|
Opublikowane: 28.05.2010
Autor: Jakub Bonowicz
Brak dowodów na przekazywanie darowizn pieniężnych i prawo do zachowku
Tata otrzymał kilka lat temu w formie darowizny mieszkanie od swojej matki (umowa zawierała informację o dożywotnim użytkowaniu mieszkania przez babcię). Tata ma brata, który od babci otrzymywał darowizny pieniężne – ich wartość była równa wartości mieszkania otrzymanego przez tatę. Nie ma jednak pisemnych dowodów na tę okoliczność, dysponujemy jedynie zeznaniami ciotki, która jest osobą schorowaną i nie wiadomo, czy mogłaby uczestniczyć w sprawie w sądzie. Babcia zmarła 2 lata temu, obawiamy się, że brat taty zażąda zachowku. Babcia nie pozostawiła testamentu. Czy jest możliwość niezaliczenia do spadku darowanego mieszkania lub udowodnienia, że obaj synowie otrzymali „po równo”? Kiedy roszczenie o zachowek się przedawnia?
Wybrane Opinie Klientów
Polecam ten serwis, ponieważ oprócz fachowej i wyczerpującej odpowiedzi na moje pytania potrafią zrozumieć ludzkie nieszczęście. Na pewno przy kolejnych sprawach prawnych zwrócę sie do waszego serwisu.
Serdecznie dziękuje i pozdrawiam Krzysztof.
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek
Tak profesjonalnego portalu prawniczego nie spotkałam, mimo szuflowania w necie! Nie musicie się obawiać o dużą konkurencję bo wiarygodność Wasza pozwala w razie potrzeby tylko TUTAJ kliknąć! Sposób informowania klienta poprzez maile, to przykład jak serio podchodzicie do załatwienia sprawy, zaangażowanie się paru prawników do jednej kwestii problemu to również zasługuje na "piec z plusem". Jesteście WIELCY! nikt Wam do tej pory dorównać nie jest w stanie! Pozdrowienia dla całej ekipy tego portalu.
Iwona
Cóż ja mogę napisać. Jedynie chwalić w niebiosa, wszystkich Prawników którzy na łamach tego portalu, pomagają, za dość niską cenę, zwykłym „Kowalskim” w ich problemach Zwłaszcza wielkie dzięki dla Pani Elizy - PROFESJONALISTKA W PEŁENEJ KRASIE!!!
Stały klient Tomasz.
Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Chodziło o jedną sprawę - zadałem w sumie 5 pytań. Myślałem że odpowiedź to będzie kilka zdań tymczasem dostałem kilka stron naprawdę fachowej porady - każdy problem został dokładnie opisany. Teraz praktycznie nie muszą wynajmować prawnika - dostałem gotowe rozwiązanie. Mało tego prócz porady dosłałem kilkadziesiąt innych źródeł (książki internet) których znalezienie i zweryfikowanie zajęło by mi pewnie bardzo dużo czasu. A co do ceny to muszę bez wahania przyznać że usługa była za pól darmo w porównaniu do ilości wiedzy jaką dostałem.
Krzysztof
Serdecznie dziękuję za szybką i wyczerpującą opinię. Szczerze mówiąc, korzystałam z porad kilku prawników. Zdecydowanie jesteście najbardziej solidni, widać w opinii, że przygotowana jest dla konkretnej sprawy, a przygotowujący ją prawnik wnikliwie przeanalizował konkretną sytuację, a nie tylko cytował fragmenty prawa autorskiego. Pozdrawiam i dziękuję.
Anna
Super profesjonalna porada!!!! Polecam wszystkim fachowców którzy na łamach tego portalu pomagają zwykłym „Kowalskim” w sprawach dla Nich trudnych i niezrozumiałych. Starannie z wielką dokładnością opisany problem został wytłumaczony i zaproponowany tok załatwienia problemu za co, z całego serca DZIĘKUJE!!!!
Tomasz
Chciałbym podziękować za wyczerpujące informacje. Zakres, sposób i terminowość udzielonych informacji nie pozwalają wystawić innej opinii, jak tylko bardzo, bardzo pozytywną. Zdaję sobie sprawę, że inne możliwości są w trakcie rozmowy na żywo, a inne w kontakcie medialnym. Dziękuję, pozdrawiam i życzę dalszej owocnej i na równie wysokim poziomie działalności (wolałbym jednak za często nie mieć okazji wystawiania Państwu opinii i korzystać z Państwa usług w podobnych tematach, co nie zmienia faktu, że jeśli będę musiał, na pewno skorzystam z nich bez namysłu).
Jeszcze raz pozdrawiam, Kazimierz
Chciałam bardzo podziękować panu Karolowi Jokielowi za wyczerpującą poradę w mojej sprawie. To naprawdę godny polecenia portal. Odpowiedzi są szybkie, tanie i naprawdę proste w odbiorze. Każdy zrozumie polskie prawo, jeśli zwróci się do tego portalu o pomoc :)
Izabela
Odpowiedź niemal błyskawiczna, pełna i wyczerpująca, a jednocześnie napisana prostym i zrozumiałym dla laika językiem. Wielkim plusem jest możliwość bezpłatnego zadawania dodatkowych pytań. Na pewno będę wszystkim polecała ten portal. Dziękuję i pozdrawiam.
Zofia
Porada bardzo rzetelna i wyczerpująca temat. Miałem pewne wątpliwości co do takiej formy. Po otrzymaniu i po przeanalizowaniu odpowiedzi (i to wszystko „czarne na białym” z podstawą prawną) stwierdziłem, że należy częściej korzystać z Waszych usług.
Jacek
Jestem bardzo zadowolona ze współpracy z Waszą firmą, poradę otrzymałam szybko i kompetentnie, dostałam także odpowiedzi na wszystkie dodatkowe pytania. Wasza porada w istotny sposób pomogła mi podjąć ważną życiową decyzję.
Magda
Podziękowanie dla Pana Dariusza Kostyry. Szanowny Panie Mecenasie, pomimo swego kalectwa i znikomej wiedzy prawniczej udało mi się pojąć sedno sprawy. Jest Pan uzdolnionym dydaktykiem o wielkiej wiedzy praktycznej – potrafi Pan na odległość przekazać w prosty sposób to, co ważne. Strona dodana do ulubionych. Eporady24.pl to jest to :-)) Wielkie podziękowania dla wszystkich pracowników.
Wszystkiego dobrego w nowym roku życzy Mietek
Bardzo profesjonalna obsługa i naprawdę fachowe doradztwo. Odpowiedź mi wiele wyjaśniła i dalej będę korzystać z tych usług, bo sprawa, o którą pytałam, nie była prosta, więc wolę, by prowadził tą sprawę specjalista, więc sukces murowany.
Pozdrawiam, Krzysztofa
Jestem wdzięczna za uzyskane informacje. Przede wszystkim odpowiedzi pojawiają się bardzo szybko i nawet w sobotę i w niedzielę informacje przesyłane, co mnie bardzo, bardzo cieszy. Skorzystałem z usług portalu i tego nie żałuję, informacje są przejrzyste. Jestem mądrzejsza, douczona, tylko żeby moja sprawa została pozytywnie rozpatrzona – byłabym happy. Zaryzykowałam i dobrze, że skorzystałam z tego portalu, polecam!!!
Irena
Podziękowanie dla Pana Dariusza Kostyry. Szanowny Panie Dariuszu, chcę podziękować za cierpliwość – pomimo znikomej wiedzy prawniczej udało mi się pojąć sedno sprawy. Jest Pan nadzwyczajnym człowiekiem <<SIŁA SPOKOJU>>. Potrafi Pan na odległość przekazać w prosty sposób to, co ważne. EPORADY24.PL – TO JEST TO. Na pewno skorzystam z Pańskich porad w dalszym postępowaniu. WIELKIE SŁOWA UZNANIA DLA CAŁEGO ZESPOŁU – LUDZI, KTÓRZY ZWIĄZANI SĄ Z PORTALEM EPORADY24.PL.
PS Panie Mirku, tak dalej.
Mietek
Nie będę ukrywał, że taka forma porad prawnych zawsze na początku budzi pewne wątpliwości. Jednak po otrzymaniu odpowiedzi na moje pytania mogę stanowczo stwierdzić, że ta forma daje większe korzyści dla klienta, gdyż po otrzymaniu pytania prawnik ma czas, aby w sposób rzetelny przygotować się do odpowiedzi, a nie zdawkowo odpowiedzieć na pytanie. Przede wszystkim dziękuję Pani Irenie, która była ze mną, a nie przeciwko mnie. Pozdrawiam i do „następnego problemu”.
Radosław
Korzystam drugi raz z usług i ponownie jestem zadowolony. Cena naprawdę niska (sądzę, że gdybym poszedł do prawnika, to zapłaciłbym co najmniej 5 razy więcej). Odpowiedź szczegółowa i rzetelna. Chciałem jeszcze zaznaczyć, że pytanie zadałem w weekend (w sobotę), a w niedzielę otrzymałem odpowiedź.
Krzysztof
Odpowiedź na moje pytanie była wyczerpująca i jasna. Udzielenie odpowiedzi nastąpiło bardzo szybko. Zaufano mi. Przed otrzymaniem potwierdzenia wpłaty należności na Państwa konto udzielono mi (w ramach kredytu zaufania) odpowiedzi. Już rozreklamowałam Państwa firmę wśród moich znajomych. Jeszcze raz bardzo dziękuję za szybką i bardzo fachową, uprzejmą obsługę.
Z pozdrowieniami, Jolanta
Dziękuję za szybką i rzetelną pomoc. Do porad prawnych udzielanych internetowo podchodziłam raczej ostrożnie. Jednak po kilku wizytach w kancelariach prawnych, w których prawnik rezerwuje sobie czas ok. 15 min na klienta, a ponadto udziela odpowiedzi z głowy, bez żadnego wcześniejszego przygotowania, mówiąc: „prawdopodobnie”, z żalem stwierdziłam, że straciłam tylko czas i pieniądze. W związku z tym po przestudiowaniu kilku porad w interesującym mnie temacie postanowiłam spróbować skorzystać z serwisu ePorady24.pl. Opisałam jak najdokładniej zaistniałą sytuację i w ciągu 2 dni otrzymałam wyczerpującą i jasną odpowiedź. Byłam bardzo mile zaskoczona. Tutaj prawnik ma czas, aby przetrawić problem, zajrzeć gdzie trzeba, aby pomóc w rozwiązaniu sytuacji, i to jest WIELKI PLUS tego portalu. Polecam wszystkim taka formę!
Małgosia
Na początku miałam pewne obawy do porad udzielanych przez internet. Nie słyszałam nigdy o czymś takim, przypadkowo się natknęłam, szukając czegoś. Zaryzykowałam, nie żałuję, a nawet polecam wszystkim. Podoba mi się możliwość zadawania kolejnych pytań, bo nie wszystko od razu przyjdzie do głowy (u radcy lub adwokata trzeba kolejny raz zapłacić za poradę dotyczącą tej samej sprawy). Tu odpowiedzi na nurtujące mnie pytania dostałam nawet po 5 miesiącach w ramach tej samej opłaty. Z czystym sumieniem polecam jeszcze niezdecydowanym. Ja na pewno będę jeszcze korzystać, jeśli tylko zajdzie taka potrzeba.
Jola
Dziękuję za bardzo profesjonalną poradę i okazaną cierpliwość. Odpowiedź nadeszła bardzo szybko, a wszelkie niezrozumiałe dla mnie informacje szybko zostały wyjaśnione przy pomocy opcji pytań dodatkowych. Pan Łukasz jest osobą szalenie kompetentną i z pełną odpowiedzialnością mogę polecić jego, jak i sam portal eporady24 innym osobom z rozterkami prawnymi. Gdy zgłosiłam się do prawniczki wcześniej, była zniecierpliwiona moimi „głupimi” pytaniami, a połowy z jej wywodów nie zdołałam zapamiętać. Tutaj mam wszystko na piśmie i mogę powracać do wiadomości, gdy zapomnę, „jak to szło”. Polecam serdecznie – zawsze jest to kontroopinia i do tego poparta przepisami i paragrafami, które przydają się później w sądzie. Polecam i pozdrawiam cały zespół eporady24.
Jolanta
Sytuacja nie jest prosta ze względu na braki w materiale dowodowym.
Zgodnie z art. 991 § 1 Kodeksu cywilnego (w skrócie K.c.) „zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, należą się, jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny uprawniony jest małoletni – dwie trzecie wartości udziału spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach – połowa wartości tego udziału (zachowek)”.
Pierwsze pytanie, które się pojawia – czy w ogóle można mówić o zachowku przy dziedziczeniu z ustawy, bez testamentu? Instytucja zachowku bowiem zwykle związana jest z tym, że np. spadkodawca powołuje do spadku w testamencie jedną osobę, a pozostałym nie przepisuje nic i pominięte w testamencie osoby, które dziedziczyłyby, gdyby nie testament, domagają się od spadkobiercy testamentowego zapłaty części udziału, który by dziedziczyli. W art. 991 § 1 używany jest zwrot „zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy”. W niniejszym wypadku brat ojca jest powołany do spadku z ustawy (tak jak i ojciec). Czy w takiej sytuacji zachowek w ogóle przysługuje ?
Moim zdaniem zdecydowanie tak. Co prawda są autorzy, którzy uważają, iż warunkiem powstania uprawnienia do zachowku jest zaistnienie dziedziczenia testamentowego (zob. E. Gil-Rzetecka, glosa do wyroku SN z dnia 13.02.2004 r., sygn. akt II CK 444/02, OSP 2007, z. 4, poz. 51). Natomiast taki pogląd prowadziłby do sytuacji niedających się zaakceptować. Zwrot „byliby powołani do spadku z ustawy″ odnosi się wyłącznie do określenia osób uprawnionych do zachowku. Ustawa wymienia zstępnych, małżonka oraz rodziców, a jest oczywiste, że wszystkie te osoby nie mogą mieć jednocześnie uprawnienia do zachowku. Przykładowo, jeżeli powołanymi z ustawy byliby zstępni i małżonek, to rodzice spadkodawcy nie mogą przeciwko nim lub obok nich realizować uprawnienia z tytułu zachowku. Gdyby uznać, iż roszczenie o zachowek nie przysługuje przy dziedziczeniu ustawowym, to należałoby wyeliminować możliwość dochodzenia roszczenia o zachowek wobec obdarowanych, zapisobierców, w tym też i o uzupełnienie zachowku, w sytuacji gdy na skutek darowizn wartość majątku spadkowego jest równa zeru lub znikoma w stosunku do wartości uczynionych darowizn (zob. E. Niezbecka, komentarz do art. 991, Nb 11, w: A. Kidyba, Kodeks cywilny, Komentarz, Tom IV, Spadki, 2008). Jeżeli zatem uprawniony do zachowku, dziedziczący z ustawy wespół z innymi spadkobiercami, nie otrzymał należnego mu zachowku, ma przeciwko współspadkobiercom roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku albo do jego uzupełnienia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13.02.2004 r., sygn. akt II CK 444/02, LEX Nr 112873). Podsumowując – bratu ojca przysługuje roszczenie o zachowek, mimo iż brak jest dziedziczenia testamentowego.
Kolejne pytanie – w jakiej wysokości roszczenie przysługuje? Aby to ustalić:
- Najpierw obliczamy udział spadkowy, w którym brat byłby powołany do spadku z ustawy – czyli 1/2.
- Następnie musimy obliczyć wartość spadku, która – jak rozumiem – wynosi zero, bo babcia nie pozostawiła jakiegokolwiek majątku.
- Następnie doliczamy darowizny dokonane przez babcię. Problem oczywiście polega na tym, że nie ma jakichkolwiek dowodów na to, iż babcia dokonywała darowizn kwot pieniężnych na rzecz brata ojca. Doliczamy więc wartość mieszkania (art. 993 K.c.) – według stanu z chwili dokonania darowizny („kilka lat temu”), ale według cen z chwili ustalenia zachowku (art. 995 K.c.).
- Tak otrzymaną wartość spadku dzielimy przez 2 – wyjdzie nam, ile brat by dziedziczył.
- Następnie – jeśli brat nie jest małoletni lub trwale niezdolny do pracy – dzielimy jeszcze przez 2 i otrzymujemy zachowek brata – de facto wychodzi 1/4 wartości mieszkania według stanu z chwili darowizny, a według cen dzisiejszych (tyle, ile warte byłoby mieszkanie dzisiaj w takim stanie, w jakim było „kilka lat temu” – czyli ściślej z dnia, w którym biegły rzeczoznawca będzie dokonywał wyceny mieszkania w trakcie ewentualnego procesu).
Jakie kroki należałoby więc podjąć?
Po pierwsze uwzględnić należałoby fakt, iż skoro darowizna była połączona ze służebnością mieszkania, to tata opiekował się – jak się domyślam – babcią.
Otóż przepisy przewidują możliwość uznania spadkobiercy za niegodnego dziedziczenia (taka osoba jest wyłączona z dziedziczenia), natomiast w praktyce instytucja ta jest bardzo trudna do zastosowania – jeśli brak było testamentu, to jedyną przesłanką jest dopuszczenie się umyślnie ciężkiego przestępstwa przeciwko spadkodawcy, więc nie wchodzi to tutaj w grę.
Natomiast możliwe jest pomniejszenie przez sąd zachowku w ramach tzw. zasad słuszności. Takie rozwiązanie zastosował np. Sąd Apelacyjny w pewnym wyroku (sygn. akt VI ACa 286/09), w którym pomniejszył zachowek jednej z sióstr o połowę. Spadkobierczyni była uboga i opiekowała się chorą matką. W sprawie tej jedynym elementem spadku po matce było mieszkanie na warszawskim Muranowie – wykupione od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Obliczenie zachowku wymagało jedynie policzenia ceny mieszkania x 1/6 (tyle wynosił należny zachowek, bo były 3 siostry). Spadkodawczyni spisała notarialny testament, w którym jedyną spadkobierczynią uczyniła jedną z trzech córek, która z nią mieszkała, opiekowała się nią, a po wykupie wyremontowała mieszkanie. Gdy po śmierci matki jedna z pozostałych córek żądała zapłaty zachowku, obdarowana odmówiła, twierdząc, że mieszkanie tak naprawdę było jej, bo to ona je wyremontowała. Pozwana o zachowek była bezrobotna i po prostu nie miała z czego wypłacić całego zachowku. Sąd Apelacyjny uznał, iż w zasadzie nie powinno się pozbawiać czy ograniczać spadku, ale Sąd Najwyższy dopuszcza to bardzo wyjątkowo. W Uchwale SN z dnia 19.05.1981 r., sygn. akt III CZP 18/81, stwierdzono: „w sprawie o zachowek nie jest wyłączone obniżenie należnej sumy w oparciu o art. 5 k.c. m. in. ze względu na sytuację osobistą rodzinną lub majątkową osoby zobowiązanej do wypłaty lub gdyby z innych przyczyn wysokość ta była nadmierna”.
Instytucja sądowego zmniejszenia zachowku powinna być jednak stosowana naprawdę wyjątkowo. Proszę pamiętać, iż dzieci spadkodawcy mają takie samo prawo do dziedziczenia.
Pozostaje więc kwestia darowizn. Tutaj niestety zacznie się problem, bo nie ma dowodów bezpośrednich. Można szukać dowodów „poszlakowych” – np. jeśli babcia miała konto bankowe, na które przychodziła emerytura, to wiadomo, że coś z tymi pieniędzmi musiało się stać. Można również wnieść o zobowiązanie brata do przedłożenia szczegółowego wyciągu z rachunku bankowego, na którym wyszczególnione będą wszystkie wpłaty – nawet jeśli nie ma przelewów, to okresowe wpłaty znacznych kwot mogą wyglądać podejrzenia, jeżeli nie mają pokrycia w pensji czy innych źródłach dochodów.
Pozostają oczywiście zeznania świadków. Jak Pan pisze, jedynym świadkiem jest ciotka, której stan zdrowia jest kiepski. Na sprawie o stwierdzenie nabycia spadku nie bardzo może zeznawać – ponieważ sąd bada tutaj tylko i wyłącznie to, czy dziedziczenie było testamentowe, czy z ustawy i kto jest spadkobiercą; w ogóle nie zajmując się kwestią zachowku. Dość ciężko byłoby więc „przemycić” takie zeznania, bo najprawdopodobniej sąd po prostu nie dopuściłby zeznań ciotki, skoro sam stan faktyczny co do tego, kto dziedziczy, jest bezsporny. Może Pan też poprosić ciotkę, aby sporządziła oświadczenie, iż babcia wielokrotnie udzielała darowizn bratu ojca w znacznych kwotach, tyle że nie były one nigdzie zaewidencjonowane. Można nawet takie oświadczenie załączyć do akt postępowania spadkowego obecnego – będzie miało chociaż pewną datę (np. tata będzie udawał, że nie wie, o co chodzi w postępowaniu spadkowym, a chciałby przedstawić dowód, iż brat nie powinien dziedziczyć, bo otrzymał już darowizny, sąd oczywiście powie, że tata racji nie ma, ale pismo zostanie przyjęte i trafi do akt). Z drugiej strony trzeba pamiętać, iż odkrywacie wtedy Państwo karty, być może lepiej po prostu mieć takie oświadczenie i trzymać je na postępowanie o zachowek i wtedy je pokazać, jeśli ciotka nie będzie mogła zeznawać.
Ostatni dowód – przesłuchanie stron, najmniej pewny. Brat będzie mówił, że nie dostawał nic, a tata będzie twierdził co innego. To już oceni sąd – dużo zależy tutaj od bystrości stron, umiejętności zatajenia tego, iż się kłamie (w przypadku brata taty) oraz od tego, jakiego ma się prawnika (jeśli się ma).
Kwestia przedawnienia roszczenia o zachowek budzi duże wątpliwości – planuje się zresztą wydłużenie tego terminu do 5 lat (ale na razie obowiązuje termin 3-letni od otwarcia spadku).
Złożenie wniosku o stwierdzenie nabycia spadku generalnie przerywa bieg przedawnienia roszczenia o zachowek osoby zgłaszającej taki wniosek, zwłaszcza że bez takiego postanowienia osoba taka nie bardzo ma możliwość realizować przed sądem roszczenie o zachowek.
Warto tu przywołać orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26.01.1961 r., sygn. akt I CR 183/59, OSNCP 1962, Nr 1, poz. 34, z glosą krytyczną A. Ohanowicza, OSPiKA 1962, Nr 1, poz. 29 – które zostało wydane jeszcze na podstawie dekretu o prawie spadkowym z 1946 r., ale moim zdaniem zachowuje aktualność.
Zgodnie z poglądem SN wyrażonym w tym orzeczeniu: dochodzenie przez zstępnego pominiętego w testamencie praw spadkobiercy ustawowego, jako praw dalej sięgających od prawa do zachowku, przerywa bieg przedawnienia przewidzianego do dochodzenia zachowku. Jest przy tym obojętne, w jakim postępowaniu takie dochodzenie praw się odbywa (o wydanie spadku, o dział spadku, o stwierdzenie praw do spadku, o uznanie testamentu za nieważny), jeśli tylko takie postępowanie zmierza do dochodzenia tych praw przed sądem. Jest bez znaczenia, czy dochodzenie to wyraża się w wytoczeniu odpowiedniego powództwa lub złożeniu odpowiedniego wniosku, czy też w podniesieniu zarzutu w postępowaniu wszczętym przez przeciwnika spadkobiercy ustawowego
Tak też E. Skowrońska-Bocian, Komentarz do kodeksu cywilnego, księga IV, Spadki, Warszawa 2009, komentarz do art. 1007.
Można jednak spotkać się z poglądem odmiennym – np. J. Pietrzykowski, a także orzeczenie SN z dnia 11.10.1995 r., sygn. akt III CZP OSNC 1996, Nr 1, poz. 15.
Lubię To!
Oceń przydatność tekstu:
Ocena przydatności tekstu:
|
Oceń zrozumienie tekstu:
Ocena zrozumienia tekstu:
|
poleć pytanie znajomemu  wersja do druku 
|
Jakub Bonowicz – aplikant radcowski, doktorant, nauczyciel akademicki w Katedrze Prawa Cywilnego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. Pracownik kancelarii radcowskiej. Specjalizuje się w prawie cywilnym, ubezpieczeniowym, nieruchomościach oraz prawie konkurencji, nowych technologii, internetu i własności intelektualnej... więcej informacji »
|
|
ilość pytań: 2772
ilość artykułów: 804
ilość orzeczeń: 20896
ilość opinii: 1203
