.
Mamy 12 973 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Wzajemny akt oskarżenia

Autor: Anna Sochaj-Majewska • Opublikowane: 07.06.2014

Podczas zebrania wspólnoty mieszkaniowej, sprowokowana aroganckim zachowaniem jednego z sąsiadów i jego wyzwiskami, użyłam wobec niego dość obraźliwego zwrotu (dokładne informacje przesyłam w załączniku). Zostałam pozwana do sądu i oskarżona na podstawie art. 216 § 1 Kodeksu karnego. Jak się bronić?


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Z punktu widzenia przepisów prawa karnego, w opisanej przez Panią sytuacji w mojej ocenie doszło do wypełnienia znamion przestępstwa znieważenia (zniewagi, obrazy), jednak wszelkie okoliczności sprawy oceni sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, które stanowić będzie podstawę orzekania i wydania ewentualnego wyroku skazującego (z możliwością odstąpienia od wymierzenia kary). Z całą pewnością natomiast działanie w stanie sprowokowania przez pokrzywdzonego działa na Pani korzyść i powinno stanowić zasadniczą linię obrony. Może Pani również rozważyć, czy nie wnieść wzajemnego aktu oskarżenia przeciwko oskarżycielowi prywatnemu w związku z popełnieniem przez niego na Pani szkodę, na tym samym zebraniu przestępstwa zniesławienia, o czym w dalszej części odpowiedzi.

 

Jak stanowi przepis art. 216 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm., zwanej dalej K.k.), kto znieważa inną osobę w jej obecności albo choćby pod jej nieobecność, lecz publicznie lub w zamiarze, aby zniewaga do osoby tej dotarła, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Jeżeli zniewagę wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział naruszeniem nietykalności cielesnej lub zniewagą wzajemną, sąd może odstąpić od wymierzenia kary (art. 216 § 3 K.k.). Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego (art. 216 § 5 K.k.). Dla wyjaśnienia, nie jest Pani pozwaną w sprawie cywilnej, lecz oskarżoną w sprawie karnej prywatnoskargowej, w której co do zasady nie występuje czynnik oficjalny (oskarżyciel publiczny, prokurator).

 

Przez znieważanie należy rozumieć wszelkie zachowania sprawcy, które w sposób demonstracyjny wyrażają pogardę dla innej osoby, w szczególności mają poniżyć jego godność osobistą i sprawić, by poczuł się dotknięty lub obrażony (por. postanowienie Sądu Najwyższego – Izby Karnej z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt III K.k. 234/07). Ocena zachowania sprawcy pod kątem charakteru znieważającego musi opierać się na kryteriach obiektywnych, tj. powinno ono być powszechnie uznane za obraźliwe i naruszające godność osobistą człowieka w świetle przyjętych norm społeczno-obyczajowych. Samo subiektywne negatywne odczucie pokrzywdzonego wbrew przyjętym normom postępowania nie wyczerpuje znamion przestępstwa zniewagi (Kodeks karny. Komentarz, pod red. A Grześkowiak, Warszawa 2012). Zachowanie sprawcy musi zatem wyrażać coś więcej niż tylko brak okazania szacunku drugiej osobie.

 

Biorąc po uwagę, że została Pani sprowokowana wyzywającym zachowaniem pokrzywdzonego (na dowód czego potrzeba świadków uczestniczących w tym spotkaniu), może Pani albo wnioskować o odstąpienie od wymierzenia kary, co oznacza de facto przyznanie się do winy, albo złożyć wzajemny akt oskarżenia, jeśli czuje się Pani zniesławiona, czyli pomówiona o niegodne zachowanie. Jak wynika z treści przepisu art. 212 § 1 K.k., kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności, podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności. Ściganie przestępstwa określonego w § 1 odbywa się z oskarżenia prywatnego (art. 212 § 4 K.k.).

 

W świetle przepisu art. 497 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 ze zm., zwanej dalej K.p.k.), oskarżony może aż do rozpoczęcia przewodu sądowego na rozprawie głównej wnieść przeciwko oskarżycielowi prywatnemu będącemu pokrzywdzonym wzajemny akt oskarżenia o ścigany z oskarżenia prywatnego czyn, pozostający w związku z czynem mu zarzucanym. Sąd rozpoznaje wówczas łącznie obie sprawy. Rozpoczęcie przewodu sądowego to odczytanie aktu oskarżenia. Akt oskarżenia w sprawie ściganej z oskarżenia prywatnego, zgodnie z art. 487 K.p.k., może ograniczyć się do oznaczenia osoby oskarżonego, zarzucanego mu czynu oraz wskazania dowodów, na których opiera się oskarżenie.

 

Proszę przygotować się, iż na pierwszej rozprawie sąd będzie zachęcać strony do pojednania, może również zaproponować mediację. W razie pojednania postępowanie podlega umorzeniu (art. 492 § 1 K.p.k.). W toku posiedzenia pojednawczego lub w wyniku mediacji dopuszczalne jest pojednanie obejmujące również inne sprawy z oskarżenia prywatnego, toczące się pomiędzy tymi samymi stronami, a równocześnie z pojednaniem strony mogą zawrzeć ugodę, której przedmiotem mogą być również roszczenia (np. o zadośćuczynienie pieniężne za wyrządzoną krzywdę) pozostające w związku z oskarżeniem (art. 493 i 494 K.p.k.).

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Zapytaj prawnika - porady prawne online

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • IX plus II =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »

spadek.info

prawo-budowlane.info

odpowiedziprawne.pl