Mamy 11 195 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Wykroczenia przeciwko interesom konsumentów

Autor: Eliza Rumowska • Opublikowane: 27.11.2007

Artykuł traktuje o wykroczeniach przeciw prawom konsumenta – wbrew pozorom nie jest to żadna wyimaginowana sfera zdarzeń ale codzienność, która często spotyka nas w sklepie czy u rzemieślnika. Można machnąć na to ręką, albo sprawdzić, co znajduje się w katalogu takich wykroczeń.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Ustawodawca w rozdziale XV Kodeksu wykroczeń (K.w.) – ustawy z dnia 20 maja 1971 r. (j.t. Dz. U. Nr 109 z 2007 r., poz. 756) podaje katalog karalnych zachowań w stosunku do konsumenta. Wielu z nas zwyczajnie nie wie o istnieniu kategorii wykroczeń – dlatego warto dokonać wyliczenia karalnych zachowań podmiotów wskazanych w dyspozycji przepisów art. 133-138 K.w.:

 

  • odsprzedaż biletów z zyskiem na wszelkiego rodzaju imprezy, karane jest także ich nabywanie w celu odsprzedaży z zyskiem jak również pomoc, współudział i podżeganie (tj. nakłanianie, namawianie, zachęcanie) do popełnienia tych wykroczeń, np. przed popularną premierą lub meczem tzw. „konik” sprzedaje bilety po 4-krotnie wyższej cenie,
  • oszustwo przedsiębiorcy przy obsłudze konsumenta co do miary, wagi, ilości, gatunku, rodzaju, ceny – także usiłowanie, pomocnictwo i namowa do tego czynu są karalne, np.: sprzedawca niedoważa towaru, majster przy remoncie używa materiałów gorszej jakości niż było to umówione, albo – tak często spotykana w dużych sklepach sytuacja – cena przy kasie nie odpowiada tej na półce itp.,
  • nieuzasadniona odmowa sprzedaży towaru przez ukrycie go przed klientem w placówce handlowej lub gastronomicznej (przepis ten to raczej relikt przeszłej epoki),
  • usunięcie z towarów znaków wymaganych prawem (ceny, terminu przydatności, jakości i gatunku oraz pochodzenia) – usiłowanie, podżeganie i pomoc są także karalne, np.: brak informacji o towarze w języku polskim,
  • brak cen lub faktur dostawy w miejscach sprzedaży detalicznej,
  • nieuzasadniona odmowa obsługi klienta,
  • sprzedaż niezgodna z ustaloną taryfą (zawyżona cena),
  • brak okazania dokumentów wymaganych prawem dla szczególnych form sprzedaży – przy sprzedaży na odległość i poza lokalem przedsiębiorstwa,
  • stosowanie abuzywnych wzorców umownych tj. postanowień umownych niezgodnych z przepisami Kodeksu cywilnego w tej materii, w stosunku do których Prezes UOKiK swą decyzją zakazał ich stosowania. Istnieje tu możliwość ukarania nie tylko przedsiębiorcy, ale i pośrednika lub kierownika (dyrektora) firmy,
  • niezachowanie ustawowych wymogów formy i treści umowy o kredyt konsumencki, a także zafałszowanie rzeczywistego kosztu kredytu w reklamie i ofertach oraz przyjęcie od konsumenta na zabezpieczenie kredytu czeku lub weksla nieopatrzonego klauzulą „nie na zlecenie”. W tym przypadku – podobnie jak przy klauzulach abuzywnych (niedozwolonych) – ustawodawca do potencjalnego kręgu obwinionych włącza, oprócz przedsiębiorcy, także pośrednika i kierownika (dyrektora) firmy.

 

Dodajmy jeszcze, że, obok Kodeksu wykroczeń, niektóre ustawy zawierają własne przepisy karne, gdzie także mogą znaleźć się wykroczenia mające wpływ na pozycję prawną konsumenta. Jeżeli uznamy, że którakolwiek z wymienionych dyspozycji została wyczerpana zachowaniem przedsiębiorcy lub innych osób wskazanych w przepisach, możemy:

 

  • złożyć bezpośrednio zawiadomienie do prokuratury lub na policję o popełnionym wykroczeniu,
  • złożyć zawiadomienie do rzecznika lub innej organizacji konsumenckiej – podmioty te złożą wniosek o ukaranie w sądzie rejonowym na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. Nr 106 z 2001 r., poz. 1148 z późn. zm.

 

Niestety przepisy te w życiu codziennym znajdują zbyt rzadko zastosowanie z uwagi na względną bierność ich adresatów, jak również wyłączenie konsumenta z kręgu bezpośrednich wnioskodawców o ukaranie. Ponadto sekwencje sankcji przewidzianych w wymienionych przepisach są, mimo swej surowości dla obwinionych i ukaranych, wyjątkowo nieatrakcyjne z punktu widzenia konsumenta, gdyż nie zawierają obligatoryjnego naprawienia szkody.

 

Natomiast procedura postępowania w sprawach o wykroczenia jest tak skonstruowana, że może w nieoczekiwanym momencie wyzuć z uprawnień ustawowych nie tylko samego konsumenta, ale również instytucje go chroniące (rzecznika konsumentów lub organizację konsumencką). Dzieje się tak, gdy do postępowania jako oskarżyciel publiczny przystępuje prokurator.

 

Przemiany gospodarcze nie przyniosły oczekiwanych zmian prawnych w zakresie wykroczeń przeciw prawom konsumenta, bo chociaż dyspozycje starają się podążać za nowymi regulacjami (np. kredyt konsumencki), to cała konstrukcja ochrony i procedura postępowania zdaje się być „na rzecz konsumenta bez konsumenta”.


Stan prawny obowiązujący na dzień 27.11.2007


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • VIII minus sześć =

 

»Podobne materiały

Więźniowi też należy się zadośćuczynienie

Artykuł omawia konsekwencje prawne niezapewnienia osobom skazanym wymaganej przepisami prawa powierzchni mieszkalnej w celi więziennej, w świetle najnowszego orzecznictwa sądowego

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »