.
Mamy 11 988 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Wyłączenie gruntów z produkcji rolnej

Autor: Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 24.01.2013

Zgłosiłem zamiar postawienia altanki na mojej działce rolnej (IV klasa). Kazano mi uzyskać decyzję o warunkach zabudowy, co uczyniłem. Starostwo wyraziło sprzeciw, ponieważ nie dostarczyłem decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej. Czy zasadne jest stanowisko starostwa?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

W art. 29 Prawa budowlanego znajdujemy zapis o zwolnieniu z pozwolenia na budowę następujących obiektów :

 

„1) obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej:

 

a) parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80 m (…)

 

2) wolno stojących parterowych budynków gospodarczych , wiat i altan oraz przydomowych oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 25 m2, przy czym łączna powierzchnia tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki; (…)

4) altan i obiektów gospodarczych na działkach w rodzinnych ogrodach działkowych o powierzchni zabudowy do 25 m2 w miastach i do 35 m2 poza granicami miast oraz wysokości do 5m przy dachach stromych i do 4m przy dachach płaskich; (…)

22) obiektów małej architektury (…)”.

 

Mogła tu nastąpić inna interpretacja altany.

 

W myśl § 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, „przez zabudowę zagrodową należy rozumieć w szczególności budynki mieszkalne, budynki gospodarcze lub inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz gospodarstwach, leśnych. Zdaniem organu odwoławczego projektowana altanka będąca przedmiotem zgłoszenia nie wypełnia przesłanek art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlanego, z którego wynika, iż uzupełnieniem zabudowy zagrodowej w ramach istniejącej działki siedliskowej są: parterowe budynki gospodarcze o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4.80 m, płyty do składowania obornika, szczelne zbiorniki na gnojówkę lub gnojowicę do pojemności do 25 m, naziemne silosy na materiały sypkie o pojemności do 30 m3 i wysokości nie większej niż 4.50, suszarnie kontenerowe o powierzchni zabudowy do 21 m2”.

 

Nie ma podstaw prawnych do żądania od inwestora decyzji zezwalającą na wyłączenie gruntów z produkcji rolnej w przypadku zgłoszenia budowy, zwłaszcza że z brzmienia art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych wynika, iż wydanie takiej decyzji następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Tu mamy zgłoszenie.

 

Zgodnie z kolei z art. 11 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych:

 

„1. Wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne – może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. W decyzji określa się obowiązki związane z wyłączeniem.

 

2. W odniesieniu do gruntów wchodzących w skład parków narodowych decyzje, o których mowa w ust. 1, wydają dyrektorzy tych parków, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 5.

 

3. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, dotyczące gruntów wymienionych w art. 8, mogą być wydane po dniu faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.

 

4. Wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę.

 

5. Osoba ubiegająca się o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, celem wydobywania torfów jest obowiązana przedstawić właściwemu organowi następujące dokumenty:

 

1) dokumentację określającą położenie, powierzchnię i miąższość torfowiska oraz rodzaj występującego tam torfu;

2) projekt eksploatacji, uwzględniający podział na etapy i termin jej zakończenia;

3) projekt rekultywacji torfowiska i termin jej zakończenia;

4) ocenę wpływu eksploatacji torfowiska na środowisko przyrodnicze, ze szczególnym uwzględnieniem gospodarki wodnej.

 

6. Nie wymaga się decyzji, o których mowa w ust. 1 i 2, jeżeli grunty rolne mają być użytkowane na cele leśne”.

 

Wyłączenie gruntów z produkcji rolnej lub leśnej jest czynnością faktyczną polegającą na rozpoczęciu innego lub zaniechaniu dotychczasowego ich użytkowania, a warunkiem legalnego wyłączenia jest uzyskanie decyzji administracyjnej” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2000, sygn. akt II SA 2437/99; podobnie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 marca 1998, sygn. akt II SA 1651/97). Kolejność tych czynności nie budzi żadnych wątpliwości, zaś orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w tej sprawie jednolite. Problematykę dotyczącą uzyskania decyzji zezwalającej na wyłączenie gruntów z produkcji reguluje art. 11 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (j.t. Dz. U. z 2004 r. Nr 121).

 

Zgodnie z brzmieniem tego przepisu „decyzja, o której mowa, jest konieczna w odniesieniu do: użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, pozostałych gruntów rolnych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2-10 ustawy, oraz gruntów leśnych”. Organem właściwym w sprawie wydania decyzji, o ile przepis szczególny nie stanowi inaczej, jest w odniesieniu do gruntów rolnych – starosta.

 

Wydanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej lub leśnej, musi poprzedzać ewentualne pozwolenie na budowę (art. 11 ust. 4).

 

Nie ma podstaw prawnych, by żądać takiego wyłączenia w przypadku inwestycji podlegającej zgłoszeniu.

 

Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. 1995 r. Nr 16 poz. 78) nie wprowadziła w omawianym przedmiocie innych rozwiązań. Uściślono w niej pojęcie „wyłączenia gruntów z produkcji” przez zaakcentowanie, że polega ono na rozpoczęciu innego niż rolnicze lub leśne użytkowania gruntów (art. 4 pkt 11),

 

Zasadą jest, że rozpoczęcie działalności inwestycyjnej możliwe jest jedynie na gruntach przeznaczonych na cele nierolnicze, czy tzw. odrolnionych. Gruntami rolnymi są, co do zasady, grunty określone w ewidencji gruntów, jako użytki rolne. Ewidencję gruntów i budynków prowadzi starosta (art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – t. jedn.: Dz. U. 2005 r. Nr 240 poz. 2027). W celu ustalenia, czy grunt jest gruntem rolnym, konieczne jest zatem uzyskanie wypisu z rejestru gruntów dla konkretnej działki (jej numer oczywiście musimy znać), który to wpis wydawany jest odpłatnie, na wniosek w trybie określonym w § 51 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. 2001 r. Nr 38 poz. 454). Dysponując wypisem z rejestru gruntów, należy sprawdzić symbol zamieszczony w treści tego wypisu i ustalić, do której kategorii użytków gruntowych jest zaliczona działka. Wyjaśnienie symboli znajduje się w § 68 rozporządzenia, przy czym najbardziej należy zwrócić uwagę na podział na użytki rolne (ust. 1) oraz na grunty zabudowane i zurbanizowane (ust. 3). Określenie gruntu jako użytku rolnego powoduje, że podlega on ochronie na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych i będzie wymagał zmiany przeznaczenia na cele nierolnicze. Niestety, ustalenie, czy grunt został przeznaczony na cele nierolnicze, nie zawsze będzie się sprowadzać do zbadania wypisu z rejestru gruntów. Do ewidencji gruntów zmiany wprowadzane są w przypadku faktycznej zmiany przeznaczenia gruntów, tj. zrealizowania zamierzenia inwestycyjnego i pozbawienia przez to możliwości rolniczego wykorzystania terenu. Ustawodawca dopuścił ustalenie warunków zabudowy nie tylko na terenach, które nie wymagają zmiany przeznaczenia (określonych w ewidencji gruntów, jako grunty zabudowane i zurbanizowane), lecz również na terenach, których przeznaczenie uległo zmianie, przy uchwalaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, obowiązujących do 31 grudnia 2002 r. lub 2003 r. Możliwe jest zatem, że grunt (teren) figurujący w ewidencji gruntów jako użytek rolny został „odrolniony” przy uchwalaniu poprzednio obowiązującego miejscowego planu. Tak dokonana zmiana przeznaczenia nie będzie wynikać z ewidencji gruntów, natomiast ta okoliczność może zostać ustalona poprzez wydanie zaświadczenia co do przeznaczenia gruntu w poprzednio obowiązującym miejscowym planie. Oczywiście jest również możliwa sytuacja, gdy teren objęty jest ustaleniami obowiązującego miejscowego planu, który to plan określa wówczas zasady zagospodarowania terenu oraz wynikające z tych zasad przeznaczenie terenu. Przy ustalaniu przeznaczenia gruntu konieczne jest zatem sprawdzenie wpisu z rejestru gruntów lub uzyskanie zaświadczenia właściwego miejscowo organu gminy co do przeznaczenia gruntu (terenu) w poprzednio lub aktualnie obowiązującym miejscowym planie.

 

Zaznaczyć należy, że kwestia przeznaczenia gruntów ma znaczenie przy ustalaniu warunków zabudowy. W przypadku, gdy dla terenu zamierzanej inwestycji brak jest obowiązującego miejscowego planu, to decyzja taka jest wstępnym warunkiem realizacji inwestycji. Jednym z warunków wydania decyzji o warunkach zabudowy jest przeznaczenie terenu przyszłej inwestycji na cele nierolnicze (art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717). Planując inwestycję, wydaje się niezbędne ustalenie, czy teren jest przeznaczony na cele nierolnicze.

 

Ustalenie przeznaczenia terenu nie jest konieczne w przypadku, gdy planowana inwestycja stanowi inwestycję celu publicznego (zob. art. 50 i nast. oraz art. 2 pkt 5 wyżej wymienionego ustawy), a także gdy pomimo realizacji inwestycji grunt zajęty pod inwestycję nadal traktowany będzie jako grunt rolny (zob. art. 2 pkt 2-10 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych).

 

Jeśli chce się Pan odwołać, proszę przytoczyć powyższe argumenty.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (2):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • cztery + trzy =

10.12.2018

Nie art. 2 pkt 2-10 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, ale art. 2 ust. 1 pkt. 10.

Madab

14.10.2013

Ciekawa porada - a gdy grunty klasy czwartej i występują w nich urządzenia melioracji wodnej ... wówczas Starosta powinien wydać taką decyzję i naliczyć opłaty za altankę (zwolnione są tylko budynki mieszkalne w określonej powierzchni)

Andrzej SP

.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

porady spadkowe spadek.info

porady budowlane prawo-budowlane.info

porady prawnika odpowiedziprawne.pl

ozdobne poduszki Hampton