Głośne prace remontowe w bloku – do której godziny są dopuszczalne?

Do której godziny można prowadzić głośny remont w bloku?

W prawie powszechnie obowiązującym nie ma jednej sztywnej reguły, że prace remontowe w każdym bloku wolno prowadzić tylko do godziny 20:00, 21:00 albo 22:00. Popularne pojęcie ciszy nocnej nie jest w Kodeksie wykroczeń zapisane jako ogólny przedział godzinowy obowiązujący w całym kraju. Godziny odpoczynku nocnego, a także zasady prowadzenia remontów, wynikają najczęściej z regulaminu wspólnoty mieszkaniowej, spółdzielni, najmu albo z uchwał i zasad porządkowych obowiązujących w danym budynku.

Dlatego pierwszym krokiem powinno być sprawdzenie regulaminu budynku. Często spotyka się w nim postanowienia, że głośne prace remontowe mogą być wykonywane przykładowo w dni powszednie w określonych godzinach, w soboty krócej, a w niedziele i święta wcale. Takie godziny nie wynikają jednak automatycznie z ustawy, lecz z zasad przyjętych dla konkretnej nieruchomości.

Nie oznacza to, że sąsiad może bez ograniczeń wiercić do 22:00 tylko dlatego, że powołuje się na ciszę nocną. Nawet jeżeli regulamin nie wskazuje dokładnych godzin remontu, właściciel lub lokator musi korzystać z mieszkania tak, aby nie zakłócać innym normalnego korzystania z ich lokali.

Regulamin wspólnoty lub spółdzielni a godziny remontu

Regulamin porządku domowego może określać godziny wykonywania hałaśliwych prac, obowiązek wcześniejszego poinformowania mieszkańców o remoncie, zasady korzystania z windy, wynoszenia gruzu, zabezpieczenia części wspólnych czy sprzątania po ekipie remontowej. Wspólnota albo spółdzielnia nie zastępuje policji ani sądu, ale może wezwać właściciela do przestrzegania regulaminu, naliczyć koszty usunięcia szkód w częściach wspólnych, a w poważniejszych przypadkach podjąć dalsze działania organizacyjne lub prawne.

Jeżeli sąsiad łamie regulamin, warto zgłosić sprawę pisemnie zarządcy, administracji, zarządowi wspólnoty lub spółdzielni. W zgłoszeniu dobrze wskazać daty, godziny i rodzaj prac, np. wiercenie udarowe, kucie ścian, cięcie płytek, używanie młota pneumatycznego. Im dokładniejszy opis, tym łatwiej wykazać, że problem nie jest jednorazowy, lecz powtarzalny i uciążliwy.

Trzeba jednocześnie pamiętać, że zwykły remont mieszkania, prowadzony rozsądnie i w godzinach przyjętych w budynku, co do zasady trzeba tolerować. Sam fakt, że prace są słyszalne, nie zawsze oznacza naruszenie prawa. Inaczej należy ocenić sytuację, gdy remont trwa miesiącami, obejmuje szczególnie głośne prace wczesnym rankiem, wieczorem, w niedziele lub święta albo jest prowadzony bez poszanowania zasad porządkowych.

Samo naruszenie godzin remontu określonych w regulaminie nie oznacza automatycznie odpowiedzialności z art. 51 Kodeksu wykroczeń, ponieważ regulamin porządkowy i odpowiedzialność wykroczeniowa to dwa odrębne poziomy oceny, a ukaranie wymaga spełnienia ustawowych znamion wykroczenia.

Głośny remont a art. 51 Kodeksu wykroczeń

W przypadku szczególnie uciążliwego hałasu można powołać się na art. 51 § 1 Kodeksu wykroczeń. Zgodnie z tym przepisem: Kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Nie każdy uciążliwy hałas automatycznie wypełnia znamiona tego wykroczenia. Przy ocenie art. 51 znaczenie ma także to, czy sposób zachowania w konkretnych okolicznościach ma charakter „wybryku”, czyli rażąco odbiega od powszechnie akceptowanych norm właściwych dla danego czasu, miejsca i otoczenia. Zwykłe prace remontowe prowadzone rozsądnie w typowych godzinach co do zasady nie powinny być utożsamiane z wykroczeniem wyłącznie dlatego, że są głośne; inaczej może być przy demonstracyjnym, rażącym, wyjątkowo uciążliwym lub uporczywym sposobie prowadzenia prac.

Przepis ten nie dotyczy wyłącznie godzin nocnych. Chroni także spokój i porządek publiczny w ciągu dnia. W praktyce przy remoncie najczęściej znaczenie ma jednak pora, intensywność i powtarzalność hałasu. Jednorazowe wiercenie w dzień będzie oceniane inaczej niż wielogodzinne kucie ścian późnym wieczorem, w niedzielę albo codziennie przez wiele tygodni.

Aktualne brzmienie art. 51 § 2 Kodeksu wykroczeń przewiduje surowszą odpowiedzialność, jeżeli czyn ma charakter chuligański albo sprawca dopuszcza się go pod wpływem alkoholu, środka odurzającego lub innej podobnie działającej substancji lub środka. W takim przypadku grzywna nie może być niższa niż 1000 zł. Co do zasady grzywna za wykroczenie mieści się w granicach od 20 zł do 5000 zł, chyba że ustawa przewiduje inaczej.

Wzywając policję, warto jasno wskazać, na czym polega zakłócenie: rodzaj hałasu, godzinę, czas trwania, wcześniejsze prośby do sąsiada i ewentualne postanowienia regulaminu. Policja może poprzestać na pouczeniu, zastosować mandat albo skierować wniosek o ukaranie do sądu. Ocena zależy od konkretnych okoliczności.

Art. 144 Kodeksu cywilnego, czyli hałas jako immisja

Osobną podstawą działania jest art. 144 Kodeksu cywilnego. Przepis ten stanowi, że właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swojego prawa powstrzymywać się od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych.

Hałas remontowy może być immisją, jeżeli przekracza normalną, przeciętną miarę. Nie bada się tego wyłącznie przez pryzmat subiektywnego odczucia jednej osoby. Znaczenie mają m.in. charakter budynku, pora dnia, częstotliwość prac, czas trwania remontu, natężenie hałasu, zachowanie wykonawców, możliwość ograniczenia uciążliwości i to, czy prace są prowadzone zgodnie z regulaminem.

W sprawach o hałas sądy podkreślają, że pojęcia przeciętnej miary nie można sprowadzać wyłącznie do wyników pomiarów akustycznych. Istotne mogą być także regularność, pora występowania hałasu i jego wpływ na normalne funkcjonowanie mieszkańców. Dlatego długotrwały, powtarzalny i intensywny remont może uzasadniać roszczenia cywilne, nawet jeżeli nie każda interwencja policji kończy się mandatem.

Roszczenie o zaniechanie naruszeń

Jeżeli rozmowy, interwencja administracji i zgłoszenia nie pomagają, można rozważyć drogę cywilną. Podstawą może być art. 222 § 2 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przeciwko osobie naruszającej własność w inny sposób niż przez pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą przysługuje właścicielowi roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń.

W sprawach sąsiedzkich roszczenie negatoryjne łączy się zwykle z art. 144 Kodeksu cywilnego. Można żądać np. zaniechania prowadzenia szczególnie głośnych prac w określonych godzinach, przestrzegania regulaminu budynku, ograniczenia hałasu albo przywrócenia stanu zgodnego z prawem, jeżeli remont narusza cudze prawa.

Przed pozwem warto wysłać do sąsiada pisemne wezwanie. Pismo powinno zawierać opis naruszeń, żądanie ich zaprzestania, propozycję dopuszczalnych godzin prac oraz termin na odpowiedź. Dobrze dołączyć kopię regulaminu, notatki z datami i godzinami hałasu, korespondencję z administracją, nagrania dokumentujące natężenie hałasu oraz oświadczenia innych mieszkańców. Nagrania należy wykorzystywać ostrożnie i wyłącznie w zakresie potrzebnym do ochrony swoich praw.

Jak praktycznie reagować na uciążliwy remont sąsiada?

Najlepiej działać etapami. Najpierw warto spokojnie porozmawiać z sąsiadem i zaproponować konkretne godziny prowadzenia najgłośniejszych prac. Jeżeli rozmowa nie pomaga, należy sprawdzić regulamin budynku i wysłać pisemne zgłoszenie do administracji, zarządcy, zarządu wspólnoty lub spółdzielni.

Równolegle warto prowadzić dziennik uciążliwości. Wystarczy prosta tabela z datą, godziną rozpoczęcia i zakończenia prac, opisem hałasu oraz informacją, czy była interwencja administracji, policji albo rozmowa z sąsiadem. Przy długotrwałym sporze taki materiał może okazać się ważniejszy niż ogólne twierdzenie, że remont jest uciążliwy.

Jeżeli hałas występuje wieczorem, w nocy, bardzo wcześnie rano, w niedziele lub święta albo jest szczególnie intensywny, można wezwać policję lub straż miejską, o ile działa w danej miejscowości. W sprawach powtarzających się dobrze jest zachować numery interwencji i prosić o sporządzenie notatki.

Gdy problem nie ustępuje, kolejnym krokiem jest pisemne wezwanie do zaniechania naruszeń, a następnie rozważenie pozwu cywilnego. W pozwie trzeba wykazać nie tylko sam hałas, ale również to, że przekracza on przeciętną miarę właściwą dla danego budynku i okolicy.

Czego można żądać od sąsiada?

W zależności od sytuacji można żądać przede wszystkim przestrzegania regulaminu budynku, ograniczenia godzin prowadzenia najgłośniejszych prac, wcześniejszego informowania mieszkańców o wyjątkowo uciążliwych etapach remontu, zabezpieczenia części wspólnych, sprzątania po pracach oraz zaprzestania naruszeń prawa własności.

Jeżeli w związku z remontem powstała szkoda, np. uszkodzona została ściana, instalacja, klatka schodowa albo elementy wspólne, sprawa może obejmować także roszczenia odszkodowawcze. W takim przypadku trzeba zabezpieczyć zdjęcia, korespondencję, protokoły administracji, rachunki i ewentualne opinie specjalistów.

FAQ

Podsumowanie

Uciążliwy remont sąsiada nie zawsze oznacza naruszenie prawa, ale właściciel mieszkania nie może prowadzić prac w sposób dowolny. Najpierw trzeba sprawdzić regulamin budynku, a następnie ocenić porę, intensywność, czas trwania i powtarzalność hałasu. W zależności od okoliczności można korzystać z pomocy administracji, policji albo z roszczeń cywilnych opartych na art. 144 i art. 222 § 2 Kodeksu cywilnego.

Najważniejsze jest zebranie konkretnych dowodów: dat, godzin, opisów hałasu, korespondencji i zgłoszeń. Dzięki temu sprawa przestaje opierać się na ogólnym konflikcie sąsiedzkim, a zaczyna być oceniana na podstawie konkretnych naruszeń.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń, w szczególności art. 24 i art. 51 - Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 734, ze zm.
2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, w szczególności art. 144 i art. 222 § 2 - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 795, ze zm.
3. Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, w szczególności art. 96 § 1ag - Dz.U. 2001 nr 106 poz. 1148, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 860, ze zm.
4. Ustawa z dnia 7 listopada 2025 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks wykroczeń oraz ustawy - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz.U. 2025 poz. 1818.
5. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1992 r., sygn. akt III KRN 189/92.
6. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 2002 r., sygn. akt V CZ 162/02.
7. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 5 października 2017 r., sygn. akt I ACa 1520/16.