Mamy 11 498 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zwolnienie zajętego rachunku bankowego spod egzekucji

Autor: Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 15.11.2015

Czy komornik miał prawo zająć konto mojego męża, mimo że tylko ja jestem dłużniczką? Owszem, mam do tego konta pełnomocnictwo, bo mąż pracuje za granicą i ustanowił mnie pełnomocnikiem, abym mogła wypłacać jego pensję tutaj w kraju. Dzisiaj będąc w banku, dowiedziałam się, że konto jest zajęte przez komornika, mimo że nie jest to moje konto. Dług, jaki mam, powstał jeszcze zanim się pobraliśmy. Czy komornik ma prawo zająć konto męża, mimo że tylko ja jestem dłużnikiem? Na to konto wpływają tylko pieniądze zarobione przez męża, ja nie pracuję.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Są dwie konstrukcje – może być Pani współwłaścicielem konta lub pełnomocnikiem konta. Pełnomocnikowi rachunku nie przysługuje prawo do zgromadzonych na nim pieniędzy, więc nie podlegają one zajęciu w przypadku egzekucji prowadzonej przeciwko niemu. Jeśli jednak komornik zajął konto, mąż ma prawo do wytoczenie powództwa o zwolnienie zajętego rachunku spod egzekucji. Można je złożyć w terminie miesiąca.

 

Istotne jest także, czy komornik, wysyłając pismo do banku, wskazał zajęcie konta męża, czy tylko zajęcie na Pani nazwisko.

 

Powództwo przewidziane w art. 841 z reguły jest wytaczane w razie skierowania egzekucji do rzeczy ruchomej będącej we władaniu dłużnika, a stanowiącej własność osoby trzeciej. Powództwo to służy też często zwolnieniu od zajęcia przedmiotu zajętego przez organ egzekucyjny w trybie zabezpieczenia roszczenia pieniężnego (art. 747 pkt 1). W drodze omawianego powództwa ochronie podlega prawo własności (współwłasności), użytkowanie wieczyste, użytkowanie ruchomości lub praw, spółdzielcze prawo własnościowe do lokalu, szeroko rozumiane wierzytelności, rachunki bankowe i inne prawa majątkowe, np. z zakresu własności intelektualnej (por. wyrok SN z 17 kwietnia 2002 r., IV CKN 986/00, LexPolonica). Ograniczone prawa rzeczowe, jakimi są zastaw i hipoteka, nie mogą być naruszone w rozumieniu art. 841 przez skierowanie do nich egzekucji, skoro chronione są w egzekucji w inny sposób (por. uwagi do art. 1030, 1034, 1036).

 

Powództwa przeciwegzekucyjne składa się w sądzie, w którego okręgu prowadzona jest egzekucja.

 

Powództwo o zwolnienie od egzekucji dopuszczalne jest po dokonaniu wszczęcia egzekucji przez zajęcie przedmiotu, którego wyłączenia spod egzekucji domaga się powód. Powództwo wniesione wcześniej podlega oddaleniu jako przedwczesne.

 

Nie jest osobą trzecią w rozumieniu art. 841 § 1 osoba, przeciwko której – jako dłużnikowi – została skierowana egzekucja (uchwała SN z 17 października 1995 r., III CZP 143/95, OSNC 1996, nr 2, poz. 24), ani też osoba wymieniona w klauzuli wykonalności jako odpowiadająca w sposób ograniczony z określonych przedmiotów albo do wysokości ich wartości (E. Wengerek: Postępowanie zabezpieczające i egzekucyjne. Komentarz, s. 298).

 

Właścicielowi nieruchomości, niebędącemu stroną procesu posesoryjnego, nie przysługuje roszczenie z art. 841 § 1 o zwolnienie od egzekucji, której przedmiotem jest przywrócenie naruszonego posiadania przejścia przez tę nieruchomość (uchwała SN z 21 stycznia 1976 r., III CZP 92/75, OSNCP 1976, nr 9, poz. 189).

 

W razie skierowania egzekucji do rzeczy obciążonej zastawem, zastawnik jest osobą trzecią w rozumieniu art. 841 § 1 (wyrok SN z 29 listopada 2001 r., V CKN 616/00, OSNC 2002, nr 7-8, poz. 105). W glosie do tego wyroku trafnie zaznaczono, że art. 841 daje ochronę tym wierzycielom, których prawa doznałyby uszczerbku w egzekucji, jeśli jednak prawa wierzyciela – a tak jest w przypadku wierzyciela zastawniczego – chronią przepisy szczególne dotyczące egzekucji, nie można mówić o naruszeniu jego praw, a tym samym nie przysługuje mu uprawnienie do zwolnienia przedmiotu zastawu od egzekucji w drodze powództwa. Zastawnik dopóki nie złoży oświadczenia o przejęciu przedmiotu zastawu na własność, na podstawie art. 22 ustawy z 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (Dz. U. Nr 149, poz. 703), dopóty nie jest uprawniony do żądania zwolnienia przedmiotu zastawu z egzekucji na podstawie art. 841. W takim przypadku może skutecznie dochodzić ochrony swych praw na podstawie art. 1034 w zw. z art. 1030 (P. Lis, M. Strzeszyński: Glosa do wyroku SN z 29 listopada 2001 r., V CKN 616/00, MoP 2002, nr 18, s. 859).

 

W innej glosie do tego orzeczenia podkreślono, że jeżeli wniosek o wszczęcie egzekucji z przedmiotu zastawu pochodzi od zastawnika, to zajmuje on w postępowaniu egzekucyjnym pozycję wierzyciela egzekwującego. Zastawnik zatem jest osobą trzecią w postępowaniu egzekucyjnym tylko w wypadku prowadzenia egzekucji z przedmiotu zastawu na wniosek innego wierzyciela zastawcy. Zastawnik może skorzystać z prawa zastawu w egzekucji z przedmiotu zastawu wszczętej na wniosek innego wierzyciela. Należność zastawnika będzie mogła być uwzględniona w planie podziału sumy uzyskanej z takiej egzekucji. Wykonanie planu podziału co do należności zastawnika jednak uzależnione jest od przedstawienia przez niego tytułu wykonawczego (art. 1032 w zw. z art. 1034). Możliwość taka, zwłaszcza w świetle zasady jednotorowości dochodzenia roszczeń, pozbawia zastawnika prawa do wytoczenia powództwa z art. 841 przeciwko innemu wierzycielowi zastawcy, prowadzącemu egzekucję z przedmiotu zastawu (A. Marciniak: Glosa do wyroku SN z 29 listopada 2001 r., V CKN 616/00, OSP 2003, nr 4, poz. 51).

 

Jeżeli w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przeciwko sprzedawcy został zajęty przedmiot sprzedaży, kupujący jest uprawnionym warunkowo, a więc może wykonywać wszelkie czynności procesowe, które zmierzają do zachowania jego prawa, może zatem wnieść powództwo z art. 841. Konsekwencją przyznania właścicielowi prawa wniesienia powództwa ekscydencyjnego jest przyznanie takiego prawa współwłaścicielowi. W razie naruszenia prawa współwłaściciela może on żądać ograniczenia egzekucji do udziału należącego do dłużnika egzekwowanego (art. 846 i 1004). Inaczej jest w wypadku współwłasności łącznej, np. majątku wspólników spółki cywilnej. Wspólnik takiej spółki, przeciwko któremu wydano tytuł wykonawczy, może wnieść powództwo ekscydencyjne tylko wtedy, gdy egzekucja z majątku wspólnego wspólników nie jest prowadzona na podstawie tytułu egzekucyjnego wydanego przeciwko wszystkim wspólnikom (art. 778) [W. Kowalski: Osoba trzecia w rozumieniu art. 841 K.p.c., s. 83).

 

Zajęcie wspólnego rachunku ma skutki identyczne z wezwaniem banku do spełnienia świadczenia przez któregokolwiek ze współposiadaczy. Bank „przekazujący” kwotę na pokrycie należności w trybie art. 889 pkt 1 spełnia swoje świadczenie ze skutkiem dla wszystkich współposiadaczy jako wierzycieli solidarnych. W omawianym przypadku współposiadaczom dotkniętym skutkami zajęcia rachunku pozostaje wystąpienie przeciwko wierzycielowi współposiadacza dotkniętego egzekucją z powództwem ekscydencyjnym (W. Pyzioł: Wspólny rachunek bankowy, s. 75).

 

Kwestia, czy powództwo ekscydencyjne może wytoczyć również małżonek dłużnika, jest sporna. Zagadnienie legitymacji małżonka dłużnika do wytoczenia powództwa przewidzianego w art. 841 rozważyć należy w dwóch sytuacjach, a mianowicie:

 

a. w razie skierowania egzekucji do majątku osobistego małżonka dłużnika na podstawie tytułu wykonawczego ograniczającego jego odpowiedzialność do majątku wspólnego; jest to więc sytuacja, w której przeciwko małżonkowi dłużnika wierzyciel dysponuje klauzulą wykonalności nadaną na podstawie art. 787.

b. w razie skierowania egzekucji do majątku wspólnego na podstawie tytułu wykonawczego wydanego wyłącznie przeciwko dłużnikowi.

 

Ad. a. Rozważając pierwszą z sytuacji, należy zwrócić uwagę na konieczność rozróżnienia dopuszczalności zajęcia danego przedmiotu od odpowiedzialności majątkiem wspólnym za długi jednego z małżonków pozostającego w ustawowym ustroju wspólności majątkowej (por. uwagi do art. 787). Przepisem, który określa, z jakiego majątku wierzyciel może prowadzić egzekucję na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przeciwko dłużnikowi pozostającemu w związku małżeńskim, jest art. 7761. Z przepisu tego, który pozwala na prowadzenie egzekucji nie tylko z majątku osobistego dłużnika pozostającego w związku małżeńskim, ale także z innych składników, wynika, że są to składniki majątkowe, z których zwykle korzysta małżonek dłużnika (pobrane przez dłużnika wynagrodzenie za pracę, dochody uzyskane z prowadzenia przez dłużnika innej działalności zarobkowej oraz korzyści uzyskane z jego praw autorskich i praw pokrewnych, praw własności przemysłowej oraz innych praw twórcy). Prowadzenie zatem egzekucji z takich składników jest uzasadnione (szerzej – por. uwagi do art. 7761). Uzyskanie przez wierzyciela klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika umożliwia zajęcie przedmiotów objętych małżeńską wspólnością ustawową. Do zajęcia mienia ruchomego dłużnika, wchodzącego w skład majątku objętego wspólnością ustawową, wystarczy jednak tytuł wykonawczy wydany jedynie przeciwko dłużnikowi. Pogląd taki wyraził Sąd Najwyższy w uchwale składu 7 sędziów mającej moc zasady prawnej z 30 czerwca 1987 r. (III CZP 41/86, OSNCP 1988, nr 1, poz. 3). We wcześniejszej uchwale z 21 sierpnia 1975 r. (III CZP 59/75, OSNCP 1976, nr 4, poz. 81) Sąd Najwyższy uznał, że małżonek dłużnika nie może w drodze powództwa, przewidzianego w art. 841 § 1, żądać zwolnienia od egzekucji przedmiotu wchodzącego w skład majątku wspólnego i znajdującego się we wspólnym władaniu małżonków tylko na tej podstawie, że wierzyciel nie uzyskał przeciwko niemu klauzuli wykonalności w trybie art. 787. W omawianym przypadku małżonek dłużnika objęty jest tytułem wykonawczym, tyle że jego odpowiedzialność ograniczona jest do majątku wspólnego. Niedopuszczalne jest więc zajęcie przedmiotów stanowiących majątek osobisty małżonka dłużnika. Skierowanie egzekucji – wbrew temu zakazowi – do majątku osobistego małżonka dłużnika niewątpliwie narusza jego prawa. W takiej sytuacji małżonka dłużnika należy traktować jako osobę trzecią w rozumieniu art. 841. Takie stanowisko zajmuje część przedstawicieli doktryny (J. Krajewski: Procesowa ochrona praw małżonka przed egzekucją prowadzoną przeciwko jego współmałżonkowi, s. 160; A. Napiórkowski: „Powództwo ekscydencyjne małżonka dłużnika”, s. 3-214; H. Mądrzak: „Przymusowe zaspokojenie wierzyciela z tytułu długu jednego z małżonków”, s. 131 i n.; M. Marciniak: „Postępowanie egzekucyjne w sprawach cywilnych”, s. 191).

 

Za przyznaniem małżonkowi dłużnika legitymacji do wytoczenia powództwa o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji na podstawie art. 841 wypowiedział się także Sąd Najwyższy, dając temu wyraz w następujących orzeczeniach:

 

  • W klauzuli wykonalności wydanej w trybie art. 787 sąd stwierdza zgodnie z tym przepisem, że odpowiedzialność małżonka dłużnika ograniczona jest do „majątku objętego wspólnością majątkową”, bez szczegółowego wymieniania przedmiotów majątkowych objętych tą wspólnością. Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego opartego na tytule egzekucyjnym z klauzulą wykonalności z art. 787 zajęto przedmiot wchodzący w skład majątku odrębnego (obecnie: osobistego) małżonka dłużnika, to małżonek ten może wytoczyć powództwo z art. 841 § 1 o zwolnienie tego przedmiotu od egzekucji (post. SN z 11 czerwca 1969 r., II CZ 61/69, OSNCP 1970, nr 4, poz. 65 z glosą K. Korzana, OSP 1971, nr 3, poz. 57).
  • W wypadku prowadzenia egzekucji niezgodnie z art. 787 małżonek dłużnika jest osobą trzecią, skoro nie jest dłużnikiem w zakresie majątku odrębnego (obecnie: osobistego) [z uzasadnienia wyroku SN z 24 marca 1972 r., I CR 35/72, OSNCP 1972, nr 10, poz. 179, z glosą J. Klimowicza, NP 1973, nr 10, s. 1480].
  • Małżonek dłużnika, przeciwko któremu nadano klauzulę wykonalności z ograniczeniem odpowiedzialności do majątku objętego wspólnością małżeńską, w zakresie majątku nieobjętego tą wspólnością nie staje się dłużnikiem. W stosunku do wierzyciela oraz swego małżonka-dłużnika jest on w wyżej wskazanym zakresie „osobą trzecią” w rozumieniu art. 841 w wypadku skierowania egzekucji do przedmiotów stanowiących jego odrębny (obecnie osobisty) majątek (post. SN z 16 stycznia 1968 r., II PZ 1/68, OSPiKA 1968, nr 11, poz. 241).
  • W klauzuli wykonalności wydanej w trybie art. 787 sąd stwierdza zgodnie z tym przepisem, że odpowiedzialność małżonka dłużnika ograniczona jest do „majątku objętego wspólnością majątkową”, bez szczegółowego wymieniania przedmiotów majątkowych objętych tą wspólnością. Jeżeli w toku postępowania egzekucyjnego opartego na tytule egzekucyjnym opatrzonym klauzulą wykonalności z art. 787 zajęto przedmiot wchodzący w skład majątku odrębnego (obecnie osobistego) małżonka dłużnika, to małżonek ten może wytoczyć powództwo z art. 841 § 1 o zwolnienie tego przedmiotu od egzekucji (post. z 11 czerwca 1969 r., II CZ 61/69, OSNCP 1970, nr 4, poz. 65).
  • W wypadku gdy wierzyciel, którego dłużnikiem jest tylko jedno z małżonków (art. 41 k.r.o.), skierował egzekucję do określonego przedmiotu jako należącego wyłącznie do jego dłużnika, a drugie z małżonków wytoczyło na podstawie art. 841 powództwo o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji, twierdząc, że przedmiot ten wchodzi w skład jego majątku odrębnego (obecnie osobistego), sąd stwierdziwszy, że przedmiot ten jest objęty wspólnością ustawową, oddala powództwo. Jeżeli egzekucja wszczęta została bez uzyskania klauzuli wykonalności w trybie art. 787, współmałżonek dłużnika może się zwrócić do organu egzekucyjnego o umorzenie egzekucji na podstawie art. 825 pkt 3 (uchwała SN z 7 lutego 1967 r., III CZP 89/67, OSNCP 1969, nr 1, poz. 2 z glosami: J. Zamorskiego, NP 1970, nr 2 poz. 269, E. Wengerka i F. Zedlera, OSP 1970, nr 5, poz. 93).
  • Nie jest konieczne z punktu widzenia art. 787 ustalenie, że majątek wspólny faktycznie istnieje. Wyjaśnienie bowiem, czy i jakie przedmioty wchodzą w skład majątku wspólnego, należy do postępowania egzekucyjnego. Gdyby wierzyciel skierował egzekucję do majątku odrębnego (obecnie osobistego) małżonka dłużnika, to przysługiwać mu będzie prawo do wytoczenia powództwa przeciwegzekucyjnego z art. 841 (post. SN z 2 grudnia 1970 r., II CZ 122/70, OSNCP 1971, nr 6, poz. 112).

 

Część przedstawicieli doktryny kwestionuje legitymację małżonka dłużnika do wytoczenia powództwa ekscydencyjnego, przyjmując, że z chwilą wydania przeciwko niemu tytułu wykonawczego uzyskuje on w pełni status dłużnika egzekwowanego, może zatem bronić swych praw za pomocą środków przysługujących temu dłużnikowi, tzn. wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 825 pkt 3 (W. Siedlecki: Przegląd orzecznictwa SN, s. 407; E. Wengerek: Sądowe postępowanie egzekucyjne w sprawach cywilnych, s. 145 i 298; F. Zedler: Powództwo małżonka dłużnika o zwolnienie spod egzekucji, s. 1013; tenże: Powództwo o zwolnienie od egzekucji, s. 5 i s. 63; tenże: Dochodzenie roszczeń majątkowych od małżonków, s. 149; K. Korzan: Zakres odpowiedzialności majątkiem wspólnym oraz powództwo ekscydencyjne jako środek obrony małżonka dłużnika, s. 14; tenże: Sądowe postępowanie zabezpieczające i egzekucyjne w sprawach cywilnych, s. 222; tenże: Glosa do wyroku SN z 24 marca 1972 r., II CR 52/72, NP 1973, nr 11, s. 1698).

 

Sąd Najwyższy w postanowieniu z 13 czerwca 2001 r. (II CKN 498/00, „Gazeta Prawna” 2004, nr 236, s. 2) również wypowiedział się przeciwko przyznaniu małżonkowi dłużnika przymiotu osoby trzeciej w sytuacji, gdy przeciwko małżonkowi dłużnika nadana została klauzula wykonalności, stwierdzając, że małżonek dłużnika z chwilą nadania przeciwko niemu klauzuli wykonalności staje się dłużnikiem egzekwowanym. Przysługuje mu więc obrona za pomocą środków przewidzianych dla takiego dłużnika w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym. Ma on w szczególności możliwość wniesienia powództwa opozycyjnego (art. 840) oraz o umorzenie egzekucji (art. 825 pkt 3 K.p.c. i art. 53 ust. 3 Pr. bank.). Nie może natomiast przeciwdziałać prowadzeniu egzekucji z określonego przedmiotu naruszającej jego prawo, gdyż przestał już być osobą trzecią w rozumieniu art. 841.

 

Zwolennicy pierwszego z przedstawionych poglądów podnoszą, że środki procesowe przewidziane w Kodeksie postępowania cywilnego nie są przystosowane do badania kwestii materialnoprawnych. Wydaje się, że mimo uchylenia art. 7671, który dopuszczał badanie zagadnień materialnoprawnych w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na czynności komornika, pogląd ten jest mało przekonujący.

 

Przyznając małżonkowi dłużnika status osoby trzeciej, zrównuje się jego pozycję prawną z pozycją osoby, która nie jest uczestnikiem postępowania egzekucyjnego. Między tymi osobami występuje jednak zasadnicza różnica. Małżonek dłużnika przez to, że przeciwko niemu nadana została klauzula wykonalności, stał się dłużnikiem egzekwowanym, może więc korzystać ze środków obrony przewidzianych w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym, a więc może żądać umorzenia postępowania na podstawie art. 825 pkt 3. Możliwości takiej nie ma osoba trzecia, niebędąca uczestnikiem postępowania, przeciwko której egzekucja nie została wszczęta, a tylko nastąpiło zajęcie przedmiotu naruszające jej prawa. Dla takiej osoby ustawodawca przewidział ochronę w postaci powództwa o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji. Wysuwany przez A. Marciniaka (Postępowanie egzekucyjne w sprawach cywilnych, s. 191) argument mający przemawiać za przyznaniem małżonkowi dłużnika statusu osoby trzeciej, a mianowicie, że „zajęcie ruchomości znajdującej się w posiadaniu dłużnika, a będącej własnością osoby trzeciej jest prawnie skuteczne”, wydaje się, że w równym stopniu można odnieść też do osoby trzeciej, jak też do małżonka dłużnika. Okoliczność ta osłabia siłę tego argumentu. Ponadto zajęcie ruchomości stanowiącej własność małżonka dłużnika, a będącej we władaniu dłużnika, tylko o tyle jest „prawnie skuteczne”, że dokonane zostało w zgodzie z przepisami dotyczącymi zajęcia ruchomości (art. 845 § 2). Nie oznacza to, że małżonek dłużnika, przeciwko któremu prowadzona jest egzekucja, pozbawiony jest możliwości obrony, jaką dają mu art. 837 i 825 pkt 3. Konkludując, należy uznać, że małżonkowi dłużnika nie przysługuje przymiot osoby trzeciej w sytuacji, gdy przeciwko małżonkowi dłużnika nadana została klauzula wykonalności.

 

Ad. b. W sytuacji wymienionej w tym punkcie przedstawianych uwag małżonek dłużnika nie jest objęty tytułem wykonawczym, wierzyciel bowiem nie uzyskał przeciwko niemu klauzuli wykonalności w trybie art. 787. Gdyby mimo braku takiej klauzuli, egzekucja została wszczęta do majątku objętego wspólnością ustawową, małżonek dłużnika, który niewątpliwie ma w takiej sytuacji status osoby trzeciej, może skutecznie wytoczyć powództwo przewidziane w art. 841. Z podobną akcją obronną małżonek dłużnika mógłby wystąpić, gdyby egzekucją objęte zostały składniki jego majątku osobistego (por. uchwałę SN z 7 lutego 1968 r., III CZP 89/67, OSPiKA 1970, nr 5, poz. 93). Nie dotyczy to egzekucji skierowanej do pobranego przez dłużnika wynagrodzenia za pracę, dochodów uzyskanych z prowadzenia przez niego innej działalności zarobkowej oraz korzyści uzyskanych z jego praw autorskich i praw pokrewnych, praw własności przemysłowej oraz innych praw twórcy (art. 7761 § 1).

 

Reasumując, mąż musi złożyć powództwo o zwolnienie spod egzekucji konta bankowego. W jego imieniu może występować Pani jako pełnomocnik.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 1 - pięć =

»Podobne materiały

Zakończenie egzekucji komorniczej alimentów po wyroku o podwyższeniu alimentów

Od 2004 r. płacę alimenty przez komornika. W styczniu 2019 r. zapadł nowy wyrok: „Zasądzam alimenty w wysokości …, a to w miejsce alimentów zasądzonych w 1998 r., począwszy od 10.11.2018”. Obecna sytuacja przedstawia się następujący: płacę część komornikowi, a resztę wierzycielce.

 

Opłacanie alimentów bez pośrednictwa komornika i zmiana ich wysokości

Pięć lat temu rozwiodłem się z żoną, z którą mam dwoje dzieci. Płacę na nie alimenty (ściąga je komornik – są potrącane co miesiąc z mojego wynagrodzenia). Kwota ta jest niższa niż zasądzona (możliwie najwyższa zgodnie z obowiązującymi przepisami). Rośnie więc moje zadłużenie alimentacyjne ora

 

Spóźnione odwołanie od nakazu zapłaty

Otrzymałem sądowny nakaz zapłaty, a teraz komornik przeprowadził zajęcie ruchomości. Nie odwoływałem się od nakazu, ponieważ byłem bardzo chory. Czy mogę jeszcze wnieść spóźnione odwołanie od nakazu zapłaty?

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »