Wyjazdy zagraniczne dziecka, konsultacja psychologiczna, chrzest, współdecydowanie rodziców

Zakres Państwa władzy rodzicielskiej

Z przedstawionego fragmentu orzeczenia wynika, że posiadam pełnię władzy rodzicielskiej w sprawach innych niż edukacja i zdrowie, w których ojciec zachowuje ograniczoną władzę wymagającą współdecydowania. Oznacza to, że w większości codziennych spraw mogę podejmować decyzje samodzielnie.

Wyjazdy zagraniczne dziecka

Wyjazdy na wakacje, weekendy czy ferie co do zasady nie należą do kategorii spraw dotyczących ani edukacji, ani zdrowia. Mogę więc samodzielnie decydować o wyjazdach dziecka poza granice kraju, o ile:

• mają charakter czasowy i turystyczny,

• nie naruszają prawa dziecka do kontaktów z drugim rodzicem.

Zgoda ojca nie jest wymagana na zwykłe wyjazdy wakacyjne lub weekendowe. Należy jednak pamiętać, że niektóre państwa mogą wymagać okazania zgody drugiego rodzica, zwłaszcza przy podróżach lotniczych poza strefę Schengen. Warto mieć przy sobie:

• odpis orzeczenia sądu,

• ewentualnie notarialną zgodę, jeśli wymaga tego kierunek podróży,

• dla bezpieczeństwa – pisemną zgodę drugiego rodzica.

W polskim orzecznictwie zdarzają się jednostkowe stanowiska, według których wyjazd może mieć wpływ na edukację lub zdrowie (np. wybór kraju o podwyższonym ryzyku chorób). W takich wyjątkowych przypadkach sądy wskazywały, że zgoda drugiego rodzica jest potrzebna.

Konsultacja psychologiczna dziecka

Zakwalifikowanie wizyty u psychologa zależy od jej charakteru.

• Wizyty krótkoterminowe o charakterze wspierającym (np. adaptacyjne, wychowawcze, emocjonalne) nie są uznawane za sprawy dotyczące zdrowia dziecka. Mogę więc podjąć taką decyzję samodzielnie.

• Rozpoznanie zaburzenia psychicznego, rozpoczęcie terapii lub leczenia psychiatrycznego jest już sprawą istotną z zakresu zdrowia, wymagającą zgody obojga rodziców.

Jeżeli ojciec odmówi zgody, mogę wnieść do sądu opiekuńczego wniosek o rozstrzygnięcie o istotnej sprawie dziecka zgodnie z art. 97 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Chrzest dziecka

Chrzest jest uznawany w doktrynie i orzecznictwie za czynność o istotnym znaczeniu dla dziecka, ponieważ dotyczy wyboru kierunku wychowania religijnego. W tej sytuacji, mimo że wyrok nie wskazuje wprost na „wychowanie religijne”, przyjmuje się, że chrzest wymaga zgody obojga rodziców.

W razie braku porozumienia mogę złożyć do sądu opiekuńczego wniosek o wyrażenie zgody na chrzest, powołując się na:

• dotychczasową praktykę wychowawczą,

• interes dziecka,

• brak merytorycznych podstaw odmowy ze strony ojca poza jego przekonaniami.

W przypadku wątpliwości dopuszczalne jest skierowanie zapytania do sądu opiekuńczego z podaniem sygnatury akt.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59