Mamy 11 498 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zakończenie trudnego małżeństwa

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 06.02.2020

Żyję we wspólnym mieszkaniu z mężem alkoholikiem, który pracuje tylko na czarno i od czasu do czasu coś dorzucał do opłat, jestem zmuszona pracować na 2 etaty i tym zmęczona, mąż jest agresywny i obiecuje od lat, że pomoże, ale z miernym skutkiem. Jest agresywny, nie pomógł w remontach mieszkania. Nie wspiera finansowo syna na studiach, w ogóle nie da sobie nic powiedzieć. Nie godzi się na leczenie. Jak mogę doprowadzić do zakończenia tego trudnego małżeństwa? Co robić, żeby się rozwieść i podzielić majątek?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Zakończenie trudnego małżeństwa

Fot. Fotolia

Rozwód sposobem na zakończenie trudnego małżeństwa

Z treści Pani pytania wynika, że pozostaje Pani w związku małżeńskim. Niestety w chwili obecnej nie widzi Pani możliwości, by małżeństwo nadal trwało. Mąż nadużywa alkoholu, znęcał się nad Panią psychicznie i fizycznie. Zastanawia się Pani, czy ma szanse na rozwód z winy męża i zakończenie trudnego małżeństwa.

 

Gdyby jednak zdecydowała się Pani na rozwód, to decyduję znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii alimentacyjnej będzie miała wina w rozkładzie pożycia, od której zależeć będą nie tylko alimenty, ale czas, przez który będzie Pani do nich uprawniona.

 

Istotny z punktu widzenia Pani interesu jest przepis art. 60 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie z którym:

 

„Art. 60. § 1. Małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego.

§ 2. Jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku.

§ 3. Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa. Jednakże gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży wymieniony termin pięcioletni”.

 

Należy zatem oddzielić zwykły obowiązek alimentacyjny oraz obowiązek alimentacyjny (bez orzekania o winie, rozwód z winy obojga małżonków) oraz alimenty przy wyłącznej winie.

Zwykły obowiązek alimentacyjny po zakończeniu małżeństwa

Przesłanką zwykłego obowiązku alimentacyjnego jest stan niedostatku małżonka uprawnionego. „Stan niedostatku nie musi istnieć w chwili orzeczenia rozwodu, według bowiem przeważającego poglądu żądanie świadczeń alimentacyjnych jest uzasadnione także wtedy, gdy uprawniony do alimentów małżonek znalazł się w niedostatku dopiero po upływie pewnego czasu od orzeczenia rozwodu” (por. A. Szpunar, Obowiązek alimentacyjny między małżonkami po rozwodzie, SC 1981, t. XXXI, s. 127).

 

W przypadku rozwodu z winy obojga lub przy bez orzekania o winie zmuszona Pani będzie wykazać przed sądem swój niedostatek. Według J. Gwiazdomorskiego (System…, s. 1015) „w niedostatku znajduje się osoba, która nie jest w stanie uzyskiwać środków swego utrzymania, tzn. środków zaspokajania swoich potrzeb samodzielnie czy własnymi siłami”. Zaspokajanie w ramach obowiązku alimentacyjnego potrzeb krewnych, zstępnych i wstępnych nie doznaje ograniczeń, w szczególności takich, które ze względu na stopień uciążliwości materialnej chroniłyby zobowiązanego od świadczeń. Przeciwnie, zmuszony jest on znieść tę uciążliwość nawet kosztem obniżenia stopy życiowej, zaniechania inwestycji, kosztownych podróży itp. W literaturze prezentowany jest słuszny pogląd, w myśl którego wysokość obciążenia alimentacyjnego powinna być określona na takim poziomie, aby nie prowadziła do niedostatku samego obciążonego (tak J. Pietrzykowski, w: Kodeks rodzinny i opiekuńczy z komentarzem, s. 636 oraz powołani tam autorzy: S. Szer i J. Winiarz). 

Alimenty a rozwód z wyłącznej winy męża

Przy rozwodzie z wyłącznej winy męża, niedostatek po stronie Pani nie musi występować. Istotę ww. obowiązku alimentacyjnego najlepiej opisuje teza wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1980 r., sygn. akt III CRN 222/80, zgodnie z którą „orzekając o żądaniu małżonka niewinnego zasądzenia alimentów na podstawie art. 60 § 2 k.r.o. sąd powinien porównać sytuację, w jakiej małżonek niewinny znajdzie się po rozwodzie, z sytuacją, w jakiej by się znajdował, gdyby pożycie małżonków funkcjonowało prawidłowo”.

 

Zasadne jest nadto wskazanie na pogląd doktryny, zgodnie z którym „przy porównaniu dwóch sytuacji materialnych należy brać pod uwagę sytuację materialną małżonka, jaką on w czasie trwania małżeństwa zgodnie z przepisami prawa powinien był mieć, a nie tę, którą faktycznie miał. To rozróżnienie ma głęboki sens praktyczny, gdyż w przeciwnym razie premiowane byłoby zachowanie się męża, który będąc w dobrej sytuacji materialnej opuszcza rodzinę dla innej kobiety i alimentuje porzuconą rodzinę w skromnym zakresie” (J. Gwiazdomorski (Alimentacyjny obowiązek między małżonkami, s. 156).

 

Artykuł 60 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego mówi o „istotnym pogorszeniu sytuacji materialnej małżonka niewinnego”. Innymi słowy zasadne byłoby ustalenie, na co Pani mogła sobie pozwolić w czasie trwania małżeństwa, a z czego po rozwodzie musi Pani zrezygnować.

Decyzja o rozwodzie i treści pozwu

Na Pani miejscu nie rezygnowałbym z wyłącznej winy męża na zakończenie trudnego małżeństwa, bowiem wówczas Pani pozycja procesowa znaczenie się pogarsza, po pierwsze alimenty mogę być Pani wypłacane najdłużej przez 5 lat, a jedynie w wyjątkowych okolicznościach czas ten może ulec wydłużeniu, a po drugie musi być Pani w niedostatku. Przy wyłącznej winien męża ma Pani prawo dochodzić alimentów dożywotnie, biorąc pod uwagę swoje potrzeby, które w czasie małżeństwa były zaspokajane, a teraz nie są.

 

Zachodzi jednak pytanie, jakimi dowodami Pani dysponuje na okoliczność zachowania męża, które, jak wynika z Pani pytani,a jest nie tylko naganne moralnie i etycznie, ale także sprzeczne z przepisami prawa (należałoby się zastanowić nad zawiadomienie organów ścigania o przestępstwie znęcania się nad Panią).

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • X + IX =

»Podobne materiały

Uznanie zagranicznego wyroku rozwodowego w Polsce

Mieszkam na stałe za granicą w Norwegii. Chciałabym złożyć wniosek o uznanie zagranicznego wyroku rozwodowego (z 2001 r.) w Polsce, ale nie znam adresu zamieszkania mojego byłego męża. Czy jest konieczne jego wskazanie? Jak powinna w ogóle wyglądać cała procedura uznania zagranicznego rozwodu?

 

Odchodząc od męża, zostawiłam mu dziecko, czy sąd przyzna mi opiekę?

Zaraz po złożeniu pozwu o rozwód w sądzie odeszłam od męża, wyjechałam, bo już nie dawałam sobie rady. Miałam dość niszczenia mnie, zastraszania. Interwencje policji nic nie dały. Niestety, aby nie szarpać się o dziecko, zostawiłam je z ojcem – podpisałam z nim porozumienie, że zostawiam mu dz

 

Odpowiedź na pozew rozwodowy

Otrzymałem pozew rozwodowy (rozwód z podziałem majątku), w którym określony jest przez sąd termin na odpowiedź (14 dni). W związku z tym mam pytanie: czy muszę na niego odpowiadać? Jeśli tak, to jak taka odpowiedź powinna wyglądać, skoro zgadzam się ze wszystkimi zapisami w pozwie? Pozew obejmuje po

 

Czy można przeprowadzić rozwód bez stawiennictwa jednego z małżonków na sprawie?

Chcemy z żoną się rozwieść. Mieszkamy w Anglii, mamy jedno nastoletnie dziecko. Oboje zgodnie chcemy rozwodu bez orzekania o winie. Z tego powodu mamy z tym trudności w UK – nie spełniamy warunków, ponieważ nie było zdrady, nie ma przemocy itp. Dlatego postanowiliśmy przeprowadzić rozwód w Pol

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »