Mamy 10 605 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Wezwanie na policję w formie listu bez polecenia odbioru – czy doręczenie jest prawidłowe?

Autor: Jakub Bonowicz • Opublikowane: 08.04.2010

Dnia 5 marca otrzymałem pocztą wezwanie na policję w sprawie wykroczenia z art. 97 Kodeksu wykroczeń, które popełniłem miesiąc wcześniej. Wezwanie przesłano przesyłką zwykłą, bez potwierdzenia odbioru. Czy zrobiono to prawidłowo? Jakie poniosę konsekwencje, nie stawiając się na wezwanie policji?

Jakub Bonowicz

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Moim zdaniem doręczenie nie zostało dokonane w niniejszym wypadku prawidłowo.

 

Zgodnie z art. 130 Kodeksu postępowania karnego (w skrócie K.p.k.) „pisma doręcza się za pokwitowaniem odbioru. Odbierający potwierdza odbiór swym czytelnym podpisem, zawierającym imię i nazwisko na zwrotnym pokwitowaniu, na którym doręczający potwierdza swym podpisem sposób doręczenia”.

 

Regulacja ta rozciąga się na wszystkie pisma. Jest oczywiste, że potwierdzenie odbioru zawiadomień i wezwań (np. o terminie rozprawy, o wezwaniu na przesłuchanie na policję) załącza się do akt sprawy stanowią one dowód doręczenia (są to tzw. „zwrotki”) – postanowienie Sądu Najwyższego z 15.01.2002 r., sygn. akt V KZ 56/01. W wyroku tym wskazano, iż wszystkie pisma doręcza się za pokwitowaniem odbioru.

 

Przepis określa sposób udokumentowania doręczenia i wymaga, aby doręczenie następowało zawsze za pokwitowaniem odbioru. Przesyłce zawsze towarzyszy tzw. zwrotne pokwitowanie („zwrotka”), na którym adresat pisma (albo inna osoba) czytelnie potwierdza odbiór pisma, natomiast doręczający oznacza sposób doręczenia. Odnotowuje, czy doręczył pismo adresatowi osobiście (art. 132 § 1), czy też np. dorosłemu domownikowi (art. 132 § 2).

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

W przeciwieństwie do poprzednio obowiązującego przepisu Kodeksu postępowania karnego z 1969 r. obecnie przyjmuje się, że ten sposób doręczania pism znajduje uzasadnienie niezależnie od tego, czy dotyczy pism, od których doręczenia biegnie termin procesowy (np. termin do wniesienia apelacji, zażalenia), czy też nie (P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2007, komentarz do art. 130).

 

Zgodnie z art. 38 § 1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia przepis ten stosuje się odpowiednio także w sprawach o wykroczenia.

 

W niniejszej sprawie brak zatem dowodu na to, że pismo zostało Panu doręczone. Nie dopełniono bowiem podstawowego obowiązku z art. 130 K.p.k.

 

Zgodnie z art. 142 K.p.k. (odpowiednio stosowanym również w sprawach o wykroczenia) należy jednak pamiętać, że „doręczenie bez zachowania przepisów niniejszego rozdziału uważa się za dokonane (skutecznie), jeżeli osoba, której pismo było przeznaczone – oświadczy, że pismo to otrzymała”. Jeśli więc ktoś otrzyma pismo bez potwierdzania odbioru, a mimo to stawi się na policję, to należy przyjąć, iż pismo zostało mu doręczone, nawet jeśli nie zachowano przewidzianego trybu.

 

Na marginesie – nieprawidłowe doręczenia zdarzają się nierzadko, zarówno w postępowaniu cywilnym i karnym. Z praktyki – najczęstsze błędy to:

 

  • nieczytelne stempelki – nie można ustalić np. dat awizowania;
  • zbyt szybkie powtórne awizo (osobiście widziałem taki przypadek – jeśli termin na odebranie przesyłki mijał w niedzielę, to awizować powtórnie można dopiero we wtorek (a nie w poniedziałek);
  • zbyt szybkie odesłanie przesyłki (odsyła się następnego dnia po upływie terminu do odbioru przesyłki);
  • braki formalne na zwrotkach – brak podpisu, brak daty; nieprawidłowe oznaczenie adresata;
  • brak zaznaczenia formy doręczenia.
  • w postępowaniu sądowo-administracyjnym – pozostawianie awiza na drzwiach mieszkania, w sytuacji gdy możliwe jest umieszczenie go w skrzynce pocztowej;
  • nieumieszczenie na kopercie ani na zwrotnym potwierdzeniu odbioru adnotacji o miejscu zwrotu korespondencji (postanowienie NSA z 25.06.2008 r., sygn. akt II FSK 623/07);
  • brak podpisu na zawiadomieniu o powtórnej awizacji.

 

Jeśli nie stawi się Pan na wezwanie, to zgodnie z art. 97 §1 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia można w takiej sytuacji nałożyć mandat karny. „W postępowaniu mandatowym, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, funkcjonariusz uprawniony do nakładania grzywny w drodze mandatu karnego, może ją nałożyć jedynie, gdy:

 

  1. schwytano sprawcę wykroczenia na gorącym uczynku lub bezpośrednio po popełnieniu wykroczenia;
  2. stwierdzi popełnienie wykroczenia naocznie pod nieobecność sprawcy albo za pomocą urządzenia pomiarowego lub kontrolnego, a nie zachodzi wątpliwość co do osoby sprawcy czynu”.

 

Nałożenie grzywny w drodze mandatu karnego nie może nastąpić w przypadku fotoradarów w terminie 30 dni od ujawnienia czynu (czyli w zasadzie 30 dni od momentu gdy policja otrzymała zdjęcia i stwierdziła przekroczenie prędkości). Oczywiście, jak w każdym wypadku, może Pan odmówić przyjęcia mandatu karnego. Jeśli Pan odmówi, to funkcjonariusz występuje z wnioskiem o ukaranie do sądu (art. 99). Jeśli policja nie wymierzy mandatu w terminie 30 dni, to też musi skierować sprawę do sądu (bo minął jej już termin na wymierzenie mandatu).

 

Trzeba pamiętać o stosunkowo krótkim terminie przedawnienia wykroczenia (art. 45 Kodeksu wykroczeń):

 

  1. Jeśli w ogóle nie wszczęto postępowania – 1 rok od popełnienia czynu (trudno powiedzieć, czy możemy w ogóle mówić o wszczęciu postępowaniu, jeśli nie było nawet prawidłowego doręczenia. Natomiast jeśli skierowano sprawę do sądu grodzkiego, to jest to już wszczęcie postępowania).
  2. Jeśli wszczęto postępowanie – 2 lata od popełnienia czynu.
  3. Jeśli orzeczono karę (mandatem) 3 lata od uprawomocnienia się mandatu.

 

Policja może jednak od razu skierować sprawę do sądu grodzkiego. Wbrew powszechnemu mniemaniu policjant nie musi proponować mandatu, postępowanie mandatowe nie jest obowiązkowe.

 

Trudno powiedzieć, jak postąpi policja – pewne jest na razie to, że pismo z policji nie wywołało żadnych skutków prawnych, bo nie było prawidłowego doręczenia – nie ponosi Pan więc żadnych szczególnych konsekwencji, nie stawiając się na wezwanie. Natomiast w żaden sposób nie uchybia to prawu (i obowiązkowi) policji do skierowania sprawy do sądu grodzkiego (czego policjanci nie lubią, bo mają od razu dużo roboty – trzeba pisać wniosek o ukaranie itd., gorsze statystyki). Policja w ogóle nie musi bowiem wzywać sprawcy w przypadku wykroczeń ujawnionych fotoradarem – jeśli nie wystawia mandatu, to może skierować sprawę do sądu grodzkiego.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • IV - zero =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

»Podobne materiały

Niestawienie się na odbycie kary w zakładzie karnym z przyczyn zdrowotnych

Mój syn ze względu na stan zdrowia nie zgłosił się w odpowiednim terminie do zakładu karnego na odbycie wyroku. Czy ma szansę uniknąć więzienia i odbyć jakąś zamienną karę na wolności?

Transport roweru czy jazda po pijanemu?

Będąc nietrzeźwą (I próba – 0,31 mg/dm 3 ; II próba – 0,22 mg/dm 3 ), siedziałam na siodełku niesprawnego roweru (spadł łańcuch) i odpychając się nogami, jechałam po chodniku pustej ulicy nocą. Jaka jest kwalifikacja prawna takiego czynu? Czy niesprawny rower jest nadal pojazdem?

Wyrok z art. 286 K.k. i możliwość otrzymania kopii jego treści

W 2004 roku z art. 286 § 1 Kodeksu karnego, w zawiązku z art. 12 K.k., zostałem skazany na 1,5 roku ograniczenia wolności w zawieszeniu na 3 lata. Po wyroku spłacałem bankowi zadłużenie. Potem wyjechałem za granicę i dalej spłacałem należności za pośrednictwem mojego ojca, któremu dałem pełnomocnictwo. Od kilku miesięcy, ze względu na trudną sytuację finansową, nie spłacam należności, w związku z czym mój ojciec otrzymał z banku pismo, że bank będzie musiał przedsięwziąć środki prawne. Pracownik banku udzielił informacji, że muszę spłacać dług przez 10 lat – nie pamiętam, by sąd tak postanowił. Czy mogę starać się o kopię wyroku, by sprawdzić jego szczegóły? Czy jest to możliwe bez przyjazdu do Polski? Czy mogę być ponownie skazany i aresztowany poza granicami Polski?

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »