.
Udzieliliśmy ponad 139,9 tys. porad prawnych i mamy 15 605 opinii Klientów

Zespół prawników

Specjaliści z różnych dziedzin prawa

Zadaj pytanie prawnikowi

(bezpłatna wycena)

Wycena do 2 godzin

(w większości przypadków do 1 h)

Chcę zapytać prawnika

(bezpłatna wycena)

Zadanie pytania nic Cię nie kosztuje

Poznanie wyceny do niczego nie zobowiązuje

Chcę zapytać prawnika

(bezpłatna wycena)

Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Jak pozbyć się z domu odwiedzających członka rodziny?

• Data publikacji: 20-08-2022 • Autor: Adwokat Katarzyna Bereda

Moi rodzice znajdują się w separacji, a ja sam jestem osobą pełnoletnią. Mieszkam w domu będącym własnością mojego dziadka ze strony ojca razem z nim, matką oraz również pełnoletnią siostrą. Mimo że dom nie jest własnością mojej matki, odmawia ona wyprowadzki, ojciec ustąpił jej i sam przeniósł się do innego mieszkania. Ojciec wystąpił o rozdzielność majątkową i oczekiwana jest jakaś rozprawa czy decyzja sądu w tej sprawie. W międzyczasie matka przyprowadza sobie facetów do domu i dochodzi do alkoholowych ekscesów. Jak sprawa wygląda od strony prawnej i jak pozbyć się z domu odwiedzających członka rodziny? Czy wolno mi wyrzucić tych ludzi, czy jeśli zadzwonię na policję, zostaną oni wyrzuceni? Czy matce wolno przebywać w domu i sprowadzać tam sobie, kogo się jej podoba? Jakie mam w tej sytuacji możliwości?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie. Pomagamy w podobnych sprawach.

Jak pozbyć się z domu odwiedzających członka rodziny?

Użyczenie mieszkania

Jeżeli Pana mam obecnie zamieszkuje w nieruchomości, która nie jest jej własnością, ale posiada na to przyzwolenie właściciela, możemy mówić o stosunku użyczenia, który może być w każdym czasie wypowiedziany. Jeżeli mama nie będzie chciała dobrowolnie opuścić nieruchomości, konieczna będzie niestety sprawa o eksmisję.

 

Zgodnie z treścią art. 710 Kodeksu cywilnego „przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nieoznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy”.

 

Użyczenie jest umową, na podstawie której użyczający (komodant) zobowiązuje się zezwolić biorącemu (komodatariuszowi) – przez czas oznaczony lub nieoznaczony – na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Najczęściej w praktyce chodzi o bezinteresowną pomoc udzielaną osobom bliskim (por. uchwała SN z 5.3.2009 r., sygn. akt III CZP 6/09). Cechą charakterystyczną użyczenia jest nieodpłatność (por. np. wyrok WSA w Warszawie z 11.9.2007 r., sygn. akt III SA/Wa 600/07).

Masz problem prawny? Kliknij tutaj i zapytaj prawnika ›

Wypowiedzenie użyczenia – w dowolnym momencie

Mając natomiast na uwadze art. 716, „jeżeli biorący używa rzeczy w sposób sprzeczny z umową albo z właściwościami lub z przeznaczeniem rzeczy, jeżeli powierza rzecz innej osobie nie będąc do tego upoważniony przez umowę ani zmuszony przez okoliczności, albo jeżeli rzecz stanie się potrzebna użyczającemu z powodów nieprzewidzianych w chwili zawarcia umowy, użyczający może żądać zwrotu rzeczy, chociażby umowa była zawarta na czas oznaczony”.

 

Powyższe nie jest jednak jedynymi możliwościami wypowiedzenia przedmiotowej umowy, bowiem może ona zostać wypowiedziana w każdej chwili, a więc wtedy kiedy właściciel nieruchomości będzie tego chciał.

 

Zgodnie bowiem z treścią art. 3651 „zobowiązanie bezterminowe o charakterze ciągłym wygasa po wypowiedzeniu przez dłużnika lub wierzyciela z zachowaniem terminów umownych, ustawowych lub zwyczajowych, a w razie braku takich terminów niezwłocznie po wypowiedzeniu. Wypowiedzenie zobowiązania stanowi jednostronną czynność prawną, którą właściciel wykonuje samodzielnie”.

 

Dlatego też, w oparciu o powyższe, właściciel nieruchomości może dokonać wypowiedzenia zawartej umowy użyczenia w każdej chwili i będzie ona wtedy skuteczna. Ze względów celowościowych wskazane jest, aby po wypowiedzeniu zobowiązania ciągłe nie wygasały natychmiast, ale by istniał określony czas, który umożliwiłby stronie przygotowanie się do jego wygaśnięcia (np. zwrotu rzeczy, z której na podstawie takiej umowy korzystała; znalezienia innej rzeczy, z której mogłaby korzystać, co jest szczególnie ważne w sytuacjach, gdy miałoby to wpływ na jej podstawy egzystencji itp.) (zob. też wyrok SA w Poznaniu z 20.5.2008 r., sygn. akt I ACA 347/08).

Potrzebujesz pomocy prawnika? Kliknij tutaj i opisz swój problem ›

Wezwanie do wyprowadzenia się

Z uwagi na powyższe, proszę podpowiedzieć dziadkowi, aby w formie pisemnej wypowiedział powyższy stosunek i wezwał mamę do wyprowadzenia się. W przypadku oporu niestety będzie on musiał skierować sprawę o eksmisję. Obecnie bowiem – bez dokonania wypowiedzenia – mama co do zasady może zamieszkiwać w nieruchomości i korzystać ze wszystkich uprawnień posiadania nieruchomości.

Kliknij tutaj i zapytaj prawnika online ›

Sprowadzanie ludzi – naruszenie miru domowego

Idąc dalej, podnoszę, iż jeżeli mama zaprasza niewłaściwe osoby i awanturują się one w nieruchomości lub w inny sposób czynią zamieszkiwanie tam jako niedogodne, niniejsze może przybrać postać czynu niedozwolonego – naruszenia miru domowego.

 

Zgodnie bowiem z treścią art. 193 Kodeksu karnego „kto wdziera się do cudzego domu, mieszkania, lokalu, pomieszczenia albo ogrodzonego terenu albo wbrew żądaniu osoby uprawnionej miejsca takiego nie opuszcza, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku”. W doktrynie przedmiot ochrony w przypadku przestępstwa naruszenia miru domowego rozumiany jest różnorodnie. Przyjmuje się, że jest nim m.in.: wyłączne panowanie woli osoby uprawnionej w obrębie jej domostwa (S. Glaser, A. Mogilnicki, Kodeks karny. Komentarz, Kraków 1934, s. 832), swoboda dysponowania swoim mieszkaniem (Makarewicz, Kodeks karny, 1932, s. 350), prawo do decydowania o tym, kto ma przebywać w miejscach, w których jednostka jest gospodarzem (A. Zoll, w: Zoll, Kodeks karny, t. II, 2008, s. 533), prawo wyłącznego, swobodnego korzystania z domu i innych miejsc (np. Andrejew, Świda, Wolter, Kodeks karny, 1973, s. 500; J. Śliwowski, Prawo karne, Warszawa 1975, s. 402).

 

W orzecznictwie wskazuje się z kolei, że dobrem chronionym przepisem art. 193 Kodeksu karnego jest wolność od bezprawnych ingerencji zakłócających spokój zamieszkiwania; obejmuje ono wszelkie formy przedostania się (wejścia) do cudzego zamkniętego mieszkania, czy innego pomieszczenia chronionego „mirem domowym”, wbrew wyraźnej woli jego dysponenta (wyrok SA w Katowicach z 26.4.2007 r., sygn. akt II AKa 37/07).

 

Z uwagi na powyższe, jeżeli goście awanturują się, zakłócają Państwa spokój, to jak najbardziej powinien Pan prosić o interwencję policję.

Przykłady

Awantura w salonie – nocna interwencja policji

Kamil, 21-letni student, mieszkał z matką w domu należącym do jego dziadka. Matka nie była właścicielką, ale zamieszkiwała tam od lat na zasadzie ustnego pozwolenia. Pewnego wieczoru przyprowadziła nowego partnera, który już po kilku godzinach zaczął głośno krzyczeć i demolować przedpokój po pijaku. Kamil zadzwonił na policję, a ta – powołując się na art. 193 Kodeksu karnego – usunęła mężczyznę z domu jako osobę naruszającą mir domowy. Policjanci sporządzili notatkę służbową, która później posłużyła jako dowód w sprawie o eksmisję matki, wszczętej przez dziadka.

Wypowiedzenie użyczenia – decyzja właściciela

Pani Zofia udostępniła kiedyś swoją część domu córce i jej mężowi, którzy mieli trudności finansowe. Mimo że sytuacja poprawiła się, zięć zaczął zachowywać się coraz bardziej roszczeniowo i sprowadzał do domu kolegów, którzy palili papierosy w pokojach dzieci. Zofia skonsultowała się z prawnikiem i z pomocą notariusza sporządziła wypowiedzenie umowy użyczenia. Córkę i jej męża wezwała do opuszczenia domu w ciągu 30 dni. Po bezskutecznym upływie terminu skierowała sprawę do sądu o eksmisję.

Rodzinna impreza zamieniona w libację

Magda mieszkała z babcią, która była właścicielką mieszkania. Pewnego weekendu jej brat – będący częstym gościem matki – urządził w mieszkaniu alkoholową imprezę z kilkoma kolegami. Po interwencji sąsiadów, którzy wezwali policję, babcia postanowiła, że nie życzy sobie obecności tego typu osób w swoim domu. Spisała oświadczenie, że nie wyraża zgody na przebywanie wskazanych osób na terenie nieruchomości i przekazała je wnuczce. Gdy sytuacja się powtórzyła, policja – działając na podstawie art. 193 k.k. – usunęła intruzów, a Magda dostała od babci pisemne ostrzeżenie, że dalsze łamanie zasad może skutkować jej wykluczeniem z użytkowania lokalu.

Podsumowanie

W opisanej sytuacji kluczowe znaczenie ma fakt, że osoba sprowadzająca gości nie jest właścicielem nieruchomości, a jedynie korzysta z niej za zgodą właściciela – co oznacza, że relacja ta może zostać w każdej chwili wypowiedziana. Właściciel (w tym przypadku dziadek) ma prawo żądać opuszczenia domu przez osobę, która zakłóca porządek lub korzysta z nieruchomości niezgodnie z jej przeznaczeniem. Jeśli taka osoba dobrowolnie się nie wyprowadzi, konieczne będzie przeprowadzenie postępowania o eksmisję. Dodatkowo, zapraszanie przez nią do domu osób zakłócających spokój może stanowić naruszenie miru domowego, co daje podstawę do wezwania policji i żądania natychmiastowego opuszczenia posesji przez nieproszonych gości. Warto działać stanowczo i zgodnie z prawem – korzystając zarówno z przepisów cywilnych dotyczących użyczenia, jak i karnych chroniących spokój domowy.

Oferta porad prawnych

Jeśli znajdujesz się w podobnej sytuacji i potrzebujesz pomocy prawnej, skorzystaj z naszej oferty porad online. Oferujemy szybki i wygodny dostęp do doświadczonych prawników, którzy pomogą Ci zrozumieć Twoje prawa i zaproponują konkretne rozwiązania dopasowane do Twojej sytuacji. Bez wychodzenia z domu możesz uzyskać rzetelną opinię prawną, wzór pisma, a w razie potrzeby – wsparcie w dalszych krokach prawnych.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2009 r., sygn. akt III CZP 6/09
3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 11.9.2007 r., sygn. akt III SA/Wa 600/07
4. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 26.4.2007 r., sygn. akt II AKa 37/07
5. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę, wypełniając  formularz poniżej  ▼▼▼. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

O autorze: Adwokat Katarzyna Bereda

Adwokat, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego – pracę magisterską napisała z prawa pracy. Podczas studiów odbyła liczne praktyki, zarówno w sądach, jak i w kancelariach adwokackich. Aplikację adwokacką rozpoczęła w 2015 roku. W marcu 2018 roku przystąpiła do egzaminu zawodowego, uzyskując jeden z najlepszych wyników w izbie zielonogórskiej i w konsekwencji kończąc aplikację adwokacką z wyróżnieniem. Specjalizuje się w prawie rodzinnym, cywilnym, zobowiązaniach, prawie spadkowym, prawie gospodarczym i spółkach prawa handlowego.


.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem.

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

porady spadkowe

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl

Paragraf jako alternatywne logo serwisu