Mamy 10 452 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Miejsce zamieszkania osoby fizycznej

Autor: Łukasz Drzewiecki • Opublikowane: 19.09.2014

Pojęcie „miejsca zamieszkania” często mylone jest z adresem zameldowania. Należy jednak zauważyć, że o ile adres zamieszkania może być tożsamy z adresem zameldowania, to już samo miejsce zamieszkania oznacza zupełnie co innego.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Przebywanie z zamiarem stałego pobytu

 

Zgodnie z art. 25 Kodeksu cywilnego1 miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. O miejscu zamieszkania decydują więc dwa elementy: fizyczne przebywanie w określonej miejscowości (corpus) i zamiar stałego w niej pobytu (animus). Oba te elementy musza występować łącznie, aby można było mówić o miejscu zamieszkania osoby fizycznej, chociaż fizyczne przebywanie w danej miejscowości nie musi mieć charakteru ciągłego. Poprzez tymczasowy wyjazd do innej miejscowości osoba fizyczna nie zmienia miejsca zamieszkania, decydującym jest tu, aby określona miejscowość stanowiła centrum jej spraw życiowych (w szczególności finansowych, rodzinnych).

 

Pojęcie miejsca zamieszkania osoby fizycznej ma duże znaczenie w prawcie cywilnym, bowiem determinuje wiele następstw prawnych, między innymi służy do określenia miejsca zawarcia umowy, miejsca spełniania świadczeń umownych, czy też służy do określania właściwości sądów w sprawach cywilnych.

 

Miejsce zamieszkania osoby fizycznej a adres zameldowania

 

Miejsce zamieszkania często jest w języku potocznym utożsamiane z adresem zameldowania. Należy jednak zaznaczyć, że są to całkowicie odrębne pojęcia. Adres zameldowania, a więc zgodnie z ustawą o ewidencji ludności i dowodach osobistych2, adres w określonej miejscowości, pod którym dana osoba ma zamiar stale lub tymczasowo przebywać, jest kategorią prawa administracyjnego i służy prowadzeniu ewidencji ludności. Nie ma natomiast znaczenia dla prawa cywilnego, chociaż miejscowość, w której osoba fizyczna jest zameldowana, może być tożsama z miejscem zamieszkania, a sam adres zameldowania może stanowić wskazówkę do ustalenia tego miejsca (nie ma jednak w tym zakresie znaczenia decydującego).

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Należy zaznaczyć, że wszelkie ewentualne zależności pomiędzy miejscem zamieszkania a miejscem zameldowania, utracą swe znaczenie wraz ze zniesieniem obowiązku meldunkowego, co nastąpić ma z dniem 1 stycznia 2016 r. Od tego też dnia, na mocy art. 74 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności3, ilekroć w przepisach prawa będzie mowa o zameldowaniu na pobyt stały lub zameldowaniu na pobyt czasowy, trzeba będzie przez to rozumieć miejsce zamieszkania, o którym mowa w Kodeksie cywilnym.

 

Pochodne miejsce zamieszkania

 

Oprócz miejsca zamieszkania, o którym mowa w art. 25 Kodeksu cywilnego, Kodeks ustanawia też pochodne miejsca zamieszkania, to znaczy takie, które zależą od miejsca zamieszkania innych osób.

 

I tak, zgodnie z art. 26 Kodeksu cywilnego miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

 

Natomiast zgodnie z art. 27 Kodeksu cywilnego, miejscem zamieszkania osoby pozostającej pod opieką jest miejsce zamieszkania opiekuna.

 

 

 

 

___________________________

1 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121)

2 Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993, z późn. zm.)

3 Ustawa z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2010 r. Nr 217, poz. 1427, z późn. zm.)



Stan prawny obowiązujący na dzień 19.09.2014

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

»Podobne materiały

Postępowanie uproszczone – wybrane zagadnienia

Z dniem 1 lipca 2000 r. w polskiej procedurze cywilnej pojawiło się nowe postępowanie odrębne – postępowanie uproszczone. Miało ono przyspieszyć i usprawnić rozpatrywanie drobnych i nieskomplikowanych spraw w sądzie. Charakteryzuje się ono wieloma specyficznymi uregulowaniami znacznie odbiegającymi od tych przyjętych w postępowaniu zwykłym. Mimo że funkcjonuje już prawie 10 lat, a w założeniu miało uprościć dochodzenie roszczeń, to jednak praktyka pokazuje, że nie zawsze znane są stronom rygory tego postępowania. Warto więc przyjrzeć się mu bliżej, a zwłaszcza jego cechom charakterystycznym, co pomoże uchronić nas od często nieprzyjemnych skutków braku znajomości reguł nim rządzących. Autor w niniejszym opracowaniu oraz w następnych artykułach z tego cyklu zwróci kolejno uwagę na najważniejsze kwestie postępowania uproszczonego, o których trzeba koniecznie pamiętać wybierając się do sądu.

Odpowiedzialność in solidum, czyli solidarność nieprawidłowa

Omówienie istoty odpowiedzialności „IN SOLIDUM”: w jakich przepisach została zastosowana, na czym polega i dlaczego jest korzystna dla wierzyciela?

Zdolność do czynności prawnych

Artykuł wskazuje przesłanki warunkujące nabycie i utratę zdolności do czynności prawnych przez osoby fizyczne, osoby prawne i inne jednostki organizacyjne.

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »