.
Mamy 12 435 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Wymeldowanie przez urząd miasta z powodu pobytu za granicą

Autor: Tomasz Krupiński • Opublikowane: 31.10.2020

Od przeszło 25 lat jestem właścicielką mieszkania spółdzielczego, regularnie wnoszę wszystkie opłaty do spółdzielni, mieszkanie jest ubezpieczone, a jakiś czas temu wynajęłam je na dwa lata, do czego skłoniły mnie problemy rodzinne. Oczywiście jestem tam od wielu lat zameldowana, ale przebywam za granicą w związku z opieką nad chorą matką. Posiadam ważny paszport, ale nie posiadam nowego dowodu osobistego. W związku z powyższym otrzymałam pismo polecone z urzędu miasta, w którym informują mnie, że zostanę wymeldowana z mieszkania (podstawa: art. 33 ustawa z 24 września 2010 r. o ewidencji ludności; Dz. U. z 2018 r., poz. 1382). Jeżeli nie zgadzam się z ich stanowiskiem, to życzą sobie, abym odpowiedziała na szereg pytań, które dołączono do pisma. Uważam, że te pytania są niestosowne. Nie wiem, jak postąpić; czy się po prostu wymeldować i kiedyś znowu zameldować? Czy walczyć o ten meldunek, bo mam przecież korespondencję ze spółdzielnią, rachunek bankowy, ubezpieczenie, a jak miałabym funkcjonować i załatwiać wszystkie sprawy bez meldunku?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Wymeldowanie przez urząd miasta z powodu pobytu za granicą

Obowiązek obywatela zgłoszenia wyjazdu za granicę z zamiarem stałego pobytu

Podstawę prawną dla przedstawionego stanu faktycznego stanowią przepisy ustawy o ewidencji ludności. Zgodnie bowiem z treścią art. 35 tejże ustawy:

 

„Organ gminy, o którym mowa w art. 28 ust. 1, wydaje z urzędu lub na wniosek właściciela lub podmiotu wskazanych w art. 28 ust. 2, decyzję w sprawie wymeldowania obywatela polskiego, który opuścił miejsce pobytu stałego albo opuścił miejsce pobytu czasowego przed upływem deklarowanego okresu pobytu i nie dopełnił obowiązku wymeldowania się.”

Kolejny artykuł dotyczy zaś obowiązku obywateli zgłoszenia swego wyjazdu za granicę na dłuższy czas:

 

„Art. 36. 1. Obywatel polski, który wyjeżdża z kraju z zamiarem stałego pobytu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązany zgłosić swój wyjazd. Zgłoszenie wyjazdu poza granice Rzeczypospolitej Polskiej skutkuje wymeldowaniem z miejsca pobytu stałego i czasowego.

2. Obywatel polski, który wyjeżdża poza granice Rzeczypospolitej Polskiej, bez zamiaru stałego pobytu, na okres dłuższy niż 6 miesięcy, jest obowiązany zgłosić swój wyjazd oraz powrót.

3. Zgłoszeń, o których mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się najpóźniej w dniu opuszczenia miejsca pobytu stałego albo czasowego:

1) w formie pisemnej w organie gminy, o którym mowa w art. 28 ust. 1, przedstawiając do wglądu dowód osobisty lub paszport, albo

2) w formie dokumentu elektronicznego, na formularzu umożliwiającym wprowadzenie danych do rejestru PESEL przez organ, o którym mowa w art. 28 ust. 1, pod warunkiem otrzymania urzędowego poświadczenia odbioru.”

 

Stosownie zaś do treści art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności – pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania. Na pojęcie zamieszkiwania składają dwa elementy, tj. faktyczne przebywanie i zamiar. Opuszczenie miejsca pobytu stałego cechować musi zatem zarówno element faktyczny, polegający na stałym nieprzebywaniu w mieszkaniu, jak i element wolicjonalny, łączony z dobrowolnością zmiany miejsca pobytu. Dla zaistnienia przesłanki opuszczenia miejsca pobytu konieczne jest, aby fizycznemu przebywaniu osoby w innym miejscu niż miejsce pobytu stałego towarzyszył zamiar stałego związania się z tym innym miejscem, urządzenia w nim swego trwałego centrum życiowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., sygn. V SA 3169/00, a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 lutego 1989 r., sygn. akt SA/Wr 789/88).

 

Zamiar taki określa się na podstawie obiektywnych, możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przez termin „zamiar” w przypadku opuszczenia miejsca pobytu należy rozumieć nie tylko wolę wewnętrzną, ale także wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych, możliwych do stwierdzenia okoliczności. Dla jego oceny istotne będzie ustalenie, czy okoliczności istniejące w sprawie potwierdzają wolę wewnętrzną zainteresowanego pozostawania w danym lokalu.

 

Dobrowolne i trwałe opuszczenie miejsca stałego pobytu

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że opuszczenie miejsca pobytu stałego musi mieć charakter dobrowolny i trwały, by można było dokonać wymeldowania. Podzielić należy, aktualny na gruncie obowiązującej obecnie ustawy, pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażony w wyroku z dnia 22 września 2005 r. (sygn. akt IV SA/Wa 600/05), w świetle którego miejsce stałego pobytu danej osoby to miejsce, w którym osoba ta stale realizuje swoje podstawowe funkcje życiowe, tj. w szczególności mieszka, nocuje, spożywa posiłki, wypoczywa, przechowuje rzeczy niezbędne do codziennego funkcjonowania (odzież, żywność), przyjmuje wizyty członków rodziny lub znajomych, utrzymuje chociażby okazjonalne kontakty z sąsiadami.

 

Wyłącznie ewidencyjny charakter decyzji o wymeldowaniu

Należy również podkreślić, że decyzja o wymeldowaniu ma charakter ewidencyjny i służy jedynie aktualizacji i doprowadzeniu do zgodności pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem zameldowania. Decyzja o wymeldowaniu nie skutkuje zmianą stosunków prawnorzeczowych dotyczących danej nieruchomości. Opuszczenie miejsca stałego pobytu ma miejsce wtedy, gdy dana osoba faktycznie nie przebywa w określonym lokalu i ma zamiar opuszczenia tego lokalu na stałe, a zamiar ten związany jest z założeniem w nowym miejscu ośrodka osobistych i majątkowych interesów. Rezygnacja z przebywania w określonym lokalu może nastąpić w sposób wyraźny – przez złożenie stosownego oświadczenia, ale także w sposób dorozumiany – przez zachowanie, które w sposób nie budzący wątpliwości wyraża wolę danej osoby skoncentrowania swojej aktywności życiowej w innym miejscu. Przedmiotem oceny w postępowaniu o wymeldowanie są okoliczności istniejące w dniu faktycznego opuszczenia dotychczasowego miejsca zameldowania, a nie w dniu orzekania przez organy.

 

Zajmuję się tą tematyką od kilkunastu lat i stoję na stanowisku, iż brak jest podstaw do Pani wymeldowania. Może Pani bronić swojego stanowiska co do bezzasadności wymeldowania Pani z urzędu na drodze postępowania administracyjnego. Niestety, w Polsce dochodzi do wielu absurdów prawnych i w skrajnych sytuacjach po wymeldowaniu może w przyszłości wyniknąć problem z ponownym zameldowaniem.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 8 + dziewięć =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »