.
Udzieliliśmy ponad 125,3 tys. porad prawnych i mamy 14 274 opinii Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Utrzymywanie żony podczas nieoficjalnej separacji

Dwa miesiące temu opuściłem żonę z powodu konfliktów. Nie mamy dzieci, mieszkanie jest moje, a żona nigdy nie pracowała, nie starała się o pracę i utrzymywałem ją ja. Obecnie żona, mimo pozostawania w nieformalnej separacji, żąda ode mnie 1500 zł miesięcznie na swoje wydatki. Czy faktycznie muszę jej dawać taką sumę? Czy warto starać się o separację, czy lepiej od razu o rozwód?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie. Pomagamy w podobnych sprawach.

Utrzymywanie żony podczas nieoficjalnej separacji

Obowiązek małżonków do wzajemnej pomocy

Podstawę prawną dla przedstawionego przez Pana stanu faktycznego stanowią przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (w skrócie K.r.io.). Zgodnie bowiem z treścią art. 23 „małżonkowie mają równe prawa i obowiązki w małżeństwie. Są obowiązani do wspólnego pożycia, do wzajemnej pomocy i wierności oraz do współdziałania dla dobra rodziny, którą przez swój związek założyli”.

 

Obowiązek wzajemnej pomocy obejmuje wszelkie czynności faktyczne jednego z małżonków wspierające drugiego z nich w wykonywaniu przez niego jego praw i obowiązków wynikających z małżeństwa. Obejmuje też wsparcie moralne współmałżonka. Dotyczy zarówno zwykłych czynności w gospodarstwie domowym, jak i pomocy w sytuacjach wyjątkowych, np. w razie choroby. Pomoc może przybrać postać – w zależności od okoliczności – bądź świadczenia pieniężnego, bądź osobistego.

Czy małżonkowie pozostający w separacji obowiązani są do wzajemnej pomocy?

W razie separacji faktycznej dla zakresu obowiązku wzajemnej pomocy ma znaczenie, czy zerwanie pożycia nastąpiło z winy jednego z małżonków, ich obojga, czy też z przyczyn przez nich niezawinionych (patrz orzeczenie SN: z 21 kwietnia 1947 r., sygn. akt C II 455/47, LexPolonica nr 413067, OSN 1948, nr 1, poz. 15; z 17 marca 1950 r., sygn. akt C 340/49, NP 1952, nr 7, s. 26; z 9 listopada 1953 r., sygn. akt I C. 201/53, LexPolonica nr 369036, OSN 1955, nr 1, poz. 23; z 13 czerwca 1958 r., sygn. akt 4 CR 548/58, LexPolonica nr 385478).

 

Wobec tego, że orzeczenie separacji ma w zasadzie takie same skutki jak rozwiązanie małżeństwa przez rozwód (art. 614 § 1), powoduje ustanie praw i obowiązków wynikających z małżeństwa, z jednym wszakże istotnym wyjątkiem. Stosownie bowiem do art. 614 § 3, jeżeli wymagają tego względy słuszności, małżonkowie pozostający w separacji obowiązani są do wzajemnej pomocy.

 

Istnienie obowiązku wzajemnej pomocy małżonków w razie orzeczenia separacji będzie zależeć od konkretnych okoliczności, ocenianych w aspekcie słuszności (zasad współżycia społecznego). Na przykład obowiązek pomocy będzie spoczywał na jednym z małżonków w razie ciężkiej choroby drugiego i braku możliwości uzyskania przez niego pomocy od innych osób.

 

Dalej idące zobowiązania wynikają z treści art. 27 K.r.io.:

 

„Oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym”.

Możliwość podziału między małżonkami funkcji w rodzinie

Określony w nim obowiązek przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny spoczywa w równym stopniu na obojgu małżonkach, co jest wyrazem zasady równości praw i obowiązków małżonków. Przepis ten jednocześnie w sposób wyraźny dopuszcza możliwość podziału między małżonkami funkcji w rodzinie. Konsekwencją takiego unormowania jest to, że obowiązki małżonków w zakresie przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny są równe, ale niekoniecznie jednakowe.

 

Celem spoczywającego na małżonkach obowiązku przewidzianego w art. 27 jest zapewnienie środków materialnych umożliwiających prawidłowe funkcjonowanie rodziny jako całości oraz zaspokojenie uzasadnionych potrzeb poszczególnych jej członków przy zachowaniu zasady równej stopy życiowej. Cel ten jest realizowany zgodnie z zasadą równości praw i obowiązków małżonków.

 

Obowiązek małżonków przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny powstaje z chwilą zawarcia małżeństwa i gaśnie z chwilą jego ustania lub unieważnienia. Istnieje niezależnie od ustroju majątkowego obowiązującego małżonków i od składu rodziny. W szczególności istnieje wtedy, gdy rodzinę tworzą tylko małżonkowie.

 

Przeważa stanowisko, według którego separacja faktyczna nie powoduje zniesienia obowiązku istniejącego z mocy art. 27, aczkolwiek ma wpływ na jego ukształtowanie i zakres. Tak przede wszystkim: J. Gwiazdomorski, Alimentacyjny obowiązek…, s. 55–79, w: System…, s. 257, a także np. J. St. Piątowski, Stosunki majątkowe…, s. 69 i J. Panowicz-Lipska, Skutki prawne…, s. 64–85.

Czy małżonek będący w separacji powinien utrzymywać współmałżonka?

Separacja nie powinna wywierać ujemnego wpływu na możliwość zaspokajania potrzeb dzieci i jego zakres (według równej stopy życiowej wszystkich członków rodziny), a potrzeb tych w praktyce nie da się oddzielić od potrzeb tego z małżonków, przy którym dzieci pozostały. Dlatego ustanie wspólnego pożycia małżonków nie uchyla przewidzianego w art. 27 ich obowiązku w odniesieniu do rodziny (tej jej części), którą tworzą dzieci z pozostałym z nimi małżonkiem; może jedynie wpłynąć na ukształtowanie i zakres tego obowiązku.

 

Brak wspólnego pożycia małżonków, a przede wszystkim nieprowadzenie przez nich wspólnego gospodarstwa domowego może natomiast uzasadniać oddalenie powództwa o dostarczanie środków utrzymania dla samego tylko małżonka, np. gdy ma on możliwości zaspokajania swoich potrzeb własnymi siłami (patrz wyrok SN z 28 stycznia 1998 r., sygn. akt II CKN 585/97, LexPolonica nr 328522, OSP 1999, nr 2, poz. 29, a zwłaszcza częściowo krytyczną glosę T. Smyczyńskiego do tego wyroku, OSP 1999, nr 2, poz. 29).

 

W mojej ocenie separacja faktyczna stanowi podstawę dla oddalenia ewentualnego powództwa żony o zaspokajanie potrzeb rodziny. Brak jest uzasadnienia dla żądania przez żonę od Pana tak wysokiej kwoty. Oczywiście żona będzie mogła dochodzić od Pana roszczeń alimentacyjnych w razie orzeczenia rozwodu.

Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę, wypełniając  formularz poniżej  ▼▼▼. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

O autorze: Radca prawny Tomasz Krupiński

Radca prawny, absolwent wydziału prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (studia ukończył z wynikiem bardzo dobrym) oraz podyplomowych studiów z zakresu zarządzania projektami europejskimi. Radca prawny z siedmioletnim doświadczeniem zawodowym w obsłudze prawnej jednostek organizacyjnych oraz osób fizycznych. Specjalista z zakresu prawa rodzinnego oraz szeroko rozumianego prawa nieruchomości. Uczestnik programów ministerialnych dotyczących problematyki prawnorodzinnej. Od kilku lat doradza prawnie zarządom wspólnot mieszkaniowych oraz zarządcom nieruchomości. Posiada również uprawnienia zarządcy nieruchomości.


Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • osiem + VII =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl

Paragraf jako alternatywne logo serwisu