Mamy 10 452 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Demoralizacja nieletniego

Autor: Tomasz Krupiński • Opublikowane: 08.07.2013

Moja trzynastoletnia córka sprawia poważne problemy wychowawcze: wagaruje, odnosi się wulgarnie i agresywnie do rówieśników, nauczycieli, a nawet do rodziny. Nie jestem w stanie nad nią zapanować; podejrzewam, że ma poważne zaburzenia psychiatryczne. Czy istnieje jakieś pogotowie psychiatryczne, które mogłoby zabrać ją na obserwację? Co można zrobić w sprawie tak dużej demoralizacji nieletniego?

Tomasz Krupiński

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Trzynastolatka, jako osoba niepełnoletnia, podlega do osiągnięcia osiemnastu lat władzy rodzicielskiej, sprawowanej przez oboje rodziców, a jeśli jedno z nich jest tej władzy pozbawione lub nie żyje, pełnia władzy spoczywa przy drugim rodzicu. Jednak złe zachowanie w szkole, a także zaprzestanie uczęszczania do szkoły – nauka jest obowiązkowa do ukończenia osiemnastego roku życia (art. 70 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r.) – jest w przedstawionych okolicznościach podstawowym problemem, któremu należy niezwłocznie przeciwdziałać. Problemem jest też agresja wobec rówieśników i osób starszych, także z rodziny.

 

Zachowanie osoby, która nie ukończyła lat 18, jeżeli wykazuje ona przejawy demoralizacji, podlega pod przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (j.t.: Dz. U. z 2010 r. Nr 33, poz. 178 ze zm.). W mojej ocenie, jak już wskazałem wyżej, zachowanie nieletniego wykazuje ewidentne przejawy demoralizacji i dlatego pożądane dla jego dobra byłoby wszczęcie odpowiedniego postępowania, którego celem powinno być dążenie do osiągnięcia korzystnych zmian w osobowości i zachowaniu się nieletniego oraz do zapewnienia prawidłowego spełniania przez rodziców lub opiekuna ich obowiązków wobec nieletniego (art. 3 § 1 powyższej ustawy).

 

W postępowaniu z nieletnim bierze się pod uwagę osobowość nieletniego, a w szczególności wiek, stan zdrowia, stopień rozwoju psychicznego i fizycznego, cechy charakteru, a także zachowanie się oraz przyczyny i stopień demoralizacji, charakter środowiska oraz warunki wychowania nieletniego (art. 3 § 2 ustawy). 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Każdy kto stwierdzi istnienie okoliczności świadczących o demoralizacji dziecka, ma społeczny obowiązek przeciwdziałania temu, a przede wszystkim zawiadomienia rodziców, opiekunów, szkoły, sądu rodzinnego, policji lub innego właściwego organu (jak wynika z art. 4 § 2 ustawy).

 

Przedstawiona ustawa dotyczy nieletnich, którzy dopuścili się czynów karalnych, jak i tych osób, które są zdemoralizowane.

 

Jak wynika z piśmiennictwa, demoralizacja to pewne rozprężenie, zwłaszcza moralne, zepsucie, rozluźnienie dyscypliny, karności. Demoralizacja to pewien proces odchodzenia od obowiązujących w społeczeństwie wartości moralnych, a przejawiających się poprzez popełnienie czynu zabronionego, systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego (chodzenie na wagary), używanie alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawianie nierządu, włóczęgostwo, udział w grupach przestępczych. Demoralizacja jest wynikiem i jednocześnie przejawem nieprzystosowania społecznego nieletniego. Nie chodzi tutaj o zachowania jednostkowe, sporadyczne, izolowane, lecz o zespoły różnorodnych zachowań powtarzające się wielokrotnie i utrzymujące się.

 

W ustawie pojęcie nieletniego – w zależności od rodzaju prowadzonego postępowania, wieku oraz stosowanego środka wychowawczego lub poprawczego – może odnosić się do różnych osób:

 

  • w zakresie postępowania dotyczącego zapobiegania i zwalczania demoralizacji – nieletnim jest osoba, która nie ukończyła 18 roku życia.
  • w zakresie postępowania o czyny karalne – nieletnim jest osoba, która dopuściła się takiego czynu po ukończeniu 13 roku życia, a przed ukończeniem 17 lat.
  • w zakresie postępowania wykonawczego (wykonywania środków wykonawczych lub poprawczych)  – nieletnim jest osoba, względem której zostały orzeczone takie środki, nie dłużej niż do ukończenia przez nią 21 lat.

 

Ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich wymienia w szczególności następujące formy demoralizacji:

 

  • naruszenie zasad współżycia społecznego (szkodzenie innym);
  • popełnienie czynu zabronionego;
  • systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego lub kształcenia zawodowego (wagary);
  • używanie alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia (alkohol, papierosy, tabaka, środki odurzające lub psychotropowe, grzyby i rośliny halucynogenne, kleje itp.);
  • uprawianie nierządu;
  • włóczęgostwo (ucieczki z domu, żebractwo);
  • udział w grupach przestępczych.

 

Każdy (także rodzice) powinien zawiadomić sąd rodzinny o postępowaniu nieletniego świadczącym o demoralizacji. Po otrzymaniu zgłoszenia sąd ma prawo wszcząć z urzędu postępowanie wyjaśniające w sprawie demoralizacji nieletniego. Jeśli sąd nie zareaguje, proszę powiadomić prokuratora, który obowiązkowo uczestniczy w postępowaniach w sprawach nieletnich i może podjąć działania zmierzające do zbadania sytuacji nieletniego w miejscu zamieszkania jego rodziców, w środowisku, w którym przebywa aktualnie (wywiad środowiskowy), w szkole, do której przestał uczęszczać. Prawo do przeprowadzenia takiego dochodzenia ma także sąd rodzinny.

 

W ramach postępowania w sprawach nieletnich Pańska córka może zostać zobowiązana do kontynuowania nauki, może mieć ustanowiony nadzór kuratora, w ostateczności możliwe jest jej umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym lub w zawodowej rodzinie zastępczej.

 

Rodzice nieletniego mogą zostać dodatkowo zobowiązani np. do poprawy warunków życia córki, do współpracy ze szkołą, poradnią. W razie uchylania się przez opiekuna od wykonywania nałożonych obowiązków możliwe jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości od 50 do 1500 zł (art. 7 ustawy).

 

Stronami postępowania w sprawach nieletnich są prokurator, rodzice lub opiekun nieletniego oraz nieletni (art. 30 § 1 ustawy).

 

Powiadomić można równie miejski ośrodek pomocy rodzinie, właściwy według miejsca zamieszkania opiekuna prawnego nieletniego, którego pracownicy mają obowiązek ze swej strony osobno zainteresować się ich sytuacją i nieradzeniem sobie przez rodziców z pieczą nad nastolatkiem, w szczególności możliwe jest skierowanie do tej rodziny tzw. asystenta rodziny.

 

Zaznaczam, że trzynastolatka nie podlega odpowiedzialności karnej na zasadach wskazanych w Kodeksie karnym – będzie zatem odpowiadać w postępowaniu przed sądem rodzinnym. Jednak za najpoważniejsze przestępstwa (jak np. zbrodnia zabójstwa), nieletni odpowiada w drodze wyjątkowej odpowiedzialności karnej, po ukończeniu przez niego 15 lat.

 

Wobec nieletniego, który dopuścił się czynu karalnego lub który wykazuje przejawy demoralizacji, na podstawie art. 6 ustawy sąd może m.in.:

 

  • udzielić upomnienia;
  • zobowiązać do określonego postępowania, a zwłaszcza do naprawienia wyrządzonej szkody, do przeproszenia pokrzywdzonego;
  • ustanowić nadzór odpowiedzialny rodziców lub opiekuna;
  • zastosować nadzór kuratora;
  • orzec przepadek rzeczy uzyskanych w związku z popełnieniem czynu karalnego;
  • skierować do ośrodka kuratorskiego, a także do organizacji społecznej lub instytucji zajmujących się pracą z nieletnimi o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, po uprzednim porozumieniu się z tą organizacją lub instytucją;
  • orzec umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w rodzinie zastępczej zawodowej, która ukończyła szkolenie przygotowujące do sprawowania opieki nad nieletnim;
  • orzec umieszczenie w zakładzie poprawczym;
  • zastosować inne środki zastrzeżone w niniejszej ustawie do właściwości sądu rodzinnego, jak również zastosować środki przewidziane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, z wyłączeniem umieszczenia w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej niezawodowej, rodzinnym domu dziecka, placówce wsparcia dziennego, placówce opiekuńczo-wychowawczej i regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej.

 

Zwracam też uwagę, że na podstawie przepisu art. 23 § 2 ustawy o wszczęciu i ukończeniu postępowania w sprawie nieletniego można zawiadomić szkołę, do której ten nieletni uczęszcza. Jest również możliwość, aby rodziców obciążyć kosztami postępowania sądowego, chyba że ze względu na warunki materialne i osobiste tych osób sąd uzna za celowe odstąpienie od obciążenia ich kosztami w całości lub w części (art. 32 § 1 ustawy). 

 

Niezawiadomienie przez rodziców nieletniego sądu rodzinnego może skutkować też tym, że zrobi to dyrektor szkoły.

 

Zasadą jest, że szkoła w ramach uprawnień statutowych stosuje względem ucznia środki przewidziane regulaminem. W przypadku, gdy sprawca sprawiał wcześniej problemy, a jego postępowanie zdradza cechy demoralizacji, szkoła powinna sporządzić wystąpienie do sądu rodzinnego lub policji. Najpierw jednak należy zawiadomić rodziców i dopiero gdy oni odmawiają współpracy lub nie stawiają się do szkoły (a nadal z wiarygodnych źródeł napływają informacje o przejawach demoralizacji ich dziecka), szkoła pisemnie powiadamia o zaistniałej sytuacji sąd rodzinny lub policję (specjalistę ds. nieletnich).

 

Niestety istnieje też ryzyko, że sąd – jeśli stwierdzi, że nie są Państwo w stanie wychować córki – ograniczy Państwu władzę rodzicielską nad nią.

 

Skierowanie nieletniego do aresztu nie jest raczej możliwe, zamiast tego policja może zatrzymać go w izbie dziecka, a dalej sąd może zastosować środki, o których wspomniałem powyżej (np. umieszczenie w schronisku dla nieletnich).

 

Zatrzymanie i umieszczenie nieletniego w izbie dziecka może nastąpić tylko w określonych przypadkach: wtedy, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia czynu karalnego (przestępstwa, przestępstwa skarbowego lub z wykroczeń, które wymienia ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich). Policja może więc zatrzymać nieletniego, który np. zakłóca spokój lub porządek publiczny (w tym spoczynek nocny), niszczy znaki, rzuca przedmiotami w pojazd mechaniczny, prowadzi samochód lub inny pojazd po użyciu alkoholu lub narkotyków, jest sprawcą drobnych kradzieży i zniszczeń cudzych rzeczy, uszkadza urządzenia użyteczności publicznej (np. telefon, ławka itp.).

 

Należy pamiętać, że samo podejrzenie popełnienia czynu karalnego nie wystarczy do zatrzymania. Może ono nastąpić tylko wtedy, gdy występuje:

 

  • uzasadniona obawa ukrycia się nieletniego;
  • uzasadniona obawa zatarcia śladów czynu;
  • niemożliwość ustalenia tożsamości nieletniego.

 

Zatrzymania może dokonać tylko policja. Funkcjonariusze mają obowiązek niezwłocznie powiadomić rodziców zatrzymanego nieletniego, a także (w ciągu 24 godzin) – sąd rodzinny. Sąd może polecić zwolnienie nieletniego i przekazanie go rodzicom. Takie postanowienie może również wydać prokurator.

 

Nieletniego zwalnia się również, jeśli ustała przyczyna zatrzymania oraz jeżeli w ciągu 72 godzin od zatrzymania nie wydano postanowienia o umieszczeniu dziecka w schronisku dla nieletnich, tymczasowym umieszczeniu w placówce opiekuńczo-wychowawczej lub tymczasowym aresztowaniu.

 

Policja sporządza protokół z zatrzymania; jeden jego egzemplarz otrzymuje nieletni. Obowiązkiem policji jest również pouczenie nieletniego o przysługujących mu uprawnieniach, a także obowiązkach, które na nim spoczywają.

 

Przesłuchanie nieletniego przez policję odbywa się w obecności rodziców lub opiekuna albo obrońcy, a jeżeli zapewnienie ich obecności byłoby w danym wypadku niemożliwe, należy wezwać nauczyciela, przedstawiciela powiatowego centrum pomocy rodzinie lub przedstawiciela odpowiedniej organizacji społecznej.

Niestety nie znam placówek psychiatrycznych zajmujących się leczeniem dzieci, nie mogę też stwierdzić zasadności leczenia nieletniego. Warto w tym zakresie skorzystać z usług miejskiego ośrodka pomocy rodzinie. Porady fachowców są tam darmowe.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • zero + 0 =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

»Podobne materiały

Agresywna nastolatka

Moja córka (którą wychowuję sama; mąż nie żyje) za cztery miesiące kończy 18 lat. Od jakiegoś czasu cierpi na zaburzenia psychiczne: przestała się uczyć, zachowuje się wulgarnie i agresywnie, uniemożliwia domownikom (mnie i swojej siostrze) normalne funkcjonowanie. Jej psychiatra, z którym jestem w stałym kontakcie, uważa, że powinna albo poddać się terapii (na którą się nie zgadza), albo wyprowadzić z domu. Mogłaby zamieszkać w wynajętym pokoju albo u dziadków, jednak tego również odmawia. Jakie mam możliwości prawne wpływu na agresywną nastolatkę?

Demoralizacja nieletniej

Chciałabym pomóc wnuczce, bo podejrzewam, że bierze środki odurzające i spotyka się z chłopcem karanym za narkotyki. Ona ma 16 lat i przestała chodzić do szkoły. Ostatnio przebywa w domu tego chłopaka i nocuje tam. Kilka razy policja zabierała ją z tego domu. Miesiąc temu napisałam do sądu dla nieletnich, ale do tej pory nic z tego nie wynikło. Podejrzewam, że wnuczka nie tylko bierze środki odurzające, ale też jest wykorzystywana seksualnie. Wnuczka jest wychowywana tylko przez ojca, który zbytnio się nią nie interesuje. Co mogę zrobić? Jak zapobiec demoralizacji nieletniej wnuczki?

 

Postępowanie w sprawach nieletnich

Moja trzynastoletnia córka brała niewielki udział w tworzeniu obraźliwego profilu nauczyciela na portalu społecznościowym: było to jedno logowanie i stworzenie jednego wpisu (napisała, jak twierdzi, że ów nauczyciel jest „najgorszym nauczycielem w szkole”). Nauczyciel zgłosił to na policję. Córka do tej pory nie miała konfliktów z prawem, przyznała się do winy i przeprosiła. Jak wygląda postępowanie w sprawach nieletnich i jakie są możliwe konsekwencje takiego czynu?

 

Sąd dla nieletnich – co czeka 14-latka, który dopuścił się kradzieży?

Byłem dziś z moim 14-letnim synem na komisariacie w celu złożenia zeznań w sprawie kradzieży. Syn ukradł myszkę do komputera, podobno namówił go kolega (nie mamy problemów finansowych). Został przyłapany. Podobno czeka nas sąd rodzinny. Jak sprawa będzie wyglądała i co grozi synowi? Jest to jego pierwszy wybryk, dobrze się uczy i nie sprawia problemów.

Co grozi za umówienie się z osobą nieletnią przez internet?

Na komunikatorze internetowym napisałem do kobiety, która według informacji na koncie miała 18 lat, co sama po moim pytaniu potwierdziła. Wymieniliśmy się zdjęciami twarzy. Po rozmowie zasugerowałem wspólne zabawy (dokładnie tak to określiłem), na co się zgodziła. Ustaliliśmy miejsce spotkania. Przyjechałem samochodem, po czym zamiast osoby, z którą się umówiłem, dostałem od niej wiadomość: „mamy Twoje dane, sprawa namawiania do współżycia osoby nieletniej zostaje przekazana do prokuratury”. Do niczego nie doszło, nie było spotkania, namolności, natręctwa, żadnych zdjęć z podtekstem ani prośby o wysłanie takich. Co mi grozi?

Zamieszczenie filmu pornograficznego w internecie przez 12 latka

W internecie na grupie dyskusyjnej na jednym z profili internetowych była moja córka. Kolega zamieścił tam film o treści pornograficznej. Czy należy zgłosić to na policję? Zgodnie z prawem powinien zostać ukarany za rozpowszechnianie pornografii wśród nieletnich. Chłopiec ma 12 lat.

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »