Mamy 11 826 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zakładanie przedsiębiorstwa i podmiotu leczniczego

Autor: Jakub Bonowicz • Opublikowane: 15.03.2016

Mój wspólnik i ja zakupiliśmy lokale, które zamierzamy połączyć w jeden i utworzyć zespół gabinetów specjalistycznych. Musimy w związku z tym założyć przedsiębiorstwo i podmiot leczniczy. Lokale są zakupione na osoby fizyczne. W poradni zamierzamy pracować osobiście jako indywidualne specjalistyczne praktyki lekarskie i udostępniać pomieszczenia innym lekarzom na podstawie umowy cywilno-prawnej i/lub etatu i/lub wynajmu gabinetu. Jaki rodzaj spółki byłby najlepszy przy takich założeniach? Ponieważ lokale są zakupione na 2 odrębne kredyty, jaki rodzaj spółki umożliwi wliczenie raty kredytów lub amortyzacji do kosztów uzyskania przychodu oddzielnie dla obu wspólników? W jakiej spółce założonej przez nas moglibyśmy pracować jako indywidualne specjalistyczne praktyki lekarskie? Czy można jednocześnie mieć indywidualną praktykę lekarską i grupową praktykę lekarską?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

UWAGA! Poniższy tekst stanowi jedynie fragment dłuższej odpowiedzi.

 

Punktem wyjścia dla niniejszej porady powinno być przyjęcie, iż co do zasady lekarz może prowadzić działalność leczniczą w dwójnasób:

 

  1. albo będąc zatrudnionym przez jednostkę leczniczą, która: jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej z 2004 r.; nie jest przedsiębiorcą (np. samodzielny publiczny ZOZ, fundacja, stowarzyszenie);
  2. albo prowadząc samodzielnie działalność gospodarczą jako przedsiębiorca.

 

Zasadniczo obie formy prowadzenia działalności gospodarczej zostały przez ustawodawcę skonkretyzowane w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Dodajmy jeszcze, słowem usystematyzowania, że przez działalność leczniczą rozumie się, zgodnie z ustawą:

 

„Art. 3. 1. Działalność lecznicza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych.

 

2. Działalność lecznicza może również polegać na:

 

1)  promocji zdrowia lub

2)  realizacji zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia, w tym wdrażaniem nowych technologii medycznych oraz metod leczenia.

 

3. Podmiot wykonujący działalność leczniczą może uczestniczyć, a podmiot wykonujący działalność leczniczą w zakresie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, uczestniczy w przygotowywaniu osób do wykonywania zawodu medycznego i kształceniu osób wykonujących zawód medyczny na zasadach określonych w odrębnych przepisach regulujących kształcenie tych osób.

 

4. W ramach struktury organizacyjnej podmiotu leczniczego może zostać wydzielona jednostka organizacyjna, w celu udzielania świadczeń zdrowotnych mieszkańcom domów pomocy społecznej, wychowankom regionalnych placówek opiekuńczo-terapeutycznych lub interwencyjnych ośrodków preadopcyjnych, zlokalizowana na terenie tych podmiotów”.

 

Jeżeli natomiast będzie nas interesowało przede wszystkim rozpoczęcie własnej działalności gospodarczej, to o tzw. formie organizacyjnej tej działalności stanowi art. 5 ustawy: 

 

„Art. 5. 1. Lekarze i pielęgniarki mogą wykonywać swój zawód w ramach działalności leczniczej na zasadach określonych w ustawie oraz w przepisach odrębnych, po wpisaniu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 100.

 

2. Działalność lecznicza:

 

1)  lekarzy może być wykonywana w formie:

 

a) jednoosobowej działalności gospodarczej jako indywidualna praktyka lekarska, indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska, indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualna praktyka lekarska wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem lub indywidualna specjalistyczna praktyka lekarska wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem,

b) spółki cywilnej, spółki jawnej albo spółki partnerskiej jako grupowa praktyka lekarska,

 

2)  pielęgniarki może być wykonywana w formie:

 

a) jednoosobowej działalności gospodarczej jako indywidualna praktyka pielęgniarki, indywidualna praktyka pielęgniarki wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualna specjalistyczna praktyka pielęgniarki, indywidualna specjalistyczna praktyka pielęgniarki wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualna praktyka pielęgniarki wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem lub indywidualna specjalistyczna praktyka pielęgniarki wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem,

b) spółki cywilnej, spółki jawnej albo spółki partnerskiej jako grupowa praktyka pielęgniarek

– zwanych dalej »praktykami zawodowymi«.

 

3. Wykonywanie zawodu w ramach praktyki zawodowej nie jest prowadzeniem podmiotu leczniczego”.

 

Kilka słów komentarza na temat tego przepisu. Otóż wymienia on sposoby (tzw. formy organizacyjno- prawne) prowadzenia działalności leczniczej. Podkreślić trzeba, że katalog (wyliczenie) tych form w przepisie ma charakter zamknięty. Czyli teoretycznie niemożliwe jest prowadzenie działalności leczniczej w inny sposób, niż:

 

  1. albo indywidualna praktyka lekarska (działalność gospodarcza)
  2. albo spółka cywilna, jawna lub partnerska (spółka osobowa).

 

W dalszej kolejności należy pokrótce omówić rodzaje powyższych form prawnych.

 

Prowadzenie indywidualnej praktyki lekarskiej. Ta forma działalności wynika z przepisów ustawy o działalności leczniczej i ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W związku z tym konieczne jest zarejestrowanie działalności w CEiDG (postępowanie rejestracyjne jest wolne od opłat). Następnie konieczne jest uzyskanie wpisu na listę podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Zwrócić tutaj należy uwagę na fakt, iż przepis stanowi również o „wykonywaniu indywidualnej praktyki lekarskiej wyłącznie w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego na podstawie umowy z tym podmiotem” – chodzi o to, że w nowej ustawie ustawodawca wyraźnie zachęca ZOZ-y do odchodzenia od dotychczas dominującej praktyki zawierania z personelem medycznym umów o pracę, na rzecz zawierania z nimi umów cywilnoprawnych (przede wszystkim w formie kontraktów lekarskich, umów-zlecenia lub umów o dzieło). Dzięki temu nie trzeba korzystać z dużego rygoryzmu postanowień Kodeksu pracy (zwłaszcza w zakresie nadgodzin) i forma zatrudnienia zyskuje tym samym na elastyczności. Czyli powiemy, iż zawieranie umów z lekarzami prowadzącymi taką działalność gospodarczą jest pod względem prawnym bardziej korzystne dla Państwa – możecie Państwo bowiem indywidualnie ustalić z personelem, przez jaki czas ma on świadczyć usługi w Państwa zakładzie.

 

Spółka cywilna. Spółka cywilna funkcjonuje w oparciu o przepisy Kodeksu cywilnego, konkretnie art. 860–875. Podkreśla się (również w doktrynie prawniczej), iż spółka cywilna cechuje się łatwością jej utworzenia i prowadzenia, niskimi kosztami założenia, stosunkowo dużą swobodą w zakresie kształtowania treści umowy spółki, braku uregulowań prawnych co do charakteru i formy wnoszenia przez wspólników spółki cywilnej wkładów do spółki. Bezsprzeczną słabością prawną tej formy organizacyjnej jest natomiast odpowiedzialność solidarna wspólników spółki (czyli że odpowiada Pan ze wspólnikiem za wszystkie zobowiązania spółki – nawet zaciągnięte przez wspólnika i nawet w sytuacji, gdy Pan o nich nie wiedział), a co więcej- odpowiada się całym swoim majątkiem i zakresu tej odpowiedzialności nie można ograniczyć lub zmienić w umowie spółki (zapis taki byłby po prostu nieważny- w nauce prawa zaznacza się, że taki charakter norm prawnych ma tożsamość tzw. bezwzględnego obowiązywani). W razie zawiązania spółki cywilnej, konieczne jest zgłoszenie się przez każdego ze wspólników z osobna do rejestru CEiDG i następnie uzyskanie rejestracji jako podmiot prowadzący praktykę lekarską.

 

(…)

 

Czyli nie można wykluczyć, że w razie ewentualnego zatrudnienia przez Państwa lekarza na kontrakt lekarski kontrola PIP uzna, iż lekarz ten de facto wykonuje pracę na podstawie stosunku pracy. Choć od takiej decyzji można się odwołać, to sama decyzja niesie dla Państwa bardzo niekorzystne konsekwencje. Wtedy bowiem pracodawca musi przede wszystkim zapłacić zaległe składki ZUS, a czasami również odszkodowanie dla pracownika – w razie, gdy to pracownik występuje do sądu o ustalenie istnienia stosunku pracy. Podsumowując: w razie zatrudnienia lekarza, niezwykle uważnie i skrupulatnie należy przygotować kontrakt lekarski, tak, aby w razie ewentualnego sporu trudniej byłoby zakwalifikować ten kontrakt jako umowę o pracę. Rzecz jasna, jeżeli byliby Państwo zainteresowani sporządzeniem takiego kontraktu dla Państwa, to oczywiście pozostaję do Państwa usług.

 

(…)

 

Powiemy zatem, że przenosząc powyższe ustalenia na kanwę niniejszej sprawy, że możecie Państwo zawrzeć umowę spółki cywilnej, w której świetle oddalibyście Panowie spółce do używania, z prawem dzierżawy, dwóch lokali usługowych, przy czym Panowie zachowalibyście prawo własności do tych lokali. Przychód z dzierżawy (czynsz dzierżawczy) otrzymywalibyście Panowie wtedy od lekarza jako wspólnicy spółki (bo spółka cywilna nie ma osobowości prawnej) i podlegałby on opodatkowaniu jako przychód z działalności gospodarczej (opodatkowany liniowo), przy czym każdy z Panów z osobna musiałby wykazać przychód z własnej deklaracji podatkowej jako przedsiębiorca. (…)

 

Informujemy, że świadczymy pomoc prawną z zakresu przedstawionej tematyki.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • trzy minus I =
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

Poduszki