.
Mamy 12 290 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zasiłek z ZUS po 14 dniach choroby

Autor: Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 14.11.2015

Sprawa dotyczy pracownika: powyżej 50 lat, pełen etat, średnia pensja 1700 zł. Od 10 maja na zwolnieniu. Ile powinien wynieść zasiłek wypłacony przez ZUS po 14 dniu na zwolnieniu? Jak obliczyć podatek dochodowy?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Przepis art. 11 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa określa miesięczną wysokość zasiłku chorobowego. Zasiłek ten wynosi:

 

  1. 80% podstawy wymiaru,
  2. 70% podstawy wymiaru za okres pobytu w szpitalu,
  3. 100% podstawy wymiaru, jeżeli niezdolność do pracy lub niemożności wykonywania pracy, o której mowa w art. 6 ust. 2:
    • przypada w okresie ciąży,
    • powstała wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz zabiegowi pobrania komórek tkanek i narządów (zgodnie art. 53 ust. 3 znowelizowanej ustawy), przyczynę niemożności wykonywania pracy wskutek poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz niezdolności do pracy wskutek poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów określa zaświadczenie lekarskie;
    • powstała wskutek wypadku w drodze do pracy lub z pracy.

 

Przyjmuję, iż chodzi o niezdolność do pracy spowodowaną chorobą, nie w okresie ciąży, niezwiązaną z wypadkiem przy pracy, więc dotyczy to 80% wynagrodzenia:

 

  1. Podstawa wymiaru świadczenia: 1.700,00 zł,
  2. Liczba dni wynagrodzenia chorobowego: 14,
  3. Przyczyna nieobecności: choroba 80%,
  4. Wynagrodzenie chorobowe: 634,62 zł.

 

Zwrócę jednak uwagę na jeden aspekt. Niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku ze zwalczaniem chorób zakaźnych jest objęta ryzykiem płacowym pracodawcy przez okres do 33 dni w roku kalendarzowym, zgodnie z art. 92 § 1.

 

Przy obliczaniu okresu 33 dni w roku kalendarzowym, za który pracodawca jest obowiązany wypłacać wynagrodzenie, sumuje się poszczególne okresy niezdolności do pracy w roku kalendarzowym bez względu na długość przerw między nimi i bez względu na zmianę zatrudnienia przez pracownika. Sumuje się wszystkie dni niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy. Zgodnie z art. 92 § 2 wynagrodzenie gwarancyjne wypłaca się bowiem za każdy dzień niezdolności do pracy, nie wyłączając dni wolnych od pracy, tak samo jak zasiłek chorobowy z ubezpieczenia społecznego.

 

Za trzydziesty czwarty i następne dni w roku kalendarzowym, w których pracownik jest niezdolny do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku ze zwalczaniem chorób zakaźnych, przysługuje świadczenie z ubezpieczenia społecznego – zasiłek chorobowy.

 

Za pierwsze 33 dni choroby w danym roku płaci pracodawca. Nie ZUS. Zasady liczenia są te same. Od kwoty wypłaconego wynagrodzenia chorobowego pracodawca nie opłaca składek na ubezpieczenia społeczne, opłaca natomiast składkę na ubezpieczenie zdrowotne.

 

Wynagrodzenie za czas choroby, jako przychód ze stosunku pracy, który nie został zwolniony od podatku na mocy art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

Zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, na podstawie art. 20 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym, nie stanowią przychodu ze stosunku pracy, lecz przychód z tzw. innych źródeł. Za zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, o których mowa wyżej, uważa się kwoty wypłacanych przez zakład pracy lub organ rentowy zasiłków chorobowych, wyrównawczych, macierzyńskich, opiekuńczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych.

 

Taka kwalifikacja świadczeń ma istotne znaczenie dla ich opodatkowania, bowiem przy wypłacie przychodów z innych źródeł nie są uwzględniane koszty uzyskania przychodów.

 

Pracownicze koszty uzyskania przychodów przysługują, jeżeli w danym miesiącu oprócz zasiłku z ubezpieczenia społecznego pracownik uzyskał również przychód ze stosunku pracy, np. wynagrodzenie za czas choroby. Wówczas koszty uzyskania przychodów stosuje się wyłącznie do przychodu ze stosunku pracy. Jeżeli przychód ze stosunku pracy jest niższy od przysługujących pracownikowi kosztów uzyskania przychodów, to koszty te obniża się do wysokości tego przychodu.

 

Zgodnie z art. 32 ustawy zaliczkę na podatek dochodowy pracodawca oblicza w wysokości 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu (114,23 zł).

 

Za dochód przyjmuje się uzyskane przez pracownika w ciągu miesiąca przychody ze stosunku pracy oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez pracodawcę, po odliczeniu kosztów uzyskania przychodów i potrąconych przez pracodawcę w danym miesiącu składek na ubezpieczenia społeczne.

 

Zaliczkę na podatek dochodowy następnie zmniejsza o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek; oczywiście pod warunkiem, że pracodawca jest w posiadaniu oświadczenia pracownika (formularz PIT-2) uprawniającego go do stosowania tej ulgi.

 

W dalszej kolejności zmniejsza ją o składkę na ubezpieczenie zdrowotne pobraną w tym miesiącu ze środków pracownika (w wysokości nieprzekraczającej jednak 7,75% podstawy jej wymiaru) – 47,60 zł.

 

Jeśli więc jest to jedyne wynagrodzenie pracownika w danym miesiącu, pracodawca nie zmniejsza zaliczki o 1/12 kwota zaliczki powinna wynieść 66,63 zł.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 8 + IX =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »