Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zastaw ruchomości najemcy

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 21.05.2014

Prowadzę działalność gospodarczą, która mieści się w wynajętym pomieszczeniu. Zalegałam z opłatą za czynsz za trzy miesiące, ale (choć nie otrzymałam żadnego wezwania do zapłaty) zobowiązałam się do uregulowania całego długu w ciągu dwóch tygodni. Było to 28 kwietnia. W tym samym dniu właściciel lokalu… wymienił zamki, co oczywiście uniemożliwiło mi wejście do środka. Wezwana na miejsce Policja także nie została wpuszczona do lokalu, w którym zostały moje rzeczy, niezbędne do prowadzenia działalności. Najemca twierdzi, że wziął je w zastaw. W dodatku nie pozwolił mi wyjechać z parkingu moim samochodem dostawczym (tj. odmówił otwarcia bramy). Czy to zgodne z prawem? Co mogę zrobić?

 

Marek Gola

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

W Pani sprawie najważniejsza jest treść art. 670 § 1 Kodeksu cywilnego (w skrócie: K.c.), zgodnie z którym dla zabezpieczenia czynszu oraz świadczeń dodatkowych, z którymi najemca zalega nie dłużej niż rok, przysługuje wynajmującemu ustawowe prawo zastawu na rzeczach ruchomych najemcy wniesionych do przedmiotu najmu, chyba że rzeczy te nie podlegają zajęciu.

 

W literaturze przedmiotu wskazuje się, że „w przypadku najmu lokalu użytkowego należy przyjąć, że chodzi o świadczenia, których spełnienie warunkuje właściwe korzystanie z najętego lokalu., czyli opłaty związane z eksploatacją lokalu (K. Pietrzykowski, Kodeks cywilny. Komentarz, t. II, Warszawa 2003, s. 211). Zgodzić się należy z poglądem, że zastaw ustawowy nie powinien służyć zabezpieczaniu trudniejszych do udowodnienia roszczeń wynajmującego z tytułu najmu, np. roszczeń odszkodowawczych za niewłaściwe używanie rzeczy (tak: Z. Radwański, System prawa cywilnego. Tom III. Część 2. Prawo zobowiązań. Część szczegółowa, pod red. S. Grzybowskiego, Wrocław 1976, s. 279). Przedmiotem zastawu mogą być jedynie rzeczy podlegające zajęciu w myśl przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. Nie muszą to być rzeczy, których wyłącznym właścicielem jest najemca. Przyjmuje się, że rzeczy, w których najemcy przysługuje jedynie udział, także mogą być przedmiotem zastawu. Rzeczy ruchome, na których wynajmującemu przysługuje zastaw, nie muszą być własnością najemcy w chwili wniesienia do lokalu, wystarczy, że staną się nią później”1.


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Wyraźnie podkreślić należy, że zastaw ustawowy trwa tak długo, jak długo rzeczy wniesione do lokalu w nim pozostają. Jednakże ustawodawca przewidział możliwość sytuacji, w której Pani się znalazła, i wskazał, że w razie gdyby dzierżawca chciał usunąć rzeczy z lokalu i pozbawić w ten sposób wydzierżawiającego zabezpieczenia, pozwala się temu sprzeciwić. Jeżeli mimo sprzeciwu usunęłaby Pani rzecz, wydzierżawiający może zwrócić się do sądu o ochronę prawa zastawu, a to na mocy art. 251 K.c. Przedstawiciele doktryny wskazują nadto, iż ustawodawca przyznaje wydzierżawiającemu możliwość zastosowania samopomocy, nawet użycia siły fizycznej, w celu zatrzymania rzeczy najemcy.

 

Prawo zastawu nie obejmuje przedmiotów niepodlegających zajęciu według przepisów egzekucyjnych, o których mowa w art. 829 i nast. Kodeksu postępowania cywilnego (w skrócie: K.p.c.). Zgodnie z nimi nie podlegają egzekucji:

 

  1. przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie codzienne, niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny, a także ubranie niezbędne do pełnienia służby lub wykonywania zawodu;
  2. zapasy żywności i opału niezbędne dla dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny na okres jednego miesiąca;
  3. jedna krowa lub dwie kozy albo trzy owce potrzebne do wyżywienia dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków jego rodziny wraz z zapasem paszy i ściółki do najbliższych zbiorów;
  4. narzędzia i inne przedmioty niezbędne do osobistej pracy zarobkowej dłużnika oraz surowce niezbędne dla niego do produkcji na okres jednego tygodnia, z wyłączeniem jednak pojazdów mechanicznych;
  5. u dłużnika pobierającego periodyczną stałą płacę – pieniądze w kwocie, która odpowiada nie podlegającej egzekucji części płacy za czas do najbliższego terminu wypłaty, a u dłużnika nie otrzymującego stałej płacy – pieniądze niezbędne dla niego i jego rodziny na utrzymanie przez dwa tygodnie;
  6. przedmioty niezbędne do nauki, papiery osobiste, odznaczenia i przedmioty służące do wykonywania praktyk religijnych oraz przedmioty codziennego użytku, które mogą być sprzedane tylko znacznie poniżej ich wartości, a dla dłużnika mają znaczną wartość użytkową;
  7. środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym, o którym mowa w art. 36 ust. 4a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081, z 2006 r. Nr 50, poz. 363 i Nr 208, poz. 1541 oraz z 2007 r. Nr 115, poz. 794);
  8. produkty lecznicze w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm.) niezbędne do funkcjonowania podmiotu leczniczego w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej przez okres trzech miesięcy oraz niezbędne do jego funkcjonowania wyroby medyczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 586).

 

Zgodnie z art. 831 § 1 K.p.c. nie podlegają egzekucji:

 

  1. sumy i świadczenia w naturze wyasygnowane na pokrycie wydatków lub wyjazdów w sprawach służbowych;
  2. sumy przyznane przez Skarb Państwa na specjalne cele (w szczególności stypendia, wsparcia), chyba że wierzytelność egzekwowana powstała w związku z urzeczywistnieniem tych celów albo z tytułu obowiązku alimentacyjnego;
  3. prawa niezbywalne, chyba że możność ich zbycia wyłączono umową, a przedmiot świadczenia nadaje się do egzekucji albo wykonanie prawa może być powierzone komu innemu;
  4. (utracił moc);
  5. świadczenia z ubezpieczeń osobowych oraz odszkodowania z ubezpieczeń majątkowych, w granicach określonych w drodze rozporządzenia przez Ministrów Finansów i Sprawiedliwości; nie dotyczy to egzekucji mającej na celu zaspokojenie roszczeń z tytułu alimentów;
  6. świadczenia z pomocy społecznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362, Nr 202, poz. 1551, Nr 219, poz. 1706 i Nr 221, poz. 1738);
  7. wierzytelności przypadające dłużnikowi z budżetu państwa lub od Narodowego Funduszu Zdrowia z tytułu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.) przed ukończeniem udzielania tych świadczeń, w wysokości 75% każdorazowej wypłaty, chyba że chodzi o wierzytelności pracowników dłużnika lub świadczeniodawców, o których mowa w art. 5 pkt 41 lit. a i b ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

 

Według § 2 powyższego przepisu w przypadkach, o których mowa w § 1 pkt 1, 2 i 7, nie podlegają egzekucji również sumy i świadczenia w naturze już wypłacone lub wydane.

 

Jak wynika z powyższego, o naruszeniu posiadania można mówić dopiero wówczas, gdyby zajęte zostały przedmioty, które nie podlegają zajęciu. W mojej ocenie problem może pojawić się w odniesieniu do pojazdu, ponieważ ustawowe prawo zastawu obejmuje zgodnie z art. 670 § 1 K.c. jedynie rzeczy ruchome wniesione do przedmiotu najmu. W takiej sytuacji w mojej ocenie można mówić o naruszeniu przepisu art. 670 § 1 K.c., ponieważ pojazd nie znajdował się w przedmiocie wskazanym w umowie jako dzierżawiony, lecz poza nim. Jako iż zastaw jest szczególną formą pozbawiania właściciela władztwa nad rzeczą, wskazać należy, iż przepisu art. 670 § 1 K.c. nie można interpretować w sposób rozszerzający.

 

Należy natomiast wyraźnie podkreślić, że wydzierżawiający miał prawo wejść do pomieszczenia i zająć przedmioty tam się znajdujące. Jako że dokonał tego pod Pani nieobecność, musi liczyć się z konsekwencjami ewentualnego zaginięcia przedmiotów, maszyn, dokumentacji.

 

W Pani sprawie ważna jest treść art. 284 Kodeksu karnego (w skrócie: K.k.), zgodnie z którym:

 

§ 1. Kto przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. W wypadku mniejszej wagi lub przywłaszczenia rzeczy znalezionej, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 4. Jeżeli przywłaszczenie nastąpiło na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.

 

Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 4 sierpnia 1978 r. (sygn. akt Rw 285/78): „Różnica między przestępstwem kradzieży (…) a przestępstwem przywłaszczenia (…) polega na tym, że sprawca kradzieży zabiera z posiadania innej osoby cudze mienie ruchome w celu przywłaszczenia, natomiast sprawca przestępstwa określonego w art. 204 § 1 K.k. [z 1969 r., obecnie art. 284 K.k. – przyp. M.S.] przywłaszcza sobie cudze mienie ruchome, które nie zostało mu powierzone, jednakże znalazło się już w jego legalnym, nie bezprawnym, posiadaniu”.

 

Sąd Apelacyjny w Poznaniu w wyroku z 20 lipca 1999 r. (sygn. akt II AKa 136/99) wskazał, iż „strona podmiotowa przestępstwa z art. 284 § 1 K.k. ma charakter umyślny i kierunkowy; sprawca musi działać w ściśle określonym celu, którym jest przywłaszczenie cudzej rzeczy (mienia). Nie wystarcza, że sprawca godził się na możliwość przywłaszczenia. Niezbędne dla przypisania mu przywłaszczenia jest, by tego chciał, by to było jego celem. Umyślność jest ściśle związana ze stanem świadomości sprawcy czynu zabronionego. O zachowaniu umyślnym można mówić jedynie wtedy, gdy sprawca obejmuje swoją świadomością wszystkie istotne elementy czynu, wszystkie jego podstawowe znamiona, a istotnym wyznacznikiem tego, że sprawca obejmuje czyn swój świadomością, a zatem i umyślnością jest jego zamiar”. W podobnym tonie wypowiedział się Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 6 października 1998 r. (sygn. akt II AKa 108/98), w którym wskazano, iż „niezbędnym składnikiem przywłaszczenia jest pod względem podmiotowym zamiar sprawcy pozbawienia właściciela mienia stanowiącego jego własność, a znajdującego się w posiadaniu sprawcy i zatrzymanie tego mienia wbrew woli właściciela. Samo tylko bezprawne zatrzymanie cudzego mienia i nawet używanie go chociażby w celu osiągnięcia zysku, bez zamiaru jego zatrzymania nie stanowi przestępstwa przywłaszczenia”.

 

Nie bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy pozostaje także pogląd, który Sąd Apelacyjny w Lublinie wyraził w wyroku z dnia 3 grudnia 1998 r. (sygn. akt II AKa 176/98), zgodnie z którym „przywłaszczeniem w rozumieniu art. 284 K.k. jest bezprawne, z wyłączeniem osoby uprawnionej, rozporządzenie cudzym mieniem ruchomym przez włączenie go do majątku swojego lub innej osoby i powiększenie w ten sposób swojego lub innej osoby stanu posiadania bądź też przeznaczenie go na inny cel niż przekazanie właścicielowi. Zamiar przywłaszczenia należy oceniać nie na podstawie okoliczności istniejącej w chwili zawierania transakcji, w wyniku której sprawca znalazł się w legalnym posiadaniu cudzego mienia, ale na podstawie okoliczności istniejącej w chwili powierzenia mu mienia”.

 

Innymi słowy, niezbędne do pociągnięcia wydzierżawiającego do odpowiedzialności karnej jest wykazanie, iż ma on zamiar korzystania z pojazdu mechanicznego i zatrzymania go celem prowadzenia własnej działalności gospodarczej, mimo że pojazd ten nie był zlokalizowany w żadnym z dzierżawionych pomieszczeń.

 

Na istotę przestępstwa określonego w art. 284 § 2 K.k. wskazuje także Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 stycznia 1978 r. (sygn. akt V KR 197/77), zgodnie z którym „przywłaszczeniem w rozumieniu Kodeksu karnego jest bezprawne, z wyłączeniem osoby uprawnionej, rozporządzenie znajdującym się w posiadaniu sprawcy, cudzym mieniem ruchomym przez włączenie go do majątku swego lub innej osoby i powiększenie w ten sposób swojego lub innej osoby stanu posiadania. Nie wystarczy tu samo rozporządzenie cudzym mieniem jak własnym, lecz musi temu towarzyszyć tzw. animus rem sibi habendi [łac. chęć posiadania rzeczy dla siebie], zamiar zatrzymania cudzego mienia ruchomego dla siebie lub dla innej osoby, bez żadnego ku temu tytułu”.

 

W mojej ocenie powinna Pani złożyć zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Można to zrobić ustnie do protokołu lub pisemnie na komendzie bądź komisariacie Policji lub w prokuraturze. Moim zdaniem zasadne jest złożenie takiego zawiadomienia w formie pisemnej, ponieważ zawsze może Pani opisać całą sytuację z najmniejszymi szczegółami, co podczas składania zawiadomienia ustanie do protokołu może bardzo często zostać pominięte.

 

Nadto należy wskazać na możliwość wystąpienia także z pozwem o wydanie ruchomości. Stosownie do treści art. 222 § 1 K.c. właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. Uprawnienie do władania rzeczą przysługiwałoby wydzierżawiającemu, ale tylko wówczas gdy pojazd ten znajdował się w dzierżawionych pomieszczeniach.

 

Konkludując: może Pani złożyć zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa i w ten sposób doprowadzić do wydania Pani samochodu.

 

Drugą możliwością jest złożenie pozwu o wydanie ruchomości, tj. pojazdu mechanicznego. Postępowanie cywilne wiąże się z uiszczeniem na samym początku opłaty sądowej w wysokości 5% wartości pojazdu (który stanowi wartość przedmiotu sporu). Opłatę stosunkową pobiera się w sprawach o prawa majątkowe; wynosi ona 5% wartości przedmiotu sporu lub przedmiotu zaskarżenia, jednak nie mniej niż 30 złotych i nie więcej niż 100 000 złotych. Wyraźnie podkreślić należy jednak, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu).

 

Powinna Pani jednak dokładnie zbadać, kiedy pojazd został zastawiony i gdzie znajdował się w chwili zastawu, tj. czy było to w pomieszczeniu dzierżawionym, czy też nie. Nadto proszę dokładnie przeanalizować powyższe pod kątem treści umowy dzierżawy.

 

 

 

1. LexPolonica, Piśmiennictwo. Praktyczne wyjaśnienia oraz wzory umów i pism, 2001-2006 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis – LexPolonica.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Prezentowana opinia prawnika nie zawiera odpowiedzi na dodatkowe pytania klienta i dlatego może nie wyczerpywać w pełni omawianego zagadnienia. Często dopiero dzięki dodatkowym pytaniom i odpowiedziom można uzyskać kompletną poradę prawną. Podkreślamy, że w naszym serwisie można zadawać dodatkowe pytania bez ograniczeń czasowych i ilościowych.

wersja do druku drukuj

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • III + 10 =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

»Podobne materiały

Ustanie stosunku najmu a rzeczy najemcy pozostawione w lokalu

Podatnik podnajmował biuro, którego jest najemcą głównym, pewnemu przedsiębiorcy. Umowa między podatnikiem a przedsiębiorcą była spisywana na trzy miesiące. Po wygaśnięciu ostatniej umowy podatnik nie przedłużył jej, o czym zawiadomił przedsiębiorcę e-mailem, wyznaczając ter

Niepłacący lokator – rozwiązanie umowy najmu, eksmisja, egzekucja należności za czynsz

Wynajmuję mieszkanie, płacę z tego tytułu podatki. Podpisałam na rok umowę najmu z lokatorem. Po 3 miesiącach lokator przestał regularnie płacić, aż w końcu oboje zdecydowaliśmy, że dalsza współpraca nie ma sensu i że rozwiążemy umowę, jak tylko znajdę nowego najemcę. Usta

Wniosek o wykreślenie zastawu samochodu z rejestru

W 2000 r. podpisałem umowę kredytową na zakup samochodu używanego z komisu. Spłaciłem większość długu, jednak na ostatni rok rat już nie miałem środków, ponieważ straciłem pracę. Bank sprzedał wierzytelność firmie windykacyjnej. Firma nie była w stanie wyegzekwować ode mnie dł

Czy mogę zająć wierzytelności dłużnika przysługujące mu od innej osoby?

Jestem wierzycielem dłużnika, który zarazem jest wierzycielem wobec innej osoby. Ta osoba bezumownie korzysta z lokalu należącego do mojego dłużnika. Czy mogę zająć wierzytelności dłużnika przysługujące mu od tej osoby z tytułu bezumownego korzystania z jego lokalu?

Porzucenie rzeczy przez najemcę lokalu – co z nimi zrobić?

Czy mogę w jakiś sposób pozbyć się z własnego mieszkania rzeczy lokatora, który się wyprowadził i został wymeldowany? Wynająłem mu mieszkanie w 2007 roku. Niestety lokator nie wywiązywał się z płacenia czynszu, w sumie zalega mi z opłatami za ponad rok. Został wymeldowany z ur
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »