Opłata dodatkowa za parkowanie po latach – przedawnienie i wezwanie

Opłata dodatkowa za parkowanie to nie mandat

Jeżeli samochód stał w strefie płatnego parkowania albo w śródmiejskiej strefie płatnego parkowania bez uiszczenia należnej opłaty, zarząd drogi albo zarządca drogi może pobrać opłatę dodatkową. Wynika to z art. 13 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13f ustawy o drogach publicznych.

Ważne jest rozróżnienie: opłata dodatkowa za parkowanie nie jest mandatem karnym za wykroczenie. Jest to należność publicznoprawna związana z korzystaniem z drogi publicznej. Dlatego nie stosuje się do niej typowych zasad przedawnienia mandatów ani klasycznych terminów przedawnienia roszczeń cywilnych.

Opłatę za postój pobiera się w miejscach, dniach i godzinach określonych dla danej strefy. W zwykłej strefie płatnego parkowania opłata dotyczy postoju w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach albo całodobowo. W śródmiejskiej strefie płatnego parkowania opłata może być pobierana również codziennie, jeżeli tak wynika z uchwały.

Wysokość opłaty dodatkowej ustala rada gminy albo rada miasta. Aktualnie ustawa nie wskazuje już sztywnego limitu 50 zł. Obecnie opłata dodatkowa nie może przekroczyć 10% minimalnego wynagrodzenia za pracę. W 2026 r. minimalne wynagrodzenie wynosi 4806 zł, więc ustawowy limit opłaty dodatkowej wynosi 480,60 zł. Rzeczywista kwota w konkretnej miejscowości może być niższa i trzeba ją sprawdzić w lokalnej uchwale.

Czy zarząd dróg musi wysłać wezwanie od razu?

Przepisy ustawy o drogach publicznych nie nakazują, aby wezwanie do zapłaty opłaty dodatkowej zostało doręczone natychmiast po zdarzeniu. W praktyce kierowca może najpierw znaleźć zawiadomienie za wycieraczką, a po pewnym czasie otrzymać pisemne wezwanie lub upomnienie wysłane na adres ustalony na podstawie danych pojazdu.

Sam fakt, że pismo przyszło po kilku miesiącach albo po kilku latach, nie oznacza jeszcze, że opłata jest nienależna. Decydujące znaczenie ma przede wszystkim to, czy nie upłynął termin przedawnienia oraz czy organ potrafi wykazać podstawowe okoliczności: datę, miejsce postoju, numer rejestracyjny, podstawę naliczenia opłaty i jej wysokość.

Przy pierwszej czynności skierowanej do osoby, której dane dotyczą, zarząd drogi albo zarządca drogi powinien też wykonać obowiązek informacyjny dotyczący przetwarzania danych osobowych, chyba że dana osoba już posiada te informacje i ich zakres się nie zmienił. Samo wystąpienie z żądaniem ograniczenia przetwarzania danych nie uchyla obowiązku zapłaty opłaty dodatkowej.

Przedawnienie opłaty dodatkowej za parkowanie

Termin przedawnienia reguluje art. 40d ust. 3 ustawy o drogach publicznych. Obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej, o której mowa w art. 13f ust. 1 tej ustawy, przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym opłata powinna zostać uiszczona.

Przykładowo, jeżeli opłata dodatkowa powinna zostać zapłacona w 2021 r., pięcioletni termin liczy się od 31 grudnia 2021 r. i upływa z końcem 31 grudnia 2026 r. Wezwanie doręczone w 2024 r. albo 2025 r. co do zasady nie będzie więc spóźnione tylko dlatego, że od postoju minęły 3 lub 4 lata.

Nie każde pismo przerywa bieg przedawnienia. Zwykłe wezwanie do zapłaty albo przypomnienie o zaległości nie jest jeszcze środkiem egzekucyjnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się natomiast, że do opłat dodatkowych mogą mieć odpowiednie zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej dotyczące przerwania biegu przedawnienia wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym zobowiązany został zawiadomiony. W praktyce oznacza to, że przed oceną przedawnienia trzeba sprawdzić, czy i kiedy wszczęto egzekucję oraz jakie czynności zostały skutecznie doręczone.

Co sprawdzić po otrzymaniu wezwania?

Po otrzymaniu wezwania do zapłaty nie warto ograniczać się do samej daty pisma. Trzeba sprawdzić, czy z dokumentu wynika, za jakie dokładnie zdarzenie naliczono opłatę. W szczególności warto zweryfikować:

• datę i godzinę postoju,
• miejsce postoju i to, czy znajdowało się w prawidłowo ustanowionej strefie,
• numer rejestracyjny pojazdu,
• wysokość opłaty dodatkowej i podstawę z lokalnej uchwały,
• czy opłata za postój nie została faktycznie uiszczona, np. w aplikacji mobilnej, parkomacie albo w ramach abonamentu,
• czy nie zachodzi zwolnienie ustawowe albo zwolnienie przewidziane w uchwale,
• czy nie upłynął termin przedawnienia.

Jeżeli kierowca ma potwierdzenie płatności, bilet, historię płatności z aplikacji, potwierdzenie abonamentu, dowód sprzedaży pojazdu albo inne dokumenty podważające wezwanie, powinien zachować kopie i złożyć reklamację albo wniosek o anulowanie opłaty zgodnie z procedurą wskazaną przez zarządcę drogi. Nazwa i termin takiego środka mogą zależeć od lokalnych przepisów oraz regulaminu strefy.

Egzekucja administracyjna opłaty parkingowej

Opłata dodatkowa za nieuiszczenie opłaty parkingowej może być przymusowo ściągana w trybie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Oznacza to, że sprawa może trafić do organu egzekucyjnego, a konsekwencją mogą być m.in. koszty egzekucyjne oraz zajęcie rachunku bankowego, wynagrodzenia lub innego prawa majątkowego.

Jeżeli zobowiązany otrzyma upomnienie, tytuł wykonawczy albo zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego, powinien działać szybko. W egzekucji administracyjnej można podnosić zarzuty przewidziane w przepisach, w tym m.in. wykonanie obowiązku, przedawnienie, nieistnienie obowiązku, brak wymagalności, błąd co do osoby zobowiązanego, brak wymaganego upomnienia albo niedopuszczalność egzekucji.

Nie należy zakładać, że egzekucja jest wadliwa tylko dlatego, że postój miał miejsce kilka lat wcześniej. Trzeba sprawdzić, czy pięcioletni termin już upłynął i czy po drodze nie doszło do skutecznych czynności, które mogły wpłynąć na bieg przedawnienia.

Kiedy można kwestionować opłatę dodatkową?

Opłatę dodatkową można kwestionować zwłaszcza wtedy, gdy istnieje konkretny zarzut dotyczący samego obowiązku zapłaty albo sposobu jego dochodzenia. Najczęstsze argumenty to:

• postój nie miał miejsca w strefie płatnego parkowania albo poza godzinami obowiązywania opłat,
• kierowca uiścił opłatę, ale system błędnie jej nie powiązał z pojazdem,
• w wezwaniu wskazano błędny numer rejestracyjny, datę, godzinę albo lokalizację,
• pojazd korzystał ze zwolnienia ustawowego, np. był pojazdem elektrycznym w rozumieniu ustawy o elektromobilności,
• osoba wezwana nie była zobowiązana, np. ze względu na udokumentowaną sprzedaż pojazdu przed datą zdarzenia,
• kwota opłaty nie odpowiada obowiązującej uchwale,
• obowiązek zapłaty uległ przedawnieniu.

Każdy z tych zarzutów wymaga dowodów. Samo twierdzenie, że po kilku latach kierowca nie pamięta postoju, zwykle nie wystarczy. Warto zgromadzić potwierdzenia płatności, umowę sprzedaży pojazdu, wydruki z aplikacji, korespondencję z zarządcą drogi oraz dokumenty z egzekucji.

FAQ

Czy wezwanie do zapłaty po 3 latach jest zgodne z prawem?

Tak, samo doręczenie wezwania po 3 latach nie jest bezprawne. Opłata dodatkowa za parkowanie przedawnia się zasadniczo po 5 latach liczonych od ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym powinna zostać zapłacona.

Czy opłata dodatkowa za parkowanie jest mandatem?

Nie. Jest to należność publicznoprawna wynikająca z ustawy o drogach publicznych i uchwały rady gminy albo rady miasta. Dlatego nie stosuje się do niej zasad przedawnienia właściwych dla mandatów karnych.

Jak długo przedawnia się opłata dodatkowa?

Obowiązek zapłaty przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od ostatniego dnia roku kalendarzowego, w którym opłata powinna zostać uiszczona. Przykładowo dla opłaty wymagalnej w 2022 r. termin biegnie od 31 grudnia 2022 r.

Czy samo wezwanie do zapłaty przerywa przedawnienie?

Zwykłe wezwanie albo przypomnienie co do zasady nie jest środkiem egzekucyjnym. Na bieg przedawnienia może natomiast wpływać zastosowanie środka egzekucyjnego, o którym zobowiązany został zawiadomiony, jeżeli w danym stanie sprawy znajdują zastosowanie odpowiednie przepisy Ordynacji podatkowej.

Co zrobić, jeżeli samochód był już sprzedany?

Należy złożyć wyjaśnienia i dołączyć dokumenty potwierdzające sprzedaż przed datą postoju, np. umowę sprzedaży oraz potwierdzenie zgłoszenia zbycia pojazdu. Skuteczność zarzutu zależy od tego, kogo przepisy i dokumenty w konkretnej sprawie wskazują jako zobowiązanego.

Czy reklamacja wstrzymuje obowiązek zapłaty?

Nie zawsze. Zasady składania i rozpatrywania reklamacji wynikają najczęściej z lokalnej uchwały albo regulaminu strefy. Jeżeli pismo nie wskazuje, że termin płatności zostaje zawieszony, bezpieczniej jest ustalić to bezpośrednio u zarządcy drogi.

Czy opłata może trafić do urzędu skarbowego?

Tak. Opłaty dodatkowe za parkowanie mogą być dochodzone w trybie egzekucji administracyjnej. W praktyce może to oznaczać skierowanie sprawy do organu egzekucyjnego i zastosowanie środków egzekucyjnych, np. zajęcia rachunku bankowego.

Ile może wynosić opłata dodatkowa za brak biletu?

Maksymalnie 10% minimalnego wynagrodzenia za pracę, ale konkretna wysokość zależy od lokalnej uchwały. W 2026 r. limit ustawowy wynosi 480,60 zł, ponieważ minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi 4806 zł.

Źródła

• Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych – w szczególności art. 13, art. 13b, art. 13f i art. 40d.
• Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – w szczególności art. 33.
• Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa – w szczególności art. 70 § 4.
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2025 r. w sprawie minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz minimalnej stawki godzinowej w 2026 r.
• Wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2020 r., II GSK 2150/17 oraz wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2023 r., I GSK 373/19 – dotyczące charakteru publicznoprawnego opłaty dodatkowej i stosowania przepisów Ordynacji podatkowej do biegu przedawnienia.