Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Poręczenie jako forma zabezpieczenia wierzytelności

Autor: Karol Jokiel • Opublikowane: 18.04.2012 • Zaktualizowane: 18.04.2012

Artykuł omawia instytucję poręczenia jako możliwą formę zabezpieczenia wierzytelności.

Karol Jokiel

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Instytucję poręczenia definiuje art. 876 Kodeksu cywilnego, czyli ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), zgodnie z którym „przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał”. W braku odmiennego zastrzeżenia w umowie, po spełnieniu pewnych przesłanek, o których będzie mowa, poręczyciel odpowiada wobec wierzyciela jak współdłużnik solidarny (art. 881 K.c.), a zatem wierzyciel może dochodzić, wedle własnego wyboru, spełnienia świadczenia bądź to od dłużnika głównego, bądź od poręczyciela.

 

Poręczenie jest jednym z instrumentów zabezpieczenia wykonania wierzytelności w przypadku, gdy wierzyciel nie jest pewny wiarygodności i wypłacalności kontrahenta. W takiej sytuacji, celem zwiększenia swojej wiarygodności, tenże kontrahent może wskazać (lub wierzyciel może zażądać od kontrahenta, aby wskazał) osobę trzecią – fizyczną lub prawną, prowadzącą działalność gospodarczą lub nie, która na piśmie, pod rygorem nieważności, złoży oświadczenie (podpisze umowę), że zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik główny zobowiązania nie wykonał.

 

Poręczenie nie musi dotyczyć długu już istniejącego w chwili podpisania umowy poręczenia. Może dotyczyć również długu przyszłego. Warunkiem ważności poręczenia za dług przyszły jest jednak oznaczenie w pisemnym oświadczeniu poręczyciela – ściśle i w sposób nie nasuwający wątpliwości – wysokości odpowiedzialności poręczyciela (obejmującej cały dług lub jego część). Oświadczenie poręczyciela powinno nadto określać rodzaj przyszłego długu.

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Oznaczenie zakresu odpowiedzialności poręczyciela za dług przyszły powinno zostać, co do zasady, dokonane w pieniądzu (co w praktyce jest regułą), ale gdy dług ma charakter niepieniężny, może być dokonane przez wskazanie rodzaju, ilości i jakości rzeczy, ewentualnie działań za jakie poręczyciel przyjmuje odpowiedzialność.

 

Poręczenie, zarówno za dług już istniejący, jak i za dług przyszły, może być terminowe albo bezterminowe (uchwała SN z dnia 31 stycznia 1986 r., III CZP 69/85, OSNCP 1987, nr 1, poz. 3). Poręczenie jest terminowe, gdy w umowie poręczenia (pisemnym oświadczeniu) poręczyciel ograniczył swoją odpowiedzialność do określonego czasu, przy czym objęcie poręczeniem zobowiązania wynikającego z określonego stosunku prawnego (np. konkretnej umowy), na czas trwania tego stosunku, z reguły uważa się za poręczenie terminowe. Jeżeli w umowie poręczenia nie wskazano okresu, w ciągu którego poręczyciel będzie ponosił odpowiedzialność, poręczenie jest bezterminowe.

 

Rozróżnienie to jest istotne, jako że poręczenie terminowe nie podlega odwołaniu. Nieodwołalne jest też poręczenie bezterminowe za dług już istniejący. Natomiast poręczenie bezterminowe za dług przyszły może być odwołane, i to w każdym czasie, byleby nastąpiło przed powstaniem długu (art. 878 § 2 K.c.).

 

Zakres odpowiedzialności poręczyciela w podstawowym kształcie reguluje umowa poręczenia (pisemne oświadczenie poręczyciela).

 

Art. 879 § 1 K.c. dookreśla jednak zakres odpowiedzialności poręczyciela, wiążąc go z zakresem zobowiązania dłużnika głównego w ten sposób, że zobowiązanie poręczyciela nie może wykraczać poza zakres zobowiązania głównego, może tylko zostać w stosunku do niego ograniczone. Co więcej, czynność prawna, dokonana przez dłużnika z wierzycielem po udzieleniu poręczenia, choćby zwiększała zakres odpowiedzialności dłużnika głównego, nie może już odpowiednio zwiększyć zobowiązania poręczyciela.

 

Jeżeli strony umowy poręczenia nie postanowią inaczej, odpowiedzialność poręczyciela obejmuje – poza świadczeniem podstawowym dłużnika głównego – także świadczenia uboczne, wynikające z ustawy lub umowy wierzyciela z dłużnikiem tj. odsetki za opóźnienie, kary umowne, koszty niezbędne do dochodzenia roszczenia przed sądem poniesione przez wierzyciela itd.

 

Co do zasady, jak już napisano wyżej, poręczyciel odpowiada wobec wierzyciela jak współdłużnik solidarny. Jeżeli jednak dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia, wierzyciel powinien zawiadomić o tym niezwłocznie poręczyciela (art. 880 K.c.), jeszcze przed skierowaniem do niego swoich roszczeń. Zawiadomienie poręczyciela o opóźnieniu się dłużnika ze spełnieniem świadczenia, stanowi obowiązek wierzyciela, ustanowiony w interesie poręczyciela. W praktyce może ono przecież wywołać ten skutek, że interwencja poręczyciela sprawi, iż dłużnik główny spełni świadczenie. Poza tym zawiadomienie poręczyciela o opóźnieniu może być rozumiana jako sygnalizacja zamiaru wierzyciela uzyskania zaspokojenia od poręczyciela.

 

Jeżeli termin płatności długu nie jest wyraźnie oznaczony albo, jeżeli płatność długu zależy np. od wezwania do zapłaty, poręczyciel może po upływie sześciu miesięcy od daty poręczenia, a jeżeli poręczył za dług przyszły – od daty powstania długu, żądać, aby wierzyciel wezwał dłużnika do zapłaty albo z najbliższym terminem dokonał wypowiedzenia. Jeżeli wierzyciel nie uczyni zadość powyższemu żądaniu, zobowiązanie poręczyciela wygasa (art. 882 K.c.).

 

Jeśli spór trafi jednak przed oblicze sądu, poręczyciel, przeciwko któremu wierzyciel dochodzi roszczenia, powinien zawiadomić niezwłocznie dłużnika, wzywając go do wzięcia udziału w sprawie (art. 884 K.c.). Sam zaś może podnieść przeciwko wierzycielowi wszelkie zarzuty, które przysługują dłużnikowi głównemu; w szczególności poręczyciel może potrącić wierzytelność przysługującą dłużnikowi względem wierzyciela (art. 883 K.c.) nawet w przypadku, gdy dłużnik zrzekł się ich lub uznał żądanie wierzyciela.

 

Poręczyciel, jeżeli zapłaci dług, za który poręczył, powinien niezwłocznie zawiadomić o tym dłużnika. Gdyby tego nie uczynił, a dłużnik w międzyczasie zobowiązanie wykonał, poręczyciel nie może żądać od dłużnika zwrotu tego, co sam wierzycielowi zapłacił, chyba że dłużnik działał w złej wierze (tzn. wiedział lub – przy zachowaniu należytej staranności – wiedzieć powinien o wcześniej dokonanej przez poręczyciela zapłacie). Z drugiej strony, jeżeli poręczenie udzielone zostało za wiedzą dłużnika głównego, dłużnik ten powinien niezwłocznie zawiadomić poręczyciela o wykonaniu przez siebie zobowiązania. Gdyby tego nie uczynił, poręczyciel, który zaspokoił wierzyciela, może żądać od dłużnika zwrotu tego, co wierzycielowi zapłacił, chyba że sam działał w złej wierze.



Stan prawny obowiązujący na dzień 18.04.2012

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • VIII plus dziewięć =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

 

 

»Podobne materiały

Rewolucja w sądowym dochodzeniu roszczeń – elektroniczne postępowanie upominawcze

Nowy, szybki i tani sposób dochodzenia roszczeń (zapłaty długów). Zdobądź wyrok sądowy przez internet! Pomoże Ci w tym tryb elektronicznego postępowania upominawczego.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »