Mamy 11 195 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Współpraca pomiędzy przedsiębiorcami zagranicznymi z firmami zarejestrowanymi na terenie Ukrainy

Autor: Iryna Kowalczuk • Opublikowane: 16.02.2010

Autorka w artykule omawia uregulowania prawne dotyczące podstawowych zagadnień prawnych współpracy pomiędzy przedsiębiorcami zagranicznymi z firmami zarejestrowanymi na terenie Ukrainy.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Ważnym kierunkiem regulacji stosunków w gospodarce zewnętrznej jest polityka co do kapitału zagranicznego i uczestnictwa kraju w międzynarodowym biznesie. W teorii i praktyce międzynarodowego biznesu rozróżnia się takie główne jego formy: eksport, wspólna przedsiębiorczość różnych rodzajów, proste 100% inwestowanie.

 

Wspólna przedsiębiorczość to działalność, która bazuje na współpracy z przedsiębiorstwami zagranicznymi, organizacjami albo przedsiębiorcami oraz na wspólnym podziale zysków i ponoszeniu ryzyka. Typowymi rodzajami wspólnej przedsiębiorczości są: licencjonowanie, kierowanie według kontraktu, wspólne przedsiębiorstwo, proste 100% inwestowanie.

 

Najbardziej rozwiniętym rodzajem wspólnej przedsiębiorczej działalności są wspólne przedsiębiorstwa (dalej „SP”).

 

Tworzenie wspólnych przedsiębiorstw umożliwia poszerzenie produkcji do międzynarodowych przedsięwzięć, czyli kształtowanie własności produkcyjnej, co znajduje się pod kontrolą. Przy czym dopuszczalnym jest, że każdy założyciel wspólnego przedsiębiorstwa, według umowy, wprowadza swój wkład w fundusz statutowy tego przedsiębiorstwa w formie, która odpowiada możliwościom i celom spełnienia inwestycji zagranicznych.

 

Tworzenie i działalność wspólnych przedsiębiorstw regulowana jest różnymi normatywnymi aktami – o cudzoziemskiej inwestycyjnej działalności, narodowa przedsiębiorczość, antymonopolowe środki i tym podobne.

 

Na Ukrainie wspólne przedsiębiorstwo rozpatruje się jako samodzielny rodzaj zewnętrznej działalności gospodarczej, a tworzenie wspólnych przedsiębiorstw przy współudziale partnerów zagranicznych – jako jedną z form pozyskania kapitału zagranicznego.

 

Regulacje dotyczące inwestycji zagranicznych na Ukrainie unormowane zostały w ustawie O reżimie zagranicznego inwestowania z 19 marca 1996 r. Prawo wyznacza główne rodzaje i formy cudzoziemskich inwestycji, metody i sposoby ich oceny, w nim są odnotowane ogólne gwarancje ochrony inwestorów zagranicznych i przeprowadzania za granicę dochodów i dochodów w walucie zagranicznej.

 

Przedsiębiorstwo zdobywa status przedsiębiorstwa z zagranicznymi inwestycjami z dniem zaliczenia zagranicznej inwestycji na jego bilans.

 

Prawo Ukrainy O gospodarczych spółkach z 19 września 1991 r. przewiduje możliwość stworzenia ukraińsko-zagranicznych wspólnych przedsiębiorstw w formie: spółki akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z dodatkową odpowiedzialnością, pełnej spółki, spółki komandytowej.

 

Ostatnie trzy formy dotychczas jeszcze nie znalazły zastosowania w przedsiębiorczości. Mały rozmiar minimalnego funduszu statutowego, prosta procedura rejestracyjna, brak konieczności wypuszczania akcji warunkują przewagę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przy tworzeniu małych i średnich wspólnych przedsiębiorstw, zwłaszcza w zakresie usług i handlu. Przy tworzeniu przemysłowych SP, a także przedsiębiorstw, które zajmują się działalnością bankową i ubezpieczeniową, docelowo ma być wykorzystywana forma akcyjna.

 

Określając pola działania, należy zdawać sobie sprawę z tego, że SP może prowadzić dowolną działalność, która odpowiadać będzie celom przewidzianym statutem przedsiębiorstwa i nie będzie zabroniona ukraińskim prawem. Przy czym, dla prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i pośredniczej, związanej z obiegiem papierów wartościowych, konieczne jest otrzymanie dla wspólnego przedsiębiorstwa licencji Ministerstwa skarbów Ukrainy, a dla działalności bankowej – licencji Banku Narodowego Ukrainy.

 

Podczas przygotowywania dokumentów założycielskich – umowy o utworzeniu wspólnego przedsiębiorstwa i jego statutu – partnerzy umocowują główne zapisy odnośnie odpowiedniej formy działalności. Po ostatecznych rokowaniach i podpisaniu dokumentów założycielskich przeprowadza się rejestrację wspólnego przedsiębiorstwa jako osoby prawnej w miejscowych organach władzy (zgodnie z siedzibą prawną wspólnego przedsiębiorstwa).

 

Organy, które zajmują się rejestracją inwestycji zagranicznych, są zobowiązane w ciągu trzech dni pracujących od momentu otrzymania informacji (którą można przedstawić osobiście, poprzez oficjalnych przedstawicieli albo wysłać pocztą), zarejestrować tę działalność albo zawiadomić o przyczynach odmowy.

 

Organy podatkowe i celne oraz instytucje bankowe w granicach swoich kompetencji prowadzą ewidencję operacji związanych z faktycznym prowadzeniem inwestycji zagranicznych i nadsyłają w ustalonej formie i terminie zbiorczą operatywną informację o tym Ministerstwu statystyki Ukrainy i organom, które prowadzą państwową rejestrację cudzoziemskich inwestycji.

 

Liczebność personelu wspólnego przedsiębiorstwa nie jest reglamentowana i decyzje w tej kwestii należą do założycieli. Samodzielnie rozwiązuje się kwestie zatrudnienia i zwolnienia, form i rozmiaru wynagrodzenia za pracę i materialnej zachęty. Stosunki z pracownikami regulowane są kolektywnymi i pracującymi ugodami. Za porozumieniem stron z pracownikami mogą być zawierane kontrakty pracownicze. Przy czym warunki zbiorowych i pracowniczych umów nie mogą pogarszać sytuacji najemnych pracowników wspólnych przedsiębiorstw w porównaniu do warunków ustalonych czynnym ustawodawstwem Ukrainy dotyczącym stosunków pracy.

 

Na stosunki zatrudnieniowe z pracownikami, którzy nie mają stałego miejsca zamieszkania na Ukrainie, rozciąga się prawo Ukrainy, jeśli strony stosunku pracy (kontraktu) nie wybrały prawa innego kraju, które będzie regulować odrębnie te zagadnienia. Wybór prawa regulującego stosunki zatrudnieniowe uchodzi za rzeczywisty, jeśli ma ścisły związek z rynkiem pracy i nie pogarsza sytuacji pracownika w porównaniu do warunków przewidzianych ustawodawstwem Ukrainy.

 

Naturalnym środowiskiem dla efektywnego rozwoju wspólnych przedsiębiorstw jest gospodarka rynkowa z właściwymi jej rozwiniętymi normatywno-prawnymi regulatorami i odpowiednią infrastrukturą. Zmiana orientacji gospodarki rynkowej na Ukrainie odbywa się w skomplikowanym splocie politycznych i społeczno-ekonomicznych procesów.

 

Poziom politycznej stabilności na Ukrainie zależy z jednej strony od umów i tempa politycznych i ekonomicznych przekształceń, a z drugiej – od kompleksu zewnętrznych czynników. Jeśli znajdą się racjonalne drogi rozwiązywania problemów, można będzie prognozować na ogół sprzyjające dla międzynarodowego biznesu warunki polityczne.


Stan prawny obowiązujący na dzień 16.02.2010


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 4 plus cztery =

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »