Prowadzenie portalu internetowego – PKD, podatki i rejestracja firmy

Kiedy prowadzenie portalu internetowego jest działalnością gospodarczą?

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Jeżeli więc właściciel portalu regularnie publikuje treści, rozwija serwis, pozyskuje ruch, zawiera umowy reklamowe albo uczestniczy w programach partnerskich i uzyskuje z tego przychody, najczęściej będzie to działalność gospodarcza.

Na gruncie podatku dochodowego przychody z takiej aktywności mogą być zaliczane do pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Definicję pozarolniczej działalności gospodarczej zawiera art. 5a pkt 6 tej ustawy. Przepis ten wymaga, aby działalność była zarobkowa, prowadzona we własnym imieniu, zorganizowana i ciągła, a uzyskiwane przychody nie były zaliczane do innych źródeł przychodów.

W praktyce jednorazowe, incydentalne wpływy z reklamy mogą wymagać innej kwalifikacji, ale stałe prowadzenie portalu internetowego z reklamami, afiliacją albo sprzedażą powierzchni reklamowej zwykle uzasadnia rejestrację firmy. Jeżeli model działania jest zbliżony do e-commerce, warto porównać także obowiązki opisane przy temacie rejestracja działalności online.

Jak zarejestrować firmę prowadzącą portal internetowy?

Osoba fizyczna zakładająca jednoosobową działalność gospodarczą składa wniosek CEIDG-1. Podstawę funkcjonowania CEIDG stanowią art. 17–24 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy. Wniosek można złożyć elektronicznie przez CEIDG albo przez biznes.gov.pl, a także w urzędzie gminy.

We wniosku CEIDG-1 wskazuje się między innymi firmę przedsiębiorcy, adresy, datę rozpoczęcia działalności, kody PKD, formę opodatkowania podatkiem dochodowym, rachunek bankowy oraz dane potrzebne do zgłoszeń do ZUS i urzędu skarbowego. Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CEIDG wpis do CEIDG podlega dokonaniu nie później niż następnego dnia roboczego po dniu wpływu poprawnego wniosku.

Wniosek CEIDG nie załatwia jednak wszystkich obowiązków. Jeżeli przedsiębiorca chce albo musi być podatnikiem VAT czynnym, powinien złożyć zgłoszenie VAT-R zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Przy świadczeniu usług dla kontrahentów z innych państw UE może być potrzebna rejestracja VAT-UE na podstawie art. 97 ustawy o VAT.

Jakie PKD wybrać dla portalu internetowego?

PKD służy opisowi rodzaju działalności, ale nie przesądza automatycznie o stawce podatku ani o klasyfikacji usługi dla ryczałtu. Do opodatkowania ryczałtem istotna jest najczęściej klasyfikacja PKWiU, a nie sam kod PKD.

Dla działalności polegającej na prowadzeniu portalu internetowego najczęściej rozważa się działalność odpowiadającą dotychczasowemu PKD 63.12.Z – Działalność portali internetowych. Jeżeli przedsiębiorca nie tylko prowadzi własny portal, ale także pośredniczy w sprzedaży miejsca reklamowego albo wykonuje szersze usługi reklamowe, może być potrzebne wskazanie także kodów związanych z reklamą, w tym dotychczasowego PKD 73.12.C – Pośrednictwo w sprzedaży miejsca na cele reklamowe w mediach elektronicznych. Wybór zależy od rzeczywistego zakresu czynności.

Od 1 stycznia 2025 r. obowiązuje Polska Klasyfikacja Działalności PKD 2025 wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2024 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności. Przy nowej rejestracji należy korzystać z aktualnej wyszukiwarki kodów dostępnej w CEIDG albo na stronach GUS. Jeżeli system wskazuje odpowiednik kodu z PKD 2007, warto sprawdzić, czy opis faktycznie obejmuje prowadzenie portalu, sprzedaż powierzchni reklamowej, afiliację lub inne planowane usługi.

PKWiU a przychody z reklam na portalu

Dla ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych kluczowe znaczenie ma to, jaką usługę przedsiębiorca faktycznie świadczy i jak jest ona klasyfikowana według PKWiU. Przy portalu internetowym mogą wystąpić co najmniej dwa różne modele:

Jeżeli klasyfikacja jest niepewna, można wystąpić do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi o informację klasyfikacyjną. W sprawach podatkowych warto także rozważyć wniosek o interpretację indywidualną na podstawie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. Interpretacja nie ustala sama klasyfikacji statystycznej, ale może chronić podatnika, jeżeli opis usługi i przyjęta klasyfikacja są prawidłowe.

Jaka forma opodatkowania będzie najlepsza?

Przedsiębiorca prowadzący portal internetowy może najczęściej wybrać jedną z trzech form opodatkowania podatkiem dochodowym: skalę podatkową, podatek liniowy albo ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Wybór zależy od poziomu przychodów, kosztów, prawa do ulg, rozliczenia z małżonkiem, składki zdrowotnej i charakteru usług.

Skala podatkowa

Skala podatkowa wynika z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatek wynosi 12% podstawy obliczenia podatku do 120 000 zł oraz 32% od nadwyżki ponad 120 000 zł. Przy skali podatkowej stosuje się kwotę zmniejszającą podatek przewidzianą w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT, co odpowiada kwocie wolnej 30 000 zł.

Skala podatkowa bywa korzystna, gdy przedsiębiorca ma wysokie koszty, chce korzystać z ulg podatkowych, planuje wspólne rozliczenie z małżonkiem albo przewiduje dochód mieszczący się w pierwszym progu. Koszty uzyskania przychodów rozlicza się na zasadach art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, czyli muszą pozostawać w związku z przychodem albo zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodu i nie mogą być wyłączone przez art. 23 tej ustawy.

Podatek liniowy 19%

Podatek liniowy reguluje art. 30c ustawy o PIT. Stawka wynosi 19% dochodu niezależnie od jego wysokości. Ta forma może być opłacalna przy wyższych dochodach, zwłaszcza gdy przedsiębiorca nie korzysta z preferencji dostępnych przy skali podatkowej.

Należy jednak pamiętać o ograniczeniu z art. 9a ust. 3 ustawy o PIT. Podatnik traci prawo do podatku liniowego w danym roku, jeżeli uzyska z działalności gospodarczej przychody ze świadczenia usług na rzecz obecnego albo byłego pracodawcy odpowiadających czynnościom wykonywanym u niego w ramach stosunku pracy w tym samym roku podatkowym.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Ryczałt reguluje ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zgodnie z art. 6 ust. 1 tej ustawy ryczałtem mogą być opodatkowane przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli podatnik spełnia warunki ustawowe. Limit przychodów uprawniający do ryczałtu wynika z art. 6 ust. 4 tej ustawy i wynosi równowartość 2 000 000 euro w poprzednim roku podatkowym.

Ryczałt jest podatkiem od przychodu, a nie od dochodu. Oznacza to, że nie pomniejsza się podstawy opodatkowania o koszty, na przykład hosting, domeny, zakup treści, sprzęt, podwykonawców czy kampanie reklamowe. Może być korzystny przy niskich kosztach, ale ryzykowny przy dużych nakładach.

Stawka ryczałtu zależy od rodzaju usługi. Dla usług reklamowych i usług badania rynku i opinii publicznej ustawodawca przewiduje stawkę określoną w art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. o ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Jeżeli jednak przedsiębiorca jedynie sprzedaje czas lub miejsce reklamowe na własnym portalu, w praktyce analizuje się klasyfikację PKWiU 63.11.30.0 i możliwość zastosowania zasad właściwych dla tej usługi. Bez potwierdzenia klasyfikacji nie warto automatycznie zakładać najniższej stawki.

VAT przy reklamach i programach partnerskich

Podstawową zasadę opodatkowania VAT określa art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT: opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Udostępnienie miejsca reklamowego na portalu albo świadczenie usług reklamowych może być usługą w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Podatnik może korzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT, jeżeli wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym 200 000 zł, co wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Podatnik rozpoczynający działalność w trakcie roku stosuje limit proporcjonalnie na podstawie art. 113 ust. 9 ustawy o VAT. Zwolnienie nie zawsze będzie jednak praktyczne, zwłaszcza przy usługach dla kontrahentów zagranicznych.

Jeżeli odbiorcą usługi jest podatnik z innego państwa UE albo spoza UE, trzeba ustalić miejsce świadczenia. Dla usług świadczonych na rzecz podatnika zasadą jest art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej. W relacjach z kontrahentami z UE może to oznaczać obowiązek rejestracji VAT-UE i składania informacji podsumowujących, o których mowa w art. 100 ust. 1 ustawy o VAT.

Przy współpracy z globalnymi platformami reklamowymi trzeba sprawdzić, kto jest formalnym nabywcą usługi, gdzie ma siedzibę i jakie dane widnieją w dokumentach rozliczeniowych. To samo dotyczy modeli afiliacyjnych, marketplace i prowizji od sprzedaży. Jeżeli portal łączy reklamę z pośrednictwem w sprzedaży produktów, pomocny może być kontekst opisany w artykule o rozliczeniach przez Internet i modelu dropshippingu a podatkach.

Jak wybrać formę opodatkowania w praktyce?

Najpierw należy oszacować przychody, koszty i rodzaj usług. Jeżeli portal generuje przychody z reklam, a koszty są niskie, ryczałt może być atrakcyjny, ale tylko przy prawidłowej klasyfikacji i właściwej stawce. Jeżeli koszty są istotne, bardziej racjonalna może być skala podatkowa albo podatek liniowy.

Oświadczenie o wyborze podatku liniowego albo ryczałtu składa się zasadniczo do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnięto pierwszy przychód z działalności w roku podatkowym. Wynika to odpowiednio z art. 9a ust. 2 ustawy o PIT oraz art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Jeżeli pierwszy przychód osiągnięto w grudniu, termin upływa z końcem roku podatkowego.

Wybór formy opodatkowania można wskazać już we wniosku CEIDG-1. Jeżeli przedsiębiorca nie złoży skutecznego oświadczenia o wyborze podatku liniowego albo ryczałtu, co do zasady rozlicza się według skali podatkowej.

Co można zaliczyć do kosztów przy skali i podatku liniowym?

Przy skali podatkowej i podatku liniowym można rozliczać koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. W przypadku portalu internetowego mogą to być przykładowo opłaty za domeny, hosting, serwery, systemy mailingowe, narzędzia analityczne, zakup tekstów, grafiki, usługi programistyczne, reklama własnego portalu, część kosztów sprzętu komputerowego oraz obsługa księgowa.

Każdy koszt powinien być udokumentowany i związany z działalnością. Nie można odliczać wydatków wyłączonych z kosztów przez art. 23 ustawy o PIT ani wydatków prywatnych. Przy sprzęcie używanym częściowo prywatnie i częściowo firmowo trzeba zachować ostrożność i stosować proporcję odpowiadającą rzeczywistemu wykorzystaniu.

Obowiązki prawne portalu internetowego poza podatkami

Prowadzenie portalu internetowego może wiązać się także z obowiązkami poza podatkami. Jeżeli portal świadczy usługi drogą elektroniczną, zastosowanie ma ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną. Art. 8 ust. 1 tej ustawy nakłada na usługodawcę obowiązek określenia regulaminu świadczenia usług drogą elektroniczną, gdy usługi są świadczone na podstawie regulaminu.

Jeżeli portal przetwarza dane osobowe użytkowników, na przykład przez formularz kontaktowy, newsletter, konto użytkownika albo komentarze, trzeba stosować rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679, czyli RODO. Podstawy prawne przetwarzania danych określa art. 6 ust. 1 RODO, a obowiązek informacyjny wobec osoby, której dane dotyczą, wynika z art. 13 RODO.

Przy wysyłce newslettera lub informacji handlowych trzeba uwzględnić art. 10 ust. 1 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, który zakazuje przesyłania niezamówionej informacji handlowej skierowanej do oznaczonego odbiorcy będącego osobą fizyczną za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Dodatkowo art. 398 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej reguluje używanie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i automatycznych systemów wywołujących do celów przesyłania informacji handlowych lub marketingu bezpośredniego.

FAQ

Czy do prowadzenia portalu z reklamami zawsze trzeba zakładać działalność gospodarczą?

Nie zawsze, ale jeżeli działalność jest zarobkowa, zorganizowana i ciągła, spełnia przesłanki z art. 3 ustawy – Prawo przedsiębiorców. Regularne prowadzenie portalu, zawieranie umów reklamowych i stałe uzyskiwanie przychodów zwykle przemawiają za rejestracją firmy.

Czy kod PKD decyduje o stawce ryczałtu?

Nie. PKD opisuje rodzaj działalności dla celów ewidencyjnych. Dla ryczałtu decydujące znaczenie ma rodzaj faktycznie świadczonej usługi i jej klasyfikacja PKWiU, ponieważ stawki ryczałtu określa art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Czy przychodów z reklam internetowych można rozliczać ryczałtem?

Tak, ale trzeba ustalić właściwą stawkę. Inaczej może być klasyfikowana sprzedaż miejsca reklamowego na własnym portalu, a inaczej kompleksowa usługa reklamowa. Przy wątpliwościach warto uzyskać informację klasyfikacyjną GUS i interpretację indywidualną.

Kiedy podatek liniowy 19% jest korzystniejszy od skali podatkowej?

Podatek liniowy może być korzystny przy wyższych dochodach, zwłaszcza powyżej progu 120 000 zł, jeżeli przedsiębiorca nie korzysta z preferencji dostępnych przy skali. Trzeba jednak uwzględnić składkę zdrowotną, brak części ulg oraz ograniczenie z art. 9a ust. 3 ustawy o PIT dotyczące usług dla byłego lub obecnego pracodawcy.

Czy trzeba rejestrować się do VAT, gdy reklamy kupuje firma z UE?

Nawet przy korzystaniu ze zwolnienia podmiotowego z VAT trzeba sprawdzić obowiązki przy usługach dla kontrahentów z UE. Jeżeli miejscem świadczenia jest państwo nabywcy na podstawie art. 28b ustawy o VAT, może być potrzebna rejestracja VAT-UE zgodnie z art. 97 ustawy o VAT i składanie informacji podsumowujących.

Źródła

• Art. 3, art. 17–24 i art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców oraz ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy.
• Art. 5a pkt 6, art. 9a ust. 2–3, art. 10 ust. 1 pkt 3, art. 22 ust. 1, art. 23, art. 27 ust. 1 i art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
• Art. 6 ust. 1 i ust. 4, art. 9 ust. 1 oraz art. 12 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
• Art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 28b ust. 1, art. 96 ust. 1, art. 97, art. 100 ust. 1 i art. 113 ust. 1 oraz ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
• Art. 8 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną.
• Art. 6 ust. 1 i art. 13 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679, czyli RODO.
• Art. 398 ust. 1 ustawy z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej.
• Art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2024 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności.