Czy można rozwiązać umowę o pracę w niedzielę?

Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron

Zgodnie z art. 30 § 1 Kodeksu pracy umowa o pracę może rozwiązać się między innymi na mocy porozumienia stron. To odrębny tryb od wypowiedzenia. Przy porozumieniu stron nie działa okres wypowiedzenia, chyba że strony same ustalą odroczoną datę zakończenia zatrudnienia.

Porozumienie stron jest w praktyce umową pracownika i pracodawcy o zakończeniu stosunku pracy. Może zostać zawarte w każdym czasie: w dniu roboczym, w sobotę, w niedzielę, w święto, w czasie urlopu pracownika, a nawet w okresie choroby. Kluczowe jest nie to, jaki dzień widnieje w kalendarzu, lecz to, czy obie strony świadomie i zgodnie ustaliły termin rozwiązania umowy.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że porozumienie stron może wynikać także z zachowania stron, jeżeli jednoznacznie wskazuje ono na zgodny zamiar zakończenia stosunku pracy. Takie stanowisko pojawia się m.in. w wyroku SN z 20 sierpnia 1997 r., I PKN 232/97. Dla bezpieczeństwa dowodowego porozumienie warto jednak sporządzić na piśmie i podpisać przez obie strony.

Warto odróżnić dwie sytuacje. Pracownik może złożyć propozycję rozwiązania umowy za porozumieniem stron, ale pracodawca nie musi jej przyjąć. Podobnie pracodawca może zaproponować porozumienie, lecz pracownik nie ma obowiązku go podpisać. Sąd Najwyższy w wyroku z 4 października 2000 r., I PKN 58/00, wskazał, że wystąpienie z propozycją rozwiązania umowy na mocy porozumienia stron jest ofertą, do której odpowiednio stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego o ofercie w związku z art. 300 Kodeksu pracy.

Czy można wskazać niedzielę jako dzień rozwiązania umowy?

Tak. W porozumieniu stron można wskazać, że umowa rozwiązuje się w niedzielę. Nie ma przepisu, który zakazywałby ustalenia końcowej daty zatrudnienia na dzień wolny od pracy. Jeżeli więc pracownik i pracodawca podpiszą porozumienie, w którym wpiszą, że stosunek pracy kończy się w niedzielę, to ostatnim dniem zatrudnienia będzie właśnie ten dzień.

W praktyce nie trzeba czekać z podpisaniem dokumentu do niedzieli. Strony mogą podpisać porozumienie w piątek albo wcześniej i wpisać w nim na przykład: „Strony zgodnie postanawiają rozwiązać umowę o pracę z dniem 14 czerwca 2026 r.”. Wtedy decyduje data rozwiązania wskazana w porozumieniu, a nie dzień jego podpisania.

Jeżeli natomiast pracownik składa jednostronne wypowiedzenie, trzeba pamiętać o zasadach doręczenia oświadczenia. Wypowiedzenie jest skuteczne wtedy, gdy dotarło do pracodawcy w taki sposób, że mógł zapoznać się z jego treścią. Samo przygotowanie pisma w niedzielę nie zawsze oznacza, że zostało ono skutecznie doręczone tego dnia.

Ciągłość zatrudnienia przy przejściu do nowej firmy

Jeżeli dotychczasowa umowa rozwiąże się w niedzielę, a nowa umowa zacznie obowiązywać od poniedziałku, między zatrudnieniami zasadniczo nie powstaje przerwa kalendarzowa. To może być istotne dla ubezpieczeń, dokumentacji pracowniczej i poczucia ciągłości pracy.

Inaczej wygląda sytuacja, gdy poprzednia umowa kończy się w piątek, a nowa zaczyna dopiero w poniedziałek. Wtedy sobota i niedziela nie są już dniami zatrudnienia u dotychczasowego pracodawcy, o ile strony nie ustaliły innej daty końcowej. Nie zawsze taka dwudniowa przerwa wywoła poważne skutki, ale może mieć znaczenie tam, gdzie przepisy, regulamin albo warunki świadczenia wymagają nieprzerwanego zatrudnienia.

W opisanej sytuacji szczególnie ważne jest także to, czy rzeczywiście dochodzi do zwykłego zakończenia pracy w jednej firmie i zatrudnienia w drugiej, czy może do przejścia zakładu pracy albo jego części na innego pracodawcę. Jeżeli nowa firma przejmuje zorganizowaną część działalności, zadania, składniki majątku lub załogę, zastosowanie może mieć art. 23¹ Kodeksu pracy. W takim przypadku pracownicy co do zasady stają się pracownikami nowego pracodawcy z mocy prawa, a podpisywanie rezygnacji lub porozumień może nie być konieczne i może pogorszyć ich sytuację.

Wypowiedzenie a porozumienie stron — praktyczna różnica

Porozumienie stron wymaga zgody pracownika i pracodawcy. Jeżeli jedna strona nie wyrazi zgody, umowa nie rozwiązuje się w tym trybie. Wypowiedzenie działa inaczej: jest jednostronnym oświadczeniem jednej ze stron i nie wymaga akceptacji drugiej strony, ale musi zostać skutecznie doręczone.

Jeżeli pracownik chce uniknąć nieporozumień, w piśmie nie powinien mieszać tych trybów. Sformułowanie „proszę o rozwiązanie umowy za porozumieniem stron z dniem...” oznacza propozycję, którą pracodawca może przyjąć albo odrzucić. Sformułowanie „wypowiadam umowę o pracę” oznacza natomiast jednostronne wypowiedzenie, które uruchamia okres wypowiedzenia.

W przypadku wypowiedzenia okres obejmujący tydzień lub miesiąc albo ich wielokrotność kończy się odpowiednio w sobotę albo w ostatnim dniu miesiąca. Tak stanowi art. 30 § 2¹ Kodeksu pracy. Ta zasada nie ogranicza jednak porozumienia stron, bo w porozumieniu można ustalić inną datę, także niedzielę.

Wpływ porozumienia stron na zasiłek dla bezrobotnych

W tej części artykułu najważniejsza jest aktualizacja stanu prawnego. Od 1 czerwca 2025 r. zasady nabywania prawa do zasiłku dla bezrobotnych reguluje ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia. Dawna ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie jest już właściwą podstawą dla bieżącej oceny takich spraw.

Zgodnie z art. 218 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu zasadniczo wtedy, gdy w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień rejestracji w powiatowym urzędzie pracy łącznie przez co najmniej 365 dni spełniał jeden z ustawowych warunków, np. był zatrudniony i osiągał co najmniej minimalne wynagrodzenie za pracę, od którego istniał obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. Ustawa przewiduje też dodatkowe okresy zaliczane do tych 365 dni.

Sam fakt rozwiązania umowy za porozumieniem stron nie zawsze oznacza definitywną utratę zasiłku. Obecnie, jeżeli ostatni stosunek pracy został rozwiązany na mocy porozumienia stron, zasiłek co do zasady przysługuje dopiero po 90 dniach od dnia zarejestrowania się w PUP. Wyjątki dotyczą sytuacji, gdy porozumienie stron nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania albo z powodu upadłości, likwidacji pracodawcy lub zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Dlatego w opisanej sytuacji bardzo ważne jest, co zostanie wpisane w porozumieniu i świadectwie pracy. Jeżeli rzeczywistą przyczyną jest zmniejszenie zatrudnienia z przyczyn dotyczących zakładu pracy, warto zadbać, aby ta przyczyna była wyraźnie udokumentowana. Samo ogólne porozumienie stron, bez wskazania przyczyny, może spowodować 90-dniowe przesunięcie wypłaty zasiłku po rejestracji.

Jeszcze ostrożniej trzeba podchodzić do wypowiedzenia złożonego przez pracownika. Zgodnie z art. 219 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia prawo do zasiłku nie przysługuje bezrobotnemu, który przed rejestracją rozwiązał ostatni stosunek pracy za wypowiedzeniem, chyba że wypowiedzenie nastąpiło z powodu zmiany miejsca zamieszkania albo pracownik rozwiązał umowę bez wypowiedzenia w trybie art. 55 § 1 lub § 1¹ Kodeksu pracy.

Co jeśli po przejściu do nowej firmy pracownik zostanie zwolniony?

Jeżeli po rozwiązaniu starej umowy pracownik rzeczywiście podejmie pracę w nowej firmie, a następnie to nowy pracodawca wypowie umowę albo umowa rozwiąże się z przyczyn niedotyczących pracownika, urząd pracy będzie badał ostatni stosunek pracy oraz spełnienie warunków stażowych i składkowych. W takiej sytuacji wcześniejsze porozumienie z poprzednim pracodawcą nie musi automatycznie przesądzać o odmowie zasiłku, ale każda sprawa zależy od dokumentów i przebiegu zatrudnienia.

Jeżeli pracownik ma ukończone 50 lat, istotny może być dłuższy okres pobierania zasiłku. Zgodnie z art. 225 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia standardowy okres pobierania zasiłku wynosi 180 dni, ale 365 dni przysługuje między innymi osobie powyżej 50. roku życia, która ma jednocześnie co najmniej 20-letni okres zaliczany do zasiłku. Sama granica wieku nie wystarczy — potrzebny jest jeszcze wymagany okres.

Od 1 czerwca 2026 r. podstawowa wysokość zasiłku dla bezrobotnych wynosi 1783,90 zł w okresie pierwszych 90 dni posiadania prawa do zasiłku oraz 1400,90 zł w kolejnych dniach. Osobie z odpowiednio długim stażem może przysługiwać 120% tej kwoty, zgodnie z zasadami określonymi w ustawie.

Co zrobić przed podpisaniem dokumentów od pracodawcy?

Przed podpisaniem dokumentów warto wykonać kilka praktycznych kroków. Po pierwsze, należy sprawdzić, czy dokument jest porozumieniem stron, wypowiedzeniem, aneksem, nową umową, czy oświadczeniem o przyjęciu warunków. Po drugie, trzeba porównać datę zakończenia starej umowy z datą rozpoczęcia nowej. Po trzecie, należy upewnić się, czy nowa umowa jest już podpisana albo przynajmniej przedstawiona w ostatecznej treści.

Jeżeli pracodawca zapewnia, że pracownik zostanie zatrudniony w nowej firmie, samo ustne zapewnienie może okazać się niewystarczające. Bezpieczniej jest podpisać nową umowę przed rozwiązaniem starej albo podpisać dokumenty tak, aby rozwiązanie starej umowy było powiązane z rzeczywistym zawarciem nowej.

Warto też zachować kopie wszystkich dokumentów, korespondencji e-mail, wiadomości od pracodawcy i projektów umów. Mogą one mieć znaczenie w razie sporu o tryb zakończenia zatrudnienia, ciągłość pracy, świadectwo pracy albo późniejsze prawo do zasiłku.

FAQ

Źródła

• Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. — Kodeks pracy, w szczególności art. 30, art. 32, art. 36 i art. 23¹: tekst jednolity Kodeksu pracy.
• Ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia, w szczególności art. 218–220 oraz art. 225: tekst ustawy.
• Obwieszczenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 2 marca 2026 r. w sprawie wysokości zasiłku dla bezrobotnych: Monitor Polski 2026, poz. 268.
• Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 1997 r., I PKN 232/97.
• Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2000 r., I PKN 58/00.
• Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2009 r., I UK 186/09.