Mamy 10 803 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zalegalizowanie kategorii prawa jazdy zdanych w Anglii

Autor: Michał Soćko • Opublikowane: 05.10.2019

Przebywam poza granicami Polski, ale jestem zameldowany w Polsce. Wymieniłem polskie prawo jazdy (kat. B) na angielskie. Później zdałem też egzaminy na kat. C, D, CE. Chciałbym teraz wymienić/zalegalizować te kategorie w Polsce. Co muszę zrobić? Dodatkowo odbyłem szkolenie kwalifikacji wstępnej i uzyskałem prawo zarobkowego prowadzenia pojazdów powyższych kategorii, ale utraciło ono ważność. Jak teraz mogę zacząć zarabiać w ten sposób?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Fot. Fotolia

Zalegalizowanie kategorii prawa jazdy zdanych w Anglii

W pierwszej kolejności sięgnąć należy do przepisów dyrektywy 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy, zwanej dalej „Dyrektywą”. Zgodnie z powyższą dyrektywą jedna osoba nie może posiadać więcej niż jedno prawo jazdy (art. 7 ust. 5a Dyrektywy).

 

Państwo członkowskie odmawia wydania prawa jazdy, jeśli stwierdzi, że osoba ubiegające się o nie posiada już prawo jazdy (art. 7 ust. 5b Dyrektywy).  A jeśli przy wydawaniu prawa jazdy, wydawaniu wtórnika prawa jazdy, przedłużaniu okresu ważności prawa jazdy lub wymianie prawa jazdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że osoba ubiegająca się jest już posiadaczem innego prawa jazdy, niezbędne środki polegają na przeprowadzeniu weryfikacji takiego podejrzenia z innymi państwami członkowskimi (art. 7 ust. 5a Dyrektywy).

 

Co więcej, powyższa dyrektywa przewiduje, że przy zachowaniu zasady terytorialności prawa karnego i przepisów prawnych dotyczących policji, państwa członkowskie miejsca zamieszkania posiadacza prawa jazdy wydanego przez inne państwo członkowskie mogą stosować wobec niego własne przepisy krajowe w zakresie ograniczania, zawieszania, cofania lub unieważniania uprawnień do kierowania pojazdami i ewentualnie dokonać w tym celu wymiany jego prawa jazdy (art. 11 ust. 2 Dyrektywy). Państwo członkowskie dokonujące wymiany zwraca stare prawo jazdy władzom państwa członkowskiego, które je wystawiło, z podaniem uzasadnienia swojego działania (art. 11 ust. 3 Dyrektywy).

 

Państwo członkowskie odmawia wydania prawa jazdy osobie, której prawo jazdy podlega ograniczeniu, zawieszeniu lub cofnięciu w innym państwie członkowskim (art. 11 ust. 4 Dyrektywy).

 

Nadmienić również należy, że do celów powyższej dyrektywy „miejsce zamieszkania” oznacza miejsce, w którym osoba fizyczna mieszka zwykle, to znaczy przez co najmniej 185 dni w każdym roku kalendarzowym, ze względu na swoje więzi osobiste i zawodowe, lub — w przypadku osoby niezwiązanej z tym miejscem zawodowo — ze względu na więzi osobiste, które wskazują na istnienie ścisłych powiązań między tą osobą a miejscem, w którym mieszka (art. 12 Dyrektywy).

 

Dopełnieniem powyższej dyrektywy są przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2017 r., poz. 978), zwanej dalej „u.k.p.”. Natomiast samą kwestię wymiany prawa jazdy zagranicznego na polskie reguluje szczegółowo art. 14 u.k.p. Przepis ten stanowi jak niżej:

 

„Art. 14. 1. Osoba posiadająca ważne krajowe prawo jazdy wydane za granicą może, na swój wniosek, otrzymać prawo jazdy odpowiedniej kategorii, za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, po zwrocie zagranicznego dokumentu organowi wydającemu prawo jazdy. Jeżeli prawo jazdy wydane za granicą nie jest określone w konwencjach o ruchu drogowym, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, dodatkowym warunkiem otrzymania polskiego prawa jazdy jest złożenie z wynikiem pozytywnym części teoretycznej egzaminu państwowego i przedstawienie uwierzytelnionego tłumaczenia zagranicznego dokumentu. Warunek ten nie dotyczy krajowego prawa jazdy wydanego w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

2. Jeżeli prawo jazdy wydane za granicą zawiera ograniczenie, o którym mowa w art. 13 ust. 5, ograniczenie to uwzględnia się w wydawanym prawie jazdy.

2a. Krajowe prawo jazdy wydane w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, którego termin ważności upłynął, a osoba posiadająca to prawo jazdy spełnia warunek, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 5, podlega wymianie na zasadach określonych w ust. 1 po potwierdzeniu danych zamieszczonych w oryginale dokumentu przez właściwy organ tego państwa, który go wydał, oraz po dostarczeniu przez osobę wnioskującą o wymianę prawa jazdy dokumentów umożliwiających przedłużenie terminu ważności prawa jazdy.

2b. W celu wymiany krajowego prawa jazdy osoby, której prawo jazdy zostało wydane przez inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, właściwy organ wydający prawo jazdy zwraca się do właściwego organu tego państwa o potwierdzenie danych zamieszczonych w oryginale dokumentu.

2c. Organ wydający prawo jazdy wymienia informacje z właściwym organem państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które wydało prawo jazdy, o rozpoczęciu procedury wymiany, przedłużenia tego prawa jazdy lub zgłoszenia jego zatrzymania lub utraty.

2d. Potwierdzenie danych, o którym mowa w ust. 2a i 2b, oraz wymiana informacji, o której mowa w ust. 2c, w zakresie prawa jazdy wydanego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, Konfederację Szwajcarską lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym następuje wyłącznie w drodze teletransmisji przy użyciu Europejskiej Sieci Praw Jazdy.

3. W stosunku do obywateli niektórych państw można określić, na zasadach wzajemności, warunki i tryb wydawania praw jazdy, odmienne niż te, o których mowa w ust. 1.

4. Minister właściwy do spraw transportu może określić, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb wydawania praw jazdy, o których mowa w ust. 3.

5. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się odpowiednio:

1) warunki wymiany polskich krajowych praw jazdy na krajowe prawa jazdy danego państwa;

2) wymagania, od których spełnienia jest uzależniona wymiana polskich krajowych praw jazdy na krajowe prawa jazdy danego państwa;

3) obciążenia finansowe nakładane na obywatela polskiego wymieniającego polskie krajowe prawo jazdy na krajowe prawo jazdy danego państwa”.

 

Z powyższego wynika, że w pierwszej kolejności, żeby ubiegać się o zamianę, musi Pan posiadać ważne prawo jazdy brytyjskie. Innymi słowy nie może być ono zatrzymane, cofnięte etc. Po drugie, musi się Pan zwrócić z wnioskiem o zamianę prawa jazdy oraz uiścić opłatę ewidencyjną. Po trzecie, będzie musiał Pan zwrócić brytyjskie prawo jazdy, gdyż można mieć tylko jedno prawo jazdy (art. 7 ust. 5a Dyrektywy).

 

Prawo jazdy wymienione powinno obejmować takie same kategorie jak są w dokumencie wymienianym. Jeżeli są tam przewidziane jakieś ograniczenia (np. dotyczące wzroku czy słuchu), to wymiana powinna nastąpić z tymi ograniczeniami (art. 14 ust. 2 u.k.p.). W Pana przypadku problemem może jednak być art. 11 ust. 1 pkt 5 u.k.p. Przepis ten przewiduje bowiem, że polskie prawo jazdy może być wydane tylko osobie zamieszkującej na polskim terytorium. Przepis ten stanowi:

 

„Art. 11. 1. Prawo jazdy jest wydawane osobie, która:

1) osiągnęła minimalny wiek wymagany do kierowania pojazdami odpowiedniej kategorii;

2) uzyskała orzeczenie:

a) lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem,

b) psychologiczne o braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem - nie dotyczy prawa jazdy kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, B+E lub T;

3) odbyła szkolenie wymagane do uzyskania prawa jazdy danej kategorii;

4) zdała egzamin państwowy wymagany do uzyskania prawa jazdy odpowiedniej kategorii;

5) uprzedzona o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy oświadcza, że jej miejsce zamieszkania znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przy czym że:

a) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 185 dni w każdym roku kalendarzowym:

– ze względu na swoje więzi osobiste i zawodowe albo

– z zamiarem stałego pobytu wyłącznie ze względu na swoje więzi osobiste, albo

b) przebywa regularnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na swoje więzi osobiste, a jednocześnie, że ze względu na swoje więzi zawodowe kolejno przebywa w co najmniej dwóch państwach członkowskich Unii Europejskiej, albo

c) przebywa nieregularnie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze względu na swoje więzi osobiste, ponieważ przebywa w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej w celu wypełniania zadania o określonym czasie trwania, albo

d) przebywa na terytorium innego państwa ze względu na podjęte w tym państwie studia lub naukę w szkole”.

 

Przy czym miejsca zameldowania nie można utożsamiać z miejscem zamieszkania. Mówiąc ogólnie, miejsce zamieszkania ma się tam, gdzie się faktycznie przebywa z zamiarem stałego pobytu (art. 25 Kodeksu cywilnego). Natomiast ustawa o kierujących pojazdami dodatkowo wskazuje, że na potrzeby tej regulacji „osoba ma miejsce zamieszkania w Polsce, jeżeli przebywa w kraju co najmniej 185 dni w każdym roku” (art. 11 ust. 1 pkt 5 lit. a u.k.p.). Zatem, moim zdaniem, nie będzie Pan spełniał przesłanki dotyczącej miejsca zamieszkania.

 

Na marginesie wskazuję również, że będzie musiał Pan złożyć oświadczenie, że Pana miejsce zamieszkania znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pod rygorem odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy.

 

Odnośnie zaś kwestii szkolenia, jakie musiałby Pan odbyć teraz, aby móc zarobkowo wykonywać pracę kierowcy na terytorium RP, to kwestię tę reguluje częściowo u.k.p. oraz ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2200), zwana dalej także „u.t.d.”.

 

I tak, zgodnie z art. 15 u.k.p., wpis potwierdzający odbycie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej albo szkolenia okresowego, o których mowa w rozdziale 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym dokonywany jest na podstawie przedłożonej kopii świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej, szkolenia okresowego albo karty kwalifikacji kierowcy wydanej w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z dyrektywą nr 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniającą rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylającą dyrektywę Rady 76/914/EWG.

 

Wpis jest dokonywany, w formie wymiany prawa jazdy, na okres 5 lat, liczony od dnia wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej, o którym mowa w przepisach rozdziału 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

 

Ponadto, zgodnie z art. 39d ust. 5 u.t.d., „kierowca, który zaprzestał wykonywania przewozu drogowego przez okres uniemożliwiający spełnienie obowiązku, o którym mowa w ust. 2, przed ponownym przystąpieniem do wykonywania przewozu obowiązany jest ukończyć szkolenie okresowe”.

 

Przy czym zgodnie z art. 39d ust. 1 u.t.d. „do szkolenia okresowego może przystąpić osoba, która na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:

a) przebywa co najmniej 185 dni w roku ze względu na więzi osobiste lub zawodowe, albo

b) studiuje od co najmniej sześciu miesięcy i przedstawi zaświadczenie potwierdzające ten fakt”.

 

Zatem i w tym wypadku jest przewidziana przesłanka miejsca zamieszkania.

 

Natomiast, jeżeli ma Pan takie aktualne kwalifikacje zagraniczne, to może Pan przedstawić kartę kwalifikacji kierowcy wydanej w państwie członkowskim Unii Europejskiej, ewentualnie odpowiedni wpis w zagranicznym prawie jazdy (art. 10 dyrektywy 2003/59/we Parlamentu Europejskiego i rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób).

 

Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 2 u.k.p.:

 

„Art. 15. 1. Starosta dokonuje w prawie jazdy wpisu potwierdzającego odbycie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej albo szkolenia okresowego, o których mowa w rozdziale 7a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.

2. Wpis jest dokonywany na pisemny wniosek kierowcy, na podstawie przedłożonych kopii:

1) świadectwa kwalifikacji zawodowej potwierdzającego ukończenie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej, szkolenia okresowego albo karty kwalifikacji kierowcy wydanej w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, zgodnie z dyrektywą nr 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie wstępnej kwalifikacji i okresowego szkolenia kierowców niektórych pojazdów drogowych do przewozu rzeczy lub osób, zmieniającą rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 oraz dyrektywę Rady 91/439/EWG i uchylającą dyrektywę Rady 76/914/EWG,

2) orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy,

3) orzeczenia psychologicznego stwierdzającego brak przeciwwskazań psychologicznych do wykonywania pracy na stanowisku kierowcy

– określonych w przepisach ustawy, o której mowa w ust. 1”.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • trzy minus V =

»Podobne materiały

Wydanie licencji na prowadzenie taksówki

Zrobiłem kurs na przewóz taksówką w mieście A, a egzamin zdałem przed komisją powołaną przez starostę w mieście B (w którym mieszkam). Złożyłem dokumenty o wydanie licencji w mieście A, ale teraz zacząłem się zastanawiać, czy licencja na pewno zostanie mi w tej sytuacji wydana?

Koszt wyrobienia świadectwa kwalifikacji przez pracownika

Mam firmę transportową. Zatrudniłem niedawno kierowcę, który przedłożył badania okresowe ważne do października 2011 r. Dwa tygodnie temu dostarczył mi jednak fakturę za świadectwo kwalifikacji, które musiał wyrobić, aby otrzymać nowe prawo jazdy (stare niebawem traciło ważność). Czy firma ponosi kos

Przejęcie przez gminę części udziału w drodze wewnętrznej

W wyniku podziału gruntu powstały drogi wewnętrzne pomiędzy działkami, połączone z drogą publiczną. Jestem właścicielem działki, ale nie mam udziału w drodze wewnętrznej. Czy gmina ma obowiązek przejąć na własność pozostałą część udziału w drodze wewnętrznej?
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »