.
Mamy 11 988 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Opłata produktowa – kto ją uiszcza przy imporcie towarów?

Autor: Jakub Bonowicz • Opublikowane: 04.08.2011 • Zaktualizowane: 25.01.2021

Nasza firma importuje z Chin produkty (sprzęt rehabilitacyjny i sportowy), które później sprzedajemy. Pakowane są przez producenta w opakowania jednostkowe, a potem w zbiorcze, którymi zwykle są kartony. Wykorzystane są więc tektury i plastikowe torebki, czasami drewniane skrzynki. Kto powinien uiszczać opłatę produktową za opakowania? Czy tę kwotę można umieścić na fakturze i przerzucić na klienta?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Opłata produktowa – kto ją uiszcza przy imporcie towarów?

Wprowadzanie na terytorium kraju produktów w opakowaniach

Zagadnienie przedstawione w pytaniu reguluje ustawa z 11.05.2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 90, poz. 607). Ustawa ta określa obowiązki przedsiębiorców w rozumieniu przepisów ustawy z 02.07.2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, wprowadzających na terytorium kraju produkty w opakowaniach, których rodzaje określa załącznik nr 1 do ustawy, i produkty wymienione w załączniku nr 3 do ustawy oraz określa zasady ustalania i pobierania opłaty produktowej.

 

Produkty wymienione w załączniku nr 3 to oleje i opony, zatem z punktu widzenia importowanych przez Państwa produktów nie ma to znaczenia.

 

Natomiast opakowania, o których mówi ustawa, wymienione są w załączniku nr 1. Są to:

 

  1. opakowania z tworzyw sztucznych;
  2. opakowania z aluminium;
  3. opakowania ze stali, w tym blachy stalowej;
  4. opakowania z papieru i tektury;
  5. opakowania ze szkła gospodarczego, poza ampułkami;
  6. opakowania z drewna.

 

Ustawa posługuje się następującymi pojęciami:

 

  1. import produktów – jest to przywóz produktów w opakowaniach z terytorium państwa trzeciego w celu wprowadzenia na terytorium kraju,
  2. wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach – przemieszczanie produktów w opakowaniach z terytorium innego państwa członkowskiego w celu wprowadzenia na terytorium kraju.

Wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach

W przypadku gdy produkt (już w opakowaniu) jest sprowadzany z terenów Unii Europejskiej, mówimy zatem o wewnątrzwspólnotowym nabyciu produktów (w opakowaniach). Jeśli natomiast jest sprowadzany z kraju spoza Unii Europejskiej – mówimy o imporcie produktów (w opakowaniach).

 

Natomiast nie uważa się za importera produktów w opakowaniach przedsiębiorcy, który dokonuje eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy uprzednio importowanych produktów w opakowaniach. Nie uważa się również za wenwnątrzwspólnotowego nabywcy produktów w opakowaniach przedsiębiorcy, który dokonuje eksportu lub wewnątrzowspólnotowej dostawy uprzednio wewnątrzwspólnotowo nabytych produktów w opakowaniach. Gdy więc np. importer polski sprowadza towar w opakowaniach z Chin do Polski tylko po to, by następnie dokonać jego wewnątrzwspólnotowej dostawy do państwa UE (np. Niemiec), to wówczas takiego zachowania importera polskiego nie uważa się za dokonującego importu produktów.

Wywóz produktów w opakowaniach z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty.

Eksportem produktów jest potwierdzony przez urząd celny wyjścia wywóz produktów w opakowaniach z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty. Natomiast wewnątrzwspólnotowa dostawa produktów jest to wywóz produktów w opakowaniach z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego.

 

Pytanie – kto ma obowiązek uiszczać opłatę produktową? Jest to:

 

  1. przedsiębiorca wprowadzający na terytorium kraju produkty w opakowaniach (art. 1 ust. 1);
  2. przedsiębiorca, który pakuje produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadza je na rynek krajowy (art. 1 ust. 1a);
  3. przedsiębiorca prowadzący jednostkę lub jednostki handlu detalicznego o powierzchni handlowej powyżej 500 m2 – sprzedający produkty tam pakowane (art. 1 ust. 2 pkt 1);
  4. przedsiębiorca prowadzący jednostkę lub jednostki handlu detalicznego o łącznej powierzchni handlowej powyżej 5000 m2, bez względu na powierzchnie pojedynczej jednostki, sprzedający produkty w tych jednostkach pakowane (art. 1 ust. 2 pkt 2);
  5. przedsiębiorca wprowadzający na terytorium kraju w drodze importu lub wewnątrzwspolnótowego nabycia towary, których częściami składowymi lub przynależnościami są produkty wymienione w załączniku 3 (tj. oleje i opony) – art. 1 ust. 3;
  6. w przypadku, gdy produkt w opakowaniu jest wprowadzany na rynek krajowy przez przedsiębiorcę niebędącego wytwórcą produktu lub produktu w opakowaniu, który zlecił wytworzenie tego produktu lub produktu w opakowaniu oraz którego oznaczenie zostało umieszczone na produkcie lub produkcie w opakowaniu, obowiązki określone w ustawie obciążają tego przedsiębiorcę – chodzi tu o sytuację, kiedy np. polski przedsiębiorca zleca wytworzenie produktu w opakowaniu za granicą i następnie tenże przedsiębiorca polski wprowadza ten produkt z zagranicy do obrotu.

 

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 3a „przepisów ustawy nie stosuje się do przedsiębiorcy, które eksportuje lub dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów lub produktów, w opakowaniach, które uprzednio zostały wprowadzone na terytorium kraju w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia”.Tu chodzi o omawianą sytuację, gdy np. towar z Chin jest importowany do Polski przez przedsiębiorcę polskiego i polski przedsiębiorca następnie dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy tego produktu do Niemiec. Wówczas polski przedsiębiorca nie uiszcza (oczywiście w Polsce) opłaty produktowej.

Kogo obciąża opłata produktowa?

Opłata produktowa obciążać będzie zatem podmioty, które wprowadzają produkty w opakowaniach na terytorium Polski. Będą to:

 

  1. importer (w przypadku gdy produkty są sprowadzone spoza UE);
  2. dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów (gdy są one sprowadzone z krajów UE).

 

Oczywiście jeden i ten sam podmiot może dokonywać obu tych czynności, jeśli jednocześnie trudni się sprowadzaniem produktów spoza UE i z innych krajów UE. Z punktu widzenia naliczania opłaty produktowej nie ma to aż takiego znaczenia.

 

Trzeba tutaj dodać, że za importerów i wewnątrzwspolnotowych nabywców towarów uważa się również tych przedsiębiorców, którzy dokonują importu i wewnątrzwpólnotowego nabycia na własne potrzeby (np. firma sprowadza na własne potrzeby towary bezpośrednio z zagranicy w opakowaniach).

 

Ustawa z 2001 r. nakłada na wspomnianych przedsiębiorców obowiązek zapewnienia odpowiedniego poziomu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań tych produktów. Jeśli przedsiębiorca nie zapewnia odpowiedniego poziomu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych, zobowiązany jest do płacenia opłaty produktowej, a także do sprawozdawczości przed urzędem marszałkowskim. Opłata produktowa ma na celu zmotywowanie przedsiębiorców do szukania innych sposób realizacji obowiązku – korzystniejszych dla środowiska, ale także bardziej opłacalnych finansowo dla przedsiębiorcy. Opłatę produktową reguluje się do 31 marca każdego roku za opakowania wprowadzone na terytorium kraju w 2009 r. Do tego samego dnia należy także złożyć w urzędzie marszałkowskim sprawozdanie OŚ-OPI informujące o wysokości należnej opłaty produktowej oraz masie wprowadzonych opakowań.

 

Zgodnie z art. 3 ust. 2a „przedsiębiorca wprowadzajmy na terytorium kraju produkty w opakowaniach, których rodzaje określa załącznik nr 1 do ustawy, jest obowiązany osiągnąć:

 

  1. do dnia 31.12.2007 r. co najmniej 50% poziomu odzysku odpadów opakowaniach łącznie dla wszystkich rodzajów opakowań, w których wprowadził produkty, oraz
  2. do dnia 31.12.2014 r. co najmniej 60% poziom odzysku odpadów opakowaniowych łącznie dla wszystkich rodzajów opakowań, w których wprowadził produkty”.

 

„Przedsiębiorca, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do dnia 31.12.2014 r. osiągnąć docelowy poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i pożytkowanych co najmniej w wysokości w załączniku nr 4a do ustawy” – są one określone szczegółowo w załączniku nr 4a do tej ustawy. Generalnie dla opakowań razem poziom odzysku wynosi 60%, zaś recyklingu nie mniej niż 55 i nie więcej niż 80%.

Odzysk i recykling odpadów opakowaniowych

Zgodnie z art. 3 ust. 3 „poziom odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych i poużytkowych stanowi wyrażona w procentach wartość ilorazu masy lub ilości masy odpadów opakowaniowych i poużytkowych poddanych odpowiednio odzyskowi lub recyklingowi oraz masy lub ilości wprowadzonych na rynek opakowań lub produktów, w określonym czasie”. Masę i ilość opakowań wprowadzanych na rynek ustala się w oparciu o ewidencję. Wprowadzenie na rynek opakowań lub produktów następuje w dacie ich wydania z magazynu, jednakże w przypadku importu produktów w opakowaniach uważa się, że importer wprowadza na terytorium kraju produkty w opakowaniach w dacie ich dopuszczenia do obrotu na terytorium kraju, natomiast w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia produktów uważa się, że przedsiębiorca wprowadza na terytorium kraju produkty w opakowaniach w dacie wystawienia faktury potwierdzającej wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów lub produktów w opakowaniu.

 

Przedsiębiorca może obowiązki, o których mowa w art. 3 (zapewnienie odzysku, w szczególności recykling odpadów opakowaniowych i poużytkowych), realizować samodzielnie albo za pośrednictwem organizacji odzysku. To drugie rozwiązanie jest zdecydowanie prostsze i tańsze, ponieważ przedsiębiorca nie musi się już martwić o zapewnienie odpowiedniego poziomu odzysku i recyklingu odpadów opakowaniowych. Takie organizacje zajmują się zbiórką i recyklingiem odpadów opakowaniowych. Aby je znaleźć, wystarczy w przeglądarce internetowej wpisać po prostu „organizacje odzysku”. Opłaty na rzecz organizacji odzysku są zdecydowanie niższe niż opłaty produktowe. Ponadto nie ma obowiązku sprawozdawczości przed urzędem marszałkowskim (organizacja odzysku składa w imieniu przedsiębiorcy OŚ-OP1); jest też możliwość składania sprawozdań do organizacji odzysku za pośrednictwem strony internetowej.

Podstawa obliczenia opłaty produktowej

Natomiast co do samej opłaty produktowej – rozliczenie wykonania obowiązków, o których mowa w art. 3, następuje na koniec roku kalendarzowego. Jeśli przedsiębiorca tych obowiązków nie wykonał, jest obowiązany do wpłacenia opłaty produktowej, obliczonej oddzielnie w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu odzysku lub recyklingu. Opłatę produktową oblicza się jako iloczyn stawki opłaty i różnicy pomiędzy wymaganym a osiągniętym poziomem odzysku (recyklingu) przeliczonej na wielkość wyrażoną w masie produktów lub opakowań. Podstawę obliczenia opłaty produktowej stanowi masa w kilogramach. Dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 wynosi ona 4,35 zł za kg. Stawki opłat podlegają podwyższeniu 1 stycznia każdego roku w stopniu odpowiadającym średniorocznemu wskaźnikowi cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, przyjętemu w ustawie budżetowej za rok poprzedni. Szczegółowa stawka wynosi obecnie:

 

  1. dla opakowań z tworzyw sztucznych – 2,73 za kg,
  2. opakowania z aluminium – 1,37 za kg,
  3. opakowania ze stali, w tym z blachy stalowej – 0,82 za kg,
  4. opakowania z papieru i tektury – 0,65 za kg,
  5. opakowania ze szkła gospodarczego, poza ampułkami – 0,26 za kg,
  6. opakowania z drewna – 0,33 za kg.

 

„Nie wnosi się opłaty produktowej, której łączna roczna wysokość dla opakowań wymienionych w załączniku nr 1 do ustawy nie przekracza 50 zł” (art. 12 ust. 5). „Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej obliczonej w sposób określony w art. 12, powstaje na koniec roku kalendarzowego. Opłata produktowa jest wpłacana na odrębny rachunek bankowy urzędu marszałkowskiego do dnia 31 marca roku kalendarzowego następującego po roku którego opłata dotyczy. W razie stwierdzenia, że przedsiębiorca lub organizacja, pomimo ciążącego obowiązku, nie dokonała wpłaty opłaty produktowej lub dokonała wpłaty w wysokości niższej od należnej, marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości z tytułu opłaty produktowej. W przypadku niewykonania decyzji określonej wyżej, marszałek województwa ustala, w drodze decyzji, dodatkową opłatę produktową w wysokości odpowiadającej 50% kwoty niewpłaconej opłaty produktowej”. W razie nieterminowego uiszczenia opłat produktowych lub uiszczenia ich w wysokości niższej od kwoty należnej, naliczane są odsetki za zwłokę w wysokościi na zasadach określonych w przepisach Ordynacji podatkowej. Opłaty są ściągane zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. „Obowiązek wpłacenia opłaty produktowej przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym wpłata powinna nastąpić”. Generalnie, przepisy są tutaj podobne do przepisów dotyczących podatku (opłata produktowa również ma bowiem cechy przymusowego świadczenia publiczno-prawnego tak jak podatek).

 

Opłata produktowa stanowi koszt uzyskania przychodu (art. 23 ust. 1 pkt 16a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Nie stanowi natomiast kosztu uzyskania przychodu dodatkowa opłata produktowa.

 

Szczegółowy sposób wyliczania opłaty produktowej

 

Wysokość należnej opłaty produktowej z tytułu niewykonania obowiązku odzysku odpadów opakowaniowych należy obliczyć według wzoru następującego.

 

Najpierw masę w kg danego rodzaju opakowania wprowadzoną przez przedsiębiorcą w roku sprawozdawczym na terytorium kraju pomnożymy przez stawkę jednostkową opłaty produktowej dla danego rodzaju opakowania i następnie tak robimy dla wszystkich opakowań. Dzielimy ją przez masę całkowitą wszystkich rodzajów opakowań wprowadzonych przez przedsiębiorcę w roku sprawozdawczym na terytorium kraju. Następnie tak uzyskamy iloraz mnożymy przez wyrażony ułamkiem dziesiętnym wymagany w danym roku poziom odzysku x masę wszystkich rodzajów opakowań minus masę wszystkich rodzajów odpadów opakowaniowych poddanych odzyskowi w roku sprawozdawczym.

 

Przykładowo załóżmy, że wprowadzono w roku 2010:

 

  1. 100 kg opakowań z tworzyw sztucznych;
  2. 50 kg opakowań z aluminium;
  3. 200 kg opakowania ze stali, w tym z blachy stalowej.

 

Stawki wynoszą (wtedy obowiązywało poprzednie rozporządzenie):

 

  1. za tworzywa sztuczne – 2,73 zł za kg,
  2. za opakowania z aluminium – 1,37 zł za kg,
  3. za stal – 0, 82 zł za kg.

 

W takim wypadku:

 

100 kg x 2, 73 zł/kg + 50 kg x 1,37 zł/kg + 200 kg x 0,82 zł/kg = 273 zł + 68,5 zł + 164 zł = 505,5 zł,

 

mamy zatem 505,5 zł /350 kg= 1,44 zł za kg.

 

Poziom odzysku wynosi 50%. Masa całkowita = 505,5 kg. Załóżmy, iż odzyskano jedynie 100 kg:

 

50% x 505,5 kg - 100 kg= 152,75 zł.

 

Wysokość opłaty produktowej = 1,44 zł/kg x 152,75 zł = 219,96 zł.

 

Podsumowując:

 

  1. Jako importer macie Państwo obowiązek uiścić opłatę produktową, jeśli nie osiągnęliście Państwo wymaganego poziomu odzysku (recyklingu).
  2. Opłatę produktową uiszcza się do 31 marca za poprzedni rok kalendarzowy.
  3. Opłata produktowa stanowi koszt uzyskania przychodu, nie stanowi go jedynie dodatkowa opłata produktowa (wymierzona przez organ administracyjny, jeśli przedsiębiorca nie wykona decyzji określonej w art. 17 ust. 1 – tj. decyzji marszałka województwa stwierdzającej, iż przedsiębiorca pomimo ciążącego obowiązku nie dokonał wpłaty opłaty produktowej lub dokonał wpłaty w wysokości niższej od należnej. Co ważne – dodatkowa opłata produktowa nie jest wymierza, jeśli przedsiębiorca nie zapłaci opłaty. Gdy przedsiębiorca nie zapłaci, to wówczas marszałek województwa wydaje decyzję, w której określa zaległość z tytułu opłaty i dopiero jeśli tej zaległości przedsiębiorca nie zapłaci, marszałek wymierza dodatkową opłatę produktową).

 

Co do uwzględnienia opłaty produktowej na fakturze – nie ma możliwości obciążenia obowiązkiem uiszczenia opłaty produktowej klienta. Tutaj jest analogicznie jak z opłatami – ktoś inny nie może za nas płacić podatku. Natomiast nic nie stoi na przeszkodzie, żeby faktycznie przerzucić koszty wynikające z obowiązku uiszczania opłaty produktowej na klienta, ale po prostu przez wzrost cen (podobnie jak np. przedsiębiorca zawsze przerzuca na klienta np. wyższe podatki). Jednak z punktu widzenia prawnego ciężar opłaty produktowej ponosi zawsze przedsiębiorca, natomiast z punktu widzenia ekonomicznego może ponosić klient albo przedsiębiorca.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • zero plus X =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

porady spadkowe spadek.info

porady budowlane prawo-budowlane.info

porady prawnika odpowiedziprawne.pl

ozdobne poduszki Hampton