.
Mamy 12 435 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Wysoka kara za podrobienie podpisu

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 11.02.2015

Kilka miesięcy temu byłem kurierem, dostarczałem m.in. klientom umowy. Czasami popełniali błędy przy ich wypisywaniu (np. literówki w adresie). Kilka razy przepisałem umowę, podpisując się za klienta. Obecnie jedna pani wniosła sprawę na policję o podrobienie przepisu. Zostałem przesłuchany i dobrowolnie poddałem się karze, przyznając się do czynów. Zasądzono mi 6 miesięcy prac społecznych w ZUK, co wydaje mi się bardzo wysoką karą. Czy mogę starać się o jej zmniejszenie? Dodam, że nigdy nie byłem karany.


Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Podstawę prawną niniejszej odpowiedzi stanowią przepisy Kodeksu karnego, zwanego w skrócie K.k. Poniższa odpowiedź została oparta na następujących faktach i ich prawnej ocenie. Z treści Pana pytania wynika, iż świadcząc usługi kurierskie, zdarzało się, iż poprawiając umowę, podpisywał się Pan pod umową za klienta. W chwili obecnej jedna z klientek wniosła sprawę na policję. W toku postępowania po przedstawieniu Panu zarzutu została Panu zaproponowana kara 6 miesięcy prac społecznych w ZUK, którą uważa Pan za zbyt surową.

 

Bezsporne w niniejszej sprawie jest, iż doszło do podrobienia podpisu na dokumencie. Zgodnie z art. 115 § 14 K.k. „dokumentem jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne”.

 

Sąd Najwyższy w wyroku z 25 października 1979 r. (sygn. akt II KR 10/79, OSNPG 1980, nr 11, poz. 127) stwierdził, że „dokument jest podrobiony wówczas, gdy nie pochodzi od tej osoby, w której imieniu został sporządzony”. Umowa z operatorem usług telekomunikacyjnych winna być zatem traktowana jako dokument w rozumieniu tego przepisu.

 

Z treści Pana pytania wynika jednak, iż najistotniejszą kwestią, która leży w orbicie Pana zainteresowań, jest ewentualny wymiar kary. Za popełnienie czynu określonego w art. 270 § 1 ustawodawca przewidział karę grzywny, ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Po drugie dopuszczalne jest ponadto warunkowe umorzenie postępowania karnego – art. 66 K.k. Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Istotnym jest podkreślenie, iż osoba, wobec której postępowanie ma być umorzone warunkowo, nie może być uprzednio karana za przestępstwo umyślne. Z treści pytania wynika, iż powyższy warunek Pan spełnia. Czyn, którego się Pan dopuścił, także nie budzi żadnych wątpliwości, a wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Nie bez znaczenia dla powyżej instytucji jest także Pana dotychczasowe zachowanie. Wskazać należy bowiem, iż sąd będzie badał Pana prognozę kryminologiczną, tj. czy istnieje ryzyko popełnienia w przyszłości przestępstwa, a także czy Pana dotychczasowy sposób życia umożliwia przyjęcie, że będzie Pan wykazywał poszanowanie dla prawa.

 

W mojej ocenie zasadne jest jednak podjęcie walki o warunkowe umorzenie postępowania karnego, bowiem pozwoli to Panu w przyszłości wskazywać, iż nie był osobą karaną. Istota warunkowego umorzenia postępowania polega na odstąpieniu od skazania i kary wobec sprawcy uznanego za winnego popełnienia przestępstwa, w celu i zastosowaniu przewidzianych przez prawo karne środków o charakterze probacyjnym.

 

W mojej ocenie w chwili obecnej, mając na uwadze charakter sprawy, a przede wszystkim niską społeczną szkodliwość czynu, zasadne jest podjęcie próby warunkowego umorzenia postępowania karnego.

 

Istotne z punktu widzenia Pana interesu jest postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2004 r., sygn. akt V KK 373/2003, w którym wyrażono pogląd, jakoby „warunkowe umorzenie postępowania karnego oznacza definitywną rezygnację ze skazania i karania sprawcy określonego przestępstwa, jeżeli ten w oznaczonym okresie próby swoim zachowaniem, nie dał powodów do podjęcia przeciwko niemu postępowania karnego”.

 

Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 2 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia. Umarzając warunkowo postępowanie karne, sąd może w okresie próby oddać sprawcę pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym.

 

Przenosząc rozważania teoretyczne na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że warunkowe umorzenie postępowania karnego nie jest równoznaczne z wyrokiem skazującym. Sąd, warunkowo umarzając postępowanie karne, odstępuje od skazania i kary. Nie można tym samym mówić, iż jest się prawomocnie skazanym, gdyż nie odpowiada to stanowi rzeczywistemu i prawdzie.

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 10 minus jeden =
.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika »