Mamy 11 498 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Przemoc w rodzinie – znęcanie się przez siostrę

Autor: Łukasz Poczyński • Opublikowane: 23.02.2010

Mam trudną sytuacją rodzinną. Mieszkam razem z siostrą i opiekujemy się naszą chorą mamą. Kilka razy zostałam fizycznie zaatakowana przez siostrę. Obraża mnie też i wyzywa. Przez to wszystko muszę się leczyć u psychiatry, miałam też stany depresyjne. Ostatnio siostra oskarżyła mnie o kradzież pieniędzy z domu (co jest oczywiście nieprawdą). Mam dość jej ciągłego nękania mnie, a trwa to już kilka lat. Co mogę zrobić? Nie chcę prać rodzinnych brudów, dlatego chciałam spytać, czy są jakieś „środki przedprocesowe”.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

W zaistniałej sytuacji ma Pani niejako dwie drogi postępowania.

 

Pierwsza to dochodzenie roszczeń cywilnych za naruszenie dóbr osobistych. Zgodnie z art. 23 Kodeksu cywilnego (K.c.) dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego.

 

Zgodnie z art. 24 ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie.

 

Zgodnie natomiast z art. 448 K.c. w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia.

 

Na mocy tego przepisu może więc Pani przed sądem cywilnym domagać się zasądzenia na swoją rzecz zadośćuczynienia – jest ono jednym ze środków ochronnych dóbr osobistych. Zadośćuczynienie pieniężne to odpowiednia suma pieniężna przyznawana przez sąd z tytułu doznanej krzywdy temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone. Krzywdy polegają na ujemnych przeżyciach (cierpieniach fizycznych lub psychicznych) związanych z naruszeniem dobra osobistego pokrzywdzonego, nie można ich jednak mierzyć jednostkami pieniężnymi. Przyjmuje się więc, że takie zadośćuczynienie ma po prostu charakter kompensacyjny.

 

Każdy może żądać, aby krzywdy, których doznaje w związku z naruszeniem jego dóbr osobistych, zostały w pewien sposób zrekompensowane – zadośćuczynienie doznanemu uszczerbkowi fizycznemu czy też psychicznemu ma nastąpić bądź przez świadczenie pieniężne na rzecz osoby, której dobro zostało naruszone, bądź na cel społeczny (zależy to od woli żądającego ochrony).

 

Druga możliwość, jaką Pani ma, to skierowanie sprawy na drogę postępowania karnego. Z przytoczonego w pytaniu stanu faktycznego wynika, że mogłoby tu wchodzić w grę:

  1. stosowanie groźby karalnej z art. 190 § 1 Kodeksu karnego (K.k.),
  2. zniewaga z art. 216 K.k.
  3. oraz znęcanie się z art. 207 K.k.

 

Przestępstwo groźby karalnej polega na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę jej najbliższego.

 

Art. 190 K.k. stanowi, że kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

 

Uzasadniona obawa zachodzi wtedy, gdy pokrzywdzony, realnie oceniający sytuację, potraktuje groźbę poważnie i uwierzy w możliwość jej realizacji.

 

Z kolei znieważenie innej osoby jest nie tylko zachowaniem niegodnym, ale też przestępstwem skierowanym przeciwko godności osobistej człowieka. Zniewagą jest każde zachowanie uwłaczające tej godności, stanowiące przejaw lekceważenia oraz pogardy dla jednostki ludzkiej. W praktyce zniewaga najczęściej wypowiadana jest w formie wypowiedzi słownej (ustnej lub pisemnej). Sprawca w takiej sytuacji wypowiada pod adresem pokrzywdzonego znieważające go wulgaryzmy czy epitety.

 

Natomiast znęcanie się może przybrać formę znęcania się fizycznego lub psychicznego. W pierwszym przypadku zachowanie sprawcy będzie polegało na zadawaniu cierpień fizycznych (jak np. bicie, duszenie czy inne zadawanie bólu), a także głodzeniu czy oziębianiu ciała ofiary. Znęcanie psychiczne polegać będzie na dręczeniu psychicznym, poprzez np. lżenie, wyszydzanie, straszenie lub zadawanie cierpień osobie.

 

Przestępstwo znęcania się jest ścigane w trybie publicznoskargowym – jest ścigane z urzędu, konieczne jest jednak zawiadomienie policji lub prokuratury o fakcie popełnienia przestępstwa. Groźba karalna jest z kolei przestępstwem wnioskowym, tzn. konieczny jest tutaj wniosek o ściganie, złożony przez uprawniony podmiot.

 

Natomiast jeśli chodzi o tzw. środki przedprocesowe, o których Pani wspomina w pytaniu, to informuję, że przepisy prawa karnego pozwalają na stosowanie wobec sprawców przemocy w rodzinie (również psychicznej) zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonym. Zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie, jeżeli zachodzą przesłanki dla zastosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego o przestępstwo z użyciem przemocy (w tym psychicznej) lub groźby bezprawnej wobec członka rodziny, sąd może zamiast tymczasowego aresztowania zastosować dozór policji, pod warunkiem, że oskarżony opuści lokal, zajmowany wspólnie z pokrzywdzonym, w wyznaczonym przez sąd terminie, i określi miejsce pobytu. W postępowaniu przygotowawczym może być zastosowany środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji, który – w przypadku opuszczenia lokalu – może polegać również na powstrzymywaniu się od kontaktu z pokrzywdzonym w określony sposób.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • sześć plus VII =

»Podobne materiały

Opuszczenie mieszkania i zakaz zbliżania dla męża który znęca się psychicznie

Moja kuzynka ma problem z mężem, chce złożyć pozew o rozwód, ale boi się, bo on jej grozi, że ją zabije, że spali dom. Chce odejść, ponieważ on ciągle się awanturuje, pije, nie dba o nic, znęca się nad nią psychicznie, wyzywa ją przy dziecku. Czy istnieje możliwość, żeby opuścił ten dom przed rozwod

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »