Mamy 11 676 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zdrada żony a prawo do opieki nad dziećmi

Autor: Tomasz Krupiński • Opublikowane: 28.02.2016

Jestem żonaty, mamy dwoje dzieci (syn ma 14 lat, córka 8). Pracuję jako kierowca zagraniczny, przez co jestem w domu przez 2-3 dni raz na dwa tygodnie. Żona mnie od dłuższego czasu zdradza, na co mam dowody. Jej kochankiem jest jej szef. Ona zdaje siebie sprawę, że ja wiem o zdradzie, jednak romans trwa nadal. Próbowałem naprawić sytuację, ale żona nie przejawia chęci zaprzestania zdrad i powrotu do mnie. Czy mam więc szansę przy ewentualnym rozwodzie na uzyskanie wyroku, w którym sąd przyzna wykonywanie władzy rodzicielskiej mnie i ustali miejsce pobytu dzieci przy mnie? Dodam, że chęć pomocy w ich wychowaniu przejawiają moi rodzice (dziadkowie dzieci), którzy są sprawni, a ponadto mieszkają z nami. Posiadam dowody zdrady żony w formie jednoznacznych SMS-ów, a także może o tym zaświadczyć w sądzie żona kochanka. Sytuacja stała się nie do zniesienia, żona rozmawia przy dzieciach z kochankiem, wcale się już nie kryjąc. Potwierdził to syn, a córka nie chce o tych zdarzeniach mówić. Żona nie pracuje i nadal jest na moim utrzymaniu, ale chyba mają jakieś plany, bo coś słyszałem o wynajęciu mieszkania i zabraniu dzieci. Nie godzę się na to. Owszem, żona niech się wyprowadzi, ale dzieci powinny zostać ze mną. Jakie mam na to szanse?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Na początku opiszę formalności związane z rozwodem, którego kwestie reguluje Kodeks rodzinny i opiekuńczy (K.r.o.).

 

Zgodnie z art. 56 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

 

„§ 1. Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód.

§ 2. Jednakże mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

§ 3. Rozwód nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.”

 

Jak z tego wynika, aby mogło dojść do orzeczenia rozwodu, musi nastąpić trwały i zupełny rozkład pożycia miedzy małżonkami. W tym celu sąd bada, czy istnieje miedzy nimi więź uczuciowa, fizyczna i majątkowa, a jeżeli nie istnieje, to od jak dawna.

 

Przyczyny rozkładu pożycia małżeńskiego można podzielić na trzy podstawowe grupy:

 

  1. zawinione (np. groźba skierowana pod adresem drugiego z małżonków, nieetyczne postępowanie, bezczynny tryb życia, nadużywanie alkoholu, narkomania, agresja, odmowa wzajemnej pomocy, poniżanie małżonka, zdrada małżeńska, niewłaściwy stosunek do dzieci, zły stosunek do rodziny małżonka),
  2. niezawinione (np. długotrwała, nieuleczalna choroba uniemożliwiająca albo w wysokim stopniu utrudniająca wykonywanie obowiązków małżeńskich, poważna choroba psychiczna, zasadnicza różnica charakterów, niedobór seksualny),
  3. mogące być uznane – w zależności od okoliczności – za zawinione lub niezawinione (np. bezpłodność, niewłaściwe zachowanie się rodziny współmałżonka, różnica światopoglądów, różnica stanowisk co do sposobu wychowywania dzieci, duża różnica wieku między małżonkami).

 

W opisanym przez Pana przypadku zaistniały możliwości, aby żądać rozwodu z orzeczeniem o winie Pańskiej żony. Podstawą do orzeczenia jej wyłącznej winy będzie zdrada, którą oczywiście musi Pan udowodnić zarówno wiadomościami SMS jak i zeznaniami świadka (żony kochanka).

 

Zgodnie z art. 56 K.r.o. – jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód. Orzekając rozwód, sąd orzeka także, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia. Tak więc każdy z małżonków ma prawo wnosić o orzeczenie rozwodu:

 

  • bez orzekania o winie,
  • z orzeczeniem o winie jednego z małżonków,
  • z orzeczeniem o winie obu stron.

 

Aby sąd ustalił, czy któryś z małżonków jest faktycznie winny rozkładu małżeństwa, musi on dokonać szczegółowej analizy zebranego materiału dowodowego oraz ocenić ustalenia poczynione w sprawie.

 

Jeśli zechce Pan dochodzić orzeczenia rozwodu z wyłącznej winy żony, musi się Pan przygotować na długotrwałe postępowanie, które niestety zazwyczaj jest dość niesympatyczne, bowiem strona przeciwna broni się, często używając nieczystych zagrań.

 

W celu wykazania winy żony najlepiej wykorzystać:

 

  • zeznania żony – niestety z tego, co Pan pisze, nie wynika, iż żona jest skłonna przyznać się do winy;
  • zeznania przyjaciół i rodziny, którzy potwierdzą zachowania żony, złe traktowanie Pana jako męża i długotrwałe pobyty poza domem;
  • SMS-y;
  • billingi z telefonów z zakreśleniem numeru, z którym najczęściej są prowadzone rozmowy, z ich godzinami i długością.

 

Gdy nie ma oczywistych i jednoznacznych dowodów zdrady, postępowania o orzeczenie rozwodu z winy tylko jednego małżonka są utrudnione, jednak możliwe. Uważam, że przy dowodach, które już Pan ma (SMS oraz zeznania żony kochanka Pana małżonki), powinien Pan próbować uzyskać takie orzeczenie.

 

Zaznaczyć jednak należy, że świadkami w sprawie nie mogą być Państwa dzieci (nawet już 14-letni syn), bowiem wystąpienie dziecka w charakterze świadka, według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego (K.p.c.) ograniczone jest jego wiekiem.

 

Zgodnie bowiem z art. 430 K.p.c. małoletni, którzy nie ukończyli lat trzynastu, a zstępni stron (a zatem dzieci, wnuki itd.), którzy nie ukończyli lat siedemnastu, nie mogą być przesłuchiwani w charakterze świadków.

 

Wobec tego, w sprawach o rozwód dzieci, które nie ukończyły lat trzynastu, nie mogą być przesłuchiwane w charakterze świadków. Ograniczenie to dotyczy nie tylko dzieci stron, ale wszystkich małoletnich. Jednakże, w przypadku wspólnych dzieci małżonków ograniczenie przez ustawodawcę przesłuchania w charakterze świadków jest dalej idące, ponieważ dotyczy ono małoletnich, którzy nie ukończyli lat siedemnastu. Zatem dzieci poniżej 17 roku życia nie mogą występować w roli świadka w procesie rozwodowym swoich rodziców. Dopiero zstępni stron, którzy ukończyli lat siedemnaście mogą zeznawać.

 

Sąd orzeknie rozwód, jeżeli zostaną spełnione przesłanki do takiego orzeczenia, a mianowicie zostanie wykazane, że rozkład pożycia jest zupełny i ma trwały charakter.

 

Zupełny rozkład pożycia oznacza zerwanie wszelkiej więzi łączącej małżonków, a mianowicie więzi:

 

  • duchowej,
  • fizycznej,
  • materialnej.

 

Ustanie więzi fizycznej oznacza, że małżonkowie przestali obcować ze sobą cieleśnie. Pewną niepisaną zasadą jest, że aby można było mówić o ustaniu więzi fizycznej między małżonkami, od ich ostatniego zbliżenia musi minąć co najmniej 6 miesięcy.

 

Ustanie więzi materialnej oznacza, że małżonkowie przestali prowadzić wspólne gospodarstwo domowe. Jak wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego samo zamieszkiwanie pod wspólnym dachem – jeżeli wynika ono ze szczególnych okoliczności (np. małżonkowie ze względów finansowych nie mogą pozwolić sobie na oddzielne zamieszkanie) – nie musi oznaczać, że więź materialna między małżonkami została zachowana.

 

O trwałym rozkładzie pożycia mówi się wtedy, kiedy wszystkie okoliczności sprawy wskazują na to, że niemożliwe jest ponowne zespolenie małżonków we wszystkich przejawach życia małżeńskiego (tj. przywrócenie więzi duchowej, fizycznej i materialnej). Aby sąd mógł uznać, że nastąpił trwały rozkład pożycia między małżonkami, konieczne jest zatem wykazanie, że od ustania poszczególnych więzi między małżonkami upłynął pewien okres czasu. Przyjmuje się, że czas ten powinien pozostawać w proporcji do długości trwania małżeństwa, wychodzi się bowiem z założenia, że im pożycie małżeńskie trwa dłużej, tym większe prawdopodobieństwo, że małżonkowie przezwyciężą dzielące ich nieporozumienia.

 

Od powyższej zasady istnieją oczywiście wyjątki, jeżeli zaistniały okoliczności tej wagi, że nie można oczekiwać, że małżonkowie do siebie powrócą, pomimo relatywnie krótkiego czasu od ustania więzi (np. w przypadku zdrady małżeńskiej, posiadania potomstwa z innym partnerem).

 

Moim zdaniem sąd w tym wypadku powinien orzec rozwód, pomimo zamieszkiwania Pana żony z Panem, w Pana domu (jak rozumiem dom należy wyłącznie do Pana majątku osobistego lub jest własnością Pana rodziców).

 

Zgodnie z art. 58 K.r.o.: „§ 1. W wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i o kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka. Rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

§ 1a. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka. Sąd może pozostawić władzę rodzicielską obojgu rodzicom na ich zgodny wniosek, jeżeli przedstawili porozumienie, o którym mowa w § 1, i jest zasadne oczekiwanie, że będą współdziałać w sprawach dziecka.

§ 2. Jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z tego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków. W wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka. Na zgodny wniosek stron sąd może w wyroku orzekającym rozwód orzec również o podziale wspólnego mieszkania albo o przyznaniu mieszkania jednemu z małżonków, jeżeli drugi małżonek wyraża zgodę na jego opuszczenie bez dostarczenia lokalu zamiennego i pomieszczenia zastępczego, o ile podział bądź jego przyznanie jednemu z małżonków są możliwe.

§ 3. Na wniosek jednego z małżonków sąd może w wyroku orzekającym rozwód dokonać podziału majątku wspólnego, jeżeli przeprowadzenie tego podziału nie spowoduje nadmiernej zwłoki w postępowaniu.

§ 4. Orzekając o wspólnym mieszkaniu małżonków sąd uwzględnia przede wszystkim potrzeby dzieci i małżonka, któremu powierza wykonywanie władzy rodzicielskiej”.

 

Jak z powyższego wynika, sąd będzie orzekał o władzy rodzicielskiej oraz kontaktach.

 

Decydującym kryterium przy dokonaniu wyboru jednego z rodziców, któremu powinna być przyznana władza rodzicielska, jest dobro dziecka. Inne istotne okoliczności to np. wiek dziecka, jego związanie uczuciowe z jednym z rodziców i rodzeństwem. SN w orzeczeniu z 21 listopada 1952 r. (C 1814/52, OSN 1953, poz.92) stwierdził, że zwłaszcza w okresie niemowlęctwa i wczesnego dzieciństwa jest wskazane, aby dziecko pozostawało pod opieką matki ze względu na jej konstytucję psychiczną, większą uczuciowość, skłonność do jej uzewnętrzniania oraz właściwą matce troskę o zaspokojenie codziennych potrzeb dziecka.

 

Każdy jednak przypadek sąd rozpatruje osobno, mając na uwadze jego odmienność.

 

Zaniedbywanie przez rodziców ich obowiązków względem dziecka uzasadnia pozbawienie władzy rodzicielskiej tylko wtedy, gdy ma ono charakter rażący.

 

Za takie mogą być uznane zaniedbania poważne, np. pijaństwo, marnotrawstwo, prowadzenie rozwiązłego trybu życia, uchylanie się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka.

 

Wskazać należy nadto na stanowisko powszechnie akceptowane zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie, że: „całkowita izolacja dziecka od jednego z rodziców, w praktyce najczęściej od ojca, nie powinna być regułą, lecz wyłącznie środkiem, po który sąd sięgałby wyjątkowo, tj. w sytuacjach – według jego wnikliwej oceny – niedających szans na nawiązanie w przyszłości bliższych więzi pomiędzy dzieckiem a jego ojcem. Pozbawienie bowiem dziecka możliwości bycia z obojgiem rodziców okalecza psychikę dziecka, zuboża je o podstawowe wartości, których ono nie pozna” (zob. Małgorzata Działyńska, Władza rodzicielska nad pozamałżeńskim dzieckiem. Teza nr 3, St.Prawn. 1997.1.53, 32267/3).

 

Podsumowując, należy stwierdzić, że szansa na powierzenie Panu władzy rodzicielskiej jest. Nikt nie da Panu jednak gwarancji korzystnego dla Pana końcowego rozstrzygnięcia, albowiem wszystko jest uzależnione od tego, kto będzie rozpatrywał sprawę, a to z uwagi na nieostrość pojęć.

 

Konieczny w tym zakresie może być również dowód z opinii pracowników Rodzinnego Ośrodka Diagnostyczno-Konsultacyjnego, który oceni, które z rodziców zapewnia dzieciom lepszą opiekę, rozwój i utrzymanie. Często sądy orzekają bezkrytycznie zgodnie z opinią specjalistów z RODK.

 

Jedynie na marginesie zaznaczam, że od przesłuchania dziecka w charakterze świadka należy odróżnić dopuszczalność wysłuchania dziecka przez sąd w postępowaniu cywilnym. W niektórych przypadkach rozmowa z dzieckiem może okazać się niezwykle pomocna, ze względu na rodzaj sprawy rozpoznawanej przez sąd. Do takich spraw należy m.in. postępowanie w sprawach o rozwód, w sytuacji gdy konieczne jest ustalenie sytuacji dzieci stron, postanowienie, z kim dzieci pozostaną po rozwodzie, czy też w jaki sposób rozkładać będą się koszty utrzymania dzieci przez rozwodzących się rodziców.

 

Dlatego też w procesie, zgodnie z art. 216 zn. 1 § 1 K.p.c., w sprawach dotyczących osoby małoletniego sąd, przed wydaniem wyroku, wysłucha dziecko, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia oraz stopień dojrzałości na to pozwoli. Wysłuchanie to powinno dotyczyć jedynie tych spraw, które dotyczą dziecka, czyli władzy rodzicielskiej, kontaktów z rodzicami, czy ustalenia miejsca zamieszkania dziecka.

 

Wysłuchanie małoletniego ma charakter względnie obligatoryjny, a więc ograniczony jedynie stanem rozwoju dziecka, czyli jego rozwojem umysłowym, stanem zdrowia oraz stopniem dojrzałości.

 

Oznacza to, że sąd ma obowiązek wysłuchać dziecko, orzekając w każdej kwestii dotyczącej go bezpośrednio (władza rodzicielska, miejsce zamieszkania, kontakty z rodzicami), gdy tylko stan jego rozwoju na to zezwala.

 

Powinność wysłuchania dziecka podkreślił także Sąd Najwyższy, który stwierdził, że kierując się celowością, przy uwzględnieniu stopnia dojrzałości małoletniego oraz charakteru sprawy opiekuńczej, właściwy sąd powinien zapoznać się ze stanowiskiem tego małoletniego, mając na względzie jego dobro (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 grudnia 1998 r., I CKN 1122/98, OSN 1999 Nr 6, poz. 119). Tak więc wysłuchanie Pana starszego dziecka będzie moim zdaniem możliwe.

 

Na koniec informuję także, iż świadczymy pomoc prawną w sporządzaniu pism procesowych oraz usługi reprezentacji sądowej.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 6 + II =

»Podobne materiały

Zasady przyznawania nagrody jubileuszowej

Moje pytanie dotyczy zasad przyznawania nagrody jubileuszowej w spółce z o.o. Właściciel chce uzależnić wysokość tej nagrody od zajmowanego stanowiska. Czy to zgodne z przepisami?  

 

Kara nagany w świadectwie pracy

Jako pracodawca wystawiłam świadectwo pracy zwalnianej pracownicy z adnotacją w punkcie „informacje uzupełniające” o udzielonej karze nagany z wpisem do akt z powodu przywłaszczenia dokumentów firmowych. Czy sąd pracy może nakazać mi sprostowanie świadectwa pracy na wniosek pracownicy, k

 

Zrzeczenie się ojcostwa dziecka byłej żony

Trzy lata temu otrzymałem rozwód. Moja ówczesna żona nie przybyła na rozprawę, gdyż już wtedy była w ciąży ze swoim ówczesnym partnerem. Obecnie formalnie jestem ojcem jej dziecka. Partner mojej byłej żony poczuwa się do ojcostwa i tworzą razem rodzinę. Zarówno ja, jak i moja była żona oraz jej obec

 

Jak przejąć opiekę prawną nad bratem?

Mam 26 lat i 12-letniego brata. Mój brat mieszka z mamą, która jest alkoholiczką. Matka pracuje w MOPS-ie, co wyklucza jakąkolwiek pomoc. Kilkakrotnie wzywałam patrol do domu, kiedy ta była pijana, dzięki tym interwencjom zawiesili ja na kilka tygodni w pracy. Rozmowa z dzielnicową też niewiele dała

 

Zmiana kontaktów z dziećmi

Jestem w trakcie rozwodu. Mam ustalone kontakty na czas sprawy. Matka dzieci wniosła o zmianę kontaktów, uzasadniając, że manipuluję dziećmi i zabieram dzieci bez jej wiedzy (nigdy nie było takiej sytuacji) oraz że podczas moich kontaktów nie zajmuję się dziećmi, tylko zostawiam u rodziców (nigdy ni

 

Alimenty nałożone na osobę bezrobotną

Zostałem pozwany o alimenty w wysokości 600 zł na dziecko, które urodziła moja była dziewczyna. Dodatkowo mam zapłacić za utrzymanie matki w połogu (300 zł), koszty związane z ciążą (800 zł) i za jakąś wyprawkę (400 zł). O co chodzi w tych kosztach? Czy sąd zasądzi alimenty, skoro jestem bezrobotny?

 

Zakup rasowego szczeniaka z wadami

Kupiłam rasowego szczeniaka z hodowli. Wiedziałam, że ma wadę zgryzu. Okazało się jednak, że ma wady kończyn i dwie inne choroby. Przeszedł już dwie bardzo kosztowne operacje. Hodowca początkowo pytał, jak może pomóc. Odpisałam, że chciałabym zwrotu kosztu zakupu psa. Od tej pory się nie odezwał. Co

 

Remont balkonu (tarasu) w domu wielorodzinnym – kto pokrywa koszty jego naprawy?

Mieszkam w czterorodzinnym, starym domu pełnowłasnościowym. Pod moim tarasem (pierwsze piętro) jest mieszkanie sąsiada z parteru, do którego powstały przecieki z przyczyn naturalnych – przeze mnie niezawinionych. Zgodnie z księgą wieczystą jestem tylko wyłącznym użytkownikiem tego tarasu, a ni

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »