Mamy 11 258 opinii naszych Klientów
Zadaj pytanie » Zadaj pytanie »

Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zasady ustalania miejsca nieograniczonego obowiązku podatkowego

Autor: Aleksander Słysz • Opublikowane: 10.07.2009

Autor wyjaśnia, jakie są zasady ustalania miejsca nieograniczonego obowiązku podatkowego.



Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Osoby, które wyprowadziły się na terytorium Wielkiej Brytanii często mają wątpliwości, czy muszą rozliczać się również w Polsce, jeżeli mieszkają i pracują poza jej granicami.

 

Odpowiedź na to pytanie zależna jest przede wszystkim od tego, czy miejscem zamieszkania podatnika (nie miejscem zameldowania) w rozumieniu prawa podatkowego jest Polska, czy Wielka Brytania.

 

Wyróżnić można dwa zakresy obowiązku podatkowego:

 

  • nieograniczony obowiązek podatkowy – osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów;
  • ograniczony obowiązek podatkowy – osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Kogo zatem należy uważać za osobę, która ma miejsce zamieszkania w Polsce?

 

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uważa się osobę fizyczną, która:

 

  • posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych); lub
  • przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

 

Konwencja między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z dnia 29 grudnia 2006 r.) wskazuje, iż „określenie »osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie« oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o  podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.”

 

Mimo powyższych regulacji w wielu przypadkach nie da się jednoznacznie ustalić, gdzie dana osoba ma miejsce zamieszkania, w takiej sytuacji znajduje zastosowanie art. 4 ust 2 Konwencji, który stanowi, że, jeżeli osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

 

  1. osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);
  2. jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;
  3. jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;
  4. jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

 

Zatem osoba, która w myśl przytoczonych regulacji ma miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii, a w Polsce nie osiąga dochodów, podlega opodatkowaniu tylko w Wielkiej Brytanii.

 

W piśmie z dnia 19 stycznia 2009 roku Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB4/415-64/08-3/SP) wskazuje, że:

 

„Wnioskodawca nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Posiadał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Wielkiej Brytanii, w tym państwie mieszkał i osiągał dochody, nie uzyskiwał żadnych dochodów w Polsce. Jest kawalerem, nie posiada dzieci. Był Pan w posiadaniu połowy udziałów w nieruchomości (mieszkania), którą ostatecznie w październiku 2008 r. aktem notarialnym odsprzedał byłej partnerce. Do Polski przyjeżdżał sporadycznie, przebywał w Polsce średnio 10 dni w roku. W Anglii był Pan zatrudniony jako architekt na umowę o pracę na czas nieokreślony i z całości dochodów rozliczył się na miejscu. W październiku 2008 r. zakończył umowę o pracę z zamiarem opuszczenia Wielkiej Brytanii na stałe i osiedlenia się w Brazylii. Mając na uwadze fakt, iż z Wielką Brytanią łączyły Pana ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze oraz uwzględniając zapisy umowy między Rzeczypospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej należy stwierdzić, iż od listopada 2005 r. do października 2008 r. posiadał Pan w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy. Oznacza to, że podlegał opodatkowaniu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz od innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż uzyskał Pan tylko dochody na terytorium Wielkiej Brytanii, w związku z powyższym nie miał Pan obowiązku rozliczania się z tych dochodów w Polsce.”

 

Reasumując, przepisy podatkowe pozwalają na utrzymywanie związków z Polską przez osoby mieszkające w Wielkiej Brytanii, przyjazd do kraju nie oznacza automatycznie, iż koniecznym będzie rozliczanie się z dochodów osiągniętych na terenie Wielkiej Brytanii w Polsce.


Stan prawny obowiązujący na dzień 10.07.2009


Indywidualne Porady Prawne

Masz podobny problem?
Opisz nam go i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Komentarze (0):

Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>

  • 1 - VII =

 

Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
wizytówka Szukamy ambitnego prawnika »