Mamy 10 655 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Wykroczenia przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową – część 1

Autor: Tadeusz M. Nycz • Opublikowane: 14.02.2011 • Zaktualizowane: 14.02.2011

Omówienie przepisów dotyczących wykroczeń przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową zamieszczonych w ustawach innych niż Kodeks pracy.

Tadeusz M. Nycz

»Wybrane opinie klientów

Rewelacja!!! Wszystko bardzo klarownie wytłumaczone. Korzystałem z usług nie jednego prawnika, ale tak przygotowane pismo i objaśnienia jakie otrzymałem wprawiło mnie w zdumienie. Wszystko na najwyższym poziomie!!! Polecam serdecznie i dziękuję całemu zespołowi ePorady24, a w szczególności Panu Karolowi Jokielowi.
Zbyszek
Żadna opinia nie wyrazi mojej wdzięczności dla zespołu ePorady. Moja sprawa wydawała mi się tak skomplikowana, że nie do rozwiązania. Nie wiedziałem, od której strony ją zacząć. Szperając w internecie, natrafiłem na ePorady i okazało się, że moją sprawę można zacząć od strony, której absolutnie bym się nie spodziewał.
Jestem bardzo zadowolony z obrotu sprawy, która mnie dotyczy. Z tak znikomych danych, które przekazałem, otrzymałem pismo tak profesjonalnie napisane, jakby zespół ePorady był moim bardzo dobrym znajomym i znał mój problem tak dobrze jak ja. Dziękuję bardzo i będę polecał wszystkim korzystanie z waszych usług.
Henryk
Bardzo, bardzo dziękuję!!! W ciągu dwóch dni otrzymałam więcej wiadomości na temat mojej sprawy niż w ciągu 2 miesięcy od dwóch adwokatów!!!! Do tej pory dowiadywałam się tylko, jakie prawa ma osoba, która naraziła mnie na ogromne szkody, i jakie konsekwencje grożą mi, jeżeli nie będę respektować tych praw. Nawet odpowiedź na dodatkowe pytanie nastąpiła szybciej i była bardziej wyczerpująca niż trwająca od tygodnia dyskusja na ten temat z moim pełnomocnikiem (teraz byłym). O kosztach nie mówiąc. BARDZO POLECAM!!!
Małgorzata
Widziałem już wiele pozwów, ale sporządzony przez prawnika z eporady24.pl jest prawdziwym majstersztykiem i wyrazem profesjonalizmu. Jasno, konkretnie, przy minimum słów, maksimum treści. Do tego relacja jakości do ceny również znajduje swoje uzasadnienie. Z pełnym przekonaniem wygranej sprawy zanoszę pozew do sądu. Nikomu nie należy życzyć sądowych spraw, ale gdyby zaszła potrzeba, z pełnym przekonaniem mogę polecić eporady24.pl.
Jacek
Powiem tak: cuda załatwiane są od ręki! Na sprawie w sądzie sędzina była zaskoczona tak profesjonalnym i rzeczowym przygotowaniem, a wszystko dzięki ePorady24! Zakończyłem sprawę i wygrałem!!!! Polecam ten serwis i serdecznie dziękuję. Tak sprawnej obsługi mógłby pozazdrościć każdy inny serwis! Prawnicy są na najwyższym poziomie!!! Polecam z całego serca!!!
Zbyszek

Pojęcie wykroczeń przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową zasadniczo jest sformułowaniem literaturowym, gdyż ustawodawca takim zwrotem w sprawach wykroczeń się nie posługuje. Mamy natomiast pojęcie przestępstw przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową, znajdujące się w dziale XXVIII Kodeksu karnego, czyli art. 218-221.

 

Ta systematyka materialnego prawa karnego – z punktu widzenia przedmiotu ochrony – daje podstawę do twierdzenia, że czyny o niższej szkodliwości społecznej będące wykroczeniami można wedle analogicznej systematyki nazwać wykroczeniami przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową.

 

W strukturze wykroczeń przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową mieściłyby się wykroczenia przeciwko prawom pracownika zamieszczone w art. 281-283 Kodeksu pracy. Niniejszy artykuł poświęcony jest wykroczeniom przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową występujących w innych ustawach niż Kodeks pracy.

 

Pojęcie wykroczeń przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową pozostaje także w ścisłym związku z zagadnieniami proceduralnymi, w tym sensie, że są to wykroczenia, w sprawie których oskarżycielem publicznym jest inspektor pracy.

 

Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (zwanego dalej K.p.w.) oskarżycielem publicznym we wszystkich sprawach o wykroczenia jest Policja, chyba że ustawa stanowi inaczej.

 


Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

 

W myśl art. 17 § 2 K.p.w. w sprawach o wykroczenia przeciwko prawom pracownika określone w Kodeksie pracy, w sprawach o wykroczenia określone w art. 119-123 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a także w sprawach o inne wykroczenia związane z wykonywaniem pracy zarobkowej, jeżeli ustawa tak stanowi, oskarżycielem publicznym jest inspektor pracy.

 

Prawo materialne, czyli przepisy charakteryzujące czyny, jakie ustawodawca uznaje w tym zakresie za zabronione, reguluje obecnie 12 wymienionych niżej, według chronologii ich uchwalenia, ustaw.

 

  1. Ustawa z dnia 24 czerwca 1983 r. o społecznej inspekcji pracy (Dz. U. Nr 35, poz. 163, z późn. zm. oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228), której art. 22 przewiduje, że ten, kto działając w imieniu zakładu pracy narusza przepisy niniejszej ustawy, a w szczególności uniemożliwia działalność społecznego inspektora pracy, podlega karze grzywny od 20 do 5000 zł. Tej samej karze podlega, kto nie wykonuje zalecenia zakładowego społecznego inspektora pracy.
  2.  

  3. Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o pracy na morskich statkach handlowych (Dz. U. Nr 61, poz. 258 z późn. zm. oraz z 2007 r. Nr 21 poz. 125), której art. 92-94 przewidują różne rodzaje czynów stanowiących wykroczenia przeciwko prawom osób wykonujących pracę na morskich statkach handlowych. Czyny te zagrożone są karą grzywny od 20 do 5000 zł.
  4.  

  5. Ustawa z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, z późn. zm. oraz z 2009 r. Nr 157, poz. 1241), która w art. 12a. 1 przewiduje, że ten, kto, będąc pracodawcą lub będąc odpowiedzialnym w imieniu pracodawcy za wykonywanie przepisów ustawy, nie wykonuje przepisów ustawy albo podejmuje działania niezgodne z przepisami ustawy, podlega karze grzywny od 20 do 5000 zł.
  6.  

  7. Ustawa z dnia 5 kwietnia 2002 r. o europejskich radach zakładowych (Dz. U. Nr 62, poz. 556, z późn. zm. oraz z 2007 r. Nr 176, poz. 1238), która w art. 39 przewiduje, że ten, kto, będąc członkiem zarządu centralnego lub zarządu innego szczebla w obrębie przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym albo przedstawicielem w państwie członkowskim, o którym mowa w art. 1 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, lub osobą działającą w jego imieniu:
    1) uniemożliwia utworzenie lub utrudnia działanie specjalnego zespołu negocjacyjnego, europejskiej rady zakładowej lub informowanie pracowników i konsultacje z pracownikami prowadzone w trybie określonym porozumieniem zawartym na podstawie art. 18,
    2) dyskryminuje członka specjalnego zespołu negocjacyjnego, członka europejskiej rady zakładowej lub przedstawiciela reprezentującego pracowników zgodnie z porozumieniem zawartym na podstawie art. 18 w związku z pełnioną przez niego funkcją,
    – podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny od 20 do 5000 zł.
  8.  

  9. Ustawa z dnia 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz. U. Nr 166 poz. 1608, zm. Dz. U. z 2009 r. Nr 221, poz. 1737), która w art. 27 przewiduje, że ten, kto, będąc pracodawcą użytkownikiem lub działając w jego imieniu, nie zapewnia pracownikowi tymczasowemu bezpiecznych i higienicznych warunków pracy w miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy tymczasowej lub nie wyposaża stanowiska pracy pracownika tymczasowego w maszyny i inne urządzenia techniczne, które spełniają wymagania dotyczące oceny zgodności, podlega karze grzywny od 20 do 5000 zł.

    Tej samej karze podlega, kto, będąc pracodawcą użytkownikiem lub działając w jego imieniu, nie wypełnia uzgodnionych na piśmie z agencją pracy tymczasowej obowiązków pracodawcy, w tym:
    1) nie dostarcza pracownikowi tymczasowemu odzieży i obuwia roboczego oraz środków ochrony indywidualnej;
    2) nie zapewnia pracownikowi tymczasowemu napojów i posiłków profilaktycznych;
    3) nie zapewnia przeszkolenia pracownika tymczasowego w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy przed dopuszczeniem go do pracy oraz szkolenia okresowego;
    4) nie zapewnia ustalenia w przewidzianym trybie okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, któremu uległ pracownik tymczasowy;
    5) nie informuje pracownika tymczasowego o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą, oraz zasadach ochrony przed zagrożeniami;
    6) nie wypełnia innych obowiązków, uzgodnionych z agencją pracy tymczasowej, związanych z wykonywaniem pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego.
  10.  

  11. Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm. oraz z 2010 r. Nr 257, poz. 1725), która w art. 119-123 przewiduje szereg czynów wyczerpujących znamiona wykroczenia wraz z przyporządkowanymi im zróżnicowanymi karami. Ze wzglądu na złożoność tej problematyki będzie ona przedmiotem odrębnego szczegółowego omówienia.
  12.  

  13. Ustawa z dnia 4 marca 2005 r. o europejskim zgrupowaniu interesów gospodarczych i spółce europejskiej (Dz. U. Nr 62, poz. 551, z późn. zm. oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1077), która w art. 133 ust. 1 przewiduje, że ten, kto, będąc członkiem właściwego organu SE, spółki uczestniczącej, spółki zależnej albo kierownictwa zakładu, znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca statutowej siedziby SE:
    1) uniemożliwia lub utrudnia utworzenie specjalnego zespołu negocjacyjnego lub organu przedstawicielskiego, a w szczególności nie powiadamia uprawnionych organizacji związkowych o terminie i sposobie przeprowadzenia wyborów członków specjalnego zespołu negocjacyjnego,
    2) uniemożliwia lub utrudnia działanie specjalnego zespołu negocjacyjnego lub organu przedstawicielskiego,
    3) dyskryminuje członka specjalnego zespołu negocjacyjnego, członka organu przedstawicielskiego lub przedstawiciela pracowników w związku z pełnioną przez niego funkcją,
    – podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny od 20 do 5000 zł.
  14.  

  15. Ustawa z dnia 7 kwietnia 2006 r. o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji (Dz. U. Nr 79, poz. 550, zm. Dz. U. z 2009 r. Nr 97, poz. 805), która w art. 19. ust. 1 przewiduje, że ten, kto wbrew przepisom ustawy:
    1) uniemożliwia utworzenie rady pracowników,
    2) nie podaje informacji, o której mowa w art. 7 ust. 5,
    3) nie organizuje wyborów rady pracowników lub je utrudnia,
    4) nie informuje rady pracowników lub nie przeprowadza z nią konsultacji w sprawach określonych w ustawie lub utrudnia przeprowadzenie konsultacji,
    5) dyskryminuje członka rady pracowników w związku z wykonywaniem przez niego czynności związanych z informowaniem i przeprowadzaniem konsultacji,
    – podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny od 20 do 5000 zł.

    Tej samej karze podlega członek rady pracowników lub osoba, o której mowa w art. 15, jeżeli w okresie, o którym mowa w art. 16 ust. 1, ujawnią dane, co do których pracodawca zastrzegł poufność.
  16.  

  17. Ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o przekazaniu środków finansowych świadczeniodawcom na wzrost wynagrodzeń (Dz. U. Nr 149, poz. 1076, z późn. zm. oraz z 2007 r. Nr 181, poz. 1290), która w art. 10i. 1 przewiduje, że ten, kto, wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 10d lub 10g, nie przekazuje środków na wynagrodzenia w sposób określony w tym przepisie, podlega karze grzywny od 20 do 5000 zł.
  18.  

  19. Ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o spółdzielni europejskiej (Dz. U. Nr 149, poz. 1077), która w art. 111. 1 przewiduje, że ten, kto, będąc członkiem właściwego organu SCE, podmiotu uczestniczącego, spółki zależnej albo kierownictwa zakładu, znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca statutowej siedziby SCE:
    1) uniemożliwia lub utrudnia utworzenie specjalnego zespołu negocjacyjnego lub organu przedstawicielskiego, a w szczególności nie powiadamia uprawnionych organizacji związkowych o terminie i sposobie przeprowadzenia wyborów członków specjalnego zespołu negocjacyjnego,
    2) uniemożliwia lub utrudnia działanie specjalnego zespołu negocjacyjnego lub organu przedstawicielskiego,
    3) dyskryminuje członka specjalnego zespołu negocjacyjnego, członka organu przedstawicielskiego lub przedstawiciela pracowników w związku z pełnioną przez niego funkcją,
    – podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny od 20 do 5000 zł.
  20.  

  21. Ustawa z dnia 25 kwietnia 2008 r. o uczestnictwie pracowników w spółce powstałej w wyniku transgranicznego połączenia się spółek (Dz. U. Nr 86, poz. 525), która w art. 52 ust. 1 przewiduje, że te, kto, będąc członkiem organu zarządzającego spółki powstałej w wyniku połączenia transgranicznego spółek, właściwego organu spółki uczestniczącej, spółki zależnej albo kierownictwa zakładu, niezależnie od miejsca statutowego siedziby spółki powstałej w wyniku połączenia transgranicznego spółek:
    1) utrudnia utworzenie specjalnego zespołu negocjacyjnego lub organu przedstawicielskiego, w szczególności nie powiadamia uprawnionych organizacji związkowych o terminie i sposobie przeprowadzenia wyborów członków specjalnego zespołu negocjacyjnego,
    2) utrudnia działanie specjalnego zespołu negocjacyjnego lub zespołu przedstawicielskiego,
    3) dyskryminuje członka specjalnego zespołu negocjacyjnego, członka zespołu przedstawicielskiego lub przedstawiciela pracowników w radzie nadzorczej spółki powstałej w wyniku połączenia transgranicznego spółek w związku z pełnioną przez niego funkcją.
    – podlega karze ograniczenia wolności albo grzywny od 20 do 5000 zł.
  22.  

  23. Ustawa z dnia 22 października 2010 r. o zmianie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 230, poz. 1507), której art. 3 przewiduje, że w okresie od 22.12.2010 r. do 31.12.2012 r. kierownik samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, który wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 2 ust. 1 [ustawy z dnia 22.10.2010 r. Dz. U. Nr 230, poz. 1507], nie przekazuje środków na wzrost wynagrodzeń w sposób określony w tym przepisie – podlega karze grzywny od 20 do 5000 zł.



Stan prawny obowiązujący na dzień 14.02.2011

 

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • jeden - VIII =

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

 

 

»Podobne materiały

Prawo do urlopu nauczyciela akademickiego

W artykule autor omawia problematykę prawa do urlopu nauczycieli akademickich, którym prawo to przysługuje na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, z późn. zm.) – zwanej dalej Prawem o szkolnictwie wyższym.

Ochrona wynagrodzenia i innych należności ze stosunku pracy – część 1

W artykule autor omawia zagadnienia dotyczące ochrony innych należności ze stosunku pracy niebędących wynagrodzeniem za pracę w aspekcie obowiązku ich wypłacania i niedopuszczalności dokonywania potrąceń, stawiając tezę wykładniową, że w stosunkach pracy nie jest dopuszczalne po

Ustalanie okresu pracy w szczególnych warunkach

W artykule omówiono problemy związane z ustalaniem okresów pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze dla celów emerytalnych.
Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »