Zakaz zbliżania się, eksmisja i obrona w sprawie o znęcanie

Zakaz zbliżania się i podstawa prawna

Obowiązuje Pana zakaz zbliżania się do partnerki oraz jej małoletniego syna. Musi Pan go bezwzględnie przestrzegać, nawet jeśli mieszkanie jest Pana własnością. Zakaz ten stosowany jest na podstawie art. 11a ustawy o przeciwdziałaniu przemocy domowej:

„Jeżeli osoba stosująca przemoc domową wspólnie zajmująca mieszkanie swoim zachowaniem polegającym na stosowaniu przemocy domowej czyni szczególnie uciążliwym wspólne zamieszkiwanie, osoba doznająca tej przemocy może żądać, aby sąd [...] zobowiązał ją do opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia lub zakazał zbliżania się do mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia.”

Zarzuty karne i ryzyko wyroku

Wobec Pana toczy się postępowanie karne o znęcanie się nad partnerką oraz jej synem. Do czasu prawomocnego wyroku pozostaje Pan niewinny.

Zgodnie z art. 207 Kodeksu karnego:

• kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub inną osobą w stosunku zależności, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat,

• kto znęca się nad osobą nieporadną ze względu na wiek, stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat.

Ryzyko kary jest więc poważne. Dlatego należy podjąć aktywną obronę – wskazać sądowi adres do korespondencji, aby nie stracić prawa odbioru pism, oraz przedstawić dowody świadczące o braku przemocy, np. zeznania świadków, nagrania, wiadomości SMS czy rozmowy z komunikatorów.

Powrót do mieszkania i możliwe konsekwencje

Po upływie 14 dniowego zakazu zbliżania się może Pan wrócić do swojego mieszkania. Jednak w przypadku wyroku skazującego sąd może dodatkowo orzec środek karny w postaci nakazu opuszczenia lokalu, nawet na okres od 1 roku do 10 lat. W takim wypadku nie będzie Pan mógł korzystać ze swojej własności.

Eksmisja partnerki

Pomimo zakazu i ewentualnych orzeczeń sądu karnego, jako właściciel mieszkania ma Pan prawo domagać się jego wydania i złożyć pozew o eksmisję partnerki oraz jej dzieci.

W tym celu należy:

1. pisemnie wezwać partnerkę do opuszczenia mieszkania w określonym terminie,

2. po bezskutecznym upływie terminu złożyć pozew do sądu rejonowego o nakazanie opróżnienia lokalu.

Należy jednak pamiętać o kwestii opieki nad wspólną córką – sąd będzie brał pod uwagę dobro dziecka przy rozpatrywaniu sprawy.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553
2. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy domowej - Dz.U. 2005 nr 180 poz. 1493