Mamy 10 894 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zlecenie dewizowe realizowane w banku

Autor: Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 11.04.2016

Mój ojciec otrzymuje za pośrednictwem ZUS-u niewielką rentę z Niemiec (świadczenie wypłacane z tytułu skierowania do prac przymusowych podczas wojny na tzw. roboty). Odbywa się to tak, że ZUS przysyła ojcu zlecenie dewizowe, z którym on maszeruje do swojego banku. Od kwietnia 2015 r. bank zaczął potrącać na rzecz ZUS 9% składki (zapewne zdrowotnej). Czy słusznie?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Zasady podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego określa ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027).

 

Zasady podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego regulowane są również pośrednio przez przepisy o koordynacji, tj. przepisy:

 

  • rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz. Urz. WE L 149 z 5.07.1971 r., str. 2 i n., z późn. zm.),
  • rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 (Dz. Urz. WE L 74 z 27.03.1972 r., str. 1 i n., z późn. zm.),
  • rozporządzenia Rady (WE) nr 859/2003 z dnia 14 maja 2003 r. rozszerzającego przepisy rozporządzenia nr 1408/71 i 574/72 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi przepisami wyłącznie ze względu na ich obywatelstwo (Dz. Urz. WE L 124 z 20.05.2003 r., str. 1 i n., z późn. zm.).

 

W związku z tym, iż przepisy wspólnotowe stosuje się bezpośrednio w krajowym porządku prawnym, przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych należy stosować wraz ze wspólnotowymi przepisami o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

 

Odmienne zasady poboru składki na ubezpieczenie zdrowotne funkcjonują w odniesieniu do świadczeń emerytalno-rentowych wypłacanych z państw pozaunijnych. Sytuację prawną tych osób regulują wyłącznie przepisy ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, nie zaś przepisy wspólnotowe.

 

Przepisy powyższej ustawy w art. 66 ust. 1 pkt 16 stanowią, iż obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby pobierające emeryturę lub rentę, przez które należy rozumieć również osoby otrzymujące takie świadczenie z zagranicy (art. 5 pkt 20 ustawy). Stosownie zaś do art. 82 ust. 2 ustawy w przypadku, gdy w ramach jednego z tytułów do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego ubezpieczony uzyskuje więcej niż jeden przychód, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z uzyskanych przychodów odrębnie.

 

Metoda ubezpieczeniowa przyjęta w systemie opieki zdrowotnej zakłada, iż za każdą osobę ubezpieczoną opłacana jest składka na ubezpieczenie zdrowotne, przy czym wyjątkiem w tym zakresie jest ubezpieczenie członków rodziny, za których składka nie jest opłacana. Takie rozwiązanie wynika ze względów społecznych, które uzasadniają objęcie opieką najbliższych członków rodziny głównego ubezpieczonego.

 

Zasady opłacania składki zdrowotnej określa ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie. Stosownie natomiast do art. 82 ust. 2 ustawy, w przypadku gdy w ramach jednego z tytułów do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego wymienionych w art. 66 ust. 1 ubezpieczony uzyskuje więcej niż jeden przychód, składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana od każdego z uzyskanych przychodów odrębnie.

 

Powyższe regulacje zatem nakładają obowiązek odprowadzania składki na ubezpieczenie zdrowotne od każdego tytułu, niezależnie od tego, czy w zbiegu pozostają różne tytuły czy zbiegają się takie same tytuły. Obowiązek odprowadzania składki na ubezpieczenie zdrowotne obciąża zatem np. zarówno pracowników (czy emerytów, rencistów) wykonujących pozarolniczą działalność gospodarczą (zbieg różnych tytułów), jak również pracowników zatrudnionych w kilku miejscach czy przedsiębiorców, którzy prowadzą kilka działalności gospodarczych (zbieg przychodów w ramach jednego tytułu).

 

Brak odniesienia wielkości obciążenia składkowego wyraża się w jednakowej stawce składki zdrowotnej dla wszystkich ubezpieczonych (zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy wynosi ona 9% podstawy wymiaru składki), a także w zasadzie, że każdorazowe powstanie tytułu do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego niesie za sobą obowiązek odprowadzenia składki na ubezpieczenie zdrowotne.

 

Właściwości i cechy mechanizmu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej, lecz również struktura powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego w konsekwencji oznaczają konieczność obciążenia składką na ubezpieczenie zdrowotnego każdego ze zbiegających się tytułów. Pomijając powyższe argumenty, należy również zwrócić uwagę na prawny charakter składki jako obciążenia publicznoprawnego. Składka jest bowiem obciążeniem obowiązkowym, powszechnym i bezzwrotnym oraz celowym, przeznaczonym na finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej.

 

Ubezpieczenie zdrowotne regulują przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 z późn. zm.). W myśl art. 66 ust. 1 pkt 16 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby pobierające emeryturę lub rentę, osoby w stanie spoczynku pobierające uposażenie lub uposażenie rodzinne oraz osoby pobierające uposażenie po zwolnieniu ze służby lub świadczenie pieniężne o takim samym charakterze. Zgodnie z art. 72 ust. 1 wyżej wskazanej ustawy obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób pobierających emeryturę lub rentę powstaje od dnia, od którego przysługuje wypłata emerytury lub renty i wygasa z dniem zaprzestania pobierania świadczenia. Obowiązek zgłoszenia tych osób do ubezpieczenia zdrowotnego ciąży na jednostkach organizacyjnych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, właściwym organie emerytalnym lub instytucji wypłacającej emeryturę lub rentę albo na banku dokonującym wypłaty emerytury lub renty z zagranicy (art. 75 ust. 1).

 

W art. 81 ust. 8 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej określono podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne dla tych osób. Zgodnie z jego brzmieniem, podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne stanowi kwota emerytury, renty pomniejszona o kwotę spłaty nadpłaty świadczenia, z wyłączeniem dodatków, zasiłków, świadczeń pieniężnych i ryczałtu energetycznego, ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla oraz deputatu węglowego albo kwota uposażenia pobieranego w stanie spoczynku lub uposażenia rodzinnego, kwota uposażenia pobieranego po zwolnieniu ze służby lub świadczenia pieniężnego o takim samym charakterze.

 

Za osobę pobierającą emeryturę lub rentę składkę jako płatnik oblicza, pobiera z kwoty emerytury lub renty i odprowadza: jednostka organizacyjna Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, określona w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, właściwa do wydawania decyzji w sprawach świadczeń, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, inny właściwy organ emerytalny lub rentowy lub instytucja wypłacająca emeryturę lub rentę albo bank dokonujący wypłaty emerytury lub renty z zagranicy (art. 85 ust. 9). Oznacza to, iż płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne w przypadku osób pobierających emeryturę lub rentę z zagranicy jest bank wypłacający to świadczenie.

 

Osobom deportowanym do pracy przymusowej, oprócz świadczeń emerytalnych, przysługują również inne świadczenia, mające na celu zadośćuczynienie za doznane represje. Świadczenia te wynikają z ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym i uprawnieniach przysługujących osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 z późn. zm.). Na mocy tej ustawy osobom tym przysługuje świadczenie pieniężne, którego wysokość jest uzależniona od czasu wykonywania pracy przymusowej. Świadczenie to, podobnie jak inne świadczenia mające charakter zadośćuczynienia, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 45 ustawy jest zwolnione od podatku dochodowego. Ale nie ze składek na ubezpieczenie zdrowotne.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • III plus II =

»Podobne materiały

Ustawa abolicyjna

Czy ustawa abolicyjna ZUS jest już wprowadzona? Czy są jakieś specjalne wymogi skorzystania z niej? 

Oryginalne dokumenty

Składałem dzisiaj w ZUS-ie wniosek o wcześniejszą emeryturę. Do wniosku dołączyłem kopie dokumentów. Urzędniczka przyjmująca dokumenty stwierdziła, że wniosek nie będzie rozpatrzony, dopóki nie dostarczę oryginalnych dokumentów. Czy ZUS ma prawo domagać się oryginałów, skoro w innych urzędach respek
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »