Mamy 11 498 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zdarzenie drogowe na terenie Norwegii

Autor: Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 23.07.2014

Jestem kierowcą ciężarówki, prowadzę własną działalność i wynajmuję ciągniki od innych firm z Europy. Ostatnio na terenie Norwegii próbowałem zaparkować na parkingu dla tirów. Miejsce było jednak zbyt małe, więc zaparkowałem obok. Nad ranem obudził mnie kierowca pojazdu stojącego obok, zarzucając mi uszkodzenie jego lusterka. Półprzytomny i przekonany, że ten kierowca może mieć rację, podpisałem oświadczenie z przyznaniem się do winy (poszkodowany wyglądał na osobę roszczeniową, a nie chciałem mieszać w to policji). Po kilku godzinach jednak przemyślałem sprawę i doszedłem do wniosku, że nie ma możliwości, bym uszkodził ten pojazd. Martwię się, gdyż w najmie naczepy jest mowa o wkładzie własnym do ciągnika. Szkoda wyceniona przez ubezpieczyciela okazała się bardzo wysoka (a więc kierowca mnie oszukał), więc pewnie teraz z własnej kieszeni odpowiem za tę sytuację, bo poszkodowany zgłosił szkodę z regresem. Czy mogę (i jak) odwołać teraz moje oświadczenie?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Z opisu wynika, iż poszkodowany likwiduje szkodę z własnego AC z opcją regresu na sprawcę.

 

Niestety Pana oświadczenie będzie tu kluczowym dowodem w sprawie. Takie oświadczenie – wbrew wszystkiemu, szczególnie gdy nie ma innych środków dowodowych – stanowi dowód w sprawie. Jest to tzw. dokument prywatny.

 

Wystawcą dokumentu prywatnego może być każda osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna. Przedmiot dokumentu prywatnego nie jest niczym ograniczony. Brak jest również zasadniczo wymagań co do formy tego dokumentu. Każdy dokument prywatny jednak musi zawierać podpis wystawcy. Dokumenty niepodpisane (anonimowe) nie stanowią zatem dokumentu w rozumieniu art. 245.

 

Dokumenty prywatne nie korzystają z domniemania zgodności z prawdą oświadczeń w nich zawartych, ale poza domniemaniem autentyczności korzystają także z domniemania wyłączającego potrzebę dowodu, że osoba, która dokument podpisała, złożyła zawarte w nim oświadczenie. Każda osoba mająca w tym interes prawny może stwierdzić i dowodzić, że treść złożonych oświadczeń nie odpowiada stanowi rzeczywistemu (por. post. SN z 15 kwietnia 1982 r., sygn. akt III CRN 65/82, LexPolonica).

 

Dowód z dokumentu prywatnego jest samodzielnym środkiem dowodowym, którego moc sąd ocenia według zasad określonych w art. 233 § 1.

 

Formalna moc dowodowa dokumentu prywatnego nie rozciąga się na okoliczności towarzyszące złożeniu oświadczenia. Nie przesądza on zatem, czy oświadczenie jest ważne lub skuteczne prawnie. Materialna moc dowodowa dokumentu prywatnego zależy od jego treści merytorycznej. O materialnej mocy dowodowej dokumentów prywatnych rozstrzyga sąd zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 233; por. też K. Knoppek, Glosa do wyroku SN z 25 września 1985 r., IV PR 200/85, PiP 1988, nr 5).

 

Mógłby Pan uchylić się od oświadczenia złożonego w dokumencie, ale to także oceni sąd.

 

Zgodnie z art. 88 Kodeksu cywilnego:

 

„§ 1. Uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli, które zostało złożone innej osobie pod wpływem błędu lub groźby, następuje przez oświadczenie złożone tej osobie na piśmie.

 

§ 2. Uprawnienie do uchylenia się wygasa: w razie błędu – z upływem roku od jego wykrycia, a w razie groźby – z upływem roku od chwili, kiedy stan obawy ustał”.

 

Uchylenie się następuje przez oświadczenie złożone w terminie określonym w art. 88 § 2. Termin ten jest zachowany, jeżeli oświadczenie uchylającego się od skutków prawnych zawartej umowy dojdzie w tym terminie do wiadomości drugiej strony (tak SN w uchwale z 6 marca 1967 r., sygn. akt III CZP 7/67, OSNCP 10/67, poz. 171). Jeżeli uchylenie się nastąpiło w pozwie, to jako datę uchylenia należy przyjąć nie chwilę wniesienia, lecz datę doręczenia pozwu, gdyż dopiero wówczas oświadczenie o uchyleniu się zostaje złożone drugiej stronie (tak SN w wyroku z 28 kwietnia 1967 r., I CR 563/66, OSNCP 12/67, poz. 227). Termin przewidziany w art. 88 powinien być rozumiany ściśle. Nie jest więc dopuszczalne powoływanie nowych okoliczności mogących stanowić podstawę do uchylenia się od skutków oświadczenia woli, które nie zostały podniesione w terminie przewidzianym w tym przepisie w piśmie zawierającym oświadczenie o uchyleniu się (tak SN w uzasadnieniu wyroku z 9 października 1984 r., sygn. akt I CR 257/84, niepubl.).

 

Oświadczenie o uchyleniu powinno być złożone w zwykłej formie pisemnej (art. 61 i 73 § 1) osobie będącej adresatem oświadczenia złożonego pod wpływem błędu lub groźby, a w razie braku konkretnego adresata – osobie zainteresowanej nim. Jest to forma dla celów dowodowych (łac. ad probationem – art. 74). Uchylenie może też nastąpić w drodze powództwa; w takim wypadku pozew spełnia wymaganie formy pisemnej. Może ono nastąpić także w drodze zarzutu w procesie w piśmie procesowym albo do protokołu sądowego. Uchylenie się od oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku złożonego pod wpływem błędu lub groźby następuje z zastrzeżeniem szczególnego uregulowania zawartego w art. 1019.

 

Sprawa nie jest prosta. Nie ma prawnej instytucji dopuszczającej zmianę oświadczenia, które Pan złożył. To nie odwołanie zeznań w postępowaniu karnym. Tu maja zastosowanie inne reguły. Najważniejsze jest to, że poszkodowany zlikwiduje szkodę, a między sobą będą walczyć zakłady ubezpieczeń: poszkodowanego – z AC i ubezpieczyciel samochodu, którym się Pan poruszał. Może Pan odwołać oświadczenie, ale obawiam się, że nie przyniesie to pożądanego skutku, jednak z pewnością nie zaszkodzi.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • I plus 5 =

»Podobne materiały

Kolizja drogowa z winy kierowcy TIR-a – dochodzenie odszkodowania od sprawcy i jego pracodawcy

Miałam dwa miesiące temu na drodze krajowej kolizję drogową. Około północy wyprzedzał mnie TIR i aby nie zderzyć się z jadącym z naprzeciwka pojazdem wjechał przede mnie, ocierając się naczepą o bok mojego samochodu, aż mną szarpnęło. Kierowca jechał z nadmierną prędkością. Jechałam za nim, trąbiłam

 

Odpowiedzialność materialna pracownika zatrudnionego na umowę-zlecenie

Pracuję na umowę-zlecenie w pewnej firmie, w której jestem odpowiedzialny m.in. za rozwożenie towaru. Niedawno zostawiłem na tylnym siedzeniu samochodu paczkę z kosztownymi przedmiotami, a pojazdu nie zamknąłem, ponieważ ma zepsute zamki. Wyszedłem dosłownie na minutę, ale paczkę skradziono i nie zo

 

Wypłata odszkodowania AC po kradzieży auta

Dwa tygodnie temu skradziono mój samochód, który posiadał polisę AC. Ubezpieczyciel, aby wypłacić mi odszkodowanie, wymaga ode mnie m.in. decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu, którą mogę otrzymać dopiero, gdy policja zakończy sprawę (a to, jak wiadomo, może trochę potrwać). Czy firma ubezpieczeniowa ni

 

Wypadek drogowy i udowodnienie winy

W wypadku drogowym brał udział pojazd mój oraz drugiego kierowcy. Policja orzekła, że to ja byłem winny i skierowała sprawę do sądu. Moim zdaniem wypadek nastąpił z winy drugiego uczestnika. Czy mogę (i jak) skierować w tej sytuacji swoją sprawę do sądu?

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »