.
Mamy 12 503 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zatrudnienie na czarno

Autor: Marta Handzlik-Rosuł • Opublikowane: 06.11.2015

Zatrudniałam w sklepie pracownicę zarejestrowaną w urzędzie pracy (bez prawa do zasiłku) na czarno, przez 2 miesiące. Miałam ją wziąć na staż, ale zmieniłam zdanie, bo nie nadawała się. Sklep był przeznaczony do likwidacji. W międzyczasie pracownica poinformowała mnie, że jest w ciąży i chce wcześniej skończyć u mnie pracować – na co przystałam i zamknęłam sklep. Obecnie (minęło 5 dni) żąda przywrócenia do pracy, zależy jej na macierzyńskim. Grozi mi sądem pracy. Co mi grozi i jak postąpić?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy „nielegalnym zatrudnieniem jest:

 

  1. zatrudnienie przez pracodawcę osoby bez potwierdzenia na piśmie w wymaganym terminie rodzaju zawartej umowy i jej warunków,
  2. niezgłoszenie osoby zatrudnionej lub wykonującej inną pracę zarobkową do ubezpieczenia społecznego,
  3. podjęcie przez bezrobotnego zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności bez powiadomienia o tym właściwego powiatowego urzędu pracy,
  4. zatrudnienie lub powierzenie wykonywania innej pracy zarobkowej bezrobotnemu bez zawiadomienia właściwego powiatowego urzędu pracy,
  5. powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi nieposiadającemu zezwolenia na pracę wydanego przez właściwy organ, z wyjątkiem cudzoziemców zwolnionych na podstawie art. 87 z obowiązku posiadania takiego zezwolenia, lub powierzenie wykonywania pracy na innym stanowisku lub na innych warunkach niż określone w zezwoleniu na pracę,
  6. wykonywanie pracy przez cudzoziemca bez zezwolenia na pracę wydanego przez właściwy organ, z wyjątkiem cudzoziemców zwolnionych na podstawie art. 87 z obowiązku posiadania takiego zezwolenia, lub na innym stanowisku lub na innych warunkach niż określone w zezwoleniu na pracę”.

 

Jak widać, praca „na czarno” nie ogranicza się tylko do zatrudnienia osoby bez zawarcia umowy, jak to się przyjęło w języku potocznym. Warto więc wiedzieć, że oprócz pracodawcy, który niewątpliwie poniesie wyższą odpowiedzialność, nielegalnie zatrudnionemu pracownikowi również grożą sankcje, choć mniej dotkliwe.

 

Jeżeli w chwili podjęcia pracy „na czarno” pracownik był zarejestrowany jako osoba bezrobotna i o podjęciu zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (w tym bez zawarcia umowy o pracę na piśmie lub bez zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego) nie powiadomił w terminie 7 dni właściwego powiatowego urzędu pracy, podlega karze grzywny od 500 zł do 5000 zł, którą wymierza sąd na podstawie wniosku o ukaranie złożonego przez inspektora pracy.

 

Odpowiedzialności uda się uniknąć osobie zatrudnionej, która nie posiada umowy o pracę w formie pisemnej lub nie jest zgłoszona do ubezpieczenie społecznego. W takim przypadku ujemne konsekwencje poniesie pracodawca, ponieważ to on jest obowiązany zawrzeć umowę w odpowiedniej formie i dokonać zgłoszenia do ZUS.

 

Pani jako pracodawca poniosłaby odpowiedzialność, gdyby nadal zatrudniała pracownicę, a nastąpiłaby kontrola Państwowej Inspekcji Pracy. W takiej sytuacji nałożona by została na Panią kara finansowa.

 

Z kolei jeśli chodzi o przywrócenie pracownicy do pracy z powodu ciąży, to zgodnie z art. 177 ustawy Kodeks pracy „pracodawca nie może wypowiedzieć ani rozwiązać umowy o pracę w okresie ciąży, a także w okresie urlopu macierzyńskiego pracownicy, chyba że zachodzą przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z jej winy i reprezentująca pracownicę zakładowa organizacja związkowa wyraziła zgodę na rozwiązanie umowy”.

 

Zakaz rozwiązania przez pracodawcę umowy o pracę w okresie ciąży pracownicy i urlopu macierzyńskiego dotyczy wypowiedzenia (w tym również wypowiedzenia zmieniającego) oraz rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn niezawinionych przez pracownicę, nawet jeżeli oświadczenie to zostało złożone jej w okresie przed zajściem w ciążę, a pracownica zaszła w ciążę w czasie biegu wypowiedzenia, albo w okresie, gdy była ona już w ciąży, lecz o tym fakcie nie wiedziała (tak w szczególności wyrok SN z dnia 29 marca 2001 r., sygn. akt I PKN 330/00, OSNAPiUS 2003, nr 1, poz. 11, w którym uznano, że pracownica, która początkowo nie kwestionowała wypowiedzenia jej umowy o pracę, może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną, gdy po dokonaniu wypowiedzenia okazało się, że jest w ciąży lub gdy w okresie wypowiedzenia zaszła w ciążę), jak również wówczas, gdy pracownica poroniła przed upływem okresu wypowiedzenia. Zakazy te nie dotyczą pracownic w okresie próbnym, nieprzekraczającym miesiąca.

 

Jeżeli kobieta podlegała z tytułu ciąży ochronie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy, a powiadomiła o tym pracodawcę po ustaniu tego stosunku, to powinna być przywrócona do pracy, jednakże nie nabywa prawa do wynagrodzenia za okres od ustania stosunku pracy do zawiadomienia pracodawcy.

 

Inaczej sprawa się przedstawia, gdy rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z powodu likwidacji pracodawcy (jak domniemywam, zlikwidowała Pani sklep, a wiec przestała Pani prowadzić zakład pracy).

 

Zgodnie z § 4 art. 177 Kodeksu pracy ustanowiona w przepisie ochrona przed wypowiedzeniem umowy o pracę zostaje uchylona w razie ogłoszenia upadłości lub likwidacji pracodawcy. W takim wypadku pracownicy przysługują szczególne uprawnienia. Po pierwsze termin rozwiązania umowy o pracę pracodawca powinien uzgodnić z reprezentującą pracownicę zakładową organizacją związkową. Jeżeli pracownica nie będzie reprezentowana przez związek zawodowy, pracodawca może ten termin ustalić samodzielnie – przepis nie wymaga jego uzgodnienia z pracownicą – przy czym nie może być on wcześniejszy niż termin zakończenia okresu wypowiedzenia. Po drugie, jeżeli w okresie pozostałym do zakończenia stosunku pracy pracodawca nie może zapewnić pracownicy innego zatrudnienia, przysługuje jej do dnia porodu zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego na podstawie art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Po trzecie, okres pobierania tego świadczenia wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

 

Oczywiście zawsze może Pani spróbować udowodnić, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło za porozumieniem stron, a nie na podstawie wypowiedzenia.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 0 plus 10 =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »