Czy mogę odzyskać pieniądze włożone w mieszkanie byłej żony?

Kiedy wsparcie finansowe staje się problemem?

Jak najbardziej przysługuje Panu roszczenie o zwrot poniesionych nakładów. Jeżeli była żona nie chce dobrowolnie zwrócić środków, sprawę należy skierować do sądu rejonowego.

Co mówi prawo o nakładach na cudzą nieruchomość?

Zgodnie z treścią art. 226 Kodeksu cywilnego (K.c.):

§ 1. Samoistny posiadacz w dobrej wierze może żądać zwrotu nakładów koniecznych o tyle, o ile nie mają pokrycia w korzyściach, które uzyskał z rzeczy. Zwrotu innych nakładów może żądać o tyle, o ile zwiększają wartość rzeczy w chwili jej wydania właścicielowi. Jednakże gdy nakłady zostały dokonane po chwili, w której samoistny posiadacz w dobrej wierze dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wydanie rzeczy, może on żądać zwrotu jedynie nakładów koniecznych.

§ 2. Samoistny posiadacz w złej wierze może żądać jedynie zwrotu nakładów koniecznych, i to tylko o tyle, o ile właściciel wzbogaciłby się bezpodstawnie jego kosztem.

Powyższy przepis przyznaje bezumownemu posiadaczowi samoistnemu prawo żądania zwrotu poczynionych przez siebie nakładów na rzecz będącą własnością innej osoby – w postaci roszczenia o zapłatę ich równowartości. Roszczenie to jest roszczeniem obligacyjnym z zakresu bezpodstawnego wzbogacenia, powstającym w szczególnej sytuacji prawnorzeczowej, gdy ktoś ponosi nakłady na cudzą rzecz.

Dobra wiara, zła wiara i… wysokość roszczenia

Wysokość wynagrodzenia zależy od charakteru nakładów oraz tego, czy posiadacz działał w dobrej czy złej wierze w chwili ich dokonywania. Punktem wyjścia są nakłady konieczne.

W zależności od spełnienia przesłanek przewidzianych w art. 226 K.c., wartość nakładów podlega miarkowaniu przez sąd, który ustala należną wysokość świadczenia. Jedną z kluczowych przesłanek jest właśnie dobra lub zła wiara posiadacza oraz moment jej utraty.

Ustalenie złej wiary posiadacza, który wcześniej był w dobrej wierze, również wpływa na zakres przysługującego mu roszczenia — nakłady dokonane po utracie dobrej wiary mogą być dochodzone wyłącznie wtedy, gdy są konieczne i tylko w zakresie, w jakim właściciel wzbogaciłby się bezpodstawnie kosztem posiadacza (art. 226 § 2 K.c.).

Ewentualnie może Pan dochodzić zwrotu środków także na podstawie przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu.

Zgodnie z art. 405 K.c.: Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe – do zwrotu jej wartości.

Jak udowodnić roszczenie przed sądem?

Najlepszym rozwiązaniem pozostaje próba polubownego porozumienia się z byłą żoną w kwestii rozliczeń. Jeżeli jednak nie dojdzie do porozumienia – proszę jak najbardziej skierować sprawę do sądu.

Roszczenie należy odpowiednio uzasadnić i wykazać, dlatego przydatne będą zeznania świadków potwierdzających, że środki były przeznaczane na remont, a także potwierdzenia przelewów czy wiadomości, z których wynika, że przekazywał Pan środki zasilające majątek osobisty żony.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59