WSA w Warszawie w wyroku z 11 maja 2021 r., II SA/ Wa 2143/20, wskazuje, że: „Osoby posiadające pozwolenie na broń, a także ubiegające się o takie pozwolenie, powinny w sposób szczególny unikać kolizji z prawem i należy od nich wymagać nieskazitelnej postawy. Organy Policji rozpoznające wniosek o wydanie pozwolenia na broń na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z 1999 r. o broni i amunicji ocenę odnoszącą się do przesłanki stwarzania zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa wewnętrznego obowiązane są podjąć nie tylko w odniesieniu do okoliczności wskazanych w art. 15 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, ale także wszelkich innych okoliczności faktycznych ustalonych w toku postępowania, nie mających źródła w skazaniu, a wskazujących na to, że wnioskodawca nie daje gwarancji, że udzielenie pozwolenia na posiadanie broni nie sprowadzi zagrożenia dla niego samego, porządku lub bezpieczeństwa publicznego”. Pozwolenie na broń a zatarcie skazaniaPodobnie WSA w wyroku z 29 kwietnia 2021 r., II SA/ Wa 2058/20: „Organy Policji rozpoznające wniosek o wydanie pozwolenia na broń na podstawie art. 10 ust. 1 ustawy z 1999 r. o broni i amunicji ocenę odnoszącą się do przesłanki stwarzania zagrożenia dla samego siebie, porządku lub bezpieczeństwa wewnętrznego obowiązane są podjąć nie tylko w odniesieniu do okoliczności wskazanych w art. 15 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, ale także wszelkich innych okoliczności faktycznych ustalonych w toku postępowania, nie mających źródła w skazaniu, a wskazujących na to, że wnioskodawca nie daje gwarancji, że udzielenie pozwolenia na posiadanie broni nie sprowadzi zagrożenia dla niego samego, porządku lub bezpieczeństwa publicznego. Zatarcie skazania dotyczy wyłącznie procedowania w sprawach karnych – jest istotna z perspektywy wymierzania kar w tym postępowaniu. Samo zatarcie skazania nie ma natomiast – w ogólnym porządku prawnym – takiego skutku, że na zdarzenie, które było podstawą skazania, nie można się powoływać w innym postępowaniu. Fakt uprzedniego popełnionego przestępstwa i prawomocnego skazania nie jest obojętny w tej sferze stosunków społecznych, w których znaczenie ma nie tylko ocena prawna, lecz także ocena etyczno-moralna danej osoby”. Odmienne stanowisko WSA w Gliwicach – brak skazania i brak podstaw do odebrania broniNatomiast np. WSA w Gliwicach w wyroku z 8 grudnia 2020 r., III SA/ Gl 614/20, orzekł, iż: „W sytuacji, gdy posiadacz pozwolenia na broń nie został skazany prawomocnym orzeczeniem sądu za jakiekolwiek przestępstwo umyślne, przeciwko niemu nie toczy się postępowanie karne o przestępstwa określone w art. 15 ust. 1 pkt 6, to brak jest podstaw do dokonania czynności odebrania broni. Kwestię zagrożenia rozstrzygnął sam ustawodawca, nie pozostawiając organom Policji swobody decyzyjnej, a ustalony fakt nie toczenia się postępowania karnego o umyślne przestępstwo przeciwko skarżącemu nie uprawniał zastosowania wobec niego art. 19 ust. 1a u.b.a.”.
A zatem tutaj sąd uznał, że jeśli nie było prawomocnego skazania, to nie ma podstaw do zastosowania art. 15 ust. 1 pkt 6. Jest to jednak wyrok mniejszościowy, ale jeśli będzie Pan się próbował odwoływać, może Pan na zasadzie analogii się na niego powołać.
Zagrożenie dla siebie, dla porządku i bezpieczeństwa publicznego, skazanie przez sąd – dominujący poglądNatomiast już WSA z 17 września 2019 r., II SA Wa 689/19, wskazuje, że: „Zamieszczenie w art. 15 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o broni określenia o charakterze ocennym może sugerować jakoby wolą prawodawcy było rozważanie, czy opisane tam warunki w sprawie występują. Możliwe jest jednak także takie rozumienie danego przepisu – i jest to uzasadnione przy zestawieniu z poprzednim brzmieniem tej regulacji i odkodowaniu intencji zmian – że zawarte w części wstępnej określenia wskazują jedynie, że – zdaniem pracodawcy – opisane w pkt a i b sytuacje (skazania prawomocnymi wyrokami) stanowią o wyczerpaniu danej przesłanki. Prawidłowe jest stanowisko opowiadające się za drugą z możliwych wykładni”.
Bezsprzecznie dominuje pogląd, iż: „Zagrożenie dla siebie, zagrożenie dla porządku i bezpieczeństwa publicznego, skazanie prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe oraz skazanie prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu, jak również skazanie prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia, są to przesłanki, które każda oddzielnie, stanowi podstawę cofnięcia pozwolenia na broń” (tak bowiem również WSA z wyroku z 18.04.2018 r. II SA/ Wa 1728/16”.
Jeśli jednak skazany Pan nie był, to nie staje się Pan automatycznie zagrożeniem dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego. Wówczas znaczenia mogą nabrać takie okoliczności, jak: nienaganna opinia, brak karalności etc., w połączeniu z wyrokiem gliwickim. Sam fakt zabrania prawa jazdy za punkty karne nie może automatycznie powodować odmowy pozwolenia na broń. Jak zaś na to spojrzy organ w Pana sprawie, absolutnie nie wiem. Wykładnia jest bowiem różna, ja wskazuję, jaka dominuje. PrzykładyKilka lat temu pan Tomasz, pasjonat strzelectwa sportowego, starał się o pozwolenie na broń. Choć nie był karany, okazało się, że dwa lata wcześniej odebrano mu prawo jazdy za przekroczenie punktów karnych — głównie za zbyt szybką jazdę po mieście. W toku postępowania policja uznała, że ten fakt świadczy o braku odpowiedzialności i może stanowić przesłankę zagrożenia dla porządku publicznego. W efekcie jego wniosek został negatywnie rozpatrzony.
Pani Anna, instruktorka fitness, ubiegała się o pozwolenie na broń w celach sportowych. Kilka miesięcy wcześniej utraciła prawo jazdy na rok po zatrzymaniu przez policję z powodu prowadzenia auta po spożyciu alkoholu (wynik 0,3 promila). Mimo że zdarzenie nie zakończyło się skazaniem, a postępowanie zostało warunkowo umorzone, psycholog oraz policja uznali, że takie zachowanie podważa rękojmię odpowiedzialności, a tym samym podstawę do wydania pozwolenia.
Pan Marek, kolekcjoner broni historycznej, odnowił uprawnienia i złożył wniosek o nowe pozwolenie. W trakcie weryfikacji wyszło na jaw, że kilka lat temu brał udział w ulicznym wyścigu samochodowym, w wyniku którego odebrano mu prawo jazdy. Chociaż incydent nie miał związku z przemocą ani przestępstwem, sam fakt rażącego naruszenia przepisów ruchu drogowego został oceniony jako przesłanka braku odpowiedzialności wymaganej u posiadacza broni. PodsumowanieJak widać, samo odebranie prawa jazdy za przekroczenie punktów karnych nie stanowi automatycznie przeszkody w uzyskaniu pozwolenia na broń, ale może być przez organy Policji potraktowane jako sygnał braku odpowiedzialności lub potencjalnego zagrożenia dla porządku publicznego. Ostateczna ocena zależy od całokształtu okoliczności, w tym opinii psychologa, dotychczasowego trybu życia i ogólnej postawy wnioskodawcy. W przypadku negatywnej decyzji warto rozważyć odwołanie, powołując się na orzecznictwo prezentujące odmienne podejście oraz przedstawiając argumenty świadczące o swojej rzetelności i braku zagrożenia. Oferta porad prawnychJeżeli masz wątpliwości związane z uzyskaniem pozwolenia na broń lub chcesz skonsultować swoją sytuację prawną, zapraszamy do skorzystania z naszych porad prawnych online. Oferujemy szybką i rzetelną pomoc — wystarczy opisać problem, a nasi prawnicy przygotują dla Ciebie indywidualną opinię i podpowiedzą, jakie działania warto podjąć. Źródła:1. Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji - Dz.U. 1999 nr 53 poz. 549
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę, wypełniając formularz poniżej ▼▼▼. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online 
O autorze: Radca prawny Paulina Olejniczak-Suchodolska Radca prawny, absolwentka Wydziału Prawa na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Ukończyła aplikację radcowską przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Warszawie. Doświadczenie zawodowe zdobywała współpracując z kancelariami prawnymi. Specjalizuje się głównie w prawie gospodarczym, prawie pracy, prawie zamówień publicznych, a także w prawie konsumenckim i prawie administracyjnym. Obecnie prowadzi własną kancelarię radcowską oraz obsługuje spółki i instytucje państwowe. |
|
