Wjazd obywatela Kolumbii do Polski w celu pracy, ruch bezwizowy, wiza, legalność pobytu i zatrudnienia

Podstawa prawna

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806 z dnia 14 listopada 2018 r. wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu.

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (w szczególności regulacje dotyczące wiz oraz skutków złożenia wniosku pobytowego).

Ruch bezwizowy a cel pracy, stanowisko władz

Z aktualnych komunikatów organów państwowych wynika, że od 15 sierpnia 2024 r. Polska wprowadziła wymóg posiadania wizy dla obywateli Kolumbii wjeżdżających do Polski w celu wykonywania pracy. Wprost wskazano, że „od obywateli Kolumbii wjeżdżających na terytorium Polski w celu wykonywania pracy będą wymagane wizy”.

Jednocześnie prawo unijne przewiduje możliwość ograniczenia ruchu bezwizowego w odniesieniu do osób wykonujących pracę zarobkową podczas pobytu. Art. 6 ust. 3 rozporządzenia 2018/1806 stanowi, że państwo członkowskie „może przewidzieć wyjątki od zwolnienia z obowiązku wizowego (…) w odniesieniu do osób wykonujących pracę zarobkową podczas pobytu”.

W praktyce oznacza to, że samo objęcie ruchem bezwizowym nie przesądza automatycznie o dopuszczalności wykonywania pracy w Polsce bez wizy, jeżeli państwo wprowadziło w tym zakresie wyjątek.

Czy wjazd bez wizy w celu pracy i rozpoczęcie pracy były legalne

Jeżeli wjazd do Polski nastąpił bez wizy, a celem wjazdu była praca, to według wskazanego wyżej oficjalnego komunikatu wymóg wizowy obowiązywał już od 15 sierpnia 2024 r., a zatem wjazd „w celu pracy” bez wizy był niezgodny z obowiązującymi zasadami. Gov.pl

Niezależnie od powyższego, należy odróżnić legalność pobytu od legalności pracy. Nawet gdy cudzoziemiec korzysta z ruchu bezwizowego w zakresie wjazdu i pobytu krótkoterminowego, wykonywanie pracy wymaga spełnienia dodatkowych warunków i nie wynika „automatycznie” z ruchu bezwizowego.

Zezwolenie na pracę i umowa o pracę, co legalizują, a czego nie

Posiadanie zezwolenia na pracę oraz umowy o pracę co do zasady uprawnia pracodawcę do powierzenia pracy cudzoziemcowi na określonych warunkach, ale nie zastępuje tytułu pobytowego (np. właściwej wizy lub zezwolenia na pobyt), który legalizuje wjazd i pobyt w Polsce dla określonego celu.

W tym sensie zezwolenie na pracę jest elementem „pracowniczym”, natomiast legalność pobytu i wjazdu ocenia się według przepisów pobytowych oraz zasad dotyczących ruchu bezwizowego i wiz.

Wniosek o kartę pobytu, skutki złożenia i ryzyka w sprawie

Złożenie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy może legalizować pobyt w Polsce na czas postępowania, ale pod warunkiem spełnienia przesłanek ustawowych. W szczególności, jeżeli termin na złożenie wniosku został zachowany i wniosek nie ma braków formalnych (albo braki uzupełniono w terminie), pobyt uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.

Kluczowe jest jednak to, że „legalizacja na stemplu/na czas postępowania” dotyczy sytuacji, gdy wniosek został złożony podczas legalnego pobytu. W razie wątpliwości co do legalności wjazdu w celu pracy bez wymaganej wizy, wniosek może zostać oceniony negatywnie, a nieprawidłowości dotyczące celu wjazdu i legalności zatrudnienia mogą stanowić istotne ryzyko procesowe.

Informacje z internetu a źródła wiążące

W materiałach publikowanych przez organizacje społeczne mogą pojawiać się uproszczenia. Dla oceny legalności wjazdu i pracy rozstrzygające znaczenie mają przepisy oraz oficjalne komunikaty organów państwa. W szczególności w sprawach takich jak wymóg wizowy „w celu pracy” należy opierać się na komunikatach rządowych, które wprost wskazują datę i zakres wprowadzonego ograniczenia.