Okres wypowiedzenia przy ponownym zatrudnieniu

Jaki okres wypowiedzenia obowiązuje po powrocie do tego samego pracodawcy?

Okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas określony albo na czas nieokreślony określa art. 36 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Przepis ten uzależnia długość wypowiedzenia od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy.

W praktyce oznacza to, że pracownik, który wcześniej pracował u tego samego pracodawcy przez 12 lat, a następnie po kilkuletniej przerwie wrócił do pracy na rok, nie ma tylko rocznego stażu do celów wypowiedzenia. Przy ustalaniu długości wypowiedzenia należy uwzględnić również wcześniejsze 12 lat zatrudnienia u tego pracodawcy.

Obliczenie stażu pracy u danego pracodawcy

Najważniejsze jest rozumienie zwrotu „okres zatrudnienia u danego pracodawcy” z art. 36 § 1 Kodeksu pracy. Sąd Najwyższy w uchwale składu 7 sędziów z dnia 15 stycznia 2003 r., III PZP 20/02, przyjął, że przy ustalaniu okresu wypowiedzenia uwzględnia się wszystkie okresy zatrudnienia u tego samego pracodawcy, a nie tylko ostatnią, aktualną umowę.

Nie ma przy tym znaczenia, czy między umowami była przerwa ani jak długa była ta przerwa. Znaczenia nie ma również to, czy wcześniejsza umowa zakończyła się wypowiedzeniem przez pracownika, wypowiedzeniem przez pracodawcę, porozumieniem stron czy upływem czasu, na jaki została zawarta. Istotne jest to, że chodzi o tego samego pracodawcę.

Jeżeli chcesz szerzej porównać zasady liczenia stażu zakładowego, zobacz opracowanie dotyczące tego, jak działa sumowanie okresów zatrudnienia u tego samego pracodawcy.

Przerwa w zatrudnieniu a okres wypowiedzenia

Przerwa między kolejnymi umowami u tego samego pracodawcy nie powoduje, że staż liczony dla okresu wypowiedzenia zaczyna się od zera. Skoro art. 36 § 1 Kodeksu pracy odwołuje się do okresu zatrudnienia u danego pracodawcy, a uchwała Sądu Najwyższego z 15 stycznia 2003 r., III PZP 20/02, nakazuje uwzględniać wszystkie okresy zatrudnienia u tego pracodawcy, to wcześniejszy staż należy doliczyć.

W opisanej sytuacji pracownik przepracował u tego samego pracodawcy około 12 lat, następnie miał 5-letnią przerwę, a po powrocie pracował kolejny rok. Łączny staż u tego pracodawcy przekracza 3 lata, dlatego zgodnie z art. 36 § 1 pkt 3 Kodeksu pracy obowiązuje 3-miesięczny okres wypowiedzenia.

W podobnych sprawach problemem bywa też rozbieżność między treścią umowy a informacją o warunkach zatrudnienia. Praktyczne omówienie takiej sytuacji znajdziesz w materiale o tym, jak ustalić prawidłowy okres wypowiedzenia, gdy dokumenty pracownicze wskazują różne terminy.

Czy wypowiedzenie złożone przez pracownika wymaga zgody pracodawcy?

Nie. Rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem jest jednostronnym oświadczeniem jednej ze stron stosunku pracy. Wynika to z art. 30 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy, który przewiduje rozwiązanie umowy przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Pracodawca nie musi więc „zaakceptować” wypowiedzenia, aby było skuteczne.

Pracodawca może natomiast zakwestionować długość wskazanego przez pracownika okresu wypowiedzenia, jeżeli jest krótszy niż wymagany przez art. 36 § 1 Kodeksu pracy. W takim przypadku zastosowanie ma art. 49 Kodeksu pracy: jeżeli zastosowano okres wypowiedzenia krótszy niż wymagany, umowa o pracę rozwiązuje się dopiero z upływem wymaganego okresu wypowiedzenia.

Jak liczyć koniec okresu wypowiedzenia?

Sposób liczenia końca wypowiedzenia określa art. 30 § 2¹ Kodeksu pracy. Okres wypowiedzenia obejmujący tydzień albo jego wielokrotność kończy się w sobotę. Okres wypowiedzenia obejmujący miesiąc albo jego wielokrotność kończy się w ostatnim dniu miesiąca.

Przykładowo, jeżeli 3-miesięczne wypowiedzenie zostanie złożone 10 marca, jego bieg zakończy się 30 czerwca. Przy miesięcznych okresach wypowiedzenia nie liczy się więc dokładnie 30 czy 90 dni, lecz pełne miesiące kalendarzowe kończące się ostatniego dnia miesiąca.

Czy można skrócić 3-miesięczny okres wypowiedzenia?

Tak, ale zasadniczo wymaga to porozumienia stron. Zgodnie z art. 36 § 6 Kodeksu pracy po dokonaniu wypowiedzenia umowy o pracę przez jedną ze stron pracownik i pracodawca mogą ustalić wcześniejszy termin rozwiązania umowy. Takie ustalenie nie zmienia trybu rozwiązania umowy – nadal jest to rozwiązanie za wypowiedzeniem.

Jeżeli pracownik chce odejść wcześniej, powinien zaproponować pracodawcy pisemne porozumienie co do wcześniejszej daty zakończenia stosunku pracy. Samo wpisanie w wypowiedzeniu krótszego terminu nie wystarczy, jeżeli z art. 36 § 1 Kodeksu pracy wynika dłuższy okres wypowiedzenia.

Podsumowanie

W przedstawionej sprawie pracodawca ma rację: wcześniejszy, około 12-letni okres pracy u tego samego pracodawcy należy doliczyć do obecnego zatrudnienia. Ponieważ łączny staż przekracza 3 lata, pracownika obowiązuje 3-miesięczny okres wypowiedzenia na podstawie art. 36 § 1 pkt 3 Kodeksu pracy.

Sama przerwa w zatrudnieniu nie przekreśla wcześniejszego stażu u tego samego pracodawcy. Inaczej mogłoby być tylko wtedy, gdy w rzeczywistości nie chodziłoby o tego samego pracodawcę, lecz o inny podmiot, a nie zachodziłyby podstawy doliczenia zatrudnienia wynikające z art. 36 § 1¹ Kodeksu pracy, np. przejście zakładu pracy na innego pracodawcę na zasadach z art. 23¹ Kodeksu pracy.

FAQ

Źródła

• art. 30 § 1 pkt 2, art. 30 § 2¹, art. 36 § 1, art. 36 § 1¹, art. 36 § 6, art. 49 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, Dz.U. 1974 nr 24 poz. 141 z późn. zm.
• uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2003 r., III PZP 20/02.