Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zmiany w przepisach bhp – część 2

Autor: Tadeusz M. Nycz • Opublikowane: 09.12.2009

W artykule autor kontynuuje omawianie nowelizacji działu dziesiątego Kodeksu pracy dokonanej z dniem 3 lipca 2009 r. na mocy ustawy z dnia 22 maja 2009 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 99, poz. 825).

Tadeusz M. Nycz

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

W pierwszej części niniejszego cyklu omówiłem zmiany przeprowadzone w dziale dziesiątym Kodeksu pracy dotyczące znowelizowanej treści art. 235 oraz nowo wprowadzonych przepisów art. 2351 i art. 2352.

 

Trybunał Konstytucyjny w powołanym wcześniej wyroku zakwestionował przede wszystkim nielegalność delegacji do wydania przepisu wykonawczego na podstawie art. 237 § 1 K.p. W związku z tym ustawodawca został zmuszony do przeredagowania tego przepisu.

 

Obecne brzmienie art. 237 § 1 K.p. zostało znacznie poszerzone, gdyż przepis składa się z 6 punktów, podczas gdy dotychczas były jedynie 3. Umocowanie Rady Ministrów zostało skonstruowane w sposób poprawny, niebudzący legislacyjnych wątpliwości.

 

Rada Ministrów została upoważniona do określenia w drodze rozporządzenia:

 

  • sposobu i trybu postępowania przy ustalaniu okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy oraz sposobu ich dokumentowania, a także zakresu informacji zamieszczanych w rejestrze wypadków przy pracy,
  • składu zespołu powypadkowego,
  • wykazu chorób zawodowych,
  • okresu, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej, pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym,
  • sposobu i trybu postępowania dotyczącego zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych,
  • podmiotów właściwych w sprawie rozpoznawania chorób zawodowych.

 

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Przy wydawaniu przepisów wykonawczych na podstawie art. 237 § 1 K.p. normodawca winien uwzględniać aktualną wiedzę w zakresie patagenezy i epidemiologii chorób powodowanych przez czynniki szkodliwe dla człowieka występujące w środowisku pracy oraz kierować się koniecznością zapobiegania występowaniu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

 

Ponadto w art. 237 K.p. dodano § 11 przewidujący upoważnienie dla Rady Ministrów do wydania przepisu wykonawczego określającego instytut medycyny pracy, do którego pracodawca przesyła zawiadomienie o skutkach choroby zawodowej, oraz termin, w jakim to powiadomienie winno być przesłane.

 

W ślad za przeprowadzoną nowelizacją art. 237 K.p., wydane zostało rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 589) obowiązujące od dnia 3 lipca 2009 r.

 

Rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych wydane zostało na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 i § 11 K.p., co oznacza niewyczerpanie w pełni delegacji ustawowej do wydania przepisu wykonawczego.

 

Regulacja ta obejmuje:

 

  • wykaz chorób zawodowych,
  • okres, w którym wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych upoważnia do rozpoznania choroby zawodowej, pomimo wcześniejszego zakończenia pracy w narażeniu zawodowym,
  • sposób i tryb postępowania dotyczący zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych,
  • podmioty właściwe w sprawach rozpoznawania chorób zawodowych,
  • wskazanie instytutu medycyny pracy, do którego pracodawca przesyła zawiadomienie, o którym mowa w art. 235 § 5 K.p.

 

Podejrzenie choroby zawodowej zgłasza się właściwemu państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu oraz właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy, których właściwość ustala się wedle miejsca, w którym praca jest lub była wykonywana przez pracownika lub według krajowej siedziby pracodawcy, w przypadku gdy dokumentacja dotycząca narażenia zawodowego jest gromadzona w tej siedzibie.

 

Rozwiązanie wskazane wyżej zmierza do tego, aby właściwy powiadomiony o podejrzeniu choroby zawodowej podmiot mógł dokonać w razie potrzeby zbadania stopnia narażenia zawodowego innych pracowników, niż ten, który został objęty zgłoszeniem.

 

Praktycznie przypadek właściwości według miejsca siedziby pracodawcy dotyczyć powinien sytuacji, gdy praca była wykonywana przejściowo w danym miejscu np. na budowie, która już nie istnieje.

 

Zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej powinno nastąpić niezwłocznie na stosownym formularzu – znormalizowanym w przepisach wydanych na podstawie art. 237 § 4 K.p., czyli przy zastosowaniu formularza określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 sierpnia 2002 r. w sprawie sposobu dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób (Dz. U. Nr 132, poz. 1121).

 

W razie ostrego przebiegu podejrzewanej choroby zawodowej, albo też podejrzenia, że choroba zawodowa była przyczyną śmierci pracownika, normodawca przewiduje dodatkowy obowiązek telefonicznego powiadomienia wskazanych organów PIP i PIS.

 

Bardziej szczegółowo, niż dotychczasowe przepisy, uregulowano kwestię zakresu postępowania dowodowego zmierzającego do rozpoznania choroby zawodowej. Obecnie, zgodnie z § 6 ust. 2 omawianego rozporządzenia, narażenie zawodowe podlega ocenie, przy dokonywaniu której uwzględnia się w odniesieniu do:

 

  • czynników chemicznych i fizycznych – rodzaj czynnika, wartość stężenia lub natężenia i średni czas narażenia zawodowego,
  • czynników biologicznych – rodzaj czynnika, ustalenie kontaktu, okres utajenia oraz stwierdzenie mechanizmu działania lub drogi szerzenia się czynnika, bez konieczności określenia stężenia tego czynnika,
  • czynników o działaniu uczulającym (alergenów) – rodzaj czynnika i stwierdzenie kontaktu z takim czynnikiem w czasie pracy, jeżeli występował on w środowisku pracy, narzędziach pracy, surowcach, półproduktach lub gotowych wyrobach, bez konieczności określania stężenia tego czynnika,
  • czynników o działaniu rakotwórczym – substancje i preparaty chemiczne zakwalifikowane do kategorii 1 na podstawie przepisów o substancjach i preparatach chemicznych, czynniki i procesy technologiczne o działaniu rakotwórczym wymienione w przepisach wydanych na podstawie art. 222 § 3 K.p. oraz pierwotna lokalizacje nowotworu i okres latencji,
  • sposobu wykonywania pracy – określenie stopnia obciążenia wysiłkiem fizycznym oraz chronometraż czynności, które mogą powodować nadmierne obciążenie odpowiednich narządów lub układów organizmu ludzkiego.

 

Uszczegółowione zostały także w § 6 ust. 5 zasady postępowania na wypadek, gdy zakres informacji zawarty w zebranych dokumentach nie jest wystarczający do wydania orzeczenia lekarskiego o rozpoznaniu lub o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej.

 

W takim przypadku lekarz przeprowadzający badanie poszkodowanego pracownika powinien wystąpić o uzupełnienie informacji do:

 

  • pracodawcy – w zakresie obejmującym przebieg oraz organizację pracy zawodowej pracownika lub byłego pracownika, w tym ustalenie wykonywania pracy w godzinach nadliczbowych, a także dane o narażeniu zawodowym, obejmujące wyniki pomiarów czynników szkodliwych wykonywanych na stanowiskach pracy, na których pracownik był zatrudniony, stosowane przez pracownika środki ochrony indywidualnej, a w przypadku narażenia pracownika na czynniki o działaniu uczulającym (alergenów) także o przekazanie próbki substancji, w ilości niezbędnej do przeprowadzenia badań diagnostycznych,
  • lekarza sprawującego profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami, którego dotyczy podejrzenie choroby zawodowej – w zakresie dokonania uzupełniającej oceny narażenia zawodowego oraz o udostępnienie dokumentacji medycznej wraz z wynikami przeprowadzonych badan profilaktycznych,
  • lekarza ubezpieczenia zdrowotnego lub innego lekarza prowadzącego leczenie pracownika lub byłego pracownika, którego dotyczy podejrzenie choroby zawodowej – o udostępnienie dokumentacji medycznej w zakresie niezbędnym do rozpoznania choroby zawodowej,
  • pracownika lub byłego pracownika – w zakresie uzupełnienia wywiadu zawodowego przeprowadzonego przez lekarza wykonującego zawód w ramach indywidualnej praktyki lekarskiej, indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej, grupowej praktyki lekarskiej lub zatrudnionego w zakładzie opieki zdrowotnej albo właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego wydającego skierowanie na badanie w celu rozpoznania choroby zawodowej.

 

Zgodnie z § 7 omawianego rozporządzenia, pracownik lub były pracownik, który nie zgadza się z orzeczeniem lekarskim, w szczególności odmawiającym rozpoznania choroby zawodowej, może wystąpić z wnioskiem o ponowne badanie w terminie 14 dni, od dnia otrzymania orzeczenia lekarskiego w tej sprawie.

 

Kwestionując wydane orzeczenie lekarskie odmawiające rozpoznania choroby zawodowej, poszkodowany może kierować się przesłankami i wskazaniami określonymi w § 6 rozporządzenia w zakresie obowiązku uzupełnienia zebranej w sprawie dokumentacji.

 

Może zatem wykazać, posługując się konkretnymi zapisami rozporządzenia, że lekarz – badający go pod kątem rozpoznania choroby zawodowej – nie zebrał pełnego materiału dowodowego i nie wystąpił o uzupełnienie dokumentacji w określonym, wskazanym zakresie.

 

W § 10 rozporządzenia wskazano instytut medycyny pracy właściwy do zawiadomienia w trybie art. 235 § 5 K.p., którym jest Instytut Medycyny Pracy im. prof. dr med. Jerzego Nofera w Łodzi.

 

W pozostałym zakresie regulacyjnym rozporządzenie z dnia 30 czerwca 2009 r. w zasadzie powtarza treści poprzedniego rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115).



Stan prawny obowiązujący na dzień 09.12.2009

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • cztery minus trzy =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

 

 

»Podobne materiały

Higieniczne warunki pracy a palarnia

W artykule omówiono problematykę dotyczącą organizowania palarni w zakładach pracy na tle definicyjnego pojęcia pomieszczenia higieniczno-sanitarnego, zwracając uwagę na nieuprawnione poglądy tych, którzy palarnię utożsamiają definicyjnie z tego rodzaju pomieszczeniem.

Zakres podmiotowy stosowania przepisów bhp

W artykule omówiono zakres podmiotowy stosowania przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy określając strukturę podmiotów zatrudniających zobowiązanych do przestrzegania tych regulacji a także pracobiorców zobowiązanych do stosowania się do tych przepisów ochronnych.

Praca podczas upałów a obowiązki pracodawcy i prawa pracowników

W artykule omówiono zagadnienia związane z organizacją stanowisk pracy i środowiska pracy w wysokich temperaturach spowodowanych warunkami atmosferycznymi. Uwzględniono zarówno obowiązki pracodawcy, jak i uprawnienia pracownika w aspekcie wykonywania pracy w warunkach bezpiecznych i higienicz
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »