Mamy 10 894 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zatrzymany za posiadanie marihuany

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 24.02.2018

Trzy dni temu mój 20-letni syn został zatrzymany za posiadanie marihuany (0,35 g). Był w towarzystwie znajomych, ale przyznał się, że to jego marihuana. Złożył już zeznanie na policji. Syn nigdy nie miał problemów z prawem. Co mu grozi? Co można zrobić, by konsekwencje były jak najmniejsze?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Zatrzymany za posiadanie marihuany

Fot. Fotolia


Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu karnego, Kodeksu postępowania karnego oraz ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

 

Z treści Pani pytania wynika, że Pani syn został zatrzymany za posiadanie marihuany (0,35 g). Zatrzymanie miało miejsce, kiedy syn był w towarzystwie znajomych, jednak to syn przyznał się do winy. Dotychczas syn nigdy nie miał problemów z prawem. Zastanawia się Pani, co grozi synowi, a także co uczynić, by konsekwencje były jak najmniejsze.

 

Istotnym z punktu widzenia Pani syna interesów jest treść art. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zgodnie z którym:

 

„Art. 62. 1. Kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

2. Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.”

 

Zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2012 r. „przy rozstrzyganiu, czy zachodzi wypadek mniejszej wagi, ilość posiadanego środka odurzającego jest tylko jednym z elementów, który powinien być brany pod uwagę, i niewielka ilość środka bynajmniej nie musi, niejako automatycznie, prowadzić do uprzywilejowanej subsumcji. O uznaniu konkretnego czynu zabronionego za wypadek mniejszej wagi decyduje całościowa ocena jego społecznej szkodliwości, jako zmniejszonej do stopnia uzasadniającego wymierzenie kary według skali zagrożenia ustawowego, przewidzianego w przepisie, wyodrębniającym wypadek mniejszej wagi w kategorii przestępstw określonego typu. Na ocenie tej ważą przesłanki dotyczące zarówno przedmiotowej, jak i podmiotowej strony czynu”.

 

Istotnym jest wskazanie, iż „znaczną ilość narkotyków należy rozumieć jako ilość wystarczającą do jednorazowego zaspokojenia potrzeb co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych” (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 8 marca 2012 r., sygn. akt II AKa 45/12). Rozstrzygnięcie co do „znacznej ilości” narkotyku nie jest oczywiste, a wobec rozbieżności praktyki wymaga odpowiedniego rozważenia i uzasadnienia, jak każda kwestia sporna w procesie. Nie powinno jednak budzić wątpliwości, iż 0,35 grama marihuany nie może być traktowana jako znaczna ilość środka odurzającego.

 

„Zgodnie z ugruntowanym w doktrynie i orzecznictwie poglądem warunkiem koniecznym do przyjęcia posiadania środków odurzających wbrew przepisom ustawy jest posiadanie takiego środka w ilości pozwalającej na co najmniej jednorazowe użycie, w dawce dla niego zdolnej wywołać inny niż medyczny skutek” (wyrok Sądu Najwyższego z dnia z dnia 19 września 2011 r., sygn. akt II AKa 123/10).

 

W mojej ocenie postawiono Pani synowi zarzut z art. 62 § 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, w którym przewidziano zagrożenie karą wolności do lat 3.

 

W niniejszej sprawie, z uwagi na wykrytą u syna ilość, zasadnym jest wnioskowanie o warunkowe umorzenie postępowania karnego.

 

Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia. Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd może w okresie próby oddać sprawcę pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym.

 

Z treści Pani pytania wynika, że syn nigdy nie był karany, co powoduje, iż wydaje się, że wszystkie przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania występują.

 

Warunkowe umorzenie postępowania nie jest bowiem skazaniem w rozumieniu karnoprocesowym. Wskazać należy na postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 17 maja 2000 r., sygn. akt I KZP 7/2000, zgodnie z którym „w trybie przewidzianym w art. 387 kpk dopuszczalne jest tylko wydanie wyroku skazującego, a nie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne”. Sąd Najwyższy rozróżnia zatem skazanie od warunkowego umorzenia postępowania.

 

Podobne stanowisko przyjmowane jest w doktrynie. Podkreśla się, iż wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne nie jest wyrokiem skazującym (zob. np. A. Bulsiewicz i inni: Przebieg postępowania karnego, Toruń 1999, str. 163; K. Marszał: Proces karny, Katowice 1997, str. 247-248; S. Waltoś: Proces karny. Zarys systemu, Warszawa 1998, str. 46; J. Bratoszewski i inni: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 1998, t. II, str. 350-351; P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek: Kodeks postępowania karnego. Komentarz, t. I, Warszawa 1999, str. 429).

 

Pomimo iż, jak można się domyślić, syn uzgodnił z prokuratorem karę należałoby złożyć pismo, w którym syn uchyli się od uzgodnionej z prokuratorem kary i będzie wnioskował o warunkowe umorzenie postępowania karnego.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • I minus VII =

»Podobne materiały

Okres próby, ekstradycja i jaki wyrok

W 2005 r. zostałem zatrzymany za posiadanie narkotyków. Dostałem wyrok 2 lat więzienia zawieszony na 3 lata. Po 2,5 roku niestety znów zrobiłem to samo. Kolejny wyrok to 1,5 roku. Mimo odwołań dostałem wezwanie do wykonania kary, wtedy wyjechałem za granicę. Teraz oczekuję na ekstradycję do Polski.

Zakaz sądowy

W zeszłe wakacje mój tata został zatrzymany, gdy prowadził samochód po alkoholu. Sąd odebrał mu prawo jazdy na 2 lata. Pół roku później znów został zatrzymany i po raz kolejny miał alkohol we krwi, prowadząc auto. Dostał wyrok – rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata. Niestety, teraz

Czy jest możliwość złagodzenia kary?

W okolicach cmentarza zostałem zatrzymany do rutynowej kontroli. Pierwsze badanie alkomatem wskazało 0,21 mg, a drugie – 0,17 mg. Rano na komisariacie zaproponowano mi karę. W 2010 r. zatrzymano mi już prawo jazdy na 1 rok + miałem 3 miesiące w zawieszeniu na 2 lata. Czy jest obecnie możliwość
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »